ตอนที่ 22 นักฆ่าปีศาจ (อ่านฟรี)

ด้านในของถ้ำค่อนข้างมืดดังนั้นมาร์วินจึงจุดไฟด้วยหินไฟและวางไว้ตรงแท่นบูชามาร์วินผลักก้อนหินไปด้านข้างเผยให้เห็นรูปร่างที่แท้จริงของแท่นบูชาที่ถูกทอดทิ้งมันถูกทอดทิ้งในอาณาเขตของเอลฟ์ชนชั้นสูงในยุคสมัยที่ 2 เป็นเวลานานมากๆแต่มันน่าจะยังสามารถทำงานได้

พระเจ้าของเอลฟ์โบราณเป็นพระเจ้าที่ค่อนข้างไม่เคร่งครัดมากนักเเละอณุญาติให้ผู้อื่นเเลกเปลี่ยนสิ่งของได้ มาร์วินจึงค่อนข้างมั่นใจในการเปิดใช้งานแท่นบูชา ถ้าหากเป็นพระเจ้าที่ชั่วร้ายล่ะก็มาร์วินคงจะต้องระมัดระวังตัวเป็นอย่างมากเพราะหลังจากที่ทำการเเลกเปลี่ยนเสร็จเขาอาจจะถูกฆ่าได้อักษรบนเเท่นบูชานั้นเป็นภาษาเอลฟ์ชั้นสูงในทวีปเฝยหนานมีเพียงเอลฟ์ไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถอ่านได้

[ คุณค้นพบแท่นบูชาเอลฟ์โบราณ]

[ ความรู้ - ประวัติศาสตร์ + 1]

[ ความรู้ - ประวัติศาสตร์ (เเท่นบูชาเอลฟ์โบราณ)]: นี่คือแท่นบูชาที่ถูกละทิ้งจากสมัยโบราณของเอลฟ์ซึ่งคุณสามารถสื่อสารกับเทพที่บริสุทธิ์หรือตัวแทนของเทพได้

...

มาร์วินไม่คุ้นเคยกับอักษรเหล่านี้ แต่เขารู้วิธีเปิดใช้งานแท่นบูชามีถ้วยเล็กๆที่ทำมาจากดินเหนียวที่ตรงกลางแท่นบูชามีภาพวาดของเหล่ามอนสเตอร์ที่ดุร้ายอยู่ได้มีการกล่าวกันว่าเหล่ามอนสเตอร์เหล่านี้เป็นลางสังหรณ์ของพระเจ้าผู้ลี้ภัยเก่า พวกมันดูน่าเกลียดและน่าสยดสยอง เขาหยิบนิ้วที่ถูกตัดขาดของลิซออกมาและวางไว้ในชามดินเหนียว5 วินาทีต่อมาเตาถ่านรอบแท่นบูชาติดไฟ!

พรึ่บบบ!

ไฟพระเจ้าถูกจุดติดขึ้นมาซึ่งหมายความว่าแท่นบูชาถูกเปิดใช้งานเเล้ว!

ความศักดิ์สิทธิ์ของนิ้วที่ถูกตัดขาดของลิซช่วย ดึงดูดความสนใจของพระเจ้าได้แม้ว่าเขาจะไม่ได้มาเองเขาก็ยังคงส่งตัวเเทนมา มาร์วินยิ้ม

เขาคิดว่าจะต้องใช้วิธีอื่นเพื่อเปิดใช้งานแท่นบูชาซึ่งจะใช้อัญมณีเป็นจำนวนมากซะเเล้วสำหรับตอนนี้ไม่ต้องใช้อัญมณีใดๆ หลังจากที่ทุกสิ่งทุกอย่างหายากมากในทวีปเฝยหนานตรงกลางของแท่นบูชามีลูกไฟออกมาก่อนที่จะค่อยๆเปลี่ยนเป็นใบหน้าของคนที่ดูน่าเกลียด

" เจ้าต้องการอะไรงั้นรึ?ลูกนูเเมน?

นูเเมน?

มาร์วินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเขาคิดว่าเขาเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา มีข้อสงสัยเกี่ยวกับสถานะของเขาซึ่งอาจบ่งบอกถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ในเลือดของเขา แต่เขาก็ยังไม่คาดว่าจะเป็นลูกหลานของนูเเมน

พวกเขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ใช้เวทย์ พวกเขาได้ก่อตั้งประเทศของตัวเองในช่วงยุคที่สาม ต่อมาเชื้อชาติอื่น ๆ ทั้งหมดได้ร่วมมือกันเพื่อขับไล่พวกเขาให้เป็นโมฆะเพราะความแรงของพวกเขาที่ถูกทุบกล่าวได้ว่านูเเมน เกิดมาจากพ่อมดแต่พวกเขาไม่ใช่ ชาวพื้นเมืองของทวีปเฝยหนานแต่เป็นคนนอกแต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดถึงเรื่องนี้ มาร์วินรีบยื่นคำร้องต่อหน้าเปลวเพลิง

หลังจากฟังคำร้องขอของมาร์วินหน้าของเปลวไฟก็เงียบไปสัพพักแล้วค่อยๆกล่าวว่า

"นี่เป็น นิ้วที่ถูกตัดขาดลิซ ซึ่งมีพลังมากสิ่งที่คุณต้องการมีราคาที่ยุติธรรม "

" ถอยออกไปสามก้าวแล้วคุณจะได้รับสิ่งที่คุณต้องการ"

มาร์วินทำตามคำบอกเล่าและถอยกลับไปสามก้าวเพื่อยืนอยู่ข้างนอกแท่นบูชา

ฟึ่บบ!

ใบหน้าที่อยู่กลางของแท่นบูชากระจายไป ชามดินเหนียวหายไปในเปลวเพลิงและนิ้วลายนิ้วมือที่อยู่ภายในหายไปท่ามกลางเปลวไฟ การเเลกเปลี่ยนเสร็จสมบูรณ์ อย่างไรก็ตามนิ้วที่ถูกตัดขาดของลิซนั้นไม่เป็นประโยชน์กับเขาในตอนนี้ดังนั้นเขาจึงทำการเเลกเปลี่ยนที่อาจจะเป็นประโยชน์

ในไม่ช้ามีเงา 2 เงา โผล่มาที่ตรงหน้าของเขา เงาสูงหนึ่งตัวและอีกเงาที่ดูตัวเล็กๆปรากฏอยู่ในเปลวเพลิงและในเวลาเดียวกันก็มีบอลเเสงสองดวงบินออกมาและบินเข้าไปในตัวของมาร์วิน

มาร์วินไม่ได้หลบและปล่อยให้บอลเเสงทั้งสองลูกเข้าสู่ร่างกายของเขาเพราะพระเจ้าโบราณของเอลฟ์ดูน่าเชื่อถือ บอลเเสงลูกเเรกนั้นเป็นพรของพระเจ้า

[ ขอพร]: ความชำนาญ + 1

เเม้ว่านี่จะดูเหมือนเป็นเรื่องง่ายเเต่มันยากที่จะได้มาจริงๆ คุณสมบัติเเบบนี้ถือเป็นสิ่งที่มีค่ามากความชำนาญของมาร์วินถึง 19 แต้มเเต่ยังไม่ถึง 20 เเต้มเเต่เมื่อต้องเผชิญกับศัตรูหลายตัวบางทีก็ต้องใช้ [การสำรวจความโกลาหลในพื้นที่]

การบรรลุ 20 เเต้มหมายถึงการเข้าถึงเกณฑ์ความคล่องตัวที่ค่อนข้างสูงและเขาจะได้รับรางวัลพิเศษ [ปีนกำเเพง]!

[ ปีนกำแพง] เป็นสกิลพิเศษที่เป็นประโยชน์มาร์วินคิดอย่างถ่องแท้ว่าจะสามารถเปิดใช้งานได้ในตอนนี้ แต่มันก็อยู่ภายใต้สถานการณ์เฉพาะ และจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเขาให้มากยิ่งขึ้น

ส่วน บอลเเสงที่ 2 เป็นเครื่องหมายของความจงรักภักดี

[ สัญลักษณ์เเห่งความภัคดี]: ทั้งสองสาวกของคุณจะจงรักภักดีต่อคุณตลอดไป

"นายท่านไคล์ขอสาบานความจงรักภักดีต่อท่าน! "

"นายท่านซีโมนขอสาบานความจงรักภักดีต่อคุณ! "

สองเอลฟ์ร่างสูงและร่างที่ดูเตี้ยเดินออกมาจากแท่นบูชาและสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อมาร์วินมาร์วินไม่ค่อยพอใจกับการตั้งชื่อของพระเจ้ามากนัก แม้ว่าพระเจ้าจะชอบอัญมณีมากเเค่ใหนก้ไม่น่าจะเอามาตั้งเป็นชื่อลูกหลานได้?

มาร์วินกำลังหงุดหงิดอยู่ข้างในใจในขณะที่เขาเริ่มที่จะตรวจสอบความแข็งแก่รงของสองสาวกเป็นไปตามที่มาร์วินต้องการ เทพเจ้าเอลฟ์โบราณให้สาวกที่เเรงค์ปีศาจระดับ 2คุณสมบัติของสาวกทั้งสองเหมือนกันจนเกือบจะเท่ากัน ไคล์เป็นผู้ชายและมีกำลังมากกว่า ซีโมน เป็นผู้หญิงและความสามารถพิเศษของเธอสูงกว่าเล็กน้อยส่วนที่เหลือของคุณสมบัติทั้งหมดมี คุณสมบัติลอบสังหารของปีศาจระดับ 2 รวมถึงทักษะต่างๆ

มีสองคนนี้คอยคุ้มกันอยู่มาร์วินรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับ 2 ของแท้ ระดับของพวกเขาคือ [โจร 7 - นักฆ่าปีศาจ 3] และพวกเขามีสกิลที่แข็งแกร่งที่สุดใน ระดับที่ 2 [ลอบสังหาร]การรับรู้ของพวกเขาก็น่าประทับใจมากเป็นเเบบที่มาร์วินต้องการ

สิ่งเดียวที่ขาดไปก็คือทั้งสองไม่ใช่เอลฟ์จริงๆ พวกเขาเป็นเพียงชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นโดยเทพเจ้าโบราณของเอลฟ์ แม้ว่าจะมีสติปัญญาเเต่การต่อสู้ก็ไม่สามารถยกระดับความแก่รงของพวกเขาได้แต่ก็เพียงพอที่จะจัดการกับสถานการณ์ในตอนนี้

" ถึงเวลาแล้วที่มิลเลอร์จะต้องชดใช้กับการฆ่าพ่อข้าและยึดดินแดนของข้าไว้กับพวกมัน"

“หนี้เเค้นนี้ต้องชำระด้วยเลือดเท่านั้น!”

มาร์วินปล่อยให้ไคล์เฝ้ายามค่ำคืนและนอนหลับสบายภายในถ้ำอุ่นๆ พวกเขาทั้งสามคนออกจากเนินเขามรณะในตอนเช้า พวกเขามาถึงเมืองริเวอร์ชอว์ในสามวัน

...

ภายในห้องของโรงเเรมอินทรีย์เขาดำ

แอนนากำลังกังวลมองที่ห้องว่าง ๆ และถอนหายใจ เธอมาถึงเมืองริเวอร์ชอว์เมื่อคืนนี้ พร้อมกับพาทหารหนุ่ม 20 คนมาพวกเขาแต่งตัวเป็นเกษตรกรธรรมดาๆเพื่อเข้าเมืองและพักอยู่ในโรงแรมไกล้ๆนี้

มาร์วินทิ้งเงินไว้ให้แอนนาและมันเพียงพอที่จะจัดการกับเรื่องนี้ทั้งหมดมีจดหมายบนโต๊ะที่เขียนโดยมาร์วินเพื่อให้เธอ ข้อความในนั้นทำให้เธอมั่นใจว่าเขาจะกลับมาในเร็วๆนี้ แต่แอนนาไม่ค่อยสบายใจนัก เธอได้ยินว่าแก๊งอาเชรอนที่ถูกทำลายโดยชายสวมหน้ากากทีี่มีมีดคู่ แอนนาไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่าชายสวมหน้ากากนั่นคือมาร์วิน

“มันอันตรายมากเลยะทำไมนายท่านมาร์วินต้องทำแบบนี้ด้วย?”

แอนนาค่อนข้างกังวล เธอไม่รู้ว่ามาร์วินกำลังวางแผนอะไร แต่สัญชาตญาณของผู้หญิงคนนี้บอกเธอว่ามาร์วินกำลังทำเรื่องที่เป็นอันตรายมากเธออยากช่วยเหลือมาร์วินแต่ตอนนี้เธอทำได้เพียงรอมาร์วินกลับมาเท่านั้น เธอรู้สึกไม่สบายใจด้วยเหตุผลบางอย่าง

" ก๊อก!ก๊อก! ก๊อก!"

มีคนมาเคาะประตูสามครั้ง น่าจะเป็นอังเดรคนนี้เป็นหัวหน้าหน่วยคุ้มกันที่ค่อนข้างหุนหันพลันแล่น แอนนาถอนหายใจแล้วเดินไปเปิดประตู มีคน 3 คนกำลังยืนอยู่ข้างนอก

" นายท่านมาร์วิน?!" แอนนาตกใจ

" พวกเขาเป็น ... ?"

ดวงตาของเธอตกตะลึงเเละมองไปที่นักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่อยู่ด้านหลังมาร์วิน

" พวกเขาเป็นผู้ช่วยของข้าที่ถูกอัญเชิญมา"มาร์วินยิ้มถามว่า "อังเดรและพวกเขาหล่ะ?"

" พวกเขาทั้งหมดอยู่ใกล้ๆนี้พวกเขาทั้งหมดโกรธมากเมื่อพวกเขาได้ยินว่านายท่านกำลังถูกลอบสังหาร. " แอนนาตอบ

"ดีแล้ว"มาร์วินพยักหน้า "ไปจัดให้พวกเขาออกเดินทางในกลุ่มเล็กๆและมาพบกันที่มุมด้านตะวันออกของย่านคนรวยหลังพระอาทิตย์ตกดิน"

" ย่านคนรวย?"แอนนาตกใจ

" ใช่คืนนี้เราจะจัดการผู้บงการตัวจริง" มาร์วินเอ่ย "แต่ก่อนอื่นต้องจัดการเรื่องบางอย่างก่อน เจ้าต้องระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเป็นทหารของเมืองริเวอร์ไวท์"

แอนนามีคำถามมากมายแต่การฟังคำสั่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้ของมาร์วินทำให้เธอสามารถอยู่ในสถานะที่ไมาอาจสงสัยอะไรได้

" ดิฉันจะไปจัดการให้เรียบร้อย!"

...

ด้านนอกตอนพระอาทิตย์ตกดินผู้คนต่างพากันกลับบ้านแต่เขาไม่ทราบว่าโจรสามคนซ่อนตัวอยู่ในความมืดคอยเฝ้าดูเขาอยู่รถเข็นหยุดลงที่ย่านคนรวยและมีชายอ้วนเดินออกมา เขามีความลับบางอย่างที่จำเป็นต้องกำจัดแต่เขาเลือกมาทางผิดซะเเล้ว