บทที่ 60 การเป็นคนกลาง

บทที่ 60 การเป็นคนกลาง

สิ่งที่ฉินเฟิงไม่คาดคิดคือ เก้าโมงกว่า ๆ ภรรยาของเขาก็โทรศัพท์มา

"สามีคะ ฉันถามรองผู้จัดการใหญ่ของบริษัทเราแล้ว เขาก็บอกว่าถ้าคุณต้องการ คุณสามารถมาดูสินค้าที่บริษัทได้เลย เขายังบอกอีกว่า ถ้าคุณต้องการซื้อจริง ๆ จะให้ส่วนลดพิเศษแก่คุณอย่างแน่นอน"

"โอ้" ฉินเฟิงพยักหน้า "ถ้าอย่างนั้นผมจะไปดูครับ เพื่อนร่วมงานของผมต้องการจริง ๆ"

"ดีเลยค่ะสามี คุณมาเลย เดี๋ยวฉันจะรอรับคุณที่หน้าบริษัท"

วางสายโทรศัพท์ ฉินเฟิงกำลังจะออกไปเรียกแท็กซี่ แต่จู่ ๆ ก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมา

ห้านาทีต่อมา

ฉินเฟิงเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดทำงานที่ดูดี เสื้อเชิ้ตเรียบร้อย กางเกงสแล็ค และรองเท้าหนัง เป็นชุดที่เขาใส่เป็นประจำตอนทำงาน ก่อนตกงาน และแทบไม่ได้แตะต้องเลยหลังจากที่ตกงาน

คนเราต้องดูดีตั้งแต่เสื้อผ้าหน้าผม การสวมใส่ชุดที่เหมาะสมย่อมมีประโยชน์มากกว่าในการทำธุรกิจ

แม้ว่าความเป็นจริงจะไม่เหมือนในนิยาย ที่มีการโอ้อวดหรือเหยียดหยามกัน และไม่มีใครแสดงความดูถูกออกมาอย่างโจ่งแจ้ง แต่ภาพลักษณ์ภายนอกก็ส่งผลกระทบต่อหลายสิ่งหลายอย่างอย่างลับ ๆ ตั้งแต่การออกเดท ไปจนถึงการทำธุรกิจ ผู้คนมักจะให้ความสำคัญกับความประทับใจแรก

ฉินเฟิงมองตัวเองในกระจก เขารู้สึกว่าตัวเอง...ดูหล่อเหลาไม่น้อยเลย

ค่อนข้างคล้ายหูเกอเลยทีเดียว

ออกเดินทาง!

ฉินเฟิงเรียกรถออนไลน์ และมุ่งหน้าไปยังบริษัทของภรรยาของเขา นั่นคือ บริษัทอวี้เฉิงเครื่องจักรกล

บริษัทอวี้เฉิงเครื่องจักรกลตั้งอยู่ในเขตไฮเทคซีจิง ไม่ถือว่าห่างไกลนัก มีรถไฟใต้ดินตรงไปถึง ไม่ไกลจากบ้านของเขาประมาณเจ็ดกิโลเมตรกว่า ๆ

เมื่อถึงหน้าบริษัท ฉินเฟิงก็เห็นเวินซวนทันที

เขาลงจากรถแล้วโบกมือให้เวินซวน เวินซวนขยี้ตาอย่างไม่เชื่อ

นี่...นี่สามีของเธอจริงหรือเปล่า?

"ภรรยาครับ เป็นอะไรไปเหรอ?" ฉินเฟิงเดินเข้าไปถาม

เวินซวนมองสำรวจฉินเฟิงตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นก็โอบแขนฉินเฟิงไว้เหมือนเด็กผู้หญิง: "สามีคะ วันนี้คุณหล่อมากเลยค่ะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า"

เมื่อได้ยินเวินซวนพูดเช่นนั้น ฉินเฟิงก็รู้สึกดีใจมาก

"อ้าว คุณมาคนเดียวเหรอ?" ฉินเฟิงมองเวินซวน

เวินซวนพยักหน้า: "รองผู้จัดการใหญ่จางเขามีธุระ เขาบอกว่าถ้าคุณมาแล้ว ให้ฉันกับรองหัวหน้าแผนกหลี่ของแผนกขายพาคุณไปดู แต่ว่า..."

"สามีคะ" เวินซวนพูดเสียงเบา "รองหัวหน้าแผนกหลี่ของแผนกขายดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ คิดว่านี่เป็นงานที่เขาถูกจัดให้ทำเพิ่มเติม"

"ไม่ต้องสนใจเขาหรอกครับ วันนี้ผมมาดูรายละเอียดของรถจักรยานยนต์ก่อน และอีกอย่างคนที่ตัดสินใจสุดท้ายก็อาจจะไม่ใช่เขาด้วย" ฉินเฟิงกล่าว

"อืม" เวินซวนพยักหน้า

เมื่อเข้าประตูบริษัท ฉินเฟิงก็ได้พบกับรองหัวหน้าแผนกหลี่ของแผนกขายอย่างรวดเร็ว รองหัวหน้าแผนกคนนี้อายุมากกว่าฉินเฟิง เขามองสำรวจฉินเฟิง ก็ไม่ได้จับผิดอะไร แถมยังชมฉินเฟิงออกมาด้วยซ้ำ

"เวินซวน นี่สามีคุณเหรอ ดูหล่อดีนะ"

เวินซวนยิ้มเขิน ๆ แล้วรีบกล่าวว่า: "รองหัวหน้าแผนกหลี่ วันนี้รบกวนคุณแล้วนะคะ"

"ไม่รบกวนหรอกครับ แค่..." รองหัวหน้าแผนกหลี่มองฉินเฟิงอีกครั้ง น้ำเสียงก็เปลี่ยนไปทันที "รถจักรยานยนต์และชิ้นส่วนอะไหล่ชุดนั้นของบริษัท คุณต้องการจริง ๆ ใช่ไหม อย่ามาหลอกให้ผมเสียเวลาเลยนะ ผมมีเวลาน้อย"

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ฉินเฟิงก็ไม่พอใจ รีบตอบกลับทันที: "บริษัทของคุณทำธุรกิจแบบนี้เหรอ? ผมเป็นลูกค้าที่มาหาคุณถึงที่ คุณพูดแบบนี้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่บริษัทของคุณแย่ลงเรื่อย ๆ"

"คุณ!" รองหัวหน้าแผนกหลี่ไม่คิดว่าฉินเฟิงจะพูดแบบนี้โดยตรง

ฉินเฟิงกล่าวต่อ: "รถจักรยานยนต์ชุดนี้ผมจะซื้อที่ไหนก็ได้ ผมมาดูที่บริษัทของคุณก็เพราะเห็นแก่หน้าภรรยาผม แต่ด้วยทัศนคติแบบนี้ ผมคิดว่าคงไม่มีความจำเป็นต้องดูต่อแล้ว ถ้าผู้นำของบริษัทของคุณรู้ทัศนคติของคุณ ผมว่าคุณคงทำงานไม่นานหรอก!"

เมื่อได้ยินฉินเฟิงพูดเช่นนั้น เวินซวนก็แสดงความกังวลเล็กน้อย กลัวว่าทั้งสองคนจะทะเลาะกัน

แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดคือ หลังจากที่ฉินเฟิงพูดจบ รองหัวหน้าแผนกหลี่กลับแสดงความอ่อนน้อมถ่อมตนทันที: "คุณฉิน คุณฉิน ผมขอโทษครับ อย่าถือสาผมเลย ผมยินดีต้อนรับคุณมาก คำพูดเมื่อครู่ถือว่าผมไม่ได้พูดนะครับ เราไปดูกันเลยดีกว่า"

ฉินเฟิงพยักหน้า

รองหัวหน้าแผนกหลี่เดินนำหน้าไป ฉินเฟิงและเวินซวนเดินตามหลัง เวินซวนชูนิ้วโป้งให้ฉินเฟิง แล้วกระซิบว่า: "สามีคะ คุณเก่งจริง ๆ"

ฉินเฟิงยิ้ม ไม่ใช่เขาเก่ง แต่เป็นเพราะสถานะของเขาเก่งกว่า

ตอนนี้เขาคือฝ่ายผู้ซื้อ ส่วนบริษัทอวี้เฉิงเครื่องจักรกลคือฝ่ายผู้ขาย ตอนที่เขาทำงาน เขาไม่เคยเห็นฝ่ายผู้ซื้ออ่อนน้อมต่อฝ่ายผู้ขายเลย ในฐานะผู้จ่ายเงิน ฝ่ายผู้ซื้อก็คือพระเจ้า

รองหัวหน้าแผนกหลี่ไม่อยากต้อนรับเขา เขาก็คิดที่จะเปลี่ยนคนต้อนรับอยู่แล้ว

เมื่อถึงคลังสินค้าแห่งหนึ่ง รองหัวหน้าแผนกหลี่เปิดประตูออก ก็มีฝุ่นควันลอยขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นรถจักรยานยนต์จำนวนมากก็ปรากฏต่อสายตา

"รถจักรยานยนต์ชุดนี้ เป็นชุดที่เราเคยประกอบให้กับลูกค้าในประเทศคนหนึ่ง แต่สัญญาถูกยกเลิกไป ประกอบกับเป็นสินค้าล้นตลาด ก็เลยขายไม่ออก และไม่ได้ติดแบรนด์ใด ๆ สามารถติดแบรนด์ตามความต้องการของคุณได้ ส่วนรายละเอียดทางเทคนิค ผมมีตารางให้คุณดู" รองหัวหน้าแผนกหลี่อธิบาย

ฉินเฟิงพยักหน้า แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพรวมและภาพบางส่วน

เขาถามว่า: "สินค้านี้มีมูลค่าเท่าไหร่ และคุณสามารถให้ราคาเท่าไหร่แก่ผมได้?"

รองหัวหน้าแผนกหลี่ยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว: "สินค้านี้มีมูลค่ารวมกว่าสิบล้านหยวน รถจักรยานยนต์แต่ละคัน ผมสามารถให้คุณในราคาขายส่ง 2,500 หยวน แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยคัน"

ฉินเฟิงหายใจเข้าลึก ๆ สินค้าชุดนี้มีจำนวนมากจริง ๆ

"ได้ครับ ผมทราบแล้ว ผมซื้อให้เพื่อนของผม เขาต้องการจำนวนมาก คุณสามารถให้ค่าคอมมิชชันเท่าไหร่แก่ผมได้?" ฉินเฟิงถามตรง ๆ

"นี่..."

รองหัวหน้าแผนกหลี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้ตอบ: "ถ้าต้องการซื้อจำนวนมาก คุณต้องไปคุยกับรองผู้จัดการใหญ่ของเรา ผมตัดสินใจไม่ได้"

ฉินเฟิงพยักหน้า ไม่ได้ถามต่อ

หลังจากนั้น ฉินเฟิงก็ส่งภาพถ่ายรถจักรยานยนต์และรายละเอียดทางเทคนิคให้หูเฟิง หูเฟิงรีบส่งข้อความกลับมา: "พี่ฉิน คุณอยู่ในคลังสินค้าใช่ไหม เราวิดีโอคอลกันหน่อยได้ไหม"

"ได้สิ"

ฉินเฟิงกล่าว แล้วเปิดวิดีโอคอลทันที

เขารู้ว่าหูเฟิงยังไม่ค่อยเชื่อเขา กลัวว่าเขาจะใช้ภาพจากอินเทอร์เน็ตมาหลอกเขา

เมื่อวิดีโอคอลเชื่อมต่อแล้ว ฉินเฟิงก็เดินไปรอบ ๆ คลังสินค้า พลางแนะนำ: "เถ้าแก่หู คุณดูสิ นี่คือรถจักรยานยนต์และชิ้นส่วนอะไหล่ แถมแบรนด์ก็สามารถติดได้ตามความต้องการของคุณ ทั้งคลังสินค้าเต็มไปด้วยรถจักรยานยนต์"

ขณะพูด ฉินเฟิงก็แตะไปที่รถจักรยานยนต์บ่อย ๆ เพื่อยืนยันว่าเป็นของจริง

ผ่านวิดีโอ หูเฟิงที่อยู่ปลายสายก็เบิกตากว้าง เขาไม่คิดว่าฉินเฟิงจะมีรถจักรยานยนต์จำนวนมากขนาดนี้

และรถจักรยานยนต์เหล่านี้ก็ตรงตามความต้องการของเขาพอดี

"พี่ฉิน งั้นแบบนี้ดีกว่า ตอนนี้ผมอยู่ต่างเมือง คุณรอผมพรุ่งนี้มาคุยต่อหน้า ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ผมจะสั่งซื้อจำนวนไม่น้อยเลย" หูเฟิงกล่าว

"ไม่มีปัญหาครับ รถเหล่านี้อยู่ที่นี่ทั้งหมด พรุ่งนี้ผมจะพาคุณมาดู" ฉินเฟิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

เมื่อวางสายวิดีโอ ฉินเฟิงรู้ว่าเขาเข้าใกล้ความสำเร็จไปอีกขั้นแล้ว

เมื่อกำลังจะออกจากบริษัทอวี้เฉิงเครื่องจักรกล รองผู้จัดการใหญ่จางของบริษัทก็เพิ่งมาถึง เขาเห็นฉินเฟิงก็รีบจับมือ: "โอ้ ไม่ต้องขอโทษเลยครับ ผมเพิ่งยุ่งๆอยู่ รถจักรยานยนต์ดูหมดแล้วใช่ไหมครับ ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมครับ"