บทที่ 21 งานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่

บทที่ 21 งานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่

ตอนนี้หุ้นต้าหัวกำลังผันผวนอย่างต่อเนื่อง ราคาพุ่งขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว ปริมาณการซื้อขายมีขนาดใหญ่มาก ฉินเฟิงนึกถึงข้อมูลลับที่ได้รับในวันนี้ที่ว่า หุ้นต้าหัวจะร่วงลงถึงขีดจำกัดล่างในวันพรุ่งนี้ ทำให้เขามองเห็นอะไรบางอย่าง

การผันผวนในวันนี้ อาจจะเป็นการระบายหุ้นของรายใหญ่ที่อยู่ภายใน

ในเว็บไซต์กระดานหุ้น มีนักลงทุนรายย่อยจำนวนมากพูดคุยกันอย่างไม่หยุดหย่อน:

"เป็นการล้างพอร์ต (เพื่อไล่นักลงทุนรายย่อยออก) อย่างแน่นอน ใครที่ยังไม่ได้ซื้อรีบซื้อเลย เป็นโอกาสทองที่จะได้ขึ้นรถ"

"ผมขึ้นรถแล้วครับ"

"ซื้อเล็ก ๆ 100 หุ้น ดูสถานการณ์ไปก่อน"

"อย่าไล่ตามราคาสูง อย่าไล่ตามราคาสูง การเปลี่ยนมือวันนี้สูงถึง 27% ชัดเจนว่าเป็นการขายออก"

"การเปลี่ยนมือในหุ้นราคาสูงเป็นเรื่องปกติ ถ้าไม่มีการเปลี่ยนมือสิถึงจะผิด ผมอัดเต็มที่เลย"

"..."

ตลาดหุ้นเป็นแบบนี้ ข้อมูลในกระดานเดียวกัน แต่สำหรับคนต่างกันก็เป็นสัญญาณที่แตกต่างกัน และไม่มีใครเชื่อใคร

นักลงทุนเก่าหลายคนมีตรรกะของตัวเอง ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไรก็จะไม่เชื่อ

"ซื้อ!"

"2.45!"

"1,000 หุ้น!"

ในที่สุด "จื้ออ้ายจินเซิง" ที่อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็ลงมือ ในราคา 2.45 หยวน เขาได้ซื้อไป 1,000 หุ้น ทันทีที่ซื้อเสร็จ เวลาก็เป็น 10 โมงพอดี และราคาหุ้นก็เริ่มพุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ไม่กี่นาทีต่อมาก็พุ่งขึ้นถึงขีดจำกัดบน

"2.56!"

ราคาหุ้นที่ขึ้นถึงขีดจำกัดบนเป็นสีแดงสด ทำให้ใบหน้าของจื้ออ้ายจินเซิงแดงก่ำตามไปด้วย

"ซื้อถูกแล้ว! ซื้อถูกแล้ว!"

เขาตื่นเต้นจนตบโต๊ะ แม้ว่าปริมาณการซื้อขายที่ขีดจำกัดบนจะมีเพียงสองแสนหุ้น และยังคงมีการซื้อขายอยู่เรื่อย ๆ แต่เขาก็รู้สึกว่าการลงมือในวันนี้ไม่มีปัญหาเลย ความล้มเหลวในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ในที่สุดก็ได้กลับคืนมาในวันนี้

ในเว็บไซต์กระดานหุ้นก็เต็มไปด้วยเสียงไชโยโห่ร้อง:

"ฉันว่าแล้วว่าเป็นการล้างพอร์ต ดูสิ ขึ้นถึงขีดจำกัดบนอีกวัน"

"พี่น้องที่ยังไม่ได้ขึ้นรถ เสียใจไหมล่ะ"

"กำลังจะกลายเป็นหุ้นปีศาจแล้ว อัตราการเปลี่ยนมือแบบนี้ต้องมีรายใหญ่รับช่วงต่อ การขึ้นก็จะไม่หยุด"

"พรุ่งนี้คงจะขึ้นแบบต่อเนื่องเลย!"

"กำไรเล็ก ๆ น้อย ๆ หนึ่งหมื่น สบาย ๆ!"

"..."

เงินทุนในบัญชีหุ้นของฉินเฟิงก็เพิ่มขึ้นจาก 15,611 เป็น 17,152 หยวน ทำกำไรได้มากกว่าหนึ่งพันห้าร้อยหยวนภายในวันเดียว

"น่าเสียดาย พรุ่งนี้ก็ต้องหยุดแล้ว"

ฉินเฟิงส่ายหัว ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าจะได้กำไรเพิ่มเป็นสองเท่า ดูท่าคงจะไม่มีหวังแล้ว

เขามองดูเว็บไซต์กระดานหุ้น การที่หุ้นขึ้นในวันนี้ทำให้นักลงทุนรายย่อยหลายคนเข้ามาซื้อ นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากในเว็บไซต์ต่างคิดว่าตัวเองตามทันจังหวะและซื้อหุ้นได้ถูกตัวแล้ว ต่างตื่นเต้นดีใจ หารู้ไม่ว่านี่เป็นงานเลี้ยงครั้งสุดท้ายแล้ว

เหมือนงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่ ที่มักจะมีคนต้องเป็นคนจ่ายบิลเสมอ

มีคนบอกว่า พรุ่งนี้ก็ขายออกตอนที่หุ้นขึ้นถึงขีดจำกัดบนเลยก็ไม่ดีเหรอ แต่สำหรับนักลงทุนรายย่อยจำนวนมาก หุ้นที่ซื้อในวันนี้ พรุ่งนี้เปิดตลาดก็ขึ้นถึงขีดจำกัดบน ใครจะอยากขายล่ะ?

ใครจะพอใจกับการได้กำไรแค่ขีดจำกัดบนเดียว?

มีคนแบบนั้น! แต่เป็นแค่คนส่วนน้อยเท่านั้น

นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากในเว็บไซต์ยังคงเฉลิมฉลอง โพสต์รูปภาพ และฉลองชัยชนะของตัวเอง ฉินเฟิงปิดโทรศัพท์มือถือ

เขาไม่ได้มีความคิดที่จะเตือนใคร

ถ้าตอนนี้เขาไปโพสต์ในเว็บไซต์กระดานหุ้นว่า พรุ่งนี้หุ้นจะร่วงถึงขีดจำกัดล่าง สิ่งที่เขาจะได้รับก็คือการเหน็บแนม หรือแม้แต่ข้อความด่าทอ เหมือนกับกระทู้ 'การทำนาย' อื่น ๆ ที่มีมากมายในเว็บไซต์กระดานหุ้นทุกวัน ไม่มีใครจะเชื่อจริง ๆ แม้ว่าวันรุ่งขึ้นจะเกิดเหตุการณ์ตามที่เขาทำนายไว้ ทุกคนก็จะคิดว่าเขาแค่โชคดี หรือตาบอดคลำเจอหนูตายเท่านั้น

แน่นอนว่า ถ้าเขาโพสต์ทำนายได้อย่างแม่นยำหลายครั้งต่อเนื่อง ก็อาจจะมีคนเชื่อจำนวนมาก แต่นั่นก็เกี่ยวข้องกับอีกประเด็นในตลาดหุ้น

ตลาดหุ้นเป็นระบบที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา!

เมื่อเทียบกับนักลงทุนรายย่อย รายใหญ่จะมีทั้งเงินทุนและข่าวสารที่เหนือกว่านักลงทุนรายย่อย 'การทำนาย' ของเขาจะเข้าสู่สายตาของรายใหญ่ และรายใหญ่ก็จะใช้ประโยชน์จากมันในทางกลับกัน

เช่น ถ้าตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของกระทู้ที่มีผู้ติดตามจำนวนมาก ถ้าเขาบอกว่าพรุ่งนี้หุ้นตัวนี้จะขึ้นถึงขีดจำกัดบนก่อนแล้วค่อยร่วงถึงขีดจำกัดล่าง และเตือนให้ทุกคนรีบขายออก พรุ่งนี้รายใหญ่ก็อาจจะเปิดตลาดด้วยการร่วงถึงขีดจำกัดล่างไปเลยก็ได้

ตลาดหุ้นเป็นระบบที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา การเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็สามารถส่งผลกระทบต่อตลาดหุ้นได้

บางครั้ง สำหรับหุ้นตัวหนึ่ง ไม่ต้องถึงกับทำนายได้อย่างแม่นยำ แค่นักลงทุนรายย่อยซื้อเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ก็อาจทำให้เจ้ามือเกิดความสงสัยได้แล้ว ซึ่งจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกัน

ฉินเฟิงไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านหุ้น แต่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เมื่อเขาถือคำตอบไว้ในมือแล้วมองย้อนกลับไปที่กระบวนการ เขาก็สามารถมองเห็นอะไรหลาย ๆ อย่างได้ และยังสัมผัสได้ถึงรูปแบบที่ซ่อนลึกอยู่ในตลาดหุ้นอีกด้วย

เที่ยงตรง ฉินเฟิงไปกินบะหมี่ที่ร้านอาหารข้างถนน

ในซีจิง ร้านบะหมี่มีเยอะที่สุด ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนก็สามารถเห็นร้านบะหมี่ได้

ในช่วงสองปีที่ผ่านมา ฉินเฟิงกินบะหมี่มาเยอะมาก จนมีประสบการณ์แล้ว โดยทั่วไปควรเลือกร้านที่ดูไม่ค่อยสะอาด การตกแต่งร้านค่อนข้างเก่า และเป็นร้านที่สามีภรรยาเปิดร่วมกัน ร้านบะหมี่แบบนี้รสชาติมักจะดีมาก แถมยังมีปริมาณเยอะและราคาถูก ระหว่างกินบะหมี่แล้วดื่มเบียร์ผลไม้สักขวด ถือเป็นความสุขอย่างหนึ่ง รสชาติของชีวิตก็อยู่ตรงนี้แหละ

กินบะหมี่เสร็จ ฉินเฟิงก็มาที่โรงรถหน้าทางเข้าชุมชน และพบรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าที่เขาเคยใช้ส่งอาหาร

เมื่อคืนลูกถามว่าทำไมเขาไม่ไปส่งอาหารแล้ว เขาก็บอกว่าไม่ส่งแล้ว หลังจากนี้จะหาทางทำเงินในที่อื่น คำพูดนี้ไม่ได้พูดเล่น ๆ วันนี้ฉินเฟิงมาเพื่อขายรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าคันนี้ หลังจากนี้จะไม่ส่งอาหารอีกต่อไป

สำหรับเขาแล้ว เมื่อมีระบบข้อมูลลับ เมื่อวานเขาเก็บของเก่าที่ตลาดค้าโบราณก็ได้เงินมาห้าพัน วันนี้ก็พบธนบัตรทองคำในรังนก ได้เงินมาสามพัน ถ้ายังยึดติดกับรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าแล้วยังจะส่งอาหารอยู่ ก็เป็นการสร้างความลำบากให้ตัวเอง คงไม่มีคนโง่คนไหนในโลกทำแบบนั้น

ตอนที่ฉินเฟิงส่งอาหาร เขาซื้อโครงรถมาแค่หนึ่งพันสองร้อยหยวน ส่วนแบตเตอรี่เช่าเอาเดือนละสามร้อยหยวน ก็แค่คืนแบตเตอรี่ไปก็พอ ส่วนโครงรถที่เหลืออย่างน้อยก็ควรขายได้หลายร้อยหยวน

เขาเปิดกล่องส่งอาหารที่ผูกไว้ด้านหลังรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า ข้างในยังมีกระดาษทิชชู่อยู่หนึ่งห่อ

กระดาษทิชชู่นี้เป็นประสบการณ์ที่ฉินเฟิงสรุปได้จากการส่งอาหาร ถ้าเจอน้ำแกงหก ก็ใช้กระดาษทิชชู่เช็ดให้สะอาด ลูกค้าก็มักจะไม่พูดอะไรมาก และจะไม่ให้คะแนนติดลบด้วย

ตอนนี้เขานำกระดาษทิชชู่ออกมา แล้วยัดใส่กระเป๋า เขาตั้งใจจะถอดกล่องส่งอาหารออก เพื่อจะนำโครงรถไปขาย

ขณะที่เขากำลังจะรื้อกล่องส่งอาหารออก ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาข้าง ๆ มองฉินเฟิงด้วยรอยยิ้มอย่างเขินอาย แล้วพูดอย่างสุภาพว่า: "พี่ครับ ขอถามอะไรหน่อยครับ"

"เรื่องอะไร?" ฉินเฟิงหยุดมือที่กำลังทำอยู่

"พี่ครับ พี่ส่งอาหารใช่ไหมครับ? ผมก็อยากจะส่งอาหารเหมือนกัน อยากจะขอคำแนะนำหน่อยครับ พี่ซื้อรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าคันนี้จากที่ไหนครับ?"

ฉินเฟิงไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่มคนนั้น แต่ลุกขึ้นยืนแล้วสำรวจเขาทั้งตัว จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า: "นายฟังฉันนะ การส่งอาหารไม่ใช่งานที่ดีนัก มันทำลายสุขภาพ นายยังหนุ่มอยู่ ถ้าเลี่ยงได้ก็อย่าส่งเลย หางานสุจริตทำดีกว่า"

"พี่ครับ ผมมีงานทำแล้วครับ"

ชายหนุ่มคนนั้นพูดอีกครั้ง

"มีงานทำ?" ฉินเฟิงไม่เข้าใจ "มีงานทำแล้วจะส่งอาหารทำไม?"

"พี่ครับ ผมอยากจะทำงานเสริมหลังเลิกงานครับ" ชายหนุ่มยิ้มเขิน ๆ อีกครั้ง "ผมเพิ่งเรียนจบปีนี้ เงินเดือนน้อยเกินไป ผมอยากจะทำเงินเพิ่ม และซื้อบ้านให้เร็วขึ้น"