บทที่ 17 - วีรบุรุษถือกำเนิดแต่วัยเยาว์!

บทที่ 17 - วีรบุรุษถือกำเนิดแต่วัยเยาว์!

◉◉◉◉◉

ความชอบอันดับหนึ่ง!

นี่ต้องเป็นความชอบที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน!

ในแววตาของสวี่ต้งกั๋วฉายแววตกตะลึง

คำว่า 'ความชอบอันดับหนึ่ง' ที่ซุนหย่งกั๋วพูดออกมา ได้กำหนดความชอบของซูติ้งผิงไว้ในทันที

ความหมายของอีกฝ่ายชัดเจนมาก 'ปฏิบัติการ 951' สำเร็จลุล่วง ความชอบทั้งหมดเป็นของซูติ้งผิง! พวกเราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแม้แต่น้อย!

โครงการพัฒนาที่สำคัญขนาดนี้ การที่จะให้คนหนุ่มคนหนึ่งเข้าร่วม ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่ออย่างยิ่งแล้ว! ยิ่งไปกว่านั้น คนหนุ่มคนนี้ยังมีความชอบเป็นอันดับหนึ่งอีกด้วย!

เรื่องแบบนี้ ไม่ใช่ว่าสวี่ต้งกั๋วไม่เต็มใจที่จะเชื่อ แต่เป็นเพราะเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

แต่น้ำเสียงของซุนหย่งกั๋วกลับหนักแน่นขนาดนี้ ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

เขาไม่เชื่อว่าซุนหย่งกั๋วจะโกหกเขาในเรื่องที่สำคัญขนาดนี้

"สหายหนุ่มคนนี้เข้าร่วม 'ปฏิบัติการ 951' ตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ท่านผู้บัญชาการครับ สหายซูติ้งผิงไม่ได้เข้าร่วม 'ปฏิบัติการ 951' ครับ"

สวี่ต้งกั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย

ไม่ได้เข้าร่วม 'ปฏิบัติการ 951' แล้วจะมีความชอบเป็นอันดับหนึ่งได้อย่างไร

ซุนหย่งกั๋วอธิบาย

"ท่านผู้บัญชาการครับ ตามข้อมูลที่สหายจางกงหนงให้มา สหายซูติ้งผิงเมื่อ 5 เดือนก่อน ได้เข้าร่วมการประเมินวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาปริญญาโทปีสามครั้งนี้ตามคำสั่งของสหายจางกงหนง..."

หลังจากฟังคำพูดของซุนหย่งกั๋ว ในใจของสวี่ต้งกั๋วก็ปั่นป่วนไปหมด

"ท่านผู้บัญชาการครับ" นาวาเอกจางก็กล่าว "ก่อนที่ท่านจะมา พวกเราหลายคนได้ตรวจสอบแล้ว ไม่มีปัญหาครับ! เทคโนโลยีหลักของ 956E ถูกสหายซูติ้งผิงเอาชนะได้เกือบหมดแล้วครับ!"

คนอื่นๆ ก็กล่าวเสริม

"ท่านผู้บัญชาการครับ นี่คือโมเดล 956E ที่ซูติ้งผิงสร้างขึ้นมาใหม่เกือบจะสมบูรณ์แบบตามรูปภาพและข้อมูลที่เกี่ยวข้องครับ"

"ท่านผู้บัญชาการครับ นี่คือแบบแปลนการออกแบบ ทฤษฎี และพารามิเตอร์ของเทคโนโลยีหลักที่เกี่ยวข้องกับ 956E ทั้งหมดครับ"

…

เมื่อได้ฟังสิ่งเหล่านี้ สวี่ต้งกั๋วก็เข้าใจ

สรุปว่าซูติ้งผิงกับสถาบันวิจัย 335 ต่างคนต่างทำงานของตัวเองนี่เอง ไม่แปลกใจเลยที่ซุนหย่งกั๋วจะบอกว่าซูติ้งผิงมีความชอบเป็นอันดับหนึ่ง!

ในตอนนี้ ซูติ้งผิงไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว แต่กลับกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในทันที

สวี่ต้งกั๋วมองซูติ้งผิงอีกครั้ง สายตาก็เปลี่ยนไป

ถ้าไม่ใช่เพราะจางกงหนงระบุชื่อให้ซูติ้งผิงเข้าร่วม และไว้วางใจซูติ้งผิงมากพอ ถึงขั้นมอบกุญแจห้องทำงานให้เขาเข้าไปค้นคว้าข้อมูลได้อย่างอิสระ คงจะพลาดบุคลากรที่มีความสามารถไปอย่างน่าเสียดายใช่ไหม เพียงแค่รูปภาพใบเดียว ก็สามารถค้นคว้าข้อมูลที่เกี่ยวข้องด้วยตัวเอง ผ่านวิธีการย้อนกลับ การคาดการณ์ และวิธีการอื่นๆ อีกมากมาย จนสามารถเอาชนะเทคโนโลยีหลักที่เกี่ยวข้องกับ 956E ได้!

ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป จะต้องเกิดความสั่นสะเทือนครั้งใหญ่อย่างแน่นอน!

ไม่ว่าจะเป็นแดนหมีขาวหรือแดนอินทรี หรือแม้แต่แดนอาทิตย์อุทัยและประเทศตะวันตกอื่นๆ ก็จะต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อดึงตัวซูติ้งผิงไปให้ได้! ถ้าดึงตัวไปไม่ได้ ก็จะต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อทำลายเขา!

บุคลากรที่มีความสามารถ!

อัจฉริยะของกองทัพเรือเรา!

คิดถึงสิ่งเหล่านี้ ในใจของสวี่ต้งกั๋วก็เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย

ไม่กี่ชั่วโมงก่อน เขายังคงลังเลใจกับราคาสูงถึง 1.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐอยู่เลย ในตอนนี้ กลับได้เห็นความหวังในอนาคตของกองทัพเรือแล้ว

"สหายหนุ่ม ห้าเดือนมานี้ลำบากคุณแล้ว"

สวี่ต้งกั๋วตบไหล่ซูติ้งผิง พูดด้วยสีหน้าห่วงใย

เขาไม่ได้ถามซูติ้งผิงว่าเอาชนะอุปสรรคมากมายจนทำสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร การถามถึงความทุกข์ยากไม่มีความหมาย

"สหายหนุ่ม กองทัพเรือเรามีคุณธรรมต้องตอบแทนเสมอ! อยากได้รางวัลอะไรก็พูดมาได้เลย ตราบใดที่อยู่ในอำนาจของฉัน ทุกอย่างก็พูดคุยกันได้!"

"รายงานท่านผู้บัญชาการครับ ผมไม่ได้วิจัย 956E เพื่อรางวัลครับ" ซูติ้งผิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "ผมคิดว่า สิ่งที่คนตะวันตกทำได้ พวกเราคนจีนก็ไม่ได้มีสมองน้อยกว่าพวกเขา เราก็ทำได้เช่นกัน! ดังนั้นผมจึงลงมือทำครับ!"

สวี่ต้งกั๋วประหลาดใจเล็กน้อย

"กล้าหาญ! วีรบุรุษถือกำเนิดแต่วัยเยาว์จริงๆ!"

"แต่คุณไม่ต้องกังวล รางวัลที่ควรจะได้รับจะไม่ขาดหายไปแม้แต่อย่างเดียว!"

พูดจบ เขาก็มองซุนหย่งกั๋วแล้วกล่าว "สหายซุนหย่งกั๋ว กลับไปคุณก็ร่างใบขออนุมัติเหรียญเกียรติยศมาฉบับหนึ่ง ผมจะอนุมัติให้คุณเป็นคนแรก!"

"แล้วก็ ค่าใช้จ่ายที่จำเป็นในการพัฒนาครั้งนี้ ต้องรายงานขึ้นมาให้ครบทุกบาททุกสตางค์! เบิกให้สหายหนุ่มทั้งหมด!"

คำพูดนี้ทำเอาซุนหย่งกั๋วรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

"เป็นอะไรไปสหายซุนหย่งกั๋ว มีปัญหาอะไรเหรอ ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายสูงเกินไป ผมจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อชดเชยให้สหายหนุ่ม"

"ท่านผู้บัญชาการครับ ไม่ใช่แบบนั้นครับ"

ซุนหย่งกั๋วหัวเราะอย่างขมขื่น "สหายซูติ้งผิงไม่ได้ขอเงินจากสถาบันวิจัยของเราแม้แต่เฟื้องเดียว และไม่ได้ขอเงินค่าวิจัยจากมหาวิทยาลัยแม้แต่เฟื้องเดียวครับ"

แม้แต่สวี่ต้งกั๋วที่สุขุมมาโดยตลอด ในตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะสีหน้าเปลี่ยนไป

ไม่ได้ของบประมาณเหรอ ทำวิจัยที่ไหนกันที่ไม่ของบประมาณ ทำวิจัยมันเหมือนหลุมดำนะ จะควักกระเป๋าตัวเองได้เหรอ ฐานะทางบ้านแบบไหนถึงจะรับไหวขนาดนั้น ต่อให้พ่อเขาเป็นมหาเศรษฐีพันล้านก็รับไม่ไหวหรอก!

สวี่ต้งกั๋วดึงซูติ้งผิงเดินไปข้างๆ สองก้าว น้ำเสียงก็เป็นกันเองขึ้นมาก

"สหายติ้งผิง คุณเล่าสถานการณ์ให้ผมฟังหน่อยสิ ว่าคุณของบประมาณแล้วไม่ได้รับการอนุมัติใช่ไหม ไม่ว่าใครจะขวางคุณ คุณพูดออกมา วันนี้ผมจะตัดสินให้คุณเอง!"

"คุณพูดออกมาได้เลย ไม่ต้องกลัว มีผมคอยหนุนหลัง!"

ครู่ต่อมา ซูติ้งผิงก็กล่าว

"รายงานท่านผู้บัญชาการครับ กระดาษร่างทั้งหมดที่ผมใช้ ประมาณสามตัน ผมใช้ชื่อของศาสตราจารย์จางในการขอจากมหาวิทยาลัยครับ ผมไม่ได้เสียเงิน"

"เครื่องมือก็ใช้ของห้องแล็บเรา โอ้ ยังยืมอุปกรณ์บางอย่างจากห้องแล็บอื่นมาด้วยครับ ข้อมูลก็ค้นจากคอมพิวเตอร์ของศาสตราจารย์จาง และก็ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยครับ ผมก็ยังไม่ได้เสียเงิน..."

เมื่อเห็นซูติ้งผิงเล่ารายละเอียดออกมาเป็นฉากๆ ศาสตราจารย์หลี่และคนอื่นๆ ก็มองหน้ากันอย่างเขินอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

"นึกออกแล้วครับ ก็เสียเงินไปบ้างเหมือนกันครับ ทำแม่พิมพ์พวกนี้เสียเงินไปบ้าง"

เสียเงินแล้ว!

ในที่สุดก็เสียเงินแล้ว!

สวี่ต้งกั๋วถอนหายใจโล่งอก

สีหน้าของศาสตราจารย์หลี่และคนอื่นๆ ก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

"เสียไปนิดหน่อยครับ แต่ว่าทุนการศึกษาที่มหาวิทยาลัยให้ผมมาหลายปีนี้ บวกกับเงินรางวัลที่ผมได้จากการแข่งขันแต่ละครั้ง ก็พอจะพอดีครับ"

"เพราะผมก็แค่ทำโมเดลออกมา เสียเงินน้อยหน่อยก็เป็นเรื่องปกติครับ! ถ้าจะลงโรงงานสร้างของจริง นั่นก็ต้องใช้เงินก้อนโตแน่นอนครับ!"

ศาสตราจราย์หลี่และคนอื่นๆ ที่เพิ่งจะโล่งใจไปเมื่อกี้ ก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที อยากจะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก

จางกงหนงทั้งภูมิใจและอึดอัด

สวี่ต้งกั๋วเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

ถ้าซูติ้งผิงใช้เงินไปหลายร้อยล้าน เขาจะไม่ขมวดคิ้วเลยแม้แต่น้อย อนุมัติให้เบิกได้ทันที

ทุนการศึกษานี่มันแค่เท่าไหร่กันเชียว จะเบิกหรือไม่เบิกก็ดูจะกระจอกไปหน่อย

สวี่ต้งกั๋วไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่า ปกติแล้วจะปวดหัวกับค่าใช้จ่ายในการเบิกที่สูงเกินไป แต่วันนี้กลับมาปวดหัวเพราะค่าใช้จ่ายในการเบิกที่น้อยเกินไป

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาตัดสินใจว่าเรื่องนี้กลับไปค่อยพิจารณาให้ดีอีกที

แต่เขาก็ตระหนักถึงปัญหาหนึ่ง ซูติ้งผิงไม่ใช่แค่บุคลากรที่มีความสามารถ แต่ยังเป็นสมบัติล้ำค่าอีกด้วย!

สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ สำหรับกองทัพเรือที่งบประมาณทางทหารน้อยนิดมาโดยตลอด สำคัญอย่างยิ่ง!

ต้องรักษาไว้ให้ได้!

"ท่านผู้บัญชาการครับ พอเข้าใจเทคโนโลยีเหล่านี้จนถ่องแท้แล้ว เราจะต้องสร้างเรือรบทันสมัยของเราเองให้ได้แน่นอนครับ!"

ประโยคนี้ของซุนหย่งกั๋ว พูดโดนใจสวี่ต้งกั๋วเข้าอย่างจัง

นี่หมายความว่า เงิน 1.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐสามารถประหยัดได้ และไม่ต้องมาทนฟังคำพูดจาดูถูกของตัวแทนจากแดนหมีขาวอีกต่อไป

ชาติตะวันตกต่างๆ ไม่อยากให้จีนเอาชนะเทคโนโลยีหลักของเรือรบทันสมัยได้ แต่ตอนนี้ อุปสรรคได้ถูกทำลายลงแล้ว!

[จบแล้ว]