บทที่ 335 กำลังยุ่งอยู่

“เป็นไปได้อย่างไร?”

ในวินาทีที่สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของร่างแยกหวงเฉวียนหายไปอย่างสิ้นเชิง ร่างแยกทรายสังหารก็เบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อ

ร่างแยกทั้งห้าของจักรพรรดิอสูรทมิฬ ล้วนเป็นตัวตนที่แยกจากกัน

แม้จะสามารถรับรู้ถึงกันและกันได้ แต่จิตสำนึกไม่ได้เชื่อมต่อกัน

ดังนั้นร่างแยกทรายสังหารจึงไม่รู้ว่าร่างแยกหวงเฉวียนประสบกับอะไรในหอคอย

แต่เช่นนี้ยิ่งทำให้ดูน่าสะพรึงกลัว

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในห้าร่างแยก ร่างแยกหวงเฉวียนที่สามารถกดดันราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ได้ เข้าไปในหอคอยเพียงไม่นานก็หายไปแล้วรึ?

หยูชิ่งผู้นี้ทำอะไรกันแน่?

ในตอนนี้จักรพรรดิอสูรทมิฬถึงได้รู้ว่า

หยูชิ่งที่สามารถปรุงโอสถระดับจักรพรรดิได้ผู้นี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ

ก่อนหน้านี้เขาไม่ค่อยรู้เรื่องราวของคนผู้นี้มากนัก รู้เพียงว่าเขามีมหาสมบัติแห่งมรรคาอยู่กับตัว

แต่มหาสมบัติแห่งมรรคา เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถเพิ่มพูนความสามารถในการปรุงยาและด้านอื่นๆ ของคนได้

คนผู้นี้ไม่เพียงแต่สามารถปรุงโอสถระดับจักรพรรดิได้ แต่ค่ายกลที่ปกคลุมเจดีย์นี้ก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

เขาภูมิใจในความรู้ที่กว้างขวางของตน และมีความเข้าใจในวิธีการต่างๆ ของเผ่ามนุษย์

แต่ค่ายกลนี้กลับไม่ใช่ชนิดใดที่เขารู้จักเลย

ก่อนหน้านี้ตอนที่ยังไม่ทำงาน เขาก็ไม่ทันสังเกตเห็นการมีอยู่ของค่ายกลนี้ด้วยซ้ำ

ตอนนี้เมื่อลงมือโจมตีด้วยตัวเอง ถึงได้รู้ว่าค่ายกลที่ดูเรียบง่ายนี้แข็งแกร่งเกินกว่าที่จินตนาการไว้

แม้จะพยายามอย่างสุดกำลังก็ไม่สามารถสั่นสะเทือนได้

แน่นอนว่าในโลกนี้ไม่มีค่ายกลใดที่ทำลายไม่ได้

ขอเพียงให้เวลาเขา เขาก็มั่นใจว่าจะหาวิธีทำลายค่ายกลได้

แต่ตอนนี้เกรงว่าจะไม่มีโอกาสนั้นแล้ว

กลิ่นอายของร่างแยกหวงเฉวียนหายไปอย่างสิ้นเชิง แม้แต่เขาที่เป็นร่างแยกเหมือนกันก็ไม่สามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของมันได้อีกต่อไป

ร่างแยกทรายสังหารมีสีหน้าเคร่งขรึม จิตใจไหววูบ

ภายใต้การเรียกหา ร่างแยกทั้งสามที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับเริ่นชิงจูและพวกอีกสี่คนที่อยู่นอกเมืองก็สบตากัน แล้วหยุดมือพร้อมกัน บินเข้ามาในเมือง

เดิมทีพลังของร่างแยกทั้งสามก็เหนือกว่าอยู่แล้ว

เริ่นชิงจูและพวกอีกสี่คนสู้ไปจนถึงตอนท้ายก็ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ทำได้เพียงต้านทานไว้อย่างยากลำบาก

ตอนนี้เมื่อร่างแยกทั้งสามจากไป พวกเขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่แล้วก็กลับมาเป็นกังวลอีกครั้ง

เมื่อครู่พวกเขาทุ่มเทสมาธิกับการต่อสู้กับร่างแยกทั้งสาม จนไม่มีเวลาสนใจสถานการณ์ในเมือง

และไม่ได้เห็นฉากที่ร่างแยกหวงเฉวียนถูกหยูชิ่งจับเข้าไปในหอคอยร้อยชั้น ตอนนี้เมื่อเห็นร่างแยกทั้งสามรีบมุ่งหน้าเข้ามาในเมืองพร้อมกัน ก็ตกใจทันที

คิดว่าจักรพรรดิอสูรทมิฬเตรียมจะทุ่มสุดตัวเพื่อชิงโอสถพิษและโอสถสรรค์สร้างชีวิตแล้ว

ไม่ทันได้พักหายใจปรับลมปราณ ทั้งสี่คนก็รีบตามไป

“จะปล่อยให้เขาทำสำเร็จไม่ได้!”

มหาค่ายกลผนึกพิษมีเป้าหมายที่ปราณพิษ และในขณะเดียวกันก็ป้องกันเมือง แต่หากไม่ถูกโจมตี ก็จะไม่ขัดขวางการเข้าออกของผู้คนโดยอัตโนมัติ

แน่นอนว่าแม้จะมีการป้องกัน ก็ยากที่จะขวางกั้นตัวตนระดับจักรพรรดิอสูรทมิฬได้ เหมือนกับที่ร่างแยกหวงเฉวียนและร่างแยกทรายสังหารแอบเข้ามาในเมืองอย่างเงียบเชียบก่อนหน้านี้ ดังนั้นร่างแยกทั้งสามของจักรพรรดิอสูรทมิฬจึงพุ่งเข้ามาในเมืองโดยแทบไม่มีอุปสรรค

เริ่นชิงจูและพวกอีกสี่คนตามมาติดๆ แต่พอเข้ามาในเมืองก็ต้องตกตะลึง

เพียงเห็นเหล่าผู้ศักดิ์สิทธิ์กำลังยืนอยู่รอบเนินมังกรซ่อน จ้องมองหอคอยร้อยชั้นของหยูชิ่งด้วยความตกตะลึง

ส่วนร่างแยกทั้งสองของจักรพรรดิอสูรทมิฬนั้น ร่างแยกทรายสังหารกำลังยืนอยู่หน้าหอคอย ขมวดคิ้วแน่น จ้องมองเจดีย์สีทองอมเขียวนี้ด้วยความหวาดระแวง ส่วนร่างแยกหวงเฉวียนกลับหายตัวไป

“แล้วร่างแยกห้วงยมโลกกลืนกินสวรรค์นั่นล่ะ?”

เริ่นชิงจูพูดเสียงเข้ม

จักรพรรดิอสูรทมิฬเป็นศัตรูตัวฉกาจที่ไม่เคยมีมาก่อน ร่างแยกแต่ละร่างของเขาก็ไม่ธรรมดา แม้จะสู้สุดกำลังก็อาจจะไม่ชนะ

ตอนนี้หายไปหนึ่งร่างอย่างไม่ทราบสาเหตุ จะไม่ให้ใส่ใจได้อย่างไร

หากมันซ่อนตัวอยู่แล้วลอบโจมตี ผลที่ตามมาคงจะน่ากลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้

แต่เมื่อปราชญ์โอสถฮุยหลิงได้ยินคำพูดของเริ่นชิงจู เขาก็เพิ่งได้สติกลับมา ลูกกระเดือกขยับ

“เอ่อ... ร่างแยกที่ควบคุมห้วงยมโลกกลืนกินสวรรค์นั่น ถูกหยูชิ่งจับเข้าไปในหอคอยแล้ว บอกว่าจะ... ปรุงยา...”

เริ่นชิงจูถึงกับงงไปเลย

“หยูชิ่งคือใคร?”

ร่างแยกหวงเฉวียน ถูกจับ ปรุงยา

คำเหล่านี้เมื่อรวมกัน แม้แต่เธอก็ยังประมวลผลไม่ทัน

ในขณะนั้น ร่างแยกอีกสามร่างก็บินขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกัน ล้อมรอบเจดีย์ทั้งหลังไว้

แต่พวกเขาก็มีแววหวาดระแวง ไม่กล้าบุกเข้าไปง่ายๆ

เพราะร่างแยกหวงเฉวียนหายเข้าไปในนั้นอย่างเงียบเชียบ ช่างน่าประหลาด

และทางด้านนี้ ปราชญ์โอสถฮุยหลิงก็ฟื้นคืนสติในที่สุด รีบทำความเคารพ

“ผู้อาวุโสเริ่น พวกท่านกลับมาแล้ว”

เริ่นชิงจูพยักหน้า: “เกิดอะไรขึ้นกันแน่? รีบเล่ามาให้ละเอียด”

ปราชญ์โอสถฮุยหลิงรีบเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองเมื่อครู่อย่างย่อๆ

เริ่นชิงจูยังพอทำใจได้ เพราะก่อนหน้านี้เธอเก็บตัวอยู่ในป่าไผ่เขียวขจี ไม่สนใจเรื่องทางโลก จึงไม่รู้เรื่องของหยูชิ่ง

คิดว่าหยูชิ่งเป็นเพียงนักปรุงยารุ่นเยาว์ที่เพิ่งมีชื่อเสียงขึ้นมาในช่วงไม่กี่ปีมานี้

ส่วนซวนเหวยจื่อและไป๋ซิงหลานที่อยู่ข้างๆ ต่างก็ฟังจนตะลึง

แม้แต่คนเย็นชาอย่างไท่ฉางชิง ก็ยังฉายแววประหลาดใจ

ไม่ใช่แค่เพราะพลังของหยูชิ่ง

แต่เป็นเพราะ พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่านักปรุงยาที่ปรุงโอสถระดับจักรพรรดิได้ จะเป็นหยูชิ่ง!

เดิมทีพวกเขาคิดว่าเป็นหนึ่งในสามปราชญ์โอสถของตำหนักปรุงยาที่บรรลุขั้น

แต่กลับกลายเป็นหยูชิ่งที่ไม่น่าจะเกี่ยวข้องเลย?

นั่นมันเกินกว่าที่ใครจะคาดคิดได้

ต่างจากเริ่นชิงจู ไม่ต้องพูดถึงไป๋ซิงหลาน อีกสองคนก็เป็นเจ้าสำนักของหกนิกายใหญ่ เป็นยอดฝีมือระดับราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด ย่อมรู้เรื่องราวของหยูชิ่ง

ยิ่งคิดไม่ถึงว่า ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์สายหลอมกายที่ครอบครองมหาสมบัติแห่งมรรคา จะเป็นนักปรุงยาที่สามารถปรุงโอสถวิญญาณระดับจักรพรรดิได้?

หรือว่ามหาสมบัติแห่งมรรคาจะสามารถเข้าใจวิชาปรุงยาได้? ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย

โดยเฉพาะไป๋ซิงหลานยิ่งงงเป็นไก่ตาแตก

นี่แน่ใจนะว่ากำลังพูดถึงหยูชิ่งคนที่เขาเคยเจอ?

ทำไมฟังดูเหมือนเรื่องแฟนตาซีขนาดนี้?

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าปราชญ์โอสถฮุยหลิงยังบอกอีกว่า เมื่อครู่หยูชิ่งสามารถจัดการกับร่างแยกหวงเฉวียนได้อย่างง่ายดาย และจับมันเข้าไปในหอคอยโดยตรง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ

แม้จะไม่ได้ต่อสู้กับร่างแยกหวงเฉวียน แต่พวกเขาก็ได้ประจักษ์ถึงพลังของร่างแยกอีกสามร่างอย่างเต็มที่แล้ว

ร่างแยกหวงเฉวียนก็คงไม่ต่างกันมากนัก

แต่กลับถูกหยูชิ่งจัดการได้อย่างง่ายดาย

คนผู้นี้ไม่เพียงแต่สามารถปรุงโอสถระดับจักรพรรดิได้ หรือว่าพลังของเขาก็เหนือกว่าราชันย์ศักดิ์สิทธิ์แล้ว?

"เขาบรรลุถึงระดับกึ่งจักรพรรดิแล้วหรือยัง? เป็นเพราะมหาสมบัติแห่งมรรคาใช่หรือไม่?"

ไป๋ซิงหลานอดไม่ได้ที่จะถาม

ซวนเหวยจื่อส่ายหน้า: “บอกยาก”

ในขณะนั้น ร่างแยกทั้งสี่ที่เฝ้าระวังอยู่ตลอด เมื่อเห็นว่าในหอคอยยังไม่มีความเคลื่อนไหว ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

ร่างแยกหวงเฉวียน โอสถพิษ และโอสถสรรค์สร้างชีวิตล้วนอยู่ในหอคอย

จะไม่ร้อนใจได้อย่างไร?

ร่างแยกทั้งสี่สบตากัน แล้วพุ่งไปยังยอดหอคอยพร้อมกัน

เริ่นชิงจูและคนอื่นๆ ก็มีสายตาเคร่งขรึม เตรียมจะลงมือ

ทันใดนั้น บนยอดเจดีย์สีทองอมเขียวก็เกิดแสงวิญญาณที่รุนแรงขึ้นมา แฝงไปด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้ ร่างแยกทั้งสี่ที่พุ่งขึ้นมาต่างก็ใช้ท่าไม้ตาย แต่กลับถูกแสงวิญญาณนี้ป้องกันไว้ ไม่สามารถเข้าใกล้ได้แม้แต่น้อย

ขณะเดียวกัน

เสียงของหยูชิ่งดังออกมาจากในหอคอย

“กำลังยุ่งอยู่กับการปรุงยา จะโวยวายอะไรกัน ไสหัวไปให้พ้น!”

วินาทีต่อมา แสงวิญญาณก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง พัดร่างแยกทั้งสี่กระเด็นออกไป