บทที่ 3488 : พิธีเปิดการแข่งขันยุทโธปกรณ์ไร้คนขับ | บทที่ 3489 : ยุทโธปกรณ์ไร้คนขับในประเทศที่เบ่งบานละลานตา

บทที่ 3488 : พิธีเปิดการแข่งขันยุทโธปกรณ์ไร้คนขับ

เมื่อเดินทางมาถึงฐานฝึกอบรมแบบบูรณาการแห่งหนึ่ง คณะของอู๋ฮ่าวก็ถูกจัดให้เข้าพักที่เรือนรับรองภายในของฐานฝึกแห่งนี้ทันที นับว่าอู๋ฮ่าวและคณะยังโชคดีที่ได้พักในเรือนรับรอง เพราะผู้เข้าร่วมแข่งขันจากหลายฝ่ายมีจำนวนมากจนเรือนรับรองไม่สามารถรองรับได้หมด จึงถูกจัดให้ไปพักในหอพักทหารที่ดัดแปลงขึ้นชั่วคราวแทน

หลังจากถึงเรือนรับรองและพักผ่อนได้ไม่นาน เฉินเข่อเอ๋อร์ที่เดินทางมาด้วยก็เข้ามาแจ้งเตือนเขาว่าถึงเวลาแล้ว อู๋ฮ่าวลุกขึ้นจัดการธุระส่วนตัว เปลี่ยนเป็นชุดที่ดูเป็นทางการขึ้นเล็กน้อย จากนั้นคณะทั้งหมดก็เดินทางไปยังสถานที่จัดพิธีเปิดที่ถูกจัดเตรียมไว้แล้วในฐานฝึกอบรม

ทันทีที่อู๋ฮ่าวและคณะมาถึงบริเวณงาน หลัวข่ายที่กำลังยืนคุยกับคนกลุ่มหนึ่งอยู่ก็สังเกตเห็นและเดินยิ้มเข้ามาต้อนรับทันที

"ผมนึกว่าคุณจะไม่มาซะแล้ว" หลัวข่ายจับมือกับเขาพลางพูดหยอกเย้าด้วยรอยยิ้ม

"ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น ในเมื่อสัญญากับคุณไว้แล้ว ต่อให้ยุ่งแค่ไหนผมก็ต้องมาตามนัดสิครับ" อู๋ฮ่าวยิ้มตอบกลับ ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบงานและเหล่าตัวแทนผู้เข้าแข่งขันที่มาร่วมงาน แล้วพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีว่า

"หึ คนมากันเยอะไม่เบาเลยนะเนี่ย มีบางคนเป็นเพื่อนเก่าด้วย"

"ฮ่าๆๆ เพื่อนเก่าของคุณพวกนี้ อาจจะไม่ค่อยอยากเห็นพวกคุณมาเท่าไหร่หรอกนะ" หลัวข่ายมองไปรอบๆ แล้วพูดแซว

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัย "โอ้? ไม่อยากเห็นพวกเรางั้นเหรอ? น่าสนใจดีนี่ครับ

แต่ผมเชื่อว่าพอการแข่งขันจบลง ท่าทีของพวกเขาอาจจะเปลี่ยนไปบ้างก็ได้"

หลัวข่ายได้ฟังก็หัวเราะเสียงดัง "ฮ่าๆ คุณพูดถูก ความแข็งแกร่งคือความจริงแท้ ผมเชื่อมั่นในศักยภาพของฮ่าวอวี่อินดัสทรีของคุณอยู่แล้ว"

พูดถึงตรงนี้ หลัวข่ายก็หุบยิ้มและกำชับอู๋ฮ่าวว่า "แต่เจ้าหนู คุณก็เพลาๆ มือหน่อยนะ อย่าทำจนการแข่งขันนี้ดำเนินต่อไปไม่ได้เชียว ไม่งั้นท่านผู้นำคงต้องลงโทษคุณแน่"

จากนั้น หลัวข่ายก็ใช้ศอกสะกิดอู๋ฮ่าวเบาๆ แล้วกระซิบว่า "ผมได้ยินมานะ ว่าการที่พวกคุณมาร่วมแข่งขันครั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันฝ่ายอื่นเขามีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันพอสมควรเลยล่ะ"

อู๋ฮ่าวเลิกคิ้วขึ้น ทำหน้ายิ้มกึ่งไม่ยิ้มแล้วถามว่า "อ้าว? ทำไมล่ะครับ หรือว่ากลัวพวกเรา?"

หลัวข่ายส่ายหน้า "กลัวเหรอ? ก็อาจจะใช่ แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของแรงกดดันและความท้าทายมากกว่า

คุณก็รู้ ความสำเร็จในด้านเทคโนโลยีอุปกรณ์ไร้คนขับของพวกคุณมันเจิดจรัสเกินไป จนแทบจะกลายเป็นมาตรฐานของวงการไปแล้ว

เพื่อนเก่าเหล่านี้ เมื่อก่อนพวกเขาอาจจะเคยรุ่งโรจน์ แต่พอเทียบกับคุณในตอนนี้กลับดูหมองลงไปถนัดตา โดยเฉพาะไม่กี่ปีมานี้ พวกคุณแย่งชิงคำสั่งซื้อทั้งในและต่างประเทศในด้านนี้ไปเกือบหมด แล้วจะให้พวกเขาทำใจยอมรับได้ยังไง คงจะคิดหาวิธีเอาชนะพวกคุณและแย่งออเดอร์กลับคืนมาอยู่ตลอดเวลานั่นแหละ"

พูดถึงตรงนี้

เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ "ดังนั้น คุณก็อย่าประมาทพวกเขาเชียวล่ะ

สำหรับพวกเขาแล้ว ยิ่งมีแรงกดดันก็ยิ่งมีแรงผลักดัน ไม่แน่ว่าในการแข่งขันครั้งนี้ พวกเขาอาจจะนำ 'เซอร์ไพรส์' ครั้งใหญ่มาให้คุณก็ได้"

อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้มๆ และกล่าวว่า "คุณพูดถูกครับ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ประมาทคู่ต่อสู้ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นอาจจะตกม้าตายน้ำตื้นได้ มันคงไม่ดีแน่"

ขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกันอยู่ จู่ๆ อู๋ฮ่าวก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อเขา เมื่อหันไปมองก็พบหลี่เว่ยกั๋วและคนอีกกลุ่มหนึ่งกำลังเดินเข้ามาหา อู๋ฮ่าวเพ่งมองก็พบว่าล้วนเป็นคนคุ้นเคยทั้งสิ้น

นอกจากหลี่เว่ยกั๋วจากสถาบันวิจัยกองทัพอากาศแล้ว ยังมีเฉิงไห่เฟิงจากสถาบันวิจัยกองทัพเรือ และเมิ่งฉางโปจากสถาบันวิจัยอาวุธกองทัพบก ทั้งสามสวมชุดฝึกดูสง่าผ่าเผยเป็นพิเศษ

นอกจากทั้งสามคนนี้แล้ว ยังมีรองผู้อำนวยการหวังเหลียงกงจากสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีป้องกันประเทศที่อู๋ฮ่าวเพิ่งไปพบมาเมื่อไม่นานนี้ด้วย ไม่นึกว่าเขาจะมาด้วย แต่ก็พอคาดเดาได้ เพราะผู้อำนวยการหวังรับผิดชอบงานด้านนี้โดยตรงอยู่แล้ว

"ฮ่าๆๆ ผอ.หลี่ ผอ.เฉิง แล้วก็ผอ.เมิ่ง ไม่เจอกันนานเลยนะครับ แล้วก็ท่านรองฯ หวัง ไม่นึกว่าครั้งนี้พวกคุณจะมากันหมด ดูท่าครั้งนี้ผมมาไม่เสียเที่ยวจริงๆ"

"ฮ่าๆๆ เป็นไงล่ะ ได้ยินเสี่ยวหลัวบอกว่าคุณไม่อยากมานี่นา คือดูถูกกิจกรรมนี้ หรือว่าไม่อยากเจอคนแก่ๆ อย่างพวกเรากันแน่" หลี่เว่ยกั๋วแกล้งแซวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"แหะๆๆ จะเป็นไปได้ยังไงครับ" อู๋ฮ่าวหัวเราะและตอบว่า "ถ้าผมรู้ว่าพวกคุณจะมา ผมต้องตอบตกลงทันทีแน่ ที่ลังเลหลักๆ คือกลัวว่ามาร่วมงานแบบนี้แล้วไม่มีคนรู้จัก จะน่าเบื่อน่ะสิครับ"

"เจ้าหนูนี่ โตป่านนี้แล้วยังกลัวแปลกที่อีก" หลี่เว่ยกั๋วแซวกลับขำๆ แล้วพูดกับอู๋ฮ่าวว่า "ได้ยินว่าครั้งนี้พวกคุณขนของดีมาเพียบเลยนี่ เป็นไง แง้มๆ ให้พวกเรารู้หน่อยสิ"

"ฮ่าๆ บอกตอนนี้ก็หมดสนุกสิครับ เอาไว้ไปดูที่หน้างานดีกว่า รับรองว่าพวกคุณต้องตื่นตาตื่นใจแน่นอน" อู๋ฮ่าวตอบอย่างมั่นใจ

"โอ้ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็คาดหวังไว้สูงเลยนะ" หลายคนได้ยินดังนั้นก็พากันหัวเราะร่า สีหน้าแสดงความสนใจอย่างชัดเจน เห็นได้ชัดว่าคำตอบของอู๋ฮ่าวกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขาได้ดีทีเดียว

ทุกคนคุยกันต่ออีกไม่กี่ประโยค เสียงเพลง "มาร์ชต้อนรับ" อันฮึกเหิมก็ดังขึ้นในงาน พิธีเปิดได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว

เมื่อเห็นดังนั้น ทุกคนจึงหยุดสนทนาและเดินไปยังบริเวณพิธีเปิดพร้อมกัน ที่นั่งของอู๋ฮ่าวอยู่แถวหน้าสุดเช่นเดียวกับพวกเฉิงไห่เฟิงและหลี่เว่ยกั๋ว

หลังจากพวกเขานั่งลง เหล่าผู้บริหารระดับสูงก็เดินออกมาโดยมีผู้รับผิดชอบงานคอยนำทาง ในจำนวนนั้นมีทั้งผู้นำจากกองทัพและผู้บริหารจากหน่วยงานวิจัยทางทหาร รวมถึงผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการอาวุโสหลายท่าน

อู๋ฮ่าวคุ้นเคยกับหลายคนในนั้น ดังนั้นเมื่อผู้นำเหล่านี้เดินออกมา จึงได้จับมือทักทายกับพวกเขาที่นั่งอยู่แถวหน้า และเมื่อถึงคิวของอู๋ฮ่าว พวกเขาก็หยุดแวะพูดคุยกับอู๋ฮ่าวอย่างเป็นกันเองอยู่ครู่หนึ่ง

คำถามที่ทุกคนถามมากที่สุดคือ ครั้งนี้อู๋ฮ่าวและทีมงานนำของดีหรือเทคโนโลยีใหม่อะไรมาบ้าง อยากให้ช่วยเปิดเผยหน่อย ซึ่งอู๋ฮ่าวก็แกล้งอุบไว้ก่อนเพื่อกระตุ้นความอยากรู้ และให้พวกเขารรอชมในสนามแข่งขัน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่าผู้นำและผู้เชี่ยวชาญต่างก็ยิ้มออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความสนใจและคาดหวังอย่างยิ่ง

เมื่อเหล่าผู้นำนั่งประจำที่ พิธีเปิดก็เริ่มขึ้น ผู้รับผิดชอบงานและผู้นำผลัดกันขึ้นกล่าวสุนทรพจน์ บรรยากาศเป็นไปอย่างคึกคักและร้อนแรง

เมื่อเทียบกับพิธีเปิดและงานอีเวนต์อื่นๆ การกล่าวสุนทรพจน์ของผู้นำเหล่านี้กระชับ รัดกุม ไม่เยิ่นเย้อ ตรงไปตรงมา และควบคุมเวลาได้สั้นมาก ทำให้ผู้ฟังไม่รู้สึกเบื่อหน่าย แต่กลับตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ

สุดท้าย ท่ามกลางเสียงปรบมือเกรียวกราว พิธีเปิดก็จบลง ต่อไปเป็นช่วงการจัดแสดงยุทโธปกรณ์ทางเทคโนโลยีไร้คนขับที่แต่ละฝ่ายนำมาเข้าร่วมแข่งขัน

อู๋ฮ่าวและคณะเดินตามหลังเหล่าผู้นำไปยังโซนจัดแสดงอุปกรณ์ไร้คนขับ จะเห็นได้ว่าแต่ละบูธมีการจัดวางอุปกรณ์ไร้คนขับหลากหลายชนิด ทั้งโดรน ยานพาหนะไร้คนขับ เรือไร้คนขับ หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ และหุ่นยนต์ปฏิบัติการพิเศษ ฯลฯ ทุกชิ้นล้วนดูทันสมัยและเปี่ยมด้วยเทคโนโลยี ดึงดูดผู้คนให้หยุดยืนชมเป็นจำนวนมาก

-------------------------------------------------------

บทที่ 3489 : ยุทโธปกรณ์ไร้คนขับในประเทศที่เบ่งบานละลานตา

สายตาของอู๋ฮ่าวค่อยๆ กวาดมองผ่านยุทโธปกรณ์ไร้คนขับเหล่านี้ ในใจอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าอย่างชื่นชม

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ยุทโธปกรณ์การรบไร้คนขับและเทคโนโลยีไร้คนขับอัจฉริยะภายในประเทศพัฒนาไปอย่างรวดเร็วมาก และประสบความสำเร็จที่ทั่วโลกจับตามอง แม้ว่าระดับของยุทโธปกรณ์และเทคโนโลยีจากผู้ผลิตเหล่านี้จะยังมีช่องว่างห่างจากผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องของพวกอู๋ฮ่าวอยู่บ้างก็ตาม

แต่เมื่อมองไปทั้งอุตสาหกรรมหรือแม้แต่ทั่วโลก ผลิตภัณฑ์ที่นำมาจัดแสดงที่นี่ไม่ว่าจะหยิบชิ้นไหนออกไป ก็ล้วนเป็นสิ่งที่ล้ำหน้าแบบทิ้งห่างทั้งสิ้น

นี่คือแสนยานุภาพของประเทศมหาอำนาจ และเป็นความมั่นใจของประเทศมหาอำนาจ

ในต่างประเทศและภูมิภาคอื่นๆ ที่มองว่ายุทโธปกรณ์ไร้คนขับเป็นเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุด การมีไว้ครอบครองสักชิ้นก็คุ้มค่าที่จะโฆษณาประชาสัมพันธ์อย่างยิ่งใหญ่ ราวกับว่าไร้เทียมทานในใต้หล้าแล้ว

แต่ที่นี่ กลับมีเป็นกองเป็นพะเนิน เหมือนผักในตลาดสด ทั้งสดใหม่และราคาถูก อยากได้เท่าไหร่ก็มีให้เท่านั้น ทำราวกับว่าไม่มีราคาค่างวดอย่างไรอย่างนั้น

มีคำกล่าวที่เล่าลือกันในวงกว้างว่า แสนยานุภาพทางทหารของโลกแบ่งออกเป็น 'ห้านักเลงโต' และประเทศอื่นๆ แม้ว่าในบรรดาห้านักเลงโตนี้จะมีบางประเทศที่ตกต่ำลงไปบ้างในตอนนี้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าพวกแมวพวกหมาที่ไหนจะมารังแกได้

แม้ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แสนยานุภาพทางทหารของหลายประเทศจะได้รับการยกระดับขึ้นอย่างมาก โดยเฉพาะในเอเชียที่ถูกขนานนามว่าเป็น 'ห้องสัตว์ประหลาด' แต่เมื่อเทียบกับห้านักเลงโตแล้ว ก็ยังถือว่าห่างชั้นกันอยู่

ช่วยไม่ได้ ในเมื่อห้านักเลงโตกำอำนาจในการตัดสินใจขั้นสุดท้ายเอาไว้ในมือ นั่นก็คือ 'ระเบิดเห็ดยักษ์' (นิวเคลียร์) ขนาดมหึมา ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ใครๆ ก็มีได้

ต่อให้ไม่มีสิ่งเหล่านี้ แสนยานุภาพทางทหารของห้านักเลงโตก็ยังเป็นอันดับหนึ่งอยู่ดี แม้แต่พวกที่ตกต่ำลงไปแล้ว ก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะกล้าไปแหย่ได้ง่ายๆ

และในสาขาเทคโนโลยียุทโธปกรณ์รุ่นใหม่ ดูเหมือนจะมีเพียงสองประเทศเท่านั้น คือ 'ตงต้า' (จีน) และ 'หมี่ตี้' (สหรัฐฯ)

โดยเฉพาะในด้านยุทโธปกรณ์ไร้คนขับ ตงต้านั้นโดดเด่นเป็นหนึ่งเดียวในโลก แม้แต่หมี่ตี้ก็ยังต้องยอมจำนน

ดังนั้น การที่สามารถรักษาความเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมยุทโธปกรณ์ไร้คนขับภายในประเทศตงต้าได้ ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งในด้านเทคโนโลยียุทโธปกรณ์ไร้คนขับของพวกอู๋ฮ่าวนั้นสูงส่งเพียงใด

ด้วยเหตุนี้ ผู้ผลิต สถาบันวิจัย และหน่วยงานอุตสาหกรรมทหารเหล่านี้จึงมีความกังวลอย่างมาก หรือถึงขั้นต่อต้านที่เฮ่าอวี่อินดัสตรีมาร่วมกิจกรรมในครั้งนี้

ตามคำพูดของพวกเขาคือ ถ้ามีกิจกรรมอะไรแล้วเฮ่าอวี่อินดัสตรีของพวกคุณต้องเข้ามาร่วมวงด้วยทุกครั้ง แล้วพวกเขาจะเล่นต่อได้อย่างไร

รู้ว่าเฮ่าอวี่อินดัสตรีของพวกคุณเก่งกาจมากในด้านยุทโธปกรณ์ไร้คนขับ แต่ก็ไม่ควรรังแกกันขนาดนี้ จะไม่เหลือทางรอดให้พวกเราบ้างเลยหรือ ถ้าพวกคุณเก่งขนาดนี้ งั้นก็ยกสาขานี้ให้พวกคุณไปทำทั้งหมดเลยสิ พวกเราไม่ทำแล้ว

แต่จะเป็นแบบนั้นจริงๆ หรือ ต่อให้พวกเขายอมจำนน แต่รัฐบาลก็ไม่ยอมแน่ การฝากอุตสาหกรรมหนึ่งหรือสาขาหนึ่งไว้กับบริษัทเพียงแห่งเดียว เห็นได้ชัดว่าเป็นการกระทำที่ขาดสติและไม่สมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

เหมือนคำกล่าวโบราณที่ว่า ดอกไม้บานดอกเดียวไม่ใช่ฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้บานสะพรั่งร้อยดอกถึงจะเป็นสวนแห่งฤดูใบไม้ผลิ มีเพียงการที่ดอกไม้บานสะพรั่งไปพร้อมกัน สาขานี้และอุตสาหกรรมทั้งหมดจึงจะเจริญรุ่งเรืองและพัฒนาอย่างแข็งแรง หากถูกผูกขาดโดยบริษัทเดียวจริงๆ นานวันเข้าอุตสาหกรรมนี้และสาขานี้อาจเกิดปัญหาได้ ไม่เพียงแต่จะส่งผลกระทบต่อการพัฒนาของอุตสาหกรรม แต่สำหรับเฮ่าอวี่อินดัสตรีเองก็ไม่ใช่เรื่องดีเช่นกัน

อีกทั้ง การแข่งขันที่ดีในตลาดเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญในการผลักดันความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและนวัตกรรม

แม้ว่าเฮ่าอวี่อินดัสตรีจะแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งในด้านยุทโธปกรณ์ไร้คนขับ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าควรจะผูกขาดโอกาสและทรัพยากรทั้งหมด

ตลาดที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ควรสนับสนุนให้มีหลายบริษัทอยู่ร่วมกัน แข่งขันกัน ในขณะเดียวกันก็สามารถร่วมมือกันในช่วงเวลาสำคัญ เพื่อเผชิญหน้ากับความท้าทายและแก้ปัญหาที่มีร่วมกันในอุตสาหกรรม

ความกังวลของผู้ผลิต สถาบันวิจัย และหน่วยงานอุตสาหกรรมทหารเหล่านี้ แท้จริงแล้วคือความห่วงใยต่อความสมดุลของระบบนิเวศในอุตสาหกรรม

พวกเขาต้องการเห็นสภาพแวดล้อมที่มีความหลากหลาย การแข่งขันและการร่วมมืออยู่คู่กัน สภาพแวดล้อมเช่นนี้จะกระตุ้นให้เกิดความคิดสร้างสรรค์มากขึ้น ส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีที่หลากหลาย ไม่ใช่การพึ่งพาเส้นทางเทคโนโลยีจากบริษัทใหญ่เพียงรายเดียว ซึ่งจะนำไปสู่การลดลงของความสามารถในการสร้างนวัตกรรม

ในความเป็นจริง นี่ก็เป็นสิ่งที่ผู้นำเบื้องบนกังวลและให้ความสำคัญเช่นกัน

ดังนั้น พวกอู๋ฮ่าวย่อมตระหนักถึงจุดนี้

ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีต้องการการแข่งขัน แต่ยิ่งต้องการความร่วมมือ มีเพียงการเบ่งบานไปพร้อมกันถึงจะทำให้เกิดการพัฒนาร่วมกันของอุตสาหกรรม และนี่ก็คือเป้าหมายที่เฮ่าอวี่อินดัสตรีแสวงหา

ในฐานะผู้นำอุตสาหกรรม พวกเขามีความรับผิดชอบที่จะต้องรักษาสภาพแวดล้อมการแข่งขันที่ดีในอุตสาหกรรม

ดังนั้นในช่วงสองปีมานี้ พวกอู๋ฮ่าวจึงได้ดำเนินการผ่านการแบ่งปันเทคโนโลยี การกำหนดมาตรฐาน และการวิจัยและพัฒนาร่วมกัน เพื่อขับเคลื่อนความก้าวหน้าร่วมกันของทั้งห่วงโซ่อุปทานต้นน้ำและปลายน้ำ

การทำเช่นนี้ไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งทางอุตสาหกรรมของทั้งประเทศ แต่ยังสร้างพื้นที่การพัฒนาที่กว้างขวางขึ้นให้กับเฮ่าอวี่อินดัสตรีเอง และทำให้เกิดการเติบโตอย่างยั่งยืน

ส่วนความกังวลหรือแม้แต่การต่อต้านจากเพื่อนร่วมวงการเหล่านี้ อู๋ฮ่าวกลับรู้สึกเฉยๆ

ดังคำกล่าวที่ว่าคนดังย่อมมีเรื่องมากความ เป็นที่อิจฉาริษยาและเกลียดชังก็เป็นเรื่องปกติ

แน่นอนว่า เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ พวกเขาย่อมไม่อยู่เฉย และจะใช้วิธีการที่เชิงบวกและสร้างสรรค์มากขึ้นในการตอบสนอง

เช่น การเสริมสร้างการสื่อสารกับผู้ผลิต สถาบันวิจัย และหน่วยงานอุตสาหกรรมทหารต่างๆ เพื่อหาความเป็นไปได้ในการร่วมมือ และร่วมกันผลักดันการพัฒนาในด้านยุทโธปกรณ์ไร้คนขับ

เข้าร่วมการประชุมสัมมนาทางอุตสาหกรรมและเฉพาะทางให้มากขึ้น เสริมสร้างการสื่อสารแลกเปลี่ยน ผลักดันการพัฒนาของทั้งอุตสาหกรรม นำพาสาขานี้ไปสู่จุดสูงสุดที่สูงขึ้น สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือจับมือกับเพื่อนร่วมวงการ เพื่อทำให้สาขานี้เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น จึงจะได้รับการยอมรับจากทุกฝ่าย และตอกย้ำสถานะผู้นำของพวกเขาในสาขานี้ รวมถึงในอุตสาหกรรมและตลาด

เพียงแต่ว่า สิ่งนี้ต้องใช้เวลา และต้องใช้เวลาอย่างยาวนาน

ในด้านหนึ่ง พวกเขาต้องเสริมสร้างการทำงานในด้านนี้ และต้องมีความอดทนรวมถึงความใจกว้างที่มากพอ

ในอีกด้านหนึ่ง ก็ต้องให้เวลาแก่ผู้ผลิต สถาบันวิจัย และหน่วยงานอุตสาหกรรมทหารเหล่านี้ได้ตระหนักถึงสถานการณ์และยอมรับความจริง

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น จึงจะบีบให้ผู้ผลิต สถาบันวิจัย และหน่วยงานอุตสาหกรรมทหารเหล่ายอมรับพวกเขา เปิดรับพวกเขา และยอมรับสถานะผู้นำของพวกเขาในอุตสาหกรรม

เพราะท้ายที่สุดแล้ว ไม่ใช่ทุกคนที่จะยินดียอมรับความพ่ายแพ้ และยกผลประโยชน์ตรงหน้าให้คนอื่น

เมื่อมองดูยุทโธปกรณ์เทคโนโลยีไร้คนขับที่หลากหลายและเบ่งบานละลานตาในงาน มุมปากของอู๋ฮ่าวก็ยกยิ้มจางๆ แววตาฉายแววทั้งชื่นชมและพิจารณาอย่างละเอียดต่อยุทโธปกรณ์เหล่านี้

ดูเหมือนว่าในช่วงสองปีมานี้ ผู้ผลิต สถาบันวิจัย และหน่วยงานอุตสาหกรรมทหารเหล่านี้ก็ไม่ได้ย่ำอยู่กับที่ ผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีของพวกเขาได้รับการพัฒนาขึ้นอย่างมาก

ในบรรดายุทโธปกรณ์เทคโนโลยีไร้คนขับเหล่านี้ ผลิตภัณฑ์จำนวนมากมีเงาของเทคโนโลยีของพวกอู๋ฮ่าวปรากฏอยู่ หรือแม้กระทั่งหลายชิ้นก็ใช้เทคโนโลยีของพวกเขาโดยตรง

นอกจากนี้ ยังมีเทคโนโลยีที่ผู้ผลิต สถาบันวิจัย และหน่วยงานอุตสาหกรรมทหารเหล่านี้คิดค้นขึ้นเองอีกมากมาย ซึ่งหลายอย่างทำให้อู๋ฮ่าวรู้สึกตื่นตาตื่นใจ

สำหรับความเปลี่ยนแปลงนี้ อู๋ฮ่าวย่อมยินดีที่จะได้เห็น

เขารู้ดีว่า ในยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ทุกก้าวกระโดดของเทคโนโลยีคือการก้าวข้ามอดีต และเป็นการสำรวจสู่อนาคต

การพัฒนาอย่างรวดเร็วของยุทโธปกรณ์การรบไร้คนขับและเทคโนโลยีอัจฉริยะภายในประเทศ ไม่เพียงแต่เป็นพยานถึงความพยายามส่วนตัวของเขา แต่ยังเป็นภาพสะท้อนของการผงาดขึ้นอย่างแข็งแกร่งของแสนยานุภาพทางเทคโนโลยีของประเทศนี้ (จบบท)