บทที่ 3422 : หัวใจที่เปิดกว้างและยอมรับ | บทที่ 3423 : คำถามที่ทำลายบรรยากาศ

บทที่ 3422 : หัวใจที่เปิดกว้างและยอมรับ

"แน่นอนครับ..."

อู๋ฮ่าวกางมือออกพร้อมกับแสดงสีหน้าจนปัญญาขณะมองไปยังผู้เชี่ยวชาญและแขกรับเชิญชาวต่างชาติในที่นั้น แล้วกล่าวว่า "ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากพวกเรา ดังนั้นเราเองก็จนปัญญาเช่นกัน

พวกเราเป็นเพียงบริษัทเชิงพาณิชย์ ในหลายๆ ประเด็น โดยเฉพาะความร่วมมือในด้านที่สำคัญและมีความละเอียดอ่อน เราจำเป็นต้องปฏิบัติตามนโยบายของรัฐ รักษาผลประโยชน์ของชาติ และสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ของประเทศ

ตราบใดที่ในระดับนี้ไม่มีปัญหา ความร่วมมือของพวกเราย่อมไม่มีปัญหาใหญ่อย่างแน่นอนครับ"

เมื่ออู๋ฮ่าวกล่าวจบ ภายในห้องประชุมก็ตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ

เห็นได้ชัดว่า "สาเหตุและข้อจำกัดที่ทราบกันดี" ที่เขาเอ่ยถึงนั้น ได้ไปสะกิดประเด็นอ่อนไหวเกี่ยวกับความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ แต่ก็ทำให้ทุกคนในที่นั้นเข้าใจถึงความซับซ้อนและแง่มุมที่หลากหลายเบื้องหลังความร่วมมือทางวิจัย

เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นในห้องประชุม แต่ไม่นานก็เงียบสงบลง

ผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติเข้าใจและยอมรับจุดยืนของเขาอย่างชัดเจน เพราะความร่วมมือทางวิจัยไม่ได้เป็นเพียงการแลกเปลี่ยนทางวิชาการเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับยุทธศาสตร์และผลประโยชน์ของชาติอีกด้วย

แน่นอนว่าเรื่องนี้ย่อมนำมาซึ่งปัญหาบางประการ แต่ทัศนคติที่เปิดกว้างและความเป็นมืออาชีพที่อู๋ฮ่าวและทีมงานแสดงออกมานั้น ทำให้พวกเขามองเห็นความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดในการร่วมมือกัน

ในตอนนั้นเอง นักวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิจัยชื่อดังแห่งยุโรปท่านหนึ่งก็ลุกขึ้นยืน แววตาของเขาฉายประกายแห่งปัญญา

"คุณอู๋ ผมเข้าใจปัญหาที่คุณพูดมาทั้งหมด

พวกเราเคารพนโยบายและผลประโยชน์ของแต่ละประเทศ ในขณะเดียวกันก็เชื่อว่าความร่วมมือทางวิจัยจะสามารถก้าวข้ามข้อจำกัดเหล่านี้ และบรรลุผลประโยชน์ร่วมกันได้อย่างแท้จริง"

ความร่วมมือทางวิจัยจำเป็นต้องสร้างขึ้นบนพื้นฐานของความเคารพและความไว้วางใจซึ่งกันและกัน

ผมเชื่อว่า ขอเพียงพวกเรารักษทัศนคติที่เปิดกว้าง เอาชนะข้อจำกัดทางภูมิศาสตร์และนโยบาย พวกเราจะต้องหาจุดร่วมในการทำงานด้วยกันได้อย่างแน่นอน"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อว่า "เราหวังว่าจะสามารถสร้างความสัมพันธ์ความร่วมมือที่มั่นคงในระยะยาวกับฝ่ายของคุณ เพื่อร่วมกันผลักดันการพัฒนางานวิจัยทางวิทยาศาสตร์

ผมเชื่อว่า ขอเพียงเรามีใจที่เปิดกว้างและยอมรับ เคารพซึ่งกันและกัน เสมอภาคและต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ เราจะสามารถเอาชนะอุปสรรคต่างๆ และบรรลุเป้าหมายร่วมกันของเราได้"

ทันทีที่เขากล่าวจบ เสียงปรบมือก็ดังสนั่นไปทั่วห้องประชุม เสียงปรบมือครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการยอมรับในคำพูดของเขา แต่ยังเป็นการแสดงความคาดหวังและความใฝ่ฝันต่ออนาคตของความร่วมมือทางวิจัยอีกด้วย

สำหรับคำพูดของนักวิทยาศาสตร์ท่านนี้ อู๋ฮ่าวยิ้มและพยักหน้าแสดงความเห็นด้วย

"ขอบคุณมากครับสำหรับความเข้าใจและการสนับสนุนของคุณ"

น้ำเสียงของอู๋ฮ่าวอ่อนโยนแต่หนักแน่น "เรามีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะสร้างความร่วมมือกับนักวิจัยจากทั่วทุกมุมโลก เพื่อร่วมกันผลักดันการพัฒนางานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ แน่นอนว่ารายละเอียดความร่วมมือที่เฉพาะเจาะจงยังต้องมีการหารือกันต่อไป

แต่ผมเชื่อว่า ตราบใดที่พวกเรารักษาทัศนคติที่เปิดกว้าง และกระตือรือร้นที่จะแสวงหาโอกาสในการร่วมมือ เราจะสามารถขับเคลื่อนการพัฒนางานวิจัยไปข้างหน้าได้อย่างแน่นอนครับ"

เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้งในห้องประชุม สีหน้าของทุกคนแตกต่างกันไป แต่ล้วนสามารถอ่านความคาดหวังอันดีงามที่จะได้ร่วมงานกับพวกอู๋ฮ่าวได้จากแววตาของพวกเขา

ส่วนอู๋ฮ่าวนั้น ท่ามกลางความสนใจของทุกคน เขาก็กล่าวต่อว่า "จริงๆ แล้วไม่ใช่แค่ธาตุโลหะชนิดใหม่นี้หรือแกนกลางอุกกาบาตทองคำนี้เท่านั้น เรายังหวังว่าจะสามารถร่วมมือกับทุกท่านในวงกว้างมากขึ้น เพื่อร่วมกันศึกษาวิจัยและผลักดันการพัฒนาของมนุษยชาติในด้านเทคโนโลยีอวกาศและการสำรวจอวกาศ

ยกตัวอย่างเช่น สถานีวิจัยวิทยาศาสตร์บนพื้นผิวดวงจันทร์ 'จือไห่' ที่เรากำลังเตรียมการก่อสร้างอยู่ ในขณะนี้โครงสร้างหลักของอาคารระยะที่หนึ่งได้สร้างเสร็จแล้ว และกำลังอยู่ในขั้นตอนการตกแต่งและติดตั้งระบบภายใน คาดว่าเร็วที่สุดในช่วงครึ่งหลังของปีหน้าก็จะเสร็จสมบูรณ์และเปิดใช้งานได้

เมื่อถึงเวลานั้น เราจะส่งนักบินอวกาศและนักวิทยาศาสตร์ชุดแรกเข้าไปประจำการในสถานีวิจัยบนดวงจันทร์แห่งนี้ เพื่อดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมบนพื้นผิวดวงจันทร์

และนอกจากนักบินอวกาศและนักวิทยาศาสตร์ของเราเองแล้ว เรายังจะเชิญนักวิทยาศาสตร์จากทั่วโลกเข้าร่วมด้วย

ซึ่งนั่นหมายความว่า ทุกท่านที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนมีโอกาสที่จะได้ขึ้นไปเหยียบดวงจันทร์ และใช้เวลาในการเดินทางเพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่น่าจดจำบนดวงจันทร์ครับ"

คำพูดของอู๋ฮ่าวเปรียบเสมือนก้อนหินที่โยนลงไปในทะเลสาบที่เงียบสงบ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไปเป็นชั้นๆ

บรรยากาศภายในห้องประชุมถูกจุดติดขึ้นในทันที ราวกับว่าทุกคนสามารถสัมผัสได้ถึงเสน่ห์อันไร้ขีดจำกัดของการเดินทางไปวิจัยบนดวงจันทร์

ผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติต่างแสดงสีหน้าตื่นเต้นและคาดหวัง พวกเขารู้ว่านี่คือโอกาสที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปี การได้มีส่วนร่วมในโครงการวิจัยที่สำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์มนุษยชาติเช่นนี้ ย่อมเป็นการจารึกผลงานอันโดดเด่นลงในเส้นทางอาชีพของพวกเขาอย่างไม่ต้องสงสัย

"มิสเตอร์อู๋ แผนการนี้ของคุณมันน่าตื่นเต้นมากจริงๆ ครับ!" นักวิทยาศาสตร์วัยกลางคนท่านหนึ่งลุกขึ้นยืน น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเลื่อมใส

"การเดินทางไปวิจัยบนดวงจันทร์เป็นสิ่งที่นักวิจัยทุกคนใฝ่ฝัน ถ้าหากมีโชคได้เข้าร่วมโครงการของคุณจริงๆ นั่นจะเป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำที่สุดในชีวิตของผมเลยครับ"

อู๋ฮ่าวยิ้มและพยักหน้า สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชมและให้กำลังใจ "ขอบคุณมากครับสำหรับการสนับสนุนโครงการของเรา

เราคาดหวังเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ร่วมงานกับนักวิจัยที่ยอดเยี่ยมเช่นคุณ เพื่อร่วมกันผลักดันการพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและการสำรวจอวกาศของมนุษยชาติครับ"

เมื่อการสนทนาเจาะลึกลงไป บรรยากาศในห้องประชุมก็ยิ่งคึกคักมากขึ้น

ผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติต่างแสดงความสนใจอย่างมากต่อการเดินทางไปวิจัยบนดวงจันทร์ พวกเขาพากันสอบถามอู๋ฮ่าวเกี่ยวกับรายละเอียดและแผนการความร่วมมือที่ชัดเจน

อู๋ฮ่าวตอบคำถามทุกข้ออย่างอดทน น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนแต่หนักแน่น เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและความเชื่อมั่นในงานวิจัยวิทยาศาสตร์ เขาแนะนำสถานการณ์การก่อสร้างของสถานีวิจัยวิทยาศาสตร์จือไห่ แผนงานวิจัย และรูปแบบความร่วมมืออย่างละเอียด เพื่อให้ทุกคนในที่นั้นเข้าใจโครงการนี้ได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

"เราวางแผนไว้ว่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า จะค่อยๆ ผลักดันงานเตรียมความพร้อมต่างๆ สำหรับการเดินทางไปวิจัยบนดวงจันทร์"

น้ำเสียงของอู๋ฮ่าวเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและความคาดหวัง "เราจะส่งนักบินอวกาศและนักวิทยาศาสตร์มืออาชีพไปยังดวงจันทร์ เพื่อเริ่มดำเนินการวิจัยที่สำคัญหลายชุด

ในขณะเดียวกัน เราก็ยินดีต้อนรับนักวิจัยจากทั่วโลกให้มาร่วมทีมกับเรา เพื่อร่วมกันอุทิศแรงกายแรงใจให้กับกิจการสำรวจอวกาศของมนุษยชาติ"

ทันทีที่อู๋ฮ่าวกล่าวจบ เสียงปรบมือก็ดังสนั่นห้องประชุมอีกครั้ง

ผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติต่างแสดงความเห็นด้วยและสนับสนุน พวกเขาทราบดีว่านี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากที่จะได้ร่วมงานกับทีมวิจัยของประเทศจีน เพื่อร่วมกันผลักดันการพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและการสำรวจอวกาศของมนุษยชาติ

"มิสเตอร์อู๋ครับ ขอถามหน่อยว่าสำหรับการที่นักวิทยาศาสตร์ต่างชาติจะเข้าร่วมและเข้าไปทำงานในสถานีวิจัยบนดวงจันทร์ของคุณ มีข้อกำหนดที่ชัดเจนอะไรบ้างครับ" ในตอนนั้นเอง นักวิจัยหนุ่มคนหนึ่งก็เอ่ยถามขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เมื่อเผชิญกับคำถามของนักวิจัยหนุ่ม อู๋ฮ่าวยิ้มและตอบกลับไป

"สำหรับการเข้าร่วมของนักวิทยาศาสตร์ต่างชาติ เรามีทัศนคติที่เปิดกว้างและยินดีต้อนรับครับ"

น้ำเสียงของอู๋ฮ่าวชัดเจนและทรงพลัง "แน่นอนว่า เนื่องจากความพิเศษและความสำคัญของสถานีวิจัยบนดวงจันทร์ เราจึงมีข้อกำหนดที่เฉพาะเจาะจงบางประการ"

เขาหยุดเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ "ประการแรก เราหวังว่านักวิทยาศาสตร์ต่างชาติที่จะเข้าร่วม จะต้องมีพื้นฐานทางวิชาชีพที่เกี่ยวข้องและมีประสบการณ์การวิจัยที่โชกโชน

สภาพแวดล้อมบนดวงจันทร์นั้นรุนแรงและซับซ้อน มีเพียงนักวิทยาศาสตร์ที่มีความรู้และทักษะทางวิชาชีพที่เพียงพอเท่านั้น ถึงจะสามารถทำภารกิจวิจัยให้สำเร็จได้ดียิ่งขึ้น"

"ประการที่สอง..."

-------------------------------------------------------

บทที่ 3423 : คำถามที่ทำลายบรรยากาศ

"ประการที่สอง..."

สายตาของอู๋ฮ่าวกวาดมองทุกคนที่อยู่ในที่นั้น เมื่อเห็นสีหน้าตั้งใจฟังของพวกเขา เขาจึงพูดต่อว่า: "ประการที่สอง เราเน้นย้ำเรื่องจิตวิญญาณแห่งความร่วมมือ

สถานีวิจัยบนดวงจันทร์เป็นแพลตฟอร์มความร่วมมือระดับนานาชาติ ซึ่งต้องการให้นักวิทยาศาสตร์จากประเทศต่างๆ ทำงานร่วมกันและสนับสนุนซึ่งกันและกัน

ดังนั้น เราหวังว่านักวิทยาศาสตร์ชาวต่างชาติที่เข้าร่วมจะมีจิตวิญญาณของการทำงานเป็นทีมที่ดี และยินดีที่จะแบ่งปันความรู้และประสบการณ์กับผู้อื่น"

"ประการต่อมา เรายังต้องคำนึงถึงปัจจัยด้านความปลอดภัยด้วย"

อู๋ฮ่าวมองดูผู้คนที่เต็มไปด้วยความคาดหวังแล้วกล่าวว่า: "สภาพแวดล้อมบนดวงจันทร์นั้นเลวร้ายมาก และอยู่ห่างจากโลกถึงสามแสนแปดหมื่นกิโลเมตร แม้ว่าสภาพแวดล้อมในการอยู่อาศัยและวิจัยของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์จือไห่บนพื้นผิวดวงจันทร์ของเราจะดีกว่าสถานีอวกาศอยู่บ้าง แต่ก็ยังคงมีปัญหาและความเสี่ยงบางประการอยู่

บวกกับภาระงานและภารกิจของบุคลากรวิจัยที่เดินทางไปยังสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์จือไห่นั้นหนักหน่วง ดังนั้น เราจะทำการตรวจร่างกายและฝึกอบรมอย่างเข้มงวดสำหรับนักวิทยาศาสตร์ชาวต่างชาติที่เข้าร่วม เพื่อให้มั่นใจว่าพวกเขาสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมบนดวงจันทร์และทำภารกิจวิจัยให้สำเร็จได้อย่างราบรื่น

นี่ก็เพื่อความปลอดภัยของทุกคน เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะเหมาะกับการใช้ชีวิตในสภาพแวดล้อมที่มีแรงโน้มถ่วงต่ำและรังสีสูงเช่นนั้น

หากบุคลากรวิจัยที่เดินทางไปยังสถานีวิจัยจือไห่มีโรคประจำตัวอยู่แล้ว อาการอาจทรุดลงในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายเช่นนั้น หรือแม้กระทั่งกำเริบขึ้นอย่างกะทันหัน

โรคทั่วไปบางอย่างอาจยังพอรักษาได้ แต่ถ้าเป็นโรคที่เป็นอันตรายถึงชีวิต ด้วยสภาพแวดล้อมของสถานีวิจัยจือไห่ย่อมไม่สามารถทำการรักษาได้อย่างแน่นอน

และไม่เหมือนกับสถานีอวกาศในวงโคจรต่ำของโลกที่สามารถกลับสู่โลกได้ตลอดเวลา ซึ่งใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงพื้นดิน การจะกลับจากดวงจันทร์มายังโลกในทันทีนั้นเป็นไปไม่ได้เลย อย่างน้อยต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะกลับถึงโลก

ดังนั้น จึงเป็นข้อกำหนดว่านักบินอวกาศและบุคลากรวิจัยที่จะเดินทางไปบนดวงจันทร์ต้องมีร่างกายที่แข็งแรงสมบูรณ์ เพื่อลดความเสี่ยงในการใช้ชีวิตและทำงานบนดวงจันทร์"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองผู้เชี่ยวชาญและแขกชาวต่างชาติอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปลี่ยนน้ำเสียงและพูดต่อ

"ประเด็นสุดท้ายนี้ จริงๆ แล้วทุกคนก็น่าจะนึกถึงกันอยู่แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว สีหน้าของทุกคนก็หม่นหมองลงทันที ตามมาด้วยการแสดงออกถึงความผิดหวังและจนปัญญา

เมื่ออู๋ฮ่าวเห็นดังนั้น เขาก็ยิ้มอย่างจนใจและกล่าวว่า

"ช่วยไม่ได้ครับ นี่เป็นปัญหาใหญ่ที่สุดของความร่วมมือระหว่างประเทศในขณะนี้ เนื่องจากเหตุผลและข้อจำกัดบางประการที่ทราบกันดี ดังนั้นบุคลากรวิจัยจากบางภูมิภาค บางประเทศ และบางองค์กร ย่อมมีปัญหาในการเข้าร่วมโครงการของเราอย่างแน่นอน

อย่างที่ผมได้กล่าวไปแล้ว ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้เกิดจากเรา ดังนั้นเราจึงจนปัญญาที่จะแก้ไข

แม้ว่านี่จะเป็นโครงการระดับนานาชาติ แต่เราเป็นบริษัทในประเทศ ดังนั้นเราจึงต้องปฏิบัติตามกฎหมายภายในประเทศ รักษาผลประโยชน์ของชาติ และสอดคล้องกับแนวยุทธศาสตร์ของชาติ

นอกจากนี้ ทุกคนคงทราบดีว่า เนื่องจาก 'อันธพาลใหญ่' บางรายได้กำหนดมาตรการและกฎหมายกีดกันที่เลือกปฏิบัติและไม่เป็นธรรมอย่างยิ่งต่อเราและประเทศของเรา ดังนั้นเราจึงไม่สามารถร่วมมือกับบุคลากรวิจัยจากบางภูมิภาค บางประเทศ และบางองค์กรได้

ดังนั้นถ้าทุกคนจะโทษใคร ก็จงโทษ 'อันธพาลใหญ่' รายนั้นเถอะครับ ภายใต้ข้อจำกัดซับซ้อนเหล่านี้ เราก็จนใจแม้จะอยากช่วยก็ตาม"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ของอู๋ฮ่าว ผู้เชี่ยวชาญและแขกชาวต่างชาติที่อยู่ในงานต่างก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

พวกเขารู้ว่าสิ่งที่อู๋ฮ่าวพูดคือความจริง และเป็นปัญหาที่ยากจะหลีกเลี่ยง

แม้ว่าหลายคนในที่นี้จะเป็นระดับหัวกะทิในวงการวิจัย แต่เมื่อเจอกับปัญหานี้ พวกเขากลับดูไร้ทางสู้และจนปัญญาอย่างยิ่ง

อู๋ฮ่าวมองดูสีหน้าของพวกเขา ในใจก็รู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาเล็กน้อย

เขาเข้าใจดีว่าปัญหานี้ไม่เพียงเกี่ยวพันถึงความสำเร็จของโครงการนี้ แต่ยังเกี่ยวกับอนาคตของความร่วมมือด้านการวิจัยระหว่างประเทศด้วย แต่เขาก็รู้ดีว่านี่ไม่ใช่ปัญหาที่พวกเขาจะแก้ไขได้ง่ายๆ

เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดต่อ: "แต่เราจะล้มเลิกความร่วมมือเพียงเพราะปัญหาเหล่านี้ไม่ได้ แม้เราจะไม่สามารถร่วมมือกับนักวิจัยจากทุกภูมิภาคและทุกประเทศได้ แต่เรายังคงสามารถร่วมมือกับผู้ที่เต็มใจร่วมมือกับเราและยินดีปฏิบัติตามกฎระเบียบของเรา

เราสามารถพยายามร่วมกัน ผลักดันความคืบหน้าของโครงการนี้ และสร้างคุณูปการให้กับวงการวิจัยวิทยาศาสตร์ของมนุษยชาติ"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของผู้เชี่ยวชาญและแขกชาวต่างชาติบางคนก็เผยให้เห็นถึงความหวัง พวกเขารู้ว่าคำพูดของอู๋ฮ่าวไม่อาจแก้ปัญหาของพวกเขาได้ทั้งหมด แต่อย่างน้อยก็ชี้แนวทางให้พวกเขาได้พยายาม

อู๋ฮ่าวมองพวกเขาแล้วพูดต่อ: "ผมรู้ว่ากระบวนการนี้อาจเต็มไปด้วยความท้าทายและอุปสรรค

แต่ผมเชื่อว่า ตราบใดที่เราทุกคนร่วมมือกัน เราจะสามารถเอาชนะความยากลำบากเหล่านี้ ฝ่าฟันอุปสรรค และบรรลุผลประโยชน์ร่วมกัน เพื่อต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ในใจของเรา

พูดมาถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยความตื้นตันใจว่า: "ผมเชื่อว่าในวันหนึ่งข้างหน้า เมื่อเรามองย้อนกลับมายังเส้นทางสายนี้ เราจะรู้สึกภาคภูมิใจในความพยายามและความมุ่งมั่นของเรา"

ทันทีที่เสียงของเขาสิ้นสุดลง เสียงปรบมือก็ดังสนั่นไปทั่วห้องประชุม เสียงปรบมือเหล่านี้ไม่เพียงแต่เป็นการยอมรับและสนับสนุนอู๋ฮ่าวเท่านั้น แต่ยังเป็นความคาดหวังและความใฝ่ฝันต่ออนาคตของความร่วมมือด้านการวิจัยระหว่างประเทศอีกด้วย

เสียงปรบมือค่อยๆ เบาลง แต่บรรยากาศในงานยังคงคึกคัก เห็นได้ชัดว่าทุกคนยังคงดื่มด่ำกับความปิติยินดีเมื่อครู่ ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงหนึ่งที่ไม่ค่อยรื่นหูนักก็ดังขึ้นทำลายบรรยากาศอันดีงามในที่ประชุม

"คุณอู๋ เท่าที่ผมทราบ พวกคุณเพิ่งสร้างโครงสร้างหลักของสถานีวิจัยจือไห่เสร็จเท่านั้น ยังต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะเสร็จสมบูรณ์จริงๆ

และในตอนนี้พวกคุณทำได้แค่ส่งสินค้าขึ้นไป ยังไม่สามารถส่งมนุษย์ลงจอดบนดวงจันทร์ได้ ขอถามหน่อยว่า หรือพวกคุณจะให้นักบินอวกาศและนักวิจัยทุกคนนั่งยานขนส่งสินค้าไปดวงจันทร์อย่างนั้นหรือ?"

เมื่อได้ยินคำถามนี้ ทั้งงานก็เงียบกริบ ทุกคนหันไปมองผู้เชี่ยวชาญคนนั้น หลายคนขมวดคิ้วด้วยสีหน้ารังเกียจ หลายคนยิ้มกึ่งบึ้งคล้ายรอสมน้ำหน้า และยังมีอีกส่วนหนึ่งที่มองไปทางอู๋ฮ่าวด้วยสีหน้าเป็นกังวล

ส่วนอู๋ฮ่าวหลังจากได้ยินคำถามนี้ ก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นเหลือบมองแขกชาวต่างชาติท่านนี้ แล้วเผยรอยยิ้มที่มั่นใจออกมา

เขาไม่ได้ตื่นตระหนกกับคำถามนี้ แต่กลับตอบอย่างสงบและมั่นใจมากว่า: "คำถามของเพื่อนท่านนี้ตรงไปตรงมามาก และเจาะจงมากเช่นกัน

จริงอยู่ที่เราเพิ่งสร้างโครงสร้างหลักของสถานีวิจัยจือไห่เสร็จ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเรายังห่างไกลจากการเสร็จสมบูรณ์จริงๆ

ในความเป็นจริง ทีมงานของเราทำงานล่วงเวลากันมาตลอด เพื่อเร่งดำเนินการก่อสร้างทั้งหมดให้เสร็จสิ้นภายในเวลาที่สั้นที่สุด

และอย่างที่ผมได้แนะนำไปก่อนหน้านี้ ปัจจุบันโครงสร้างหลักของเฟสแรกเสร็จสมบูรณ์แล้ว และกำลังดำเนินการตกแต่งภายใน คาดว่าอย่างเร็วที่สุดในช่วงครึ่งหลังของปีหน้าก็จะเสร็จสมบูรณ์และเปิดใช้งานได้"

……