บทที่ 3302 : เทคโนโลยีเสียงแบบกำหนดทิศทาง | บทที่ 3303 : พวกเราโชคดีมากที่มีบริษัทอย่างพวกคุณ

บทที่ 3302 : เทคโนโลยีเสียงแบบกำหนดทิศทาง

เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของทุกคน อู๋ฮ่าวก็ยิ้มพลางตบมือแล้วกล่าวว่า "ทุกคนลองทำตามดูได้นะครับ จะได้รู้ว่าเป็นอย่างไร"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ทุกคนก็ทำตามท่าทางของคุณหม่าเมื่อครู่นี้ โดยยกมือขึ้นแล้วยิ้มพลางตะโกนเรียก "เข่อเข่อ" ไม่นานนัก สีหน้าของทุกคนในที่นั้นก็เผยให้เห็นความประหลาดใจ อ๋อ เป็นอย่างนี้นี่เอง หลายคนถึงกับเริ่มคุยโต้ตอบกับอากาศ

อู๋ฮ่าวเห็นดังนั้นจึงยิ้มและกล่าวว่า "เข่อเข่อ เปิดฟังก์ชันกระจายเสียงในพื้นที่"

"รับทราบค่ะ เจ้านาย"

ทันใดนั้น ทุกคนก็หยุดแล้วหันมามองอู๋ฮ่าว

"ประธานอู๋ ทำไมตอนที่ผมคุยกับเข่อเข่อ คนอื่นถึงไม่ได้ยินเสียงของเข่อเข่อล่ะครับ" คุณหม่าถามอู๋ฮ่าวด้วยความสงสัย

เมื่อได้ยินคำถามนี้ ทุกคนต่างก็มองไปที่อู๋ฮ่าวเพื่อรอคำตอบ

อู๋ฮ่าวยิ้มน้อยๆ และอธิบายว่า "นี่คือจุดเด่นอย่างหนึ่งของระบบเราครับ และยังแสดงถึงความให้ความสำคัญกับการปกป้องความเป็นส่วนตัวด้วย

ในขณะที่สนทนากับเข่อเข่อ ระบบจะเปิดโหมดความเป็นส่วนตัวโดยอัตโนมัติ จะมีเพียงคู่สนทนาเท่านั้นที่ได้ยินเสียงตอบรับของเธอ นี่เปรียบเสมือนการสร้างพื้นที่ส่วนตัวสำหรับการสนทนาของแต่ละคน เพื่อให้มั่นใจว่าการสื่อสารของทุกคนจะไม่ถูกรบกวนจากภายนอก"

เขาหยุดเล็กน้อย เมื่อเห็นสีหน้ากระจ่างแจ้งของทุกคนจึงกล่าวต่อว่า "การออกแบบเช่นนี้ไม่เพียงแต่ทำให้การสื่อสารของแต่ละคนมีความเป็นส่วนตัวและปลอดภัยยิ่งขึ้น แต่ยังทำให้หลายคนสามารถสนทนาเรื่องของตนเองในสถานที่ต่างๆ ได้พร้อมกันโดยไม่รบกวนซึ่งกันและกัน

เหมือนกับในงานเลี้ยงขนาดใหญ่ ที่ทุกคนสามารถคุยกับเพื่อนของตัวเองได้อย่างเป็นส่วนตัว โดยไม่ถูกรบกวนจากบทสนทนาของคนอื่นครับ"

เมื่อได้ฟังดังนั้น ทุกคนต่างพยักหน้า นอกจากจะทึ่งในเทคโนโลยีนี้แล้ว ก็ยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นไปอีก นี่มันคือเทคโนโลยีอะไรกันแน่ ทำไมตัวเองถึงได้ยิน แต่คนอื่นกลับไม่ได้ยิน

"ประธานอู๋ สรุปแล้วมันคือเทคโนโลยีอะไรกันแน่ อย่ามัวแต่อมพะนำอยู่เลย รีบบอกพวกเรามาเถอะ" ประธานโจวเร่งเร้าด้วยความใจร้อน เห็นได้ชัดว่าในฐานะคนรักดนตรี เขาคลุกคลีกับเครื่องเสียงและเรื่องเสียงมาไม่น้อย เขาจึงอยากรู้ให้ชัดเจนว่าสิ่งนี้ทำได้อย่างไร

คนอื่นๆ ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของประธานโจวแล้วหันไปมองอู๋ฮ่าว แววตาเต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้

เมื่อเห็นเช่นนั้น อู๋ฮ่าวก็ยิ้มและกล่าวว่า "จริงๆ แล้วเทคโนโลยีนี้เรียบง่ายมากครับ ทุกท่านน่าจะเคยได้ยินเทคโนโลยีการส่งเสียงแบบกำหนดทิศทาง (Directional Sound Technology) มาบ้างแล้วใช่ไหมครับ"

เทคโนโลยีการส่งเสียงแบบกำหนดทิศทาง?

เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของคนส่วนใหญ่ ประธานโจวซึ่งมีความรู้ด้านนี้อยู่บ้างจึงเอ่ยปากอธิบายว่า "เทคโนโลยีเสียงแบบกำหนดทิศทางเป็นโซลูชันด้านเสียงที่ล้ำสมัย มันมอบวิธีการส่งเสียงที่มีประสิทธิภาพ โดยไม่ต้องใช้ลำโพงขนาดใหญ่เรียงกันเป็นตับ ก็สามารถฉายเสียงไปยังพื้นที่เฉพาะเจาะจงได้อย่างแม่นยำ สร้างพื้นที่เสียงเฉพาะขึ้นมาได้"

หลังจากอธิบายจบ เขาหันไปพูดกับอู๋ฮ่าวว่า "แต่เท่าที่ผมรู้ เทคโนโลยีนี้ไม่น่าจะทำเอฟเฟกต์แบบที่เราเพิ่งสัมผัสไปได้นะครับ มันทำได้แค่ฉายเสียงไปในพื้นที่เฉพาะ แต่ไม่น่าจะแม่นยำถึงขนาดส่งเข้าหูได้โดยตรงแบบนี้"

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ากล่าวว่า "คุณพูดถูกครับ เทคโนโลยีเสียงแบบกำหนดทิศทางทั่วไปไม่สามารถทำได้แม่นยำขนาดนี้ แต่ถ้าเราอัปเกรดและปรับปรุงมันล่ะครับ?"

หลังจากถามประธานโจวกลับไปประโยคหนึ่ง อู๋ฮ่าวก็กล่าวต่อว่า "เทคโนโลยีนี้มีหลักการคล้ายกับเทคโนโลยีเสียงแบบกำหนดทิศทาง เพียงแต่เรามีความแม่นยำในการส่งและควบคุมเสียงมากกว่าเท่านั้นเอง"

พูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็ชี้ไปที่อุปกรณ์ทรงกระบอกสีดำบนเสากล้องวงจรปิดตรงทางแยกที่ไม่ไกลจากข้างหน้าพวกเขาแล้วกล่าวว่า

"โน่นครับ นั่นคือหน่วยกำเนิดเสียงของเทคโนโลยีนี้ อย่าดูถูกขนาดที่เล็กของมันนะครับ เพราะภายในนั้นประกอบไปด้วยหน่วยกำเนิดเสียงอัลตราโซนิกนับร้อยตัวเลยทีเดียว

นี่เป็นหน่วยกำเนิดเสียงอัลตราโซนิกแบบพิเศษ พูดง่ายๆ ก็คือ ลำพังตัวมันเองไม่สามารถส่งเสียงที่หูคนเราได้ยินได้ มันทำได้แค่ส่งคลื่นอัลตราโซนิกออกมา แต่ด้วยอุปกรณ์พิเศษ เราสามารถรวมคลื่นเสียงจากหน่วยกำเนิดเสียงอัลตราโซนิกหลายตัวเข้าด้วยกัน ทำให้ความเข้มของคลื่นเสียงเพิ่มขึ้น ลำแสงแคบลง และส่งไปได้ไกลขึ้น

จากนั้นใช้ไมโครโฟนอาร์เรย์และกล้องวงจรปิดเพื่อล็อกตำแหน่งของผู้ขอความช่วยเหลือ แล้วปรับมุมเพื่อส่งคลื่นเสียงไปยังตำแหน่งศีรษะของเป้าหมาย เมื่อคลื่นเสียงส่งไปถึงร่างกายมนุษย์ ก็จะเกิดการสั่นพ้องกับแก้วหู ทำให้เราได้ยินเสียงครับ"

ขณะที่อู๋ฮ่าวพูด เขาก็ชี้ไปที่อุปกรณ์ทรงกระบอกสีดำนั้น สายตาของทุกคนจึงมองตามนิ้วของเขาไปยังอุปกรณ์ที่ดูธรรมดาๆ ชิ้นนั้นโดยอัตโนมัติ

"และความมหัศจรรย์ที่สุดของอุปกรณ์นี้ก็คือ มันสามารถปรับทิศทางและความเข้มของคลื่นเสียงได้แบบเรียลไทม์ตามตำแหน่งและการเคลื่อนไหวของแต่ละคน เพื่อให้มั่นใจว่ามีเพียงเป้าหมายเท่านั้นที่ได้ยินเสียง ในขณะที่คนอื่นจะไม่รู้ตัวเลย" อู๋ฮ่าวอธิบายต่อ

เมื่อทุกคนฟังคำอธิบายของอู๋ฮ่าว สีหน้าก็เผยความกระจ่างแจ้ง ที่แท้เอฟเฟกต์มหัศจรรย์ที่พวกเขาเพิ่งได้สัมผัส ก็เกิดขึ้นจากอุปกรณ์กำเนิดเสียงพิเศษนี้นี่เอง

"ประธานอู๋ เทคโนโลยีนี้น่าทึ่งจริงๆ ครับ!"

ประธานโจวกล่าวชื่นชมจากใจจริง "ผมเคยได้ยินเรื่องเทคโนโลยีเสียงแบบกำหนดทิศทางมาก่อน แต่ที่สามารถควบคุมได้แม่นยำขนาดที่พวกคุณทำได้ ผมเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลย"

อู๋ฮ่าวยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "จริงๆ แล้ว เทคโนโลยีนี้ยังมีศักยภาพให้ขุดค้นอีกมากครับ เช่น เราสามารถปรับความถี่และความเข้มของคลื่นเสียงเพื่อให้เสียงชัดเจนและสมจริงยิ่งขึ้น หรือเราสามารถรวมหน่วยกำเนิดเสียงหลายตัวเข้าด้วยกันเพื่อสร้างพื้นที่เสียงที่ครอบคลุมวงกว้างขึ้น ทำให้ผู้คนจำนวนมากสามารถเพลิดเพลินกับประสบการณ์มหัศจรรย์นี้ได้พร้อมกัน"

"แล้วถ้าเอามาฟังเพลง คุณภาพเสียงจะเป็นอย่างไรบ้างครับ" เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ประธานโจวก็รีบถามขึ้นทันที

เมื่อทุกคนในที่นั้นได้ยินคำถามของประธานโจว ต่างก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ทุกคนรู้ดีว่าประธานโจวเป็นคนคลั่งไคล้ดนตรี เขาลงทุนไปกับเรื่องนี้มหาศาล เฉพาะชุดเครื่องเสียงที่บ้านเขาก็ราคาหลักสิบล้านแล้ว เรียกได้ว่าเป็นระดับเซียนตัวจริง

สำหรับคำถามนี้ อู๋ฮ่าวยิ้มพลางส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "จุดเด่นของเทคโนโลยีนี้คือการส่งเสียงแบบกำหนดทิศทางและการรักษาความเป็นส่วนตัวครับ แต่ถ้าเทียบเรื่องคุณภาพเสียงจริงๆ แล้ว มันสู้เสียงจากลำโพงไฮเอนด์ไม่ได้แน่นอนครับ แน่นอนว่ามันฟังได้ เพียงแต่คุณภาพอาจจะไม่ดีเท่าเท่านั้นเอง"

เมื่อได้ยินคำตอบของอู๋ฮ่าว ประธานโจวก็อดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าผิดหวังออกมาเล็กน้อย

ส่วนคนอื่นๆ กลับเกิดความสนใจในเทคโนโลยีนี้อย่างมาก ในฐานะนักธุรกิจและผู้ประกอบการ พวกเขาตระหนักได้อย่างเฉียบไวว่าเทคโนโลยีนี้ไม่เพียงแต่มีมูลค่าทางการค้ามหาศาล แต่ยังมีโอกาสในการประยุกต์ใช้ที่กว้างขวางอีกด้วย

"ประธานอู๋ พวกคุณวางแผนจะนำเทคโนโลยีนี้ไปประยุกต์ใช้อย่างไรบ้างครับ" ผู้บริหารท่านหนึ่งถามด้วยความอยากรู้

อู๋ฮ่าวยิ้มแล้วตอบว่า "ปัจจุบัน เรานำเทคโนโลยีนี้มาใช้เป็นหลักในการนำชมและบริการลูกค้าภายในนิคมครับ

ด้วยความช่วยเหลือของเข่อเข่อ นักท่องเที่ยวจะสามารถรับข้อมูลและแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้สะดวกยิ่งขึ้น

ขณะเดียวกัน เรากำลังสำรวจการนำไปใช้ในด้านอื่นๆ เช่น ห้างสรรพสินค้า พิพิธภัณฑ์ สนามบิน และสถานที่สาธารณะต่างๆ เพื่อให้บริการที่สะดวกและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นแก่ผู้คนครับ"

(จบตอน)

-------------------------------------------------------

บทที่ 3303 : พวกเราโชคดีมากที่มีบริษัทอย่างพวกคุณ

"นอกจากนี้ เทคโนโลยีนี้ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในสถานการณ์พิเศษบางอย่างได้อีกด้วย เช่น โรงพยาบาล ห้องสมุด และสถานที่อื่นๆ ที่ต้องการความเป็นส่วนตัวครับ" อู๋ฮ่าวพูดต่อ ในดวงตาเป็นประกายด้วยความคาดหวัง

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังคิดหาวิธีบรรยายอนาคตของเทคโนโลยีนี้ให้เห็นภาพชัดเจนยิ่งขึ้น แล้วจึงกล่าวต่อว่า "ลองจินตนาการดูสิครับ ในห้องสมุด ทุกคนสามารถนั่งอยู่ที่ที่นั่งของตัวเองแล้วสื่อสารกับบรรณารักษ์แบบไร้เสียงผ่านเทคโนโลยีนี้ได้ โดยไม่รบกวนผู้อ่านคนอื่น และยังได้รับบริการที่ทันท่วงที ประสบการณ์แบบนี้ ไม่ใช่ทั้งสะดวกและสบายหรอกหรือครับ?"

เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้น ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย สีหน้าเผยให้เห็นความตื่นเต้น พวกเขาราวกับมองเห็นภาพฉากทัศน์การใช้งานเทคโนโลยีนี้ในหลากหลายวงการ รวมถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่มันจะนำมา

"ประธานอู๋ เทคโนโลยีนี้ หรือจะเรียกว่าระบบชุดนี้ ขายไหมครับ?" ผู้บริหารท่านหนึ่งในกลุ่มเอ่ยถามอู๋ฮ่าวออกมาตรงๆ ทันที

เมื่อได้ยินคำถามนี้ 'พี่ม้า' (เสี่ยวหม่าเกอ) และคนที่เดินนำอยู่ข้างหน้าก็หันไปมองผู้บริหารท่านนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมามองอู๋ฮ่าว คำถามนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาก็อยากถามเช่นกัน เพียงแต่ยังคิดไม่ออกว่าจะถามอย่างไรดี ต่อให้พวกเขาอยากถาม ก็คงไม่ถามโพล่งออกมาตรงๆ ว่าขายหรือไม่ขายแบบผู้บริหารท่านนี้แน่

แต่ในเมื่อผู้บริหารท่านนี้ถามออกมาแล้ว พวกเขาก็ย่อมยินดีที่จะรอดูคำตอบ

สำหรับคำถามนี้ จริงๆ แล้วอู๋ฮ่าวเตรียมใจไว้แล้ว เพียงแต่เมื่อถูกถามตรงๆ แบบนี้ เขาจึงชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ปรับอารมณ์กลับมาได้อย่างรวดเร็ว แล้วเผยรอยยิ้มเรียบเฉยอันเป็นเอกลักษณ์ออกมาพลางกล่าวว่า

"แน่นอนครับ เทคโนโลยีดีๆ แบบนี้ถ้าเราเก็บไว้ใช้คนเดียวคงน่าเสียดายแย่ และดูเห็นแก่ตัวเกินไป ดังนั้นเราจึงยินดีที่จะแบ่งปัน เพื่อให้ทุกคนได้สัมผัสถึงความสะดวกสบายที่เทคโนโลยีมอบให้ครับ

เพียงแต่ว่า ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีเสียงตามทิศทางนี้ หรือระบบจัดการอัจฉริยะของนิคมฯ ไปจนถึงระบบจัดการองค์กรอัจฉริยะชุดนี้ ล้วนมีความซับซ้อนมาก ไม่ใช่ว่าแค่ซื้อซอฟต์แวร์สักชุดหรืออุปกรณ์สักชุดกลับไปใช้ก็จบนะครับ

มันไม่ใช่อย่างนั้นครับ นี่คือระบบจัดการอัจฉริยะแบบเบ็ดเสร็จที่รวมฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์เข้าด้วยกัน มีประสิทธิภาพสูงมาก ครอบคลุมเนื้อหาที่กว้างขวาง เรียกได้ว่าเกี่ยวข้องกับทุกแง่มุมของการบริหารจัดการองค์กรเลยทีเดียว

ดังนั้นมันจึงซับซ้อนมาก มันไม่ได้มีแค่สิ่งที่เราเห็นอยู่ตรงนี้ แต่ยังมีอุปกรณ์อื่นๆ อีก เช่น ซูเปอร์คอมพิวเตอร์เฉพาะทาง เซิร์ฟเวอร์ และอื่นๆ

ด้วยเหตุนี้ เมื่อรวมทั้งชุดเข้าด้วยกัน ต้นทุนจึงค่อนข้างสูงครับ ดังนั้นไม่ใช่ใครก็ยอมจ่ายเงินจำนวนมากขนาดนี้เพื่อลงทุนในด้านนี้หรอกครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ทุกคนในที่นั้นต่างพยักหน้าและเริ่มเกิดความสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาว่า การติดตั้งระบบแบบนี้ต้องใช้เงินเท่าไหร่กันแน่

"ประธานอู๋ ทั้งชุดนี้ต้องใช้เงินประมาณเท่าไหร่ครับ?" คนที่ถามครั้งนี้คือประธานหวัง เขาชอบระบบนี้มาก และรู้ว่าถ้าใช้ระบบนี้จะช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานได้เยอะ ดังนั้นเขาจึงอยากรู้ราคามาก ถ้ารับได้ เขาก็คงต้องจัดสักชุดมาลองใช้แน่นอน

นี่เป็นคำถามที่ทุกคนสนใจที่สุดเช่นกัน เมื่อเผชิญกับสายตาของทุกคน อู๋ฮ่าวก็ยิ้มแล้วตอบว่า "ต้องดูขนาดของบริษัทที่จะใช้ระบบนี้ครับ ยกตัวอย่างบริษัทที่มีพนักงานประมาณหนึ่งหมื่นคน การติดตั้งทั้งระบบแบบนี้ น่าจะต้องใช้เงินประมาณหนึ่งพันล้านหยวนครับ นี่ราคานี้ยังไม่รวมค่าบำรุงรักษาที่เกี่ยวข้องในแต่ละปีนะ ซึ่งก็น่าจะหลักสิบล้านหยวนครับ"

"สูงขนาดนั้นเลย!"

เมื่อได้ยินคำตอบของอู๋ฮ่าว ทุกคนต่างอุทานออกมาด้วยความตกใจ เห็นได้ชัดว่าตกใจกับราคาที่เสนอมา เดิมทีคิดว่าที่อู๋ฮ่าวบอกว่าแพง ก็คงแค่ไม่กี่สิบล้านหรือร้อยล้าน แต่ไม่คิดเลยว่าเปิดมาก็หนึ่งพันล้านเลย แถมยังเป็นแค่สำหรับองค์กรขนาดกลางที่มีพนักงานหมื่นคน แล้วยังมีค่าบำรุงรักษาปีละหลายสิบล้านอีก ใครจะไปใช้ไหว

"ประธานอู๋ คุณไม่ได้เรียกราคาเกินจริงใช่ไหมเนี่ย ทุกคนเป็นเพื่อนกัน คุณจะมาฟันราคากันเองไม่ได้นะ" ประธานจางมองดูทุกคนที่ยังตื่นตระหนกกับตัวเลขนี้ แล้วหันไปถามอู๋ฮ่าว เขาเองก็อยากยืนยันความถูกต้องของราคานี้อีกครั้ง เพราะเมื่อกี้อู๋ฮ่าวเสนอราคามาสูงเกินไป สูงจนน่าเหลือเชื่อ

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋ฮ่าวก็มองสบตาพลางพยักหน้าอย่างจริงจังแล้วกล่าวว่า "ไม่ได้เรียกราคาเกินจริงเลยครับ ต้นทุนการวางระบบชุดนี้มันสูงจริงๆ ดังนั้นไม่ใช่ใครก็มีความกล้าที่จะทุ่มเงินมาติดตั้งระบบนี้หรอกครับ

จริงๆ แล้วราคานี้ไม่ถือว่าสูงเลยนะครับ ถ้าเทคโนโลยีและระบบชุดนี้เป็นของบริษัทต่างชาติ ราคาเสนอของพวกเขาจะสูงกว่านี้ และอาจจะแพงกว่าหลายเท่าด้วยซ้ำ"

ที่สำคัญกว่านั้น... พูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเน้นทีละคำกับทุกคนว่า "เทคโนโลยีแกนหลักที่ล้ำสมัยแบบนี้ เป็นสิ่งที่บริษัทในประเทศเราต่อให้อยากซื้อก็หาซื้อไม่ได้ครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ทุกคนต่างพยักหน้า จริงด้วย ถ้าบริษัทต่างชาติเป็นผู้ครอบครองเทคโนโลยีนี้ ความยากในการได้มาคงเพิ่มขึ้นหลายเท่า และราคาก็คงพุ่งขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว ที่สำคัญคือ ต่อให้ยอมจ่ายเงินมหาศาล ก็อาจจะซื้อไม่ได้ด้วยซ้ำ

เพราะสิ่งที่อู๋ฮ่าวพูดนั้นถูกต้อง เทคโนโลยีแกนหลักที่สำคัญและล้ำสมัยแบบนี้ ไม่ใช่ใครก็จะยอมขาย และต่อให้ขาย ก็ยากที่จะขายให้พวกเขา

"เพราะงั้น พวกเราโชคดีจริงๆ ที่มีบริษัทอย่างพวกคุณ ที่สามารถวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีล้ำสมัยแบบนี้ออกมาได้" พี่ม้ากล่าวด้วยความซาบซึ้ง คนอื่นๆ ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย

"ฮ่าๆๆ ชมเกินไปแล้วครับ"

อู๋ฮ่าวยิ้มแล้วพูดว่า "จริงๆ แล้วระบบนี้เหมาะกับองค์กรขนาดใหญ่มากกว่าครับ ยิ่งองค์กรมีขนาดใหญ่ การใช้ระบบนี้ก็ยิ่งคุ้มค่า ก็แค่เพิ่มอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์และเซิร์ฟเวอร์เข้าไปอีกหน่อย ส่วนอื่นๆ ก็คล้ายๆ กันครับ

นอกจากนี้ องค์กรขนาดใหญ่มีต้นทุนการบริหารจัดการรายวันสูงกว่า การใช้ระบบนี้จะช่วยลดต้นทุนได้มหาศาล ทำให้คืนทุนได้ภายในไม่กี่ปี ต่อจากนั้นก็แค่จ่ายค่าบำรุงรักษาและอัปเกรดเพียงเล็กน้อยต่อปี องค์กรขนาดใหญ่เหล่านี้ก็สามารถประหยัดค่าบริหารจัดการไปได้ก้อนโต คุ้มค่ามากๆ ครับ"

การติดตั้งระบบแบบนี้ มีเงื่อนไขหรือข้อกำหนดอะไรไหมครับ? พี่ม้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามอู๋ฮ่าวที่อยู่ข้างๆ

อู๋ฮ่าวได้ยินคำถามของพี่ม้า ก็ยิ้มแล้วส่ายหน้าพูดว่า "จริงๆ แล้วไม่มีข้อกำหนดหรือข้อจำกัดอะไรมากหรอกครับ เราสามารถให้บริการแบบครบวงจร และหลังจากติดตั้งระบบเรียบร้อยแล้ว เราก็มีบริการหลังการขายระยะยาว ให้การอบรมและแนะนำเจ้าหน้าที่ดูแลรักษาระบบนี้ด้วย

ดังนั้นทุกคนไม่ต้องกังวลอะไรเลยครับ ใช้งานได้อย่างสบายใจได้เลย"

เมื่อได้ยินคำตอบของอู๋ฮ่าว ทุกคนพยักหน้า แต่จู่ๆ ก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่า นี่อู๋ฮ่าวฉวยโอกาสขายของให้พวกเขารึเปล่าเนี่ย ไม่สิ น่าจะดักรอพวกเขาอยู่ตรงนี้นานแล้วต่างหาก

เมื่อคิดได้ดังนี้ ประธานหลี่ก็ยิ้มแห้งๆ แล้วมองไปที่อู๋ฮ่าวพลางถามว่า "ระบบนี้แพงขนาดนี้ มีคนซื้อไหมครับ แล้วพวกคุณขายออกไปได้เท่าไหร่แล้ว"