บทที่ 3054 : โดรนที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว | บทที่ 3055 : คุณเนี่ยนะ มักจะสรรหาลูกเล่นใหม่ๆ มาให้ผมได้ตลอดเลยจริงๆ!

บทที่ 3054 : โดรนที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

... "นอกจากปืนใหญ่อากาศนี้แล้ว อย่างที่ทุกคนเห็น บริเวณใต้ท้องเครื่องของโดรนโจมตีล่องหน 'จูเชว่' (หงส์เพลิง) ลำนี้ มีห้องเก็บลูกระเบิดแบบฝังในตัว พื้นที่ภายในห้องเก็บกว้างขวางมาก สามารถบรรจุขีปนาวุธระเบิดอากาศสู่อากาศระยะไกลได้ถึงสี่ลูกโดยเรียงหน้ากระดาน

หากใช้ชั้นวางติดตั้งอาวุธ มันสามารถบรรทุกขีปนาวุธระเบิดอากาศสู่อากาศระยะกลาง หรือขีปนาวุธต่อต้านอากาศยานและภาคพื้นดินอื่นๆ ได้ครั้งละหกถึงแปดลูก หากเป็นการติดตั้งขีปนาวุธภาคพื้นดินขนาดเล็กเพียงอย่างเดียว มันสามารถแขวนระเบิดนำวิถีแม่นยำขนาด 100 กิโลกรัม หรือขีปนาวุธภาคพื้นดินขนาดเล็กได้ถึงสิบหกลูกในคราวเดียว

นอกจากห้องเก็บลูกระเบิดแบบฝังในตัวแล้ว ปีกของโดรนรุ่นนี้ยังสามารถแขวนขีปนาวุธได้เช่นกัน โดยสามารถแขวนขีปนาวุธประเภทต่างๆ ได้สูงสุดสี่ลูก แน่นอนว่ายังสามารถใช้แขวนถังน้ำมันสำรองเพื่อเพิ่มรัศมีทำการรบของโดรนโจมตีล่องหนจูเชว่ลำนี้ได้อีกด้วย

เพียงแต่ว่า การติดตั้งอาวุธภายนอกและถังน้ำมันสำรองจะทำให้ความสามารถในการพรางตัวและความคล่องตัวลดลงไปบ้าง การเลือกใช้งานจริงจะเป็นอย่างไรนั้น ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้ใช้งานและความต้องการของภารกิจจริงครับ"

"ดูจากตรงนี้ ปริมาณการบรรทุกอาวุธของมันถือว่าน่าประทับใจมาก แทบจะเทียบเท่ากับเครื่องบินขับไล่ขนาดกลางและเบาได้เลย" อู๋ฮ่าวกล่าวชมด้วยรอยยิ้ม

หลินเจียหมิงพยักหน้าและกล่าวว่า "ใช่ครับ ปริมาณการบรรทุกระดับนี้ในเครื่องบินขนาดเท่านี้ถือว่าหาได้ยากมาก เหตุผลที่ทำได้สูงขนาดนี้ หลักๆ ก็เพราะมันเป็นโดรน จึงไม่มีห้องนักบิน ซึ่งช่วยลดน้ำหนักไปได้หลายร้อยกิโลกรัม น้ำหนักส่วนนี้เราจึงสามารถนำไปจัดสรรให้กับอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องอื่นๆ และอาวุธที่ติดตั้งได้ครับ"

"มันจะสามารถผลิตจำนวนมากได้เมื่อไหร่?" อู๋ฮ่าวเปลี่ยนเรื่องถามทันที ซึ่งนี่เป็นประเด็นที่เขาให้ความสนใจมากที่สุด การมีความพร้อมในการผลิตจำนวนมากถือเป็นจุดสำคัญในกระบวนการวิจัยและพัฒนาเครื่องบินรบ มันไม่เพียงหมายความว่างานวิจัยและพัฒนาได้สิ้นสุดลงแล้ว เทคโนโลยีมีความสมบูรณ์และผ่านการตรวจสอบจนได้มาตรฐานการผลิต แต่ในอีกแง่หนึ่งยังหมายความว่า การผลิตจำนวนมากจะนำไปสู่การจำหน่ายและการสร้างรายได้ ลงทุนไปมากขนาดนี้ ย่อมคาดหวังผลตอบแทนโดยเร็วเป็นธรรมดา

เมื่อได้ยินคำถามของอู๋ฮ่าว โจวหยงฮุยยิ้มและส่ายหน้าพลางกล่าวว่า "เรื่องนี้ยังต้องดูความสมบูรณ์ของงานทดสอบในภายหลังของเราครับ หากทุกอย่างราบรื่น เวลาในการผลิตจำนวนมากย่อมเลื่อนเข้ามาได้เร็วขึ้น แต่ถ้าไม่ ก็อาจจะต้องเลื่อนออกไป

นอกจากงานทดสอบแล้ว ก็ยังมีการติดต่อกับทางกองทัพอากาศครับ ด้านหนึ่งคือโดรนโจมตีล่องหนจูเชว่รุ่นนี้จะเข้าตากองทัพอากาศและมีการตัดสินใจสั่งซื้อหรือไม่ อีกด้านหนึ่งคือทางกองทัพจะมีข้อกำหนดพิเศษอื่นๆ เกี่ยวกับสมรรถนะหรือด้านอื่นๆ ของโดรนรุ่นนี้หรือไม่ ปัจจัยเหล่านี้ล้วนเป็นตัวกำหนดเวลาในการผลิตจำนวนมาก

หากทุกอย่างราบรื่น เราสามารถกำหนดเวลาการผลิตลอตแรกของโดรนโจมตีล่องหนจูเชว่ไว้ที่ช่วงฤดูร้อนปีหน้าครับ ภายใต้เงื่อนไขว่าเราได้รับคำสั่งซื้อ และกองทัพอากาศไม่ได้ยื่นข้อเสนอให้ปรับปรุงแก้ไขครั้งใหญ่"

"งั้นก็รีบจัดการเถอะ แข่งกับเวลาหน่อย" อู๋ฮ่าวพยักหน้ากำชับ

"ครับ!"

"เฮ้อ ผมยังนึกว่าจะได้เห็นโดรนลำนี้บินโชว์สักสองรอบด้วยตาตัวเองเสียอีก ดูเหมือนฝันจะสลายซะแล้ว" จางจวินเห็นดังนั้นจึงอดถอนหายใจบ่นออกมาไม่ได้

โจวหยงฮุยที่อยู่ข้างๆ ได้ยินดังนั้นจึงรีบพูดว่า "ถ้าท่านสนใจ เราสามารถจัดให้ได้ทันทีครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของโจวหยงฮุย จางจวินก็โบกมือปฏิเสธทันที "ช่างเถอะ อย่าเอาเรื่องส่วนตัวมากระทบงานหลวงเลย ของสำคัญของชาติแบบนี้ไม่ควรเอามาเป็นเครื่องมือตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นหรือความบันเทิงของพวกเรา

อีกอย่าง รออีกไม่กี่วัน พอถึงเวลาซ้อมรบจริง ผมค่อยมาดูตอนนั้นก็ได้"

เมื่อจางจวินพูดเช่นนี้ โจวหยงฮุยและหลินเจียหมิงก็ไม่ได้คะยั้นคะยอ เพราะสิ่งที่จางจวินพูดก็ถูก จะให้มาจัดแสดงการบินโดรนเพื่อเขาคนเดียวมันก็สิ้นเปลืองเกินไป

แต่ในมุมมองของอู๋ฮ่าว สาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้จางจวินล้มเลิกความคิดและความอยากรู้อยากเห็นย่อมเป็นเรื่องเงิน เพราะการนำโดรนโจมตีล่องหนจูเชว่ขึ้นบินสักรอบต้องใช้เงินไม่น้อย ไม่จำเป็นต้องเผาเงินเล่นเพื่อเขาโดยเฉพาะ มันไม่คุ้มค่า

จากนั้นทุกคนก็เดินออกจากโรงเก็บเครื่องบิน ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงแล้ว สายลมพัดมาเบาๆ ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกขึ้นมาเล็กน้อย

"จริงสิ ผมจำได้ว่ามีโดรนล่องหน 'กุ่ยเชอ' (รถปีศาจ) ที่คล้ายกับโดรนโจมตีล่องหนจูเชว่ลำนี้อยู่ไม่ใช่เหรอ ถ้าเอาสองรุ่นนี้มาเทียบกัน ใครเหนือกว่าใคร?" จางจวินนึกขึ้นได้ จึงหันไปถามโจวหยงฮุยและหลินเจียหมิงที่เดินอยู่ข้างๆ ด้วยรอยยิ้ม

"ท่านหมายถึงโดรนโจมตีอัจฉริยะล่องหน 'กุ่ยเชอ' รุ่นส่งออกใช่ไหมครับ" โจวหยงฮุยถามยิ้มๆ

"ใช่ๆๆ รุ่นส่งออกกุ่ยเชอนั่นแหละ สมรรถนะของมันเป็นยังไงเมื่อเทียบกับลำนี้?" จางจวินถามด้วยความสนใจ

เมื่อได้ยินคำถามของจางจวิน โจวหยงฮุยยิ้มและส่ายหน้ากล่าวว่า "สองรุ่นนี้เทียบกันไม่ได้เลยครับ รุ่นหนึ่งเป็นรุ่นส่งออก อีกรุ่นเป็นรุ่นใช้งานเอง จะเอามาเทียบกันได้ยังไง

พูดง่ายๆ ก็คือ โดรนโจมตีอัจฉริยะล่องหนกุ่ยเชอรุ่นส่งออกใช้เทคโนโลยีที่สุกงอมในปัจจุบัน เป็นเทคโนโลยีและยุทโธปกรณ์ที่ได้รับอนุมัติให้ส่งออกได้

ส่วนลำนี้ คือโดรนโจมตีล่องหนจูเชว่ที่ทันสมัยที่สุดที่เราวิจัยพัฒนาขึ้นมา เทคโนโลยีหลายอย่างในตัวมันเป็นสิ่งใหม่ สมรรถนะยอดเยี่ยมกว่า ขีดความสามารถในการรบสูงกว่า ดังนั้นจึงไม่สามารถส่งออกให้ต่างชาติได้

เปรียบเหมือนความสัมพันธ์ระหว่าง F22 กับ F35 แม้ว่า F35 จะเข้าประจำการช้ากว่า F22 หลายปี แต่ F22 ก็ยังคงไม่อนุญาตให้ส่งออก ในขณะที่ F35 ได้เข้าประจำการในสิบกว่าประเทศและเขตปกครองทั่วโลกแล้ว

อีกอย่าง โดรนกุ่ยเชอรุ่นส่งออกโดยเนื้อแท้แล้วยังเป็นโดรนล่องหนที่เน้นภารกิจโจมตีภาคพื้นดินเป็นหลัก โดยมีความสามารถในการรบทางอากาศในระดับหนึ่ง

แต่โดรนจูเชว่ของเราลำนี้ เป็นรุ่นอเนกประสงค์รอบด้าน ไม่เพียงแต่ทำการรบทางอากาศได้ แต่ยังโจมตีภาคพื้นดินและทางทะเลได้ หรือแม้แต่ทำหน้าที่เป็น 'รอยัลวิงแมน' (Loyal Wingman) เพื่อประสานงานและช่วยเครื่องบินขับไล่ในการรบได้ด้วย

ความล้ำสมัยระหว่างสองรุ่นนี้ เรียกได้ว่าเห็นความต่างอย่างชัดเจนครับ

นอกจากนี้ ระบบอัจฉริยะบนเครื่องของโดรนจูเชว่ยังก้าวหน้ากว่าระบบของกุ่ยเชอรุ่นส่งออกมาก หากต้องยกตัวอย่างเปรียบเทียบ กุ่ยเชอรุ่นส่งออกอาจเปรียบได้กับเด็ก 6 ขวบ ส่วนระบบอัจฉริยะของจูเชว่ เปรียบได้กับนักศึกษาระดับปริญญาเอก ความห่างชั้นมีมากขนาดนั้นเลยครับ

ในปัญหาพื้นฐาน ทั้งสองอาจแสดงผลลัพธ์ได้ใกล้เคียงกัน แต่เมื่อเจอปัญหาที่ซับซ้อนเชิงลึก ความได้เปรียบของระบบอัจฉริยะบนจูเชว่จะแสดงออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน

นอกเหนือจากนี้ ยังดูได้จากความเร็วในการตอบสนองของระบบ ระบบอัจฉริยะของจูเชว่เร็วกว่ารุ่นแรกหลายสิบถึงร้อยเท่า หากสองลำนี้ต้องสู้กัน จูเชว่อาจจะล็อกเป้าและยิงขีปนาวุธไปแล้ว ในขณะที่กุ่ยเชอรุ่นส่งออกเพิ่งจะคำนวณและเริ่มตอบสนอง นี่คือความแตกต่างครับ"

(จบบท)

-------------------------------------------------------

บทที่ 3055 : คุณเนี่ยนะ มักจะสรรหาลูกเล่นใหม่ๆ มาให้ผมได้ตลอดเลยจริงๆ!

หลังจากออกมาจากสนามบิน อู๋ฮ่าวและคณะไม่ได้กลับไปที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาโดยตรง แต่ขับรถตรงไปยังสนามยิงปืนขนาดเล็กในบริเวณใกล้เคียงแทน ก่อนหน้านี้เขาบอกว่าจะมาดูระเบิดมือเทวดานี้ ตอนนี้ทางสนามยิงปืนเตรียมการเสร็จเรียบร้อยแล้ว อู๋ฮ่าวและคนอื่นๆ จึงตั้งใจจะแวะไปดู

เมื่อมาถึงสนามยิงปืนกลางแจ้งขนาดเล็กแห่งนี้ สถานที่ก็ถูกเตรียมพร้อมไว้แล้ว บนโต๊ะเหล็กมีกล่องสีดำทรงสี่เหลี่ยมวางอยู่ ภายในบุด้วยฟองน้ำสีดำ และมีระเบิดมือเทวดาทรงรีแปดลูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ระเบิดมือทั้งแปดลูกถูกวางเรียงเป็นสองแถว แถวบนเป็นสีดำล้วน ส่วนแถวล่างนั้น บนตัวระเบิดสีดำมีวงแหวนสีน้ำเงินคาดอยู่หนึ่งวง

อู๋ฮ่าวหยิบระเบิดมือเทวดาลูกหนึ่งขึ้นมาลองชั่งน้ำหนักในมือดู มันมีน้ำหนักอยู่พอสมควร แต่ก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไร เพราะไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องขว้างออกไปไกล แค่โยนขึ้นไปในอากาศได้ก็พอแล้ว

ข้างๆ กล่องเหล็กคือรีโมตคอนโทรลของระเบิดมือเทวดา ซึ่งมีขนาดเล็กมาก โดยพื้นฐานแล้วคล้ายกับรีโมตของโดรนพลเรือนขนาดเล็ก เป็นแบบที่สามารถใส่ในกระเป๋าเสื้อได้เลย

ด้านข้างมีเจ้าหน้าที่ทดสอบสองคนสวมชุดลายพรางทะเลทรายยืนอยู่ พวกเขาเตรียมพร้อมแล้วและกำลังรอคำสั่งเริ่ม

"เริ่มกันเลย" อู๋ฮ่าวโบกมือพลางกล่าว

"ครับ" โจวหย่งฮุยตอบรับทันที แล้วตะโกนสั่งเจ้าหน้าที่ทดสอบที่รอสแตนด์บายอยู่ตรงนั้นว่า "การทดสอบเริ่มได้"

"รับทราบ!" เมื่อได้รับคำสั่ง เจ้าหน้าที่ทดสอบทั้งสองก็เริ่มเตรียมการทันที

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งหยิรีโมตคอนโทรลขึ้นมา ส่วนอีกคนภายใต้การจับตามองของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัย ก็หยิบระเบิดมือเทวดาลูกหนึ่งออกมาจากกล่องบนโต๊ะเหล็ก แล้วประคองไว้บนฝ่ามือ

ขณะมองดูเจ้าหน้าที่เตรียมความพร้อม โจวหย่งฮุยก็หันมาแนะนำทั้งสองด้วยรอยยิ้มว่า "บนระเบิดมือเทวดาทุกเนี่ยจะมีปุ่มอยู่ปุ่มหนึ่งครับ มันคือปุ่มจับคู่ ก่อนจะขว้างออกไป ผู้ขว้างต้องกดปุ่มนี้ค้างไว้สามวินาทีเพื่อเปิดเครื่องและทำการจับคู่กับรีโมตคอนโทรล เพื่อสร้างการเชื่อมต่อครับ

จุดนี้จริงๆ แล้วก็คล้ายกับรีโมตทีวีของพวกเราที่ต้องมีการจับคู่นั่นแหละครับ เหตุผลที่ต้องมีปุ่มกดแบบกายภาพนี้ก็เพื่อความปลอดภัย เพราะในสนามรบสภาพแวดล้อมทางแม่เหล็กไฟฟ้ามีความซับซ้อน เพื่อป้องกันไม่ให้ศัตรูรบกวนหรือเข้าควบคุมได้ครับ

นอกจากปุ่มนี้แล้ว ยังมีสลักนิรภัยอีกอันหนึ่ง ซึ่งถือเป็นระบบป้องกันชั้นที่สอง ต้องดึงสลักนี้ออกก่อนเท่านั้น เมื่อระเบิดมือเทวดาถูกโยนขึ้นไปในอากาศ มันถึงจะกางออกกลายเป็นโดรนพลีชีพ แล้วบินไปโจมตีเป้าหมายของศัตรูได้ครับ"

"ระบบป้องกันสองชั้น มันดูยุ่งยากไปหน่อยนะ" อู๋ฮ่าวได้ฟังแล้วก็ส่ายหน้าเบาๆ พลางกล่าวว่า "ลดให้เหลือชั้นเดียวเถอะ รวมปุ่มกดกับสลักนิรภัยเข้าด้วยกัน พอเปิดแล้วก็ปลดล็อกและจับคู่ไปพร้อมกันเลย แบบนี้จะใช้งานได้สะดวกกว่า"

"ได้ครับ พอกลับไปเราจะรีบดำเนินการปรับปรุงทันที" โจวหย่งฮุยพยักหน้ารับคำ

แต่อู๋ฮ่าวกลับส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า "สิ่งที่ผมพูดก็อาจจะไม่ถูกต้องเสมอไป นี่เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวของผม เอาอย่างนี้ คุณลองปรึกษาความเห็นของเจ้าหน้าที่ทดสอบดู ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ไปปรึกษาความเห็นของกองทัพและเหล่าทหารดู แบบนั้นจะช่วยให้เราปรับปรุงแก้ไขได้ตรงจุดมากกว่า

ไม่ใช่แค่พวกเราบอกว่าดีแล้วมันจะดี มันต้องให้ทหารในกองทัพบอกว่าใช้ดี นั่นถึงจะเป็นอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ดีจริงๆ"

"เข้าใจแล้วครับ" โจวหย่งฮุยน้อมรับคำสอนด้วยความละอายใจเล็กน้อย

อืม อู๋ฮ่าวมองดูท่าทางน้อมรับคำติชมของโจวหย่งฮุยแล้วก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มชื่นชม จากนั้นจึงหันกลับไปมองที่สนามทดสอบ

"เตรียมตัว... ขว้าง!"

สิ้นเสียงคำสั่ง เจ้าหน้าที่ทดสอบที่ถือระเบิดมือเทวดาก็ขว้างมันขึ้นไปด้านบนอย่างแรง เมื่อระเบิดมือเทวดาลอยออกไปได้สามสี่เมตร มันก็กางออกกลางอากาศ เผยให้เห็นแขนแกนสี่ข้าง มอเตอร์เริ่มทำงานขับเคลื่อนใบพัดให้หมุนอย่างรวดเร็ว และส่งเสียงหึ่งๆ บินตรงไปยังเป้าหมายที่อยู่ไกลออกไปทันที

ในเวลาเดียวกัน บนหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏภาพมุมมองบุคคลที่หนึ่ง (FPV) จากระเบิดมือเทวดาที่เป็นโดรนพลีชีพ ซึ่งส่งมาจากหน้าจอรีโมตของเจ้าหน้าที่ทดสอบอีกคน

เจ้าหน้าที่บังคับควบคุมโดรนระเบิดมือเทวดานี้ให้ม้วนตัวกลางอากาศไม่กี่รอบ จากนั้นก็พุ่งดิ่งลงไปยังเป้าหมายที่อยู่สุดปลายสนามยิงปืน

เมื่อระยะห่างใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จู่ๆ หน้าจอก็ดำมืดไป เห็นเพียงแสงไฟสว่างวาบพร้อมเสียงระเบิดดังสนั่น เป้าหมายที่อยู่สุดปลายสนามถูกโดรนระเบิดมือเทวดานี้ระเบิดจนแหลกละเอียด

กล้องวงจรปิดและกล้องความเร็วสูงของสนามยิงปืนได้บันทึกกระบวนการทั้งหมดไว้ และเริ่มเล่นภาพย้อนหลังบนหน้าจอขนาดใหญ่ เห็นได้ว่าหลังจากระเบิดมือเทวดาถูกขว้างออกไป แขนแกนทั้งสี่ค่อยๆ ดีดตัวออกในภาพสโลว์โมชั่น จากนั้นใบพัดที่ส่วนปลายก็เริ่มหมุนตาม

จากนั้นภาพก็ตัดไปที่ฉากตอนโดรนระเบิดมือเทวดาบินเข้าใกล้เป้าหมาย

ภายใต้การถ่ายทำของกล้องความเร็วสูง ความเร็วในการบินในภาพดูช้ามาก ทำให้อู๋ฮ่าวและคนอื่นๆ ได้เห็นรายละเอียดที่ไม่เคยเห็นมาก่อน โดรนโจมตีพลีชีพแบบระเบิดมือเทวดาทั้งลำไม่ได้พุ่งชนเป้าหมาย แต่ระเบิดกลางอากาศในระยะห่างจากเป้าหมายประมาณหนึ่งเมตรกว่าๆ แสงไฟจากการระเบิดกลืนกินเป้าหมายโดยรอบเข้าไปอย่างรวดเร็ว

"ชนวนเฉียดระเบิด (Proximity Fuze) เหรอ?" อู๋ฮ่าวเอ่ยถามเมื่อเห็นภาพนั้น

ใช่ครับ โจวหย่งฮุยพยักหน้ายิ้มๆ แล้วตอบว่า "โดรนโจมตีพลีชีพแบบระเบิดมือเทวดาชนิดสังหารนี้ เราใช้โหมดการระเบิดสองแบบครับ แบบแรกคือใช้ชนวนเฉียดระเบิด โดยจะระเบิดกลางอากาศเมื่อเข้าใกล้เป้าหมาย เพื่อให้สะเก็ดระเบิดและลูกเหล็กภายในกระจายตัวได้ดีขึ้น สร้างม่านกระสุนที่หนาแน่น และไม่ถูกกีดขวางโดยภูมิประเทศ ทำให้รัศมีการสังหารครอบคลุมระยะทางได้ไกลขึ้น

ส่วนอีกโหมดหนึ่ง คือการใช้ดินระเบิดแบบเทนเด็ม (Tandem Charge) ที่มีทิศทางแน่นอน เพื่อให้มีอำนาจการทะลุทะลวงที่ดีขึ้น สามารถเจาะแผ่นเกราะได้ระดับหนึ่ง จึงมีประสิทธิภาพในการสังหารเป้าหมายหุ้มเกราะเบาได้ดีครับ

โหมดการระเบิดทั้งสองแบบนี้ทำให้เกิดระเบิดมือสองรุ่นครับ แบบสีดำล้วนคือระเบิดมือเทวดาชนิดสังหารด้วยการระเบิดระยะประชิด ส่วนแบบที่มีวงแหวนสีน้ำเงินด้านบนคือระเบิดมือเทวดาชนิดเจาะเกราะครับ

ระเบิดมือเทวดาทั้งสองชนิดนี้มีสถานการณ์การใช้งานและเป้าหมายที่แตกต่างกัน แต่ต่างก็มีประสิทธิภาพที่ดี ดังนั้นโดยทั่วไปจะจัดเตรียมตามความต้องการครับ"

"คุณเนี่ยนะ มักจะสรรหาลูกเล่นใหม่ๆ มาให้ผมดูได้ตลอดเลยจริงๆ!" อู๋ฮ่าวอดไม่ได้ที่จะพูดหยอกล้อด้วยรอยยิ้มหลังจากฟังคำแนะนำจบ

โจวหย่งฮุยหัวเราะและตอบว่า "ฮ่าๆๆ นี่ก็เพื่อตอบโจทย์ความต้องการในการรบจริงไงครับ"

"งั้นก็ดูต่อเถอะ" อู๋ฮ่าวมองไปที่สนามยิงปืนแล้วพูด

การทดสอบครั้งที่สองเริ่มขึ้น เห็นเพียงเจ้าหน้าที่ทดสอบหยิบระเบิดมือเทวดาชนิดเจาะเกราะที่มีวงแหวนสีน้ำเงินขึ้นมา

ขั้นตอนเหมือนกับก่อนหน้านี้ทุกประการ สิ้นเสียงคำสั่ง ระเบิดมือเทวดาก็ถูกขว้างขึ้นไปในอากาศ จากนั้นกางออกกลายเป็นโดรนและบินตรงไปยังเป้าหมายที่อยู่ไกลออกไป

โจวหย่งฮุยแนะนำด้วยรอยยิ้มว่า "นี่คือแผ่นเหล็กกล้าเนื้อเดียว (Homogeneous Steel Plate) ที่มีความหนาถึง 30 มิลลิเมตรครับ ปัจจุบันยานเกราะส่วนใหญ่ที่แต่ละประเทศใช้งานกันก็มีความหนาระดับนี้ ดังนั้นจึงถือว่าเป็นตัวแทนที่ดีในการทดสอบครับ" (จบบท)