บทที่ 2738 : ฐานวิจัยตะวันตกเฉียงเหนือที่มีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลง | บทที่ 2739 : คณะผู้แทนขนาดใหญ่ที่กำลังจะมาถึง

บทที่ 2738 : ฐานวิจัยตะวันตกเฉียงเหนือที่มีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลง

หลังจากผ่านการดำเนินการมาหลายปี ศูนย์วิจัยตะวันตกเฉียงเหนือในปัจจุบัน หรือที่หลายคนเรียกว่าฐานวิจัยตะวันตกเฉียงเหนือ ก็ได้เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว ท่ามกลางใจกลางทะเลทรายโกบีที่กว้างใหญ่ไพศาล ได้ก่อเกิดเป็นโอเอซิสสีเขียวที่มีอาณาเขตนับสิบกิโลเมตร

ภายในโอเอซิสเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา มีต้นไม้ ดอกไม้ และใบหญ้านานาพันธุ์ขึ้นอยู่ทั่วไป รวมถึงสัตว์และนกชนิดต่างๆ ที่สัญจรไปมาในป่าและแหวกว่ายอยู่ในน้ำ

และในโอเอซิสแห่งนี้ ก็มีสิ่งปลูกสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐานขนาดต่างๆ กระจายอยู่ทั่วไป รวมถึงสนามบิน และสถานีไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์แบบโฟโตวอลเทอิกที่ถูกโอบล้อมด้วยโอเอซิส สถานีไฟฟ้าพลังงานความร้อนจากแสงอาทิตย์แบบเกลือหลอมเหลว ตลอดจนสถานีไฟฟ้าพลังงานลมรูปแบบต่างๆ ที่กระจายอยู่ทั่วโอเอซิส

สิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้เชื่อมต่อกันด้วยถนนลาดยาง ถนนเหล่านี้ตัดกันเป็นแนวตั้งและแนวนอน แบ่งศูนย์วิจัยตะวันตกเฉียงเหนือออกเป็นตารางย่อยๆ หลายส่วน

และที่ทางแยกแต่ละแห่งก็ได้ติดตั้งระบบจราจรอัจฉริยะเพื่อคอยควบคุมการทำงานของทั้งเขต อันที่จริงแล้ว ระบบจราจรอัจฉริยะในระบบเมืองอัจฉริยะของพวกอู๋ฮ่าว รวมถึงต้นแบบของเมืองอัจฉริยะ ก็ได้รับการทดลองและพัฒนาขึ้นที่นี่เอง

แต่ละทางแยกประกอบด้วยระบบสัญญาณไฟจราจรอัจฉริยะที่สามารถปรับเปลี่ยนได้เองตามปริมาณรถยนต์ ระบบระบุสภาพการจราจรของคนเดินเท้าและยานพาหนะ ระบบกล้องวงจรปิดเพื่อความปลอดภัย และสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างทางม้าลายที่ฉายด้วยเลเซอร์ในทุกทางแยก

ทางม้าลายเหล่านี้ล้วนถูกฉายขึ้นด้วยเลเซอร์ ในขณะที่สร้างภาพทางม้าลายขึ้นมา ก็จะสร้างม่านแสงสีแดงขึ้นที่ทางแยกด้วย เพื่อเตือนคนขับรถว่าเส้นทางเหล่านี้ยังไม่สามารถผ่านได้ชั่วคราว

ยิ่งไปกว่านั้น ระบบนี้ยังสามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลงภาพฉายของแต่ละช่องทางจราจร เพื่อบริหารจัดการแต่ละเลนได้อย่างละเอียดมากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น สัญลักษณ์บนพื้นถนนเหล่านั้นสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามปริมาณรถ เพื่อควบคุมปริมาณรถในแต่ละเส้นทางที่เชื่อมต่อกับทางแยก ข้อดีของการทำเช่นนี้คือช่วยหลีกเลี่ยงปัญหาปริมาณรถในเลนเดียวมากเกินไปจนส่งผลให้เกิดรถติด

แน่นอนว่า ที่ศูนย์วิจัยตะวันตกเฉียงเหนืออาจจะยังไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งเหล่านี้จริงๆ ที่นั่นเป็นเพียงแค่สถานที่สำหรับการดำเนินการทดลองเท่านั้น

ปัจจุบันศูนย์วิจัยตะวันตกเฉียงเหนือทั้งระบบมีพนักงานรวมประมาณเกือบสามหมื่นคน โดยส่วนใหญ่ในจำนวนนี้เป็นนักวิจัย นอกเหนือจากนั้นก็เป็นเจ้าหน้าที่ธุรการและพนักงานบริการอื่นๆ

และเพื่อรับมือกับปัญหาที่อาจเกิดขึ้น ทางฐานวิจัยก็ได้เตรียมแผนรับมือไว้อย่างครบถ้วน เช่น การเปิดใช้แผนสำรอง โดยจัดตั้งขบวนรถขนส่งน้ำจากระยะไกลนับร้อยกิโลเมตรเข้ามา เพื่อรับประกันความต้องการใช้น้ำของบุคลากรและอุปกรณ์ภายในฐานเป็นการชั่วคราว

อันดับแรกคือน้ำทิ้งทั่วไป (Greywater) ซึ่งโดยพื้นฐานคือน้ำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น น้ำล้างผัก น้ำอาบ หรือน้ำล้างมือ น้ำทิ้งเหล่านี้จะถูกรวบรวมและผ่านกระบวนการบำบัด กรองสารปนเปื้อนจำพวกโลหะหนักและไขมันออก จากนั้นจะถูกระบายลงสู่พื้นที่จริง เพื่อเป็นแหล่งน้ำเติมเต็มและหล่อเลี้ยงพืชพรรณในพื้นที่ชุ่มน้ำ

ตัวอย่างเช่น ในทะเลทรายมีแสงแดดเพียงพอและมีอัตราการระเหยสูง ดังนั้นน้ำเสียเหล่านี้จะถูกส่งไปยังบ่อระเหยขนาดใหญ่ ให้แสงอาทิตย์ช่วยระเหยน้ำเสียเหล่านั้น ด้วยวิธีนี้ ไอน้ำที่สะอาดจะระเหยออกไป เหลือทิ้งไว้เพียงสารปนเปื้อนภายใน

เกือบสามหมื่นคน ถือเป็นขนาดประชากรของเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง หรือเทียบเท่ากับจำนวนคนในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ดังนั้นเพื่อจัดการบุคลากรเหล่านี้ให้ดี พวกอู๋ฮ่าวจึงได้พัฒนาชุดระบบการจัดการอัจฉริยะขึ้นมา ระบบนี้แตกต่างจากระบบการจัดการอัจฉริยะที่สำนักงานใหญ่หลิงหู โดยจะสอดคล้องกับสถานการณ์จริงของที่นี่มากกว่า

ระบบบำบัดน้ำเสียชุดนี้ได้รับการตรวจสอบและได้รับคำชื่นชมอย่างสูงจากหน่วยงานท้องถิ่น ระดับมณฑล รวมถึงหน่วยงานระดับประเทศที่เกี่ยวข้อง ที่นี่ยังถูกจัดให้เป็นโครงการสาธิตการจัดการมลพิษในทะเลทรายระดับชาติ และกลายเป็นจุดสำคัญที่หลายองค์กรและหน่วยงานท้องถิ่นเข้ามาศึกษาดูงาน

แม้ว่าการทำเช่นนี้จะสิ้นเปลืองเวลาและแรงงานไปบ้าง แต่ก็สามารถจัดการปัญหามลพิษจากของเสียและปกป้องสิ่งแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และยังสามารถเปลี่ยนของเสียให้เป็นของมีค่า กลายเป็นตัวช่วยในการปรับปรุงดินในทะเลทรายและการปลูกป่าเพื่อป้องกันทราย

ในส่วนของปัญหาของเสียขับถ่าย เพื่อความปลอดภัยและการป้องกันมลพิษ น้ำเสียทั้งหมดภายในฐานจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน คือน้ำเสียจากครัวเรือนและน้ำเสียจากการผลิต

ซูเปอร์มาร์เก็ตทั้งแห่งมีขนาดค่อนข้างใหญ่ มีของใช้ในชีวิตประจำวันครบครัน นอกจากซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วยังมีห้างสรรพสินค้า ร้านขายเสื้อผ้า ร้านรองเท้า และร้านขายสินค้าต่างๆ ครบถ้วน

แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงแผนสำรองเท่านั้น ทะเลสาบเทียมขนาดใหญ่เช่นนี้และอยู่ภายใต้การเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด จึงไม่น่าจะเกิดปัญหามลพิษขึ้นได้ง่ายนัก

ส่วนเรื่อง "การนอน" หรือที่พักอาศัย ภายในฐานนอกจากจะมีอพาร์ตเมนต์มาตรฐานสูงสำหรับพนักงานแล้ว ยังมีที่พักขนาดเล็กเพื่อรองรับความต้องการด้านที่อยู่อาศัยของพนักงานบางกลุ่มด้วย

เริ่มจากน้ำเสียจากครัวเรือน โดยพื้นฐานคือน้ำทิ้งทั่วไปและน้ำโสโครก (Blackwater) ในตอนที่ออกแบบ ท่อของทั้งสองระบบนี้ถูกแยกออกจากกัน เพื่อความสะดวกในการบำบัดและให้เป็นไปตามข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อม

สำหรับน้ำโสโครกจากการใช้ชีวิตประจำวัน ซึ่งก็คือของเสียจากระบบขับถ่าย จะถูกส่งผ่านท่อไปยังโรงบำบัดที่อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร เพื่อผ่านกระบวนการกำจัดเชื้อโรคและเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็นปุ๋ยอินทรีย์ชนิดต่างๆ สำหรับใช้ปรับปรุงดินในทะเลทราย

เพื่อให้พนักงานได้ผ่อนคลายจิตใจ ที่นี่ยังมีร้านกาแฟ ร้านขนมหวาน รวมถึงห้องเล่นเกมเฉพาะ คาราโอเกะ โรงภาพยนตร์ และอื่นๆ อีกมากมาย

เรียกได้ว่ามีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ครบครัน

ส่วนน้ำเสียที่เกิดจากการผลิต เนื่องจากมีมลพิษค่อนข้างรุนแรง จึงจำเป็นต้องมีมาตรการบำบัดที่เข้มงวดกว่าเดิม เพื่อให้น้ำเสียเหล่านั้นได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม

นอกเหนือจากระบบการจัดการอัจฉริยะแล้ว เพื่อรองรับปัจจัยสี่ของคนเกือบสามหมื่นคน ภายในฐานจึงมีระบบสนับสนุนการดำรงชีพที่สมบูรณ์แบบมาก ตัวอย่างเช่น เรื่องการกิน ภายในฐานไม่เพียงมีโรงอาหารขนาดใหญ่หลายแห่งเพื่อรองรับมื้ออาหารประจำวันของพนักงาน แต่ยังมีซูเปอร์มาร์เก็ตเฉพาะ ซึ่งนอกจากของใช้ทั่วไปแล้ว ยังมีผักและอาหารสดต่างๆ ให้พนักงานเลือกซื้อได้ตามต้องการ

แหล่งน้ำที่บุคลากรใช้ล้วนผ่านการกรองและบำบัดจากที่นี่ โดยพื้นฐานแล้วได้มาตรฐานน้ำดื่มที่สามารถดื่มได้ทันที และเพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยของน้ำดื่ม จะมีระบบคอยตรวจสอบแบบเรียลไทม์ หากพบสารใดๆ เกินมาตรฐานในน้ำดื่ม ระบบจะแจ้งเตือนทันทีและตัดการจ่ายน้ำทั้งหมดโดยอัตโนมัติ จนกว่าปัญหาจะได้รับการแก้ไข

ด้วยระบบการจัดการอัจฉริยะชุดนี้ ทำให้สามารถจัดการบุคลากรทุกคนที่เข้าสู่ฐานแห่งนี้ได้อย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็นการจัดการเวลาเข้างาน การจัดการสิทธิ์การเดินทางของบุคลากร และบริการข้อมูลพื้นฐานของบุคลากรทุกคน

พูดง่ายๆ ก็คือ หลังจากผ่านการพัฒนามาไม่กี่ปี ที่นี่ก็ค่อยๆ กลายเป็นชุมชนแห่งหนึ่ง และจะเป็นต้นแบบของเมืองเมืองหนึ่งในอนาคต ส่วนเรื่องน้ำดื่ม แหล่งน้ำของฐานถูกดึงมาจากระยะทางกว่าร้อยกิโลเมตร ปัจจุบันได้ก่อตัวเป็นทะเลสาบขนาดกว่าสิบตารางกิโลเมตรและพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ภายในฐาน

มลพิษเหล่านั้นรวมถึงไขมัน วัตถุดิบทางเคมี โลหะหนัก และอื่นๆ จะถูกสกัดออกมาเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ หรือนำไปผ่านกระบวนการกำจัดให้ปลอดภัย

-------------------------------------------------------

บทที่ 2739 : คณะผู้แทนขนาดใหญ่ที่กำลังจะมาถึง

ณ ฐานวิจัยทางตะวันตกเฉียงเหนือในเดือนกันยายน ต้นไม้บางส่วนเริ่มเปลี่ยนสีอย่างช้าๆ เนื่องจากอุณหภูมิที่แตกต่างกันมากระหว่างกลางวันและกลางคืน สีเหลือง แดง ส้ม น้ำตาล ม่วง และเขียว หลากสีสันเผยให้เห็นภาพที่งดงามจนเก็บความประทับใจไว้ไม่หมด

ทะเลสาบเทียมขนาดใหญ่มีระลอกคลื่นระยิบระยับ ภายในมีฝูงนกน้ำและหงส์ที่กำลังหยอกล้อกัน ส่วนในพื้นที่ชุ่มน้ำ กระต่าย เม่น จิ้งจอก หนูทะเลทราย รวมถึงสัตว์ขนาดใหญ่บางชนิด เช่น หมาป่า เสือดาว อูฐป่า และลาป่า ก็มักจะปรากฏตัวให้เห็นเป็นครั้งคราว

สิ่งนี้ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาเยี่ยมชม แต่เนื่องจากที่นี่เป็นศูนย์วิจัยของฮ่าวอวี่เทคโนโลยี เพื่อไม่ให้กระทบต่อการดำเนินงานตามปกติ โควตาที่เปิดให้เข้าชมในแต่ละวันจึงมีค่อนข้างจำกัด

นอกจากนี้ ทุกคนจะต้องเคลื่อนไหวเป็นกลุ่ม ไม่อนุญาตให้แยกตัวไปไหนมาไหนคนเดียวภายในฐาน ทุกคนต้องสวมบัตรอนุญาตเข้าออกสำหรับนักท่องเที่ยว หากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยพบนักท่องเที่ยวที่ไม่มีบัตร จะถูกกักตัวชั่วคราวเพื่อรอไกด์นำเที่ยวมารับตัวกลับไป และกรุ๊ปทัวร์นั้นจะต้องเผชิญกับโทษปรับด้วย

แม้จะมีข้อจำกัดที่เข้มงวดเช่นนี้ แต่นักท่องเที่ยวที่มาเยี่ยมชมในแต่ละวันก็ยังคงหลั่งไหลมาอย่างไม่ขาดสาย

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้รับแจ้งจากอู๋ฮ่าวในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ฐานแห่งนี้ได้งดเปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชมชั่วคราวเนื่องจากมีการซ่อมบำรุงสิ่งอำนวยความสะดวก ทำให้นักท่องเที่ยวจำนวนมากที่ตั้งใจมา โดยเฉพาะผู้ที่มาเพื่อชมใบไม้เปลี่ยนสีต้องผิดหวังไปตามๆ กัน

บางครั้งยังมีนักท่องเที่ยวบางส่วนพยายามปีนรั้วลวดหนามจากจุดอื่นเพื่อแอบลักลอบเข้าไป แต่ก็ถูกระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาตรวจพบ และจับกุมตัวส่งให้สถานีตำรวจท้องที่ทันที

เนื่องจากฐานวิจัยแห่งนี้มีความสำคัญและมีโครงการที่เป็นความลับอยู่มากมาย ทางท้องถิ่นจึงให้ความสำคัญอย่างมาก โดยมีเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีตำรวจประจำการอยู่ที่นั่นตลอดทั้งปี ด้านหนึ่งเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย เนื่องจากฐานวิจัยที่มีประชากรเกือบสามหมื่นคนนี้เทียบเท่ากับเขตรับผิดชอบของสถานีตำรวจหนึ่งแห่งเลยทีเดียว ดังนั้นการส่งตำรวจมาประจำการและดูแลจึงเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว อีกด้านหนึ่งก็เพื่อประสานงานกับแผนกรักษาความปลอดภัยของฐานวิจัยในการรักษาความลับของสิ่งอำนวยความสะดวกและโครงการที่เกี่ยวข้อง

ภายใต้การร้องขอของอู๋ฮ่าวคุน ทางสถานีตำรวจได้จัดกำลังคนเพิ่มในช่วงไม่กี่วันนี้ เพื่อช่วยแผนกรักษาความปลอดภัยในการดูแลความปลอดภัยที่เกี่ยวข้อง

เช้าตรู่ เครื่องบินส่วนตัวของอู๋ฮ่าวก็เดินทางมาถึงสนามบินฐานวิจัยทางตะวันตกเฉียงเหนือ เมื่อเครื่องบินแล่นเข้าสู่ลานจอดและหยุดนิ่ง ประตูเครื่องบินก็เปิดออก อู๋ฮ่าวพาเฉินเข่อเอ๋อร์และทีมงานผู้ติดตามเดินออกมาจากห้องโดยสาร

อู๋ฮ่าวยิ้มและจับมือทักทายกับทุกคนทีละคน หลังจากพูดคุยตามมารยาทไม่กี่ประโยค เขาก็หันไปถามจางเสี่ยวเหลยว่า "พวกเขาจะมาถึงเมื่อไหร่"

"เยอะขนาดนั้นเลยหรือ" เมื่อได้ฟังข้อมูลจากจางเสี่ยวเหลย อู๋ฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะอุทานด้วยความประหลาดใจ

"เอาเถอะ แล้วทางเราจัดเตรียมไว้อย่างไรบ้าง" เมื่อได้ยินจางเสี่ยวเหลยอธิบาย อู๋ฮ่าวก็ตอบรับอย่างจำยอมก่อนจะซักถามต่อ คนเยอะขนาดนี้ต้องจัดการให้เรียบร้อย เพราะนี่ถือเป็นกิจกรรมทางการทูตอย่างหนึ่ง จะให้มีความผิดพลาดไม่ได้ มิฉะนั้นจะไม่ใช่แค่ขายหน้าส่วนตัวหรือบริษัท แต่จะเป็นการขายหน้าประเทศด้วย

"อืม" อู๋ฮ่าวพยักหน้าอย่างพอใจเมื่อได้ยินดังนั้น แล้วหันไปมองอู๋ฮ่าวคุนที่ยืนอยู่ข้างๆ "งานเตรียมความพร้อมทางฝั่งฐานวิจัยเป็นอย่างไรบ้าง"

"หลังจากกิจกรรมการเยี่ยมชมเสร็จสิ้น เราได้เตรียมอาหารกลางวันแบบง่ายๆ ไว้ให้ หลังมื้ออาหารกลางวันจะส่งพวกเขาไปพักผ่อนที่เรือนรับรองสักครู่ จากนั้นจะพาไปยังสนามยิงปืนเพื่อจัดกิจกรรมสาธิตการยิงด้วยกระสุนจริงสำหรับอาวุธยุทโธปกรณ์ที่เกี่ยวข้องค่ะ"

จางเสี่ยวเหลยดูเวลาแล้วกล่าวกับอู๋ฮ่าวว่า "ตอนนี้สิบโมงครึ่ง พวกเขาจะมาถึงประมาณบ่ายโมง เป็นเครื่องบินเหมาลำแอร์บัส A320 รวมเจ้าหน้าที่ทั้งหมดแล้วน่าจะมีเกือบร้อยคนค่ะ"

เมื่อเห็นพวกเขาออกมา จางเสี่ยวเหลย อู๋ฮ่าวคุน รวมถึงโจวหย่งฮุย และอวี๋เฉิงอู่ ที่รออยู่ก่อนแล้วก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับทันที

เมื่อได้ยินคำพูดของจางเสี่ยวเหลย ทั้งอวี๋เฉิงอู่และโจวหย่งฮุยต่างก็แสดงสีหน้าตื่นเต้น ทุกคนดูท่าทางกระตือรือร้นเหมือนอยากจะลงมือทำงานเต็มที่แล้ว

"รับทราบครับ!"

"คณะผู้แทนขนาดใหญ่ขนาดนี้ พวกเขามาคงไม่ได้หวังแค่ยุทโธปกรณ์และผลิตภัณฑ์ของเราอย่างแน่นอน แต่ต้องเล็งเทคโนโลยีของเราด้วยแน่ๆ นั่นเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้"

"ทุกอย่างเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ รับประกันว่าจะไม่มีข้อผิดพลาดครับ" อู๋ฮ่าวคุนตอบด้วยสีหน้าจริงจัง "ระบบรักษาความปลอดภัยของทั้งฐานอยู่ในสถานะ 'ภายนอกผ่อนคลาย ภายในเข้มงวด' สำหรับแผนกวิจัย สิ่งอำนวยความสะดวก หน่วยงาน และที่ตั้งโครงการสำคัญ เราได้ยกระดับความปลอดภัยและจัดเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีใครฉวยโอกาสปะปนเข้ามาวุ่นวายกับสิ่งอำนวยความสะดวกหรือเทคโนโลยีโครงการของพวกเราครับ"

เมื่อได้รับคำกำชับจากอู๋ฮ่าว ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างขานรับโดยพร้อมเพรียงกัน

"หลังจากถ่ายภาพเสร็จ จะเป็นการประชุมสั้นๆ คร่าวๆ ส่วนใหญ่เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกัน ถือโอกาสนี้พวกเราจะได้ทำความเข้าใจเจตนาและเป้าหมายในการมาของพวกเขาด้วย"

อู๋ฮ่าวเห็นดังนั้นจึงยิ้มแล้วกล่าวว่า "แน่นอนว่าเราต้องช่วงชิงออเดอร์มาให้ได้ แต่ทุกคนก็ต้องระวังเรื่องกิริยามารยาทและการพูดจา อย่าให้เสียกิริยา และยิ่งไปกว่านั้นคืออย่าลดคุณค่าของตัวเองเพียงเพื่อแลกกับออเดอร์"

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา จางเสี่ยวเหลยก็ยิ้มแห้งๆ แล้วพูดว่า "ฉันก็ตกใจเหมือนกันค่ะ พอถามดูถึงได้รู้ว่านอกจากคณะผู้แทนแล้ว ยังมีล่าม เจ้าหน้าที่ผู้ติดตาม รวมถึงบุคลากรจากกองทัพและกระทรวงการต่างประเทศที่มาคอยดูแล รวมๆ แล้วก็เลยเกือบร้อยคนนั่นแหละค่ะ"

"ประธานอู๋!"

"ส่วนตอนเย็นจะเป็นการเจรจาที่เกี่ยวข้อง แต่คาดว่าคงยังตกลงกันไม่ได้ในทันที ทางฝ่ายนั้นคงต้องรายงานกลับไปยังประเทศของตนและหารือกันเป็นการส่วนตัว การเจรจาจริงๆ น่าจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ค่ะ"

"นอกจากนี้ เมื่อบุคลากรเหล่านั้นเข้ามาแล้ว ระบบรักษาความปลอดภัยของเราจะทำการตรวจสอบตลอดเวลา เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นระหว่างกันครับ" "ยังไม่ได้ระบุจำนวนที่แน่ชัดค่ะ แต่มีการเปิดเผยคร่าวๆ ว่าไม่น่าจะน้อย รวมๆ แล้วน่าจะประมาณพันกว่าล้าน ที่สำคัญขึ้นอยู่กับว่าเราจะชิงส่วนแบ่งมาได้มากแค่ไหนค่ะ" จางเสี่ยวเหลยกล่าว

ค่าตัวดาราในการออกงานยังตั้งหลายล้านหรือสิบล้าน เขาที่เป็นนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลระดับนานาชาติและเป็นมหาเศรษฐี อย่างไรเสียค่าตัวก็ต้องสูงกว่าดาราพวกนั้นอยู่แล้ว

"จากนั้นเราถึงจะจัดกิจกรรมการเยี่ยมชมและการสาธิตที่ตรงกับความต้องการของพวกเขาให้ค่ะ"

"สิ่งที่ผมอยากจะเน้นย้ำตรงนี้คือ ในด้านเทคโนโลยีทั่วไปอาจยอมถอยได้บ้าง แต่ในส่วนของเทคโนโลยีหลัก พวกคุณต้องปิดปากให้สนิท ห้ามยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว"

"เดิมทีผมนึกว่าจะมาแค่ทีมลูกค้าเล็กๆ สักยี่สิบสามสิบคนเสียอีก ไม่คิดว่าจะมากันเยอะขนาดนี้ นี่กะจะมาทำอะไรกัน"

เมื่อได้ยินคำถามของอู๋ฮ่าว จางเสี่ยวเหลยก็ยิ้มและตอบว่า "เริ่มจากกิจกรรมรับเครื่องที่สนามบิน จากนั้นจะพาพวกเขาไปที่ห้องรับรองเพื่อจัดการประชุมต้อนรับและให้สื่อมวลชนถ่ายภาพค่ะ"

"ต่อให้ต้องเสียออเดอร์ครั้งนี้ไป เราก็ห้ามทุบหม้อข้าวตัวเองเด็ดขาด ออเดอร์หายไปยังหาใหม่ได้ แต่ถ้าเทคโนโลยีหลุดออกไป เราคงทำได้แค่มองดูคนอื่นเอาเทคโนโลยีของเราไปทำเงินตาปริบๆ โดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย"

"จัดฉากใหญ่โตขนาดนี้ แถมยังต้องให้ผมมาต้อนรับด้วยตัวเอง ไม่ได้บอกเหรอว่าเป็นออเดอร์ใหญ่แค่ไหน" อู๋ฮ่าวถามด้วยความจำยอมเล็กน้อย ตอนนี้เขาได้มอบหมายงานเหล่านี้ให้จางเสี่ยวเหลยรับผิดชอบไปแล้ว ไม่คิดว่าทางกองทัพจะยังระบุตัวเขาให้มา ถ้าครั้งนี้ได้ออเดอร์มาน้อย ก็คงขาดทุนย่อยยับ