บทที่ 2494 : ปลาคาร์ปหุ่นยนต์ไบโอนิคใต้น้ำ | บทที่ 2495 : อาวุธที่ไม่อาจป้องกันได้

บทที่ 2494 : ปลาคาร์ปหุ่นยนต์ไบโอนิคใต้น้ำ

……

"บนตัวมันสามารถติดตั้งอาวุธยุทโธปกรณ์ได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเข็มกระแทก ดาบปลายปืน หรือเข็มพิษ เพื่อใช้พุ่งชนมนุษย์กบของศัตรู ด้วยความเร็วใต้น้ำที่สูงมาก มนุษย์กบจะไม่มีทางตอบโต้ได้เลยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของพวกมัน

นอกจากนี้ มันยังสามารถติดตั้งระบบปล่อยไฟฟ้าแรงสูงใต้น้ำได้เหมือนปลาไหลไฟฟ้า เพื่อช็อตเป้าหมายในระยะประชิด สิ่งนี้ไม่เพียงแต่โจมตีมนุษย์กบได้ แต่ยังโจมตีเรือดำน้ำหรือแม้แต่เรือผิวน้ำ รวมถึงสายเคเบิลใต้น้ำและอาร์เรย์โซนาร์ต่างๆ ได้อีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น บนตัวมันยังสามารถบรรทุกอาวุธความร้อนได้บางประเภท เช่น ตอร์ปิโดขนาดเล็กและกระสุนปืนใต้น้ำ นอกจากนี้ ตัวมันเองยังสามารถทำหน้าที่เป็นอาวุธพลีชีพ โดยบรรจุดินระเบิดเพื่อพุ่งชนเป้าหมายแบบระเบิดตัวเองได้อีกด้วย"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็เหลือบมองฉางเซิ่งจวินและคณะ จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า "แน่นอนครับ นี่เป็นเพียงแพลตฟอร์มหนึ่ง ผู้ใช้สามารถติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ ได้ตามความต้องการ ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ลาดตระเวนหรืออาวุธยุทโธปกรณ์

ในภายหลังหากมีความจำเป็น เราก็จะเปิดบริการหลังการขายที่เกี่ยวข้อง เพื่อช่วยผู้ใช้แก้ปัญหาต่างๆ ครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของอู๋ฮ่าว ใบหน้าของฉางเซิ่งจวิน เจิงเค่อเฉิง และเฝิงคุนต่างก็เผยรอยยิ้มอย่างรู้ทัน พวกเขาจะไม่เข้าใจความหมายของอู๋ฮ่าวได้อย่างไร นี่เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเสนอขายสินค้าให้พวกเขาอยู่

ประสิทธิภาพของของสิ่งนี้พวกเขาเห็นกับตาอยู่แล้ว แต่ตอนนี้ยังเร็วเกินไปที่จะแสดงท่าที ดังนั้นทุกคนจึงยิ้มโดยไม่พูดอะไร

"เสี่ยวอู๋ โทรศัพท์เครื่องนี้ทิ้งไว้ในน้ำแบบนั้น จะส่งผลกระทบต่อคุณภาพน้ำไหม" ฉางเซิ่งจวินมองดูโทรศัพท์ที่มองเห็นลางๆ ที่ก้นทะเลสาบลึก แล้วเปลี่ยนเรื่องคุยกับอู๋ฮ่าว

อู๋ฮ่าวมีหรือจะไม่รู้ความคิดของฉางเซิ่งจวิน แต่เรื่องนี้รีบร้อนไม่ได้ เขาจึงยิ้มและพูดว่า "ไม่ต้องห่วงครับ เราจะมีหุ่นยนต์ทำความสะอาดใต้น้ำมาจัดการโดยเฉพาะ โน่นไง มันมาแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ทุกคนก็มองตามสายตาของเขาไป และเห็นเงาลางๆ ใต้น้ำที่ดูเหมือนปลากระเบน หรือก็คือปลากระเบนราหู (Manta Ray) กำลังว่ายช้าๆ มาจากก้นทะเลสาบ

ร่างสีดำแบนราบขนาดใหญ่นี้ว่ายแนบไปกับก้นทะเลสาบตรงมายังโทรศัพท์ ภายใต้สายตาของทุกคน ร่างสีดำนั้นเข้าครอบทับโทรศัพท์ จากนั้นก็หมุนตัวว่ายจากไปอย่างสบายอารมณ์ ที่ก้นทะเลสาบไม่มีเงาของโทรศัพท์อยู่อีกแล้ว

"นี่คือหุ่นยนต์อะไร?" ผู้คนที่อยู่ริมทะเลสาบอดถามไม่ได้

"นี่คือหุ่นยนต์ทำความสะอาดใต้น้ำของเราครับ รูปร่างของมันเราออกแบบเลียนแบบชีวภาพมาจากปลากระเบนหรือที่ทุกคนคุ้นเคยกันในชื่อปลากระเบนราหู หน้าที่หลักของมันคือทำความสะอาดขยะและเลนที่ก้นทะเลสาบ รวมถึงบำบัดคุณภาพน้ำ"

อู๋ฮ่าวมองทุกคนแล้วเปลี่ยนน้ำเสียงพูดว่า "แน่นอนครับ ที่ท้องของมันสามารถติดตั้งแขนกลเพื่อใช้ในภารกิจใต้น้ำบางอย่างได้ เช่น ตรวจสอบและซ่อมแซมสายเคเบิลใต้น้ำ หรือปฏิบัติภารกิจโบราณคดีใต้น้ำ เป็นต้น

นอกจากนี้ ยังสามารถออกแบบการควบคุมระยะไกลตามความต้องการของภารกิจ แล้วแต่ความต้องการของผู้ใช้ครับ"

พวกฉางเซิ่งจวินย่อมฟังออกถึงความนัยของอู๋ฮ่าว แม้ของสิ่งนี้จะไม่น่าตื่นเต้นเท่าหุ่นยนต์ลาดตระเวนเตือนภัยใต้น้ำเลียนแบบชีวภาพ แต่มันก็ทำให้ทุกคนตาสว่าง การใช้มันปฏิบัติภารกิจใต้น้ำบางอย่างนับเป็นตัวเลือกที่ดีมากทีเดียว

เมื่ออู๋ฮ่าวเห็นดังนั้น จึงนำทุกคนเดินไปตามริมทะเลสาบ แม้พวกฉางเซิ่งจวินจะมีความสงสัยบ้าง แต่ด้วยหลักการแขกต้องตามใจเจ้าบ้าน จึงให้ความร่วมมือเดินตามอู๋ฮ่าวชมวิวริมทะเลสาบ

อู๋ฮ่าวเดินไปพลางยิ้มแนะนำให้ทุกคนฟังไปพลาง

"การจะรักษาคุณภาพน้ำของทะเลสาบเทียมแห่งนี้ให้ได้ตามมาตรฐานนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ แค่ใบไม้ร่วงจากต้นไม้ริมทะเลสาบและขยะต่างๆ ในแต่ละวันก็มีเยอะมาก ดังนั้นเราจึงวางหุ่นยนต์เลียนแบบสิ่งมีชีวิตใต้น้ำแบบนี้ไว้ในทะเลสาบจำนวนมาก เพื่อใช้ทำความสะอาดขยะและกรองน้ำ

และเพื่อรักษาคุณภาพน้ำ ในทะเลสาบเทียมแห่งนี้จึงไม่ได้เลี้ยงปลาเลยสักตัว ซึ่งก็น่าเสียดายอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ถึงกับมีพนักงานและลูกหลานซื้อปลาตัวเล็กๆ มาปล่อยลงในทะเลสาบเทียมด้วยครับ

แต่เพื่อรักษาคุณภาพน้ำ ปลาเหล่านั้นจึงถูกกำจัดออกไปจนหมด เราเองก็รับฟังข้อเสนอแนะของทุกคน และดูว่าจะสามารถปล่อยปลาสวยงามลงในทะเลสาบได้หรือไม่

ปลาจริงย่อมไม่ได้แน่นอนเพราะควบคุมไม่ได้และทำให้น้ำสกปรก งั้นเราปล่อยปลาปลอมได้ไหม เหมือนกับปลาหุ่นยนต์เลียนแบบชีวภาพที่เราเห็นเมื่อกี้

ดังนั้น เราจึงพัฒนาปลาคาร์ปหุ่นยนต์ไบโอนิคใต้น้ำสำหรับดูเล่นโดยเฉพาะขึ้นมาครับ"

ระหว่างพูด อู๋ฮ่าวพาทุกคนมาถึงริมฝั่งแห่งหนึ่ง ที่นี่มีพนักงานหลายคนกำลังเล่นกับปลาอยู่ เห็นได้ว่าริมฝั่งมีปลาคาร์ปนับพันตัวขนาดและสีสันต่างๆ กันรวมตัวอยู่ ปลาคาร์ปเหล่านี้ว่ายวนเวียนอยู่ในทะเลสาบอย่างคึกคัก

บ้างก็จับกลุ่มว่ายแปรขบวนเป็นรูปทรงต่างๆ บ้างก็จับกลุ่มคุยกันสามสี่ตัว บ้างก็โผล่หัวขึ้นมาพ่นน้ำ หรือแม้กระทั่งกระโดดขึ้นจากน้ำลอดห่วงเหล็กที่แขวนอยู่กลางอากาศ

"พวกนี้เป็นของปลอมทั้งหมดเหรอ?" เห็นภาพนี้แล้ว ทุกคนต่างเผยสีหน้าเหลือเชื่อ ฉางเซิ่งจวินถามอู๋ฮ่าวด้วยความตกใจ

อู๋ฮ่าวยิ้มและพยักหน้าตอบว่า "ใช่ครับ ทั้งหมดเป็นของปลอม"

"เสี่ยวอู๋ คุณล้อเล่นหรือเปล่า" ฉางเซิ่งจวินยังคงมีท่าทีตกตะลึง หันไปมองเขาเพื่อยืนยันอีกครั้ง

"พวกคุณไม่เชื่อเหรอครับ?" อู๋ฮ่าวมองทุกคน เมื่อเห็นสีหน้าเหลือเชื่อของพวกเขา อู๋ฮ่าวก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ง่ายมากครับ จับขึ้นมาสักตัวก็รู้แล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดที่ตรงไปตรงมาของอู๋ฮ่าว พวกฉางเซิ่งจวินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา

"งั้นพวกเราไม่เกรงใจละนะ" เจิงเค่อเฉิงพูดพลางหัวเราะ รอยยิ้มของพวกเขาเปิดเผยความคิดในใจ แน่นอนว่าพวกเขาไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าปลาคาร์ปที่ดูมีชีวิตชีวาเหล่านี้เป็นของปลอม จึงอยากจับขึ้นมาพิสูจน์ความจริง อีกอย่างหนึ่งคืออยากจะดูใกล้ๆ ด้วยตัวเองว่าของสิ่งนี้แท้จริงแล้วเป็นอย่างไรกันแน่

อู๋ฮ่าวดูออกถึงจุดนี้ แต่เขาคงไม่พูดออกมาตรงๆ

"พวกคุณเลือกเองเลยครับ ถูกใจตัวไหนก็เลือกตัวนั้น" อู๋ฮ่าวพูดอย่างใจกว้าง

เห็นอู๋ฮ่าวพูดแบบนั้น ทุกคนก็เริ่มชี้ชวนกันดู

"มีสวิงไหม?" เฝิงคุนหันไปถามอู๋ฮ่าว

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ยิ้มตอบว่า "ไม่ต้องใช้สวิงครับ พวกคุณเลือกตัวไหนก็ชี้บอกผมก็พอ"

ได้ยินเขาพูดแบบนั้น พวกเฝิงคุนก็ชะงักไป แต่ก็พยักหน้า อยากดูว่าอู๋ฮ่าวจะทำอย่างไร

"เอาตัวนี้ละกัน" ฉางเซิ่งจวินชี้ไปที่ปลาคาร์ปตัวอ้วนกลมสีขาวสลับแดงแล้วยิ้มบอกอู๋ฮ่าว

"ได้ครับ" อู๋ฮ่าวมองปลาคาร์ปตัวนั้น แล้วรับปากกาเลเซอร์ขนาดเล็กจากมือซูเหอที่อยู่ด้านหลัง จากนั้นชี้แสงเลเซอร์ไปที่ปลาคาร์ปตัวนั้นแล้วพูดว่า "เคอเคอ ฉันต้องการปลาตัวนี้!"

"รับทราบค่ะ เจ้านาย!"

ทันใดนั้นเสียงของเคอเคอก็ดังออกมาจากลำโพงข้างกาย เห็นเพียงปลาตัวที่อู๋ฮ่าวใช้ปากกาเลเซอร์ชี้ จู่ๆ ก็หยุดว่าย แล้วว่ายตรงเข้ามายังฝั่ง จากนั้นก็ดำลงลึกแล้วพุ่งตัวจากใต้น้ำบินขึ้นมาเหนือน้ำอย่างรวดเร็ว กระโดดขึ้นมาบนฝั่ง

-------------------------------------------------------

บทที่ 2495 : อาวุธที่ไม่อาจป้องกันได้

ปลาคาร์ปตัวอ้วนกลมสีแดงสลับขาวกระโดดขึ้นมาบนฝั่ง ดิ้นขลุกขลักอยู่สองสามที แล้วก็แน่นิ่งไป

อู๋ฮ่าวโบกมือทันที เจ้าหน้าที่สองคนที่เดินตามหลังมาจึงรีบเข้าไปอุ้มปลาคาร์ปตัวนั้นขึ้นมา วางลงบนม้านั่งหินริมฝั่ง แล้วใช้กระดาษซับน้ำเช็ดคราบน้ำบนตัวปลา

ฉางเซิ่งจวินและคนอื่นๆ เห็นดังนั้น ก็พากันเข้ามามุงดู

อู๋ฮ่าวเห็นดังนั้นจึงยิ้มและกล่าวว่า "เพื่อการเลียนแบบปลาคาร์ปให้สมจริงยิ่งขึ้น เราจึงออกแบบผิวหนังซิลิโคนพิเศษให้กับมัน ผิวหนังชนิดนี้สามารถเลียนแบบผิวหนังและเนื้อของปลาคาร์ปได้เป็นอย่างดี รวมถึงรายละเอียดภายนอกและความมันวาว แถมยังมีความนุ่มนิ่มมากอีกด้วยครับ

นอกจากนี้ ประโยชน์สูงสุดของมันคือการกันกระแทก กันน้ำ และช่วยสร้างแรงยกที่จำเป็นให้กับอุปกรณ์ภายใน

สุดท้าย เปลือกชั้นนอกนี้ยังสามารถเปล่งแสงในตอนกลางคืนเพื่อเพิ่มความสวยงามในการรับชมได้อีกด้วยครับ"

ในขณะที่อู๋ฮ่าวแนะนำ เจ้าหน้าที่สองคนนั้นก็รีบเช็ดหยดน้ำบนตัวปลาจนแห้งสนิท จากนั้นจึงหยิบมีดผ่าตัดขนาดเล็กออกมา แล้วกรีดเบาๆ ไปตามหน้าท้องของปลาคาร์ปตัวนี้

ภาพนี้ทำให้ผู้ชมบางส่วนรู้สึกทนดูไม่ได้ โดยเฉพาะนายทหารหญิงไม่กี่คน แม้ว่าอู๋ฮ่าวจะบอกแล้วว่าปลาคาร์ปตัวนี้เป็นของปลอม แต่พวกเธอก็ยังรู้สึกสงสาร และถึงตอนนี้ก็ยังสงสัยว่าปลาคาร์ปตัวนี้เป็นของจริงหรือไม่

มีดผ่าตัดกรีดเปิดท้องปลาตลอดทั้งตัวได้อย่างราบรื่น แต่ไม่มีเลือดไหลออกมาอย่างที่ทุกคนจินตนาการไว้ จากนั้นผู้ช่วยคนนี้ก็แหวกท้องปลาตามรอยตัด เผยให้เห็นสีของโลหะและพลาสติก และเมื่อพวกเขาออกแรงลอกเปลือกชั้นนอกออก โครงกระดูกปลาโลหะก็ปรากฏแก่สายตาทุกคน ภายในโครงโลหะนั้นเต็มไปด้วยชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์และอุปกรณ์ขับเคลื่อนต่างๆ ซึ่งพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าปลาตัวนี้เป็นปลาหุ่นยนต์จริงๆ

ความจริงแล้วเทคโนโลยีนี้หรือแนวคิดการออกแบบปลาหุ่นยนต์ไม่ได้แปลกใหม่อะไรนัก ที่จริงมีปลาเลียนแบบธรรมชาติที่ประสบความสำเร็จมากมาย ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมและสมจริงมาก

แต่ทว่า การที่มีปลาคาร์ปหุ่นยนต์เลียนแบบใต้น้ำนับพันตัวมารวมตัวกันอย่างเป็นระเบียบเช่นนี้ เป็นเรื่องที่น่าทึ่งจริงๆ

"ปลาเยอะขนาดนี้มารวมตัวกันอย่างเป็นระเบียบได้ขนาดนี้ มีการใช้เทคโนโลยีฝูงผึ้งในนี้ด้วยใช่ไหมครับ?" เจิงเค่อเฉิงเอ่ยถามอู๋ฮ่าว

อู๋ฮ่าวยิ้มและพยักหน้า "ใช่ครับ ในปลาคาร์ปเหล่านี้มีการใช้ระบบควบคุมแบบอาร์เรย์กลุ่มของเราจริงๆ พวกมันถึงสามารถรวมตัวกันได้อย่างเป็นระเบียบโดยไม่เกิดความวุ่นวาย"

"นั่นหมายความว่า ปลาคาร์ปพวกนี้จริงๆ แล้วสามารถมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของระบบโจมตีแบบฝูงผึ้งได้ ปลาคาร์ปแต่ละตัวก็คือปลาระเบิดพลีชีพสินะ" ฉางเซิ่งจวินได้สติและพูดออกมา

"คุณจะเข้าใจแบบนั้นก็ได้ครับ" อู๋ฮ่าวพยักหน้าแล้วพูดว่า "เพียงแต่ว่าหน้าที่หลักของปลาคาร์ปเหล่านี้ในทะเลสาบเทียมของเราคือเป็นปลาสวยงาม ดังนั้นเราจึงไม่ได้เขียนโปรแกรมการโจมตีหรือติดตั้งอาวุธโจมตีเข้าไป

ในอนาคตหากผู้ใช้งานต้องการ ก็สามารถสั่งทำผิวหนังเปลือกนอกแบบต่างๆ เลียนแบบปลาชนิดต่างๆ และติดตั้งอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ ให้พวกมันได้

ความจริงแล้ว ปลาหุ่นยนต์เลียนแบบใต้น้ำชนิดนี้ เราสามารถทำให้ใหญ่มากหรือเล็กมากก็ได้ ขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้ใช้ ปลาหุ่นยนต์ลาดตระเวนเตือนภัยใต้น้ำและปลาคาร์ปหุ่นยนต์ที่ผมพามาดู ก็คือตัวอย่างของสองขนาดที่แตกต่างกันครับ"

"ผมมีคำถามครับ" เฝิงคุนเอ่ยถามอู๋ฮ่าว "ปลาคาร์ปเยอะขนาดนี้ พวกคุณชาร์จไฟให้พวกมันยังไง?"

เมื่อได้ยินคำถามนี้ ทุกคนก็อดสงสัยไม่ได้เช่นกัน จริงสิ ปลาคาร์ปเยอะขนาดนี้จะชาร์จไฟให้พวกมันยังไง ให้พวกมันว่ายเล่นในทะเลสาบได้ตลอดเวลา

"จริงๆ แล้วง่ายมากครับ เทคโนโลยีการชาร์จไร้สายระยะไกล ที่บริเวณครีบหลังของมันมีตัวรับสัญญาณการชาร์จไร้สายระยะไกลอยู่ ผ่านตัวรับสัญญาณนี้ มันสามารถรับคลื่นไฟฟ้าที่ส่งมาจากเครื่องชาร์จไร้สายระยะไกลขนาดใหญ่ที่ติดตั้งอยู่ริมฝั่ง เพื่อทำการชาร์จแบบไร้สาย

ปลาคาร์ปเหล่านี้จะลอยตัวขึ้นมาบนผิวน้ำเพื่อชาร์จไฟแบบไร้สายในช่วงเวลาเที่ยงคืนถึงหกโมงเช้าของทุกวัน เพื่อเติมพลังงาน

นอกจากนี้ ในระหว่างที่ปลาคาร์ปพวกนี้ลอยตัวเล่นบนผิวน้ำ ขอแค่โผล่ครีบหลังขึ้นมา ก็สามารถรับคลื่นไฟฟ้าจากเครื่องชาร์จริมฝั่ง เพื่อเติมไฟและจ่ายพลังงานให้พวกมันทำงานต่อได้

อันที่จริง ไม่ใช่แค่ปลาคาร์ปพวกนี้ หุ่นยนต์ลาดตระเวนเตือนภัยใต้น้ำที่เราเห็นก่อนหน้านี้ก็ใช้วิธีนี้ในการชาร์จไฟเช่นกัน เพื่อให้พวกมันทำงานในทะเลสาบได้อย่างต่อเนื่องไม่มีวันหยุดครับ" อู๋ฮ่าวตอบด้วยรอยยิ้ม

ทุกคนในที่นั้นได้ยินดังนั้นถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ ใช่สิ เทคโนโลยีที่โด่งดังที่สุดของอู๋ฮ่าวพวกเขาก็คือเทคโนโลยีชาร์จไร้สายระยะไกลที่เข้ามาแทนที่การชาร์จเร็วแบบมีสายและการชาร์จไร้สายแบบเดิมอย่างสมบูรณ์ พวกเขาลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง

"ปลาคาร์ปตัวหนึ่งชาร์จเต็มแล้วสามารถว่ายอยู่ในน้ำได้นานแค่ไหนครับ" ฉางเซิ่งจวินถามอู๋ฮ่าว

"ขึ้นอยู่กับสถานะการทำงานของมันครับ ถ้าทำงานหนักต่อเนื่อง จะอยู่ได้ประมาณสิบถึงสิบสองชั่วโมง แต่ถ้าเปิดโหมดประหยัดพลังงาน ปลาตัวนี้สามารถทำงานใต้น้ำได้นานกว่าสามสิบชั่วโมงครับ"

"พอแล้วครับ" ฉางเซิ่งจวินได้ยินคำตอบก็เผยรอยยิ้มพอใจ แล้วหันไปพูดกับเฝิงคุนว่า "เมื่อเทียบกับปลาหุ่นยนต์ลาดตระเวนเตือนภัยอัจฉริยะตัวก่อนหน้านั้น ผมคิดว่าเจ้าปลาคาร์ปหุ่นยนต์เลียนแบบตัวนี้เหมาะสำหรับภารกิจรวบรวมข่าวกรองลับและแทรกซึมเข้าไปสอดแนมมากกว่า

ใครจะไปคิดว่าปลาตัวหนึ่งในสระน้ำ ที่แท้คือหุ่นยนต์ใต้น้ำที่สามารถเข้าประชิดเพื่อสอดแนมและรวบรวมข่าวกรองได้"

"สามารถใช้กับภารกิจทั่วไปได้ครับ" เฝิงคุนกล่าว

"ผมก็คิดว่าดีเหมือนกัน" เจิงเค่อเฉิงมองดูปลาคาร์ปใต้น้ำเหล่านั้นแล้วยิ้มพลางกล่าวว่า "ปลาหุ่นยนต์ลาดตระเวนเตือนภัยตัวก่อนหน้านั้นใหญ่เกินไป ไม่สะดวกในการพกพา แต่ปลาคาร์ปหุ่นยนต์รุ่นนี้มีขนาดกำลังพอดี พกพาสะดวก

ทำให้เราสามารถปล่อยปลาหุ่นยนต์ขนาดเล็กพวกนี้ลงในน่านน้ำที่ไม่คุ้นเคยเพื่อทำการสำรวจ และรับรู้ความเคลื่อนไหวใต้น้ำของพื้นที่ทั้งหมดได้

แน่นอนว่า เรายังสามารถใช้มันแทรกซึมเข้าไปในท่าเรือทหาร ท่าเทียบเรือ หรือค่ายทหารของศัตรูเพื่อทำภารกิจสอดแนมได้อีกด้วย

นอกจากนี้ เรายังสามารถใช้มันโจมตีหน่วยรบพิเศษของศัตรูที่กำลังลักลอบข้ามน้ำ มนุษย์กบใต้น้ำ หรือเรือขนาดเล็กในแม่น้ำลำคลองได้อีกด้วย"

เมื่อเห็นว่าเจิงเค่อเฉิงและเฝิงคุนต่างประเมินค่าปลาคาร์ปหุ่นยนต์รุ่นนี้ไว้สูงมาก ฉางเซิ่งจวินก็ยิ้มและเสริมว่า "แถมมันยังมีข้อดีอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือต้นทุนการผลิตถูก จึงสามารถใช้งานได้ในวงกว้าง"

"ถูกต้องครับ นี่เป็นจุดเด่นสำคัญของปลาคาร์ปหุ่นยนต์รุ่นนี้ คือมันราคาถูก ต้นทุนถูกกว่าขีปนาวุธแบบพกพาบุคคลเสียอีก ถ้าผลิตจำนวนมากราคาก็เท่ากับโดรนที่มีขายทั่วไปในท้องตลาด

ดังนั้นหากต้องการ เราสามารถใช้มันเปิดฉากการโจมตีแบบฝูงผึ้งใต้น้ำได้อย่างเต็มที่ ทำให้ศัตรูตั้งรับไม่ทัน และไม่มีทางป้องกันได้เลยครับ"