บทที่ 1844 : การรบทางอากาศแบบอิสระ ต่อ | บทที่ 1845 : หน่วยรบอิสระผู้ซื่อสัตย์ที่มีความสามารถในการคิด

บทที่ 1844 : การรบทางอากาศแบบอิสระ ต่อ

นอกจากนี้ ภารกิจและคำสั่งที่เกี่ยวข้องยังถูกควบคุมโดยกัปตันหลิวและทีมงานของเขา ในขณะที่โดรนโจมตีอัจฉริยะ 'ฝูซี' นั้นทำหน้าที่เป็นเสมือนทหารผู้ซื่อสัตย์ในการปฏิบัติตามคำสั่งและคำสั่งควบคุมที่เกี่ยวข้องเหล่านี้

หากไม่มีคำสั่งจากกัปตันหลิว โดรนโจมตีอัจฉริยะฝูซีเหล่านี้จะไม่ทำการควบคุมตัวเองโดยอิสระ ซึ่งสิ่งนี้ช่วยรับประกันความปลอดภัยและความน่าเชื่อถือของโดรนเหล่านี้ได้

ทุกคนพยักหน้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น จริงทีเดียว อาวุธยุทโธปกรณ์ที่เชื่อฟังคำสั่งนั้นสำคัญที่สุด หากอาวุธชิ้นนั้นไม่เชื่อฟัง ต่อให้เก่งกาจแค่ไหนก็คงไม่มีใครนำมาติดตั้งประจำการ และยิ่งไม่มีใครกล้าใช้อย่างแน่นอน

มิฉะนั้นอาจจะเป็นเหมือนโดรนลำนั้นในภาพยนตร์เรื่อง 'Stealth' (ฝูงบินมหากาฬถล่มโลก) ก็เป็นได้

จากนั้นอู๋ฮ่าวก็พาทุกคนมาที่ตำแหน่งตรงกลาง แล้วแนะนำกับทุกคนว่า: "บนกระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์ที่อยู่ตรงหน้าทุกท่านนี้ สามารถแสดงแผนที่ 3 มิติที่สร้างจากภาพถ่ายดาวเทียมแบบเรียลไทม์ในพื้นที่ที่เกี่ยวข้อง และอัปเดตข้อมูลอุตุนิยมวิทยาของพื้นที่นั้นๆ พร้อมกัน รวมถึงข้อมูลสนามรบบางส่วนก็จะถูกแสดงบนนี้ด้วยครับ

ในการซ้อมรบทางอากาศที่จะเริ่มขึ้นในอีกสักครู่ กระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์นี้จะแสดงพิกัดตำแหน่งของเครื่องบินรบทั้งสองฝ่าย เพื่อให้ทุกท่านเข้าใจสถานการณ์การรบได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

ส่วนหน้าจอขนาดใหญ่บนผนังด้านนี้ จะแสดงข้อมูลที่รวบรวมและส่งมาจากโดรนเหล่านี้เป็นหลัก เพื่อให้ฝ่ายหลังของเราทราบสถานะของโดรนได้ตลอดเวลา และตัดสินใจว่าเราควรใช้มาตรการใด หรือจะเข้าแทรกแซงด้วยมนุษย์โดยตรงหรือไม่

และบนหน้าจอขนาดใหญ่ด้านนี้ จะแสดงข้อมูลสรุปภารกิจที่เกี่ยวข้องซึ่งตรวจจับได้โดยโดรน รวมถึงข้อมูลที่รวบรวมจากฝ่ายต่างๆ ก็จะแสดงบนนี้เช่นกัน เพื่อความสะดวกในการสั่งการแบบรวมศูนย์จากส่วนหลัง

ส่วนพื้นที่ทำงานทางด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือนั้น มีหน้าที่รับผิดชอบงานด้านนี้โดยเฉพาะครับ แน่นอนว่านี่เป็นเพียงการทดลองในช่วงแรกของเรา ในภายหลังเมื่อเข้าประจำการจริงแล้ว จะไม่มีความซับซ้อนขนาดนี้ จะใช้เพียงคอนโซลควบคุมโดรนสิบสองชุดนี้ก็เพียงพอแล้วครับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ชายชราก็ส่ายหน้า: "ไม่หรอก ระบบบัญชาการข้อมูลชุดนี้มีความสำคัญมาก ฉันเห็นว่ามีหลายจุดที่เราสามารถนำไปเป็นแบบอย่างได้นะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา ผู้คนโดยรอบก็พากันพยักหน้า หลี่ชิงเฟิงกวาดสายตามองดูสิ่งอำนวยความสะดวกโดยรอบแล้วกล่าวว่า: "ด้านอื่นไม่ขอพูดถึง แต่ในด้านการรวบรวมและสรุปข้อมูล พวกเขาทำได้ดีมากจริงๆ

อย่างเช่นกระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์นี้ ผมชอบมาก เสียดายที่มันแพงเกินไปหน่อย"

หลี่ชิงเฟิงถอนหายใจประโยคหนึ่ง แล้วหันไปยิ้มให้อู๋ฮ่าวพลางกล่าวว่า: "พวกคุณน่ะ ช่วยลดต้นทุนลงอีกหน่อยได้ไหม แบบนี้พวกเราถึงจะพอมีกำลังจัดซื้อได้"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ชิงเฟิง ทุกคนก็หันไปมองอู๋ฮ่าว ยิ้มและพยักหน้าเห็นด้วย แถมยังช่วยกันพูดสนับสนุนทีละคน

ฟังก์ชันและข้อดีที่เกี่ยวข้องของกระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์นี้ได้แสดงให้เห็นแล้วในการซ้อมรบครั้งก่อน ในอดีตพวกเขาเคยเห็นและเคยใช้กระบะทรายรุ่นนี้มาแล้ว เพียงแต่ค่าใช้จ่ายสูงเกินไป จึงไม่มีการจัดซื้อในวงกว้าง

ตอนนี้เมื่อหลี่ชิงเฟิงต่อรองราคากับอู๋ฮ่าว ทุกคนย่อมต้องช่วยกันอยู่แล้ว

เมื่อเผชิญกับคำพูดของทุกคน อู๋ฮ่าวก็ยิ้มและกดมือลงพลางกล่าวว่า: "ราคาที่เราให้ไปนั้นพิเศษมากแล้วครับ ยากที่จะลดลงได้อีกจริงๆ

ทุกคนก็ทราบดีว่าราคาสินค้าทางทหารมีขอบเขตที่กำหนดไว้ ดังนั้นกำไรของเราจึงมีเพียงนิดเดียว แทบจะไม่ได้กำไรเลย

แน่นอนว่า หากมีการติดตั้งประจำการในปริมาณมาก กระบวนการผลิตได้รับการยกระดับ บวกกับค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนาที่ถูกเฉลี่ยออกไป ราคาจัดซื้อต่อหน่วยย่อมจะลดลงตามธรรมชาติครับ"

ฮ่าๆๆๆ...

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ทุกคนก็หัวเราะออกมา ชายชราถึงกับใช้นิ้วชี้ไปที่เขาแล้วหัวเราะ: "เจ้าเด็กเจ้าเล่ห์ ไปที่ไหนก็ไม่ลืมที่จะขายของตัวเองเลยนะ

ให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำการทดสอบและประเมินผลก่อนเถอะ ถ้าของสิ่งนี้ดีจริง ก็สมควรจัดซื้อก็ต้องจัดซื้อ มีแต่แบบนี้ขีดความสามารถในการรบของเราถึงจะเพิ่มขึ้น และบริษัทอุตสาหกรรมทหารเองก็จะมีแรงจูงใจในการวิจัยและพัฒนาอาวุธยุทโธปกรณ์ใหม่ๆ ด้วย"

"ฮะๆ ขอบคุณครับท่านหัวหน้า!" อู๋ฮ่าวรีบกล่าวขอบคุณอย่างว่าง่าย

ฮ่าๆ ชายชราหัวเราะแล้วโบกมือ จากนั้นกล่าวกับเขาว่า: "เริ่มเถอะ พวกเราจะดูอยู่ข้างๆ ก็พอ"

"ครับ" อู๋ฮ่าวพยักหน้าแล้วหันไปมองโจวหย่งฮุยที่อยู่ด้านข้าง โจวหย่งฮุยเข้าใจความหมายจึงเริ่มสั่งการทันที

ส่วนอู๋ฮ่าวนั้นก็นั่งลงเป็นเพื่อนชายชรา และเฝ้าดูข้อมูลบนกระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์และหน้าจอขนาดใหญ่ทั้งสองด้าน

"ทีมช่างเครื่องรายงาน โดรนโจมตีอัจฉริยะฝูซีทั้งสิบสองลำเตรียมพร้อมแล้ว พร้อมขึ้นบินทำภารกิจได้ทุกเมื่อ"

"ศูนย์บัญชาการรับทราบ เริ่มระบบควบคุมอัจฉริยะบนเครื่องหมายเลข 001 ถึง 012 สร้างการเชื่อมต่อข้อมูลสื่อสารระยะไกล"

"หมายเลข 001 เชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์ สัญญาณปกติ"

"หมายเลข 002 เชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์ สัญญาณปกติ"

...

"รายงาน โดรนโจมตีอัจฉริยะฝูซีทั้งสิบสองลำสร้างการเชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์ สัญญาณปกติ"

"รับทราบ ดำเนินการตามโปรแกรมทดสอบการควบคุมระยะไกล"

"รายงาน กองทัพอากาศฝ่ายแดงได้ส่งพิกัดพื้นที่ซ้อมรบมาแล้ว กติกาคือ กองทัพอากาศฝ่ายแดงส่งเครื่องบินรบ L10C จำนวน 12 ลำ เข้าต่อสู้กับโดรนโจมตีอัจฉริยะฝูซีของเรา การรบทางอากาศแบบอิสระ 12 ต่อ 12"

"ป้อนพิกัดตำแหน่งพื้นที่ซ้อมรบลงในกระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์"

"ครับ!"

ทันใดนั้น บนกระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์ตรงหน้าทุกคน ก็ปรากฏพื้นที่สีเขียวแบบสามมิติครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของสนามซ้อมรบ

หลี่ชิงเฟิงมองดูพื้นที่ซ้อมรบที่กองทัพอากาศฝ่ายแดงวงกลมมา ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ค่อยพอใจที่แพ้การรบทางอากาศในการซ้อมรบครั้งนี้ นี่คงอยากจะปะทะกับฝ่ายตรงข้ามแบบตาต่อตาฟันต่อฟันสินะ"

แต่ชายชราสวมเครื่องแบบทหารอากาศในกลุ่มคนกลับส่ายหน้า: "น่านฟ้านี้ซับซ้อนมาก อย่างแรกคือภูมิประเทศมีทั้งภูเขาสูงหุบเขาลึก และยังมีพื้นที่โล่งกว้างบางส่วน ภูมิประเทศมีความหลากหลาย ซึ่งนี่ย่อมหมายความว่ามีพื้นที่ให้แสดงฝีมือได้มาก นี่ไม่เพียงแต่ต้องการทักษะและยุทธวิธีของนักบินในระดับสูงเท่านั้น แต่ยังต้องการสมรรถนะของเครื่องบินรบในระดับสูงอีกด้วย

นอกจากนี้ สภาพอากาศในสนามซ้อมรบก็ไม่ค่อยดีนัก ข้อมูลอุตุนิยมวิทยาแสดงให้เห็นว่า ในอีกประมาณครึ่งชั่วโมง อาจจะมีฝนตกโปรยปรายในช่วงสั้นๆ

ชัดเจนมากว่า กองทัพอากาศฝ่ายแดงหวังว่าจะเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยการรบทางอากาศแบบสุดขีดภายใต้สภาพอากาศที่ซับซ้อนเช่นนี้"

เมื่อได้ยินดังนั้น ชายชราก็หันไปถามอู๋ฮ่าวด้วยรอยยิ้มว่า: "เป็นไง มีความมั่นใจไหม?"

"ฮะๆ ตอนนี้ผมพูดยังไม่ได้หรอกครับ ผลลัพธ์ต้องรอหลังจากสู้กันแล้วถึงจะรู้" อู๋ฮ่าวตอบพร้อมรอยยิ้ม

ฮ่าๆๆๆ...

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ทุกคนในที่นั้นก็หัวเราะออกมา ทุกคนสัมผัสได้ถึงความมั่นใจจากน้ำเสียงของอู๋ฮ่าวอย่างชัดเจน เห็นได้ชัดว่าอู๋ฮ่าวมั่นใจกับการซ้อมรบครั้งนี้มาก

และแน่นอนว่าสิ่งนี้ทำให้หลายคนประหลาดใจและรู้สึกไม่ยอมรับอยู่บ้าง ทุกคนต่างอยากจะรอดูกันดีๆ ว่าหากครั้งนี้กองทัพอากาศฝ่ายแดงชนะ อู๋ฮ่าวจะมีปฏิกิริยาอย่างไร และจะมีหน้ามาคุยโวโอ้อวดเรื่องโดรนของพวกเขาได้อีกไหม

อู๋ฮ่าวย่อมเข้าใจความคิดของทุกคน แต่ก็อย่างที่เขาพูด ตอนนี้ทุกคนยังคงมีข้อกังขาต่อขีดความสามารถในการรบของโดรนโจมตีอัจฉริยะฝูซีรุ่นนี้ ดังนั้นต่อให้เขาเปลืองน้ำลายอธิบายมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ให้ผลลัพธ์ของการซ้อมรบเป็นเครื่องพิสูจน์ดีกว่า

-------------------------------------------------------

บทที่ 1845 : หน่วยรบอิสระผู้ซื่อสัตย์ที่มีความสามารถในการคิด

"เดินเครื่องโดรน ขับเคลื่อนออกจากโรงเก็บ!"

"รับทราบ!"

สิ้นเสียงคำสั่ง ภาพบนหน้าจอขนาดใหญ่ด้านหนึ่งก็ตัดสลับไปเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดในมุมต่างๆ เช่น ลานจอดเครื่องบินและโรงเก็บเครื่องบิน พร้อมกับเสียงจากพื้นที่จริงที่ดังลอดออกมาทางลำโพง

เครื่องยนต์เจ็ทขนาดเล็กของ 'ฟูซี' (Fu Xi) โดรนโจมตีอัจฉริยะทั้งสิบสองลำเริ่มทำงานและเร่งเครื่อง ภายใต้เสียงคำรามกระหึ่มของเครื่องยนต์ โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีทั้งสิบสองลำก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากโรงเก็บ และแล่นไปยังลานจอด

จากนั้น โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีทั้งสิบสองลำก็เริ่มเลี้ยวและค่อยๆ แล่นมุ่งหน้าสู่รันเวย์ ไม่นานนัก โดรนหมายเลข 001 และ 002 ก็แล่นมาถึงจุดเตรียมบินขึ้นบริเวณรันเวย์ ทั้งสองลำประจำที่รอคำสั่งบินขึ้น

"รายงานจากกรมอุตุนิยมวิทยา อุณหภูมิ 17 องศา ทิศทางลมตะวันตกเฉียงเหนือ ความเร็วลม 3 เมตรต่อวินาที มีเมฆเล็กน้อยที่ระดับความสูงสามพันเมตร น่านฟ้าเปิด สามารถบินขึ้นได้"

"001 ถึง 012 โปรดทราบ ให้บินขึ้นเป็นคู่ตามลำดับ แล้วไปรวมพลที่น่านฟ้าหมายเลข 7"

"รับทราบ!"

ผ่านทางภาพจากกล้องวงจรปิดบนหน้าจอขนาดใหญ่ ทุกคนในศูนย์บัญชาการและควบคุมสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่า โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีสองลำบนรันเวย์เริ่มเร่งเครื่อง เปลวไฟท้ายพ่นแรงขึ้น ทันใดนั้นโดรนทั้งสองก็เริ่มพุ่งทะยานไปบนรันเวย์ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดด้วยการเชิดหัวขึ้นอย่างนุ่มนวล โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีทั้งสองลำก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าตามกันไป และบินหายไปในระยะไกลอย่างรวดเร็ว

ต่อจากนั้น โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีอีกสองลำที่จุดเตรียมบินบนรันเวย์ก็พร้อมปฏิบัติการ และเริ่มบินขึ้นตามไป

ภาพบนหน้าจอขนาดใหญ่ตัดสลับไปยังมุมมองบุคคลที่หนึ่งของโดรนลำหนึ่งที่กำลังบินขึ้น มุมมองนี้มาจากกล้องเลนส์ตาประกอบทรงหกเหลี่ยมแบบรังผึ้งที่ติดตั้งอยู่ภายในห้องเครื่องของโดรน ซึ่งส่งสัญญาณภาพความคมชัดสูงกลับมา

ภาพมุมมองบุคคลที่หนึ่งนี้ แทบจะเหมือนกับมุมมองของนักบินที่กำลังขับเครื่องบิน ทำให้สามารถมองเห็นสถานการณ์เบื้องหน้าได้อย่างชัดเจน

ในขณะนี้ กล้องเลนส์ตาประกอบทรงหกเหลี่ยมแบบรังผึ้งนี้ได้ซิงโครไนซ์กับอุปกรณ์ VR อัจฉริยะที่เจ้าหน้าที่ควบคุมการบินสวมใส่อยู่ที่แท่นควบคุม มันสามารถหันตามการหันศีรษะของเจ้าหน้าที่ควบคุม เพื่อให้เจ้าหน้าที่ในศูนย์บัญชาการสามารถสังเกตการณ์ด้านหน้าและสภาพแวดล้อมรอบๆ โดรนได้อย่างเป็นธรรมชาติและชัดเจนยิ่งขึ้น

ส่วนบนหน้าจอกระบะทรายอิเล็กทรอนิกส์ตรงกลาง ก็ปรากฏไอคอนรูปเครื่องบินรบสีน้ำเงินกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ซึ่งก็คือโดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีที่บินขึ้นไปแล้วนั่นเอง

หน้าต่างภาพบนหน้าจอขนาดใหญ่ยังคงรีเฟรชอย่างต่อเนื่อง เพื่อแสดงข้อมูลเหล่านี้ออกมาให้เห็นภาพที่สุด ผ่านทางภาพมุมมองบุคคลที่หนึ่งจากบนโดรน ทุกคนสามารถเห็นได้ว่าฝูงบินโดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีเริ่มรวมตัวกันที่น่านฟ้าหมายเลข 7 แล้ว

การจัดขบวนบินดูเป็นระเบียบเรียบร้อยมาก โดรนฟูซีแต่ละลำเมื่อต้องแสงอาทิตย์ แสงที่สะท้อนออกมาดูนุ่มนวล ไม่เผยให้เห็นรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาแม้แต่น้อย

"ขั้นตอนการบินขึ้นและกระบวนการบินทั้งหมดนี้ เป็นการควบคุมระยะไกลโดยนักบินของเราจากภาคพื้นดินใช่ไหมครับ?" ผู้นำท่านหนึ่งในกลุ่มผู้เข้าชมเอ่ยถามขึ้น

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ยิ้มและอธิบายว่า "ใช่ครับ ภารกิจการบินขึ้น ลงจอด และการบินทั่วไปในครั้งนี้ ดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ภาคพื้นดินของเราผ่านการควบคุมระยะไกล แน่นอนว่าเราสามารถสลับเป็นโหมดอัตโนมัติทั้งหมดได้ โดยให้ศูนย์บัญชาการออกคำสั่งที่เกี่ยวข้อง แล้วระบบควบคุมอัจฉริยะของโดรนฟูซีจะดำเนินการเองโดยอัตโนมัติหลังจากได้รับคำสั่ง"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็หันไปพูดกับโจวหย่งฮุยที่รับผิดชอบการบัญชาการอยู่ข้างๆ ว่า "โดรนสองลำสุดท้าย ให้สลับใช้ระบบควบคุมอัจฉริยะ"

"ครับ!"

โจวหย่งฮุยรับคำ แล้วออกคำสั่งทันที "011, 012 โปรดทราบ เริ่มระบบควบคุมอัจฉริยะบนเครื่อง ยกเลิกการควบคุมระยะไกลโดยมนุษย์"

"011/012 รับทราบ ระบบควบคุมอัจฉริยะบนเครื่องเริ่มทำงานแล้ว"

"ออกคำสั่ง 011, 012 ให้โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีบินขึ้นโดยอัตโนมัติ และไปสมทบกับฝูงบินที่น่านฟ้าหมายเลข 7"

"รับทราบ!"

สิ้นเสียงคำสั่ง ทุกคนเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเจ้าหน้าที่ควบคุมที่นั่งอยู่ประจำคอนโซลที่ 11 และ 12 ได้ถอดอุปกรณ์ VR อัจฉริยะออก และหยุดการควบคุมแล้ว

ส่วนโดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีหมายเลข 011 และ 012 หลังจากได้รับคำสั่งก็ไม่ได้เคลื่อนไหวในทันที แต่รอให้โดรนคู่หน้าบินขึ้นไปก่อน จากนั้นจึงค่อยแล่นไปยังจุดเตรียมบินบนรันเวย์ เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนการตรวจสอบระบบการบินด้วยตัวเองแล้ว ก็เร่งเครื่องบินขึ้นโดยอัตโนมัติ ท่วงท่าทั้งหมดดูสะอาดหมดจดและเฉียบคม เผลอๆ จะบินได้ดีกว่าโดรนหลายลำก่อนหน้านี้ที่ควบคุมโดยมนุษย์เสียอีก

บนหน้าจอขนาดใหญ่ ได้ตัดสลับไปแสดงอินเทอร์เฟซของระบบควบคุมอัจฉริยะบนเครื่องของโดรนหมายเลข 011 และ 012

ผ่านอินเทอร์เฟซนี้ ทุกคนสามารถเห็นสถานะของโดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีทั้งสองลำได้อย่างชัดเจน

ในหน้าจอ ตั้งแต่การแล่นไปจนถึงการบินขึ้น และท่วงท่าการบินในอากาศ ของโดรนทั้งสองลำนั้นดูสะอาดหมดจดและเป็นมาตรฐานมาก มองแวบแรกอาจนึกว่ามีนักบินรุ่นเก๋าประสบการณ์สูงกำลังเป็นผู้ขับขี่อยู่

อู๋ฮ่าวเมื่อสังเกตเห็นสีหน้าสงสัยของทุกคน จึงยิ้มและแนะนำขึ้นว่า "ระบบควบคุมอัจฉริยะบนเครื่องของเรา จริงๆ แล้วคือระบบที่พัฒนาขึ้นบนพื้นฐานของเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) มันจะคอยซึมซับและเรียนรู้ทักษะการขับเครื่องบินและประสบการณ์การรบจากนักบินคนอื่นๆ ที่เราเก็บรวบรวมมา จากนั้นจึงนำมาประมวลผลและสร้างเป็นประสบการณ์การบินและการรบที่เหมาะสมกับตัวมันเอง

กระบวนการตั้งแต่การแล่น บินขึ้น ไปจนถึงท่วงท่าการบินที่แสดงให้เห็นเมื่อสักครู่นี้ เป็นการตัดสินใจของระบบนี้เองโดยอิสระ ไม่มีการแทรกแซงจากมนุษย์แต่อย่างใด"

ในขณะที่อู๋ฮ่าวกำลังพูด โดรนทั้งสองลำก็ได้เดินทางไปถึงน่านฟ้าหมายเลข 7 และเข้าร่วมขบวนบินเรียบร้อยแล้ว

มีบางคนในกลุ่มผู้เข้าชมหันกลับไปมองเจ้าหน้าที่ควบคุมที่นั่งอยู่ตรงคอนโซลหมายเลข 11 และ 12 อีกครั้ง แต่ก็พบว่าพวกเขายังคงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ นั่นหมายความว่า เมื่อสักครู่นี้โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีทั้งสองลำเข้าร่วมขบวนบินด้วยตัวมันเอง

"พวกเขายังไม่เข้าไปควบคุมอีกเหรอครับ?" มีคนมองไปที่เจ้าหน้าที่ควบคุมทั้งสองแล้วถามขึ้น

อู๋ฮ่าวยิ้มและส่ายหน้า "เพื่อแสดงให้ทุกคนเห็นถึงประสิทธิภาพของระบบควบคุมอัจฉริยะนี้ได้ดียิ่งขึ้น เจ้าหน้าที่ควบคุมด้านหลังจะไม่เข้าไปแทรกแซงเว้นแต่จะเกิดเหตุฉุกเฉิน ทุกอย่างปล่อยให้ระบบควบคุมบนเครื่องของโดรนฟูซีทั้งสองลำตัดสินใจและดำเนินการเองตามคำสั่งการจัดขบวนที่ได้รับ"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ทุกคนต่างประหลาดใจในตอนแรก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสายตาที่ตื่นเต้นและอยากรู้อยากเห็น

ตามความหมายในคำพูดของอู๋ฮ่าว นั่นหมายความว่าโดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีทั้งสองลำนี้ ตั้งแต่บินขึ้นไปจนถึงกระบวนการบิน และรวมถึงการต่อสู้ในภายหลัง จะไม่มีมนุษย์เข้าไปแทรกแซง โดยจะปล่อยให้ระบบควบคุมอัจฉริยะของโดรนตัดสินใจเลือกและตอบสนองด้วยตัวเองอย่างสมบูรณ์

สิ่งนี้ยังหมายความว่า ระบบควบคุมอัจฉริยะบนเครื่องของโดรนทั้งสองต้องมีความฉลาดมากพอ ที่จะเข้าใจคำสั่งที่เกี่ยวข้อง สามารถคิด และทำการตัดสินใจเพื่อดำเนินการได้อย่างเหมาะสม

ในแง่นี้ โดรนโจมตีอัจฉริยะฟูซีทั้งสองลำนี้ได้หลุดพ้นจากการควบคุมของมนุษย์โดยสิ้นเชิง และมีความสามารถในการคิดอย่างอิสระเป็นของตัวเอง พวกมันจะเลือกและปฏิบัติการตามคำสั่งและภารกิจที่ได้รับ กล่าวได้ว่า พวกมันเปรียบเสมือนหน่วยรบอิสระที่มีความจงรักภักดีสองนายเลยทีเดียว