บทที่ 1710 : การค้นพบเช่นนี้คุ้มค่าที่จะจัดงานแถลงข่าว | บทที่ 1711 : ฉินซิงเหอเสนอเงื่อนไข

บทที่ 1710 : การค้นพบเช่นนี้คุ้มค่าที่จะจัดงานแถลงข่าว

"ยืนยันแล้ว นี่คือน้ำอย่างไม่ต้องสงสัย" ผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งตบมืออย่างตื่นเต้นขณะมองดูข้อมูลการวิเคราะห์ที่ทยอยแสดงผลบนหน้าจอขนาดใหญ่

ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ ชี้ไปที่ข้อมูลบนหน้าจอและอ่านอย่างละเอียด จากนั้นก็พยักหน้าพร้อมกับเผยสีหน้าตื่นเต้นออกมา

"เยี่ยมมาก!"

ทันทีที่ได้ยินการยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญ ทั่วทั้งห้องควบคุมและสั่งการก็เต็มไปด้วยเสียงโห่ร้องยินดี ทุกคนเริ่มเฉลิมฉลอง นี่เรียกได้ว่าเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน และการค้นพบครั้งนี้จะต้องถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศของมนุษยชาติ

อู๋ฮ่าวและคนอื่นๆ ก็ดีใจเช่นกัน โครงการนี้ทุ่มทุนไปมหาศาล ในที่สุดครั้งนี้ก็นำสิ่งที่น่าภาคภูมิใจออกมาได้เสียที เพียงพอที่จะตบหน้าผู้เชี่ยวชาญและสื่อบางสำนักที่เคยดูแคลน หรือแม้กระทั่งเหยียดหยามและเยาะเย้ยอู๋ฮ่าวกับทีมงาน

เมื่อคิดได้ดังนั้น อู๋ฮ่าวจึงหันไปยิ้มและพูดกับจางจวิน, โจวเซี่ยงหมิง, จางชวีถง และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ว่า "พรุ่งนี้เช้าจัดงานแถลงข่าว การค้นพบเช่นนี้คุ้มค่าที่จะจัดงานแถลงข่าว พวกคุณที่เป็นผู้รับผิดชอบหลักต้องเข้าร่วมด้วย ถึงเวลานั้นเราจะประกาศการค้นพบที่ยิ่งใหญ่นี้ต่อโลกภายนอกอย่างเป็นทางการ"

"ครับ ตกลง!" เมื่อหลายคนได้ยินคำพูดของเขา ต่างก็พากันตื่นเต้น พวกเขาต่างกระตือรือร้นที่จะเห็นปฏิกิริยาของสื่อมวลชนในงานหลังจากที่พวกเขาประกาศข่าวนี้

เมื่อเห็นทุกคนรับคำ อู๋ฮ่าวจึงสั่งการต่อว่า "ตอนนี้ มีไม่กี่เรื่องที่เราต้องทำ

อย่างแรก เราต้องแจ้งสื่อให้ได้มากที่สุด โดยเน้นสื่อที่มีอิทธิพล ทั้งในและต่างประเทศ ให้พวกเขารีบเดินทางมายังอันซีทั้งคืนเพื่อเข้าร่วมงานแถลงข่าวครั้งนี้ บอกพวกเขาแค่ว่าเรามีการค้นพบครั้งสำคัญในโครงการสำรวจดวงจันทร์ที่จะประกาศให้ทราบ ผมเชื่อว่านักข่าวเหล่านี้ไม่มีทางที่จะไม่สนใจ

บวกกับการที่เราตัดจบการถ่ายทอดสดไปก่อนหน้านี้ โลกภายนอกย่อมอยากรู้ว่าน้ำที่เราค้นพบนั้นเป็นของจริงหรือไม่ ดังนั้นสื่อเหล่านี้จะต้องแห่กันมาอย่างแน่นอน"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วย สื่อเหล่านี้ก็เหมือนแมลงวัน แค่ปล่อยกลิ่นคาวออกมานิดหน่อย ก็จะดึงดูดให้พวกมันแห่กันมา ดังนั้นสำหรับเรื่องนี้ จางจวินพยักหน้ารับคำว่าไม่มีปัญหาใดๆ

เรื่องที่สอง อู๋ฮ่าวมองไปทางจางชวีถงและคนอื่นๆ "ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ลำพังพวกเราอาจจะดูเบาบางเกินไป ต้องเชิญผู้ที่มีบารมีและน่าเชื่อถือมาช่วยคุมสถานการณ์สักหน่อย พวกคุณต่างก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านนี้และเข้าใจสถานการณ์ดี ดังนั้นการเชิญคนเหล่านี้ให้พวกคุณจัดการก็แล้วกัน มีปัญหาไหม?"

เมื่อได้ยินคำสั่งของอู๋ฮ่าว จางชวีถงและคนอื่นๆ ก็ส่ายหน้า จางชวีถงยิ้มแล้วพูดว่า "การค้นพบที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ผมเชื่อว่าเมื่อผู้เชี่ยวชาญอาวุโสเหล่านั้นได้ยิน จะต้องรีบเร่งเดินทางมาอย่างแน่นอน ตอนนี้เวลายังเช้าอยู่ พวกเราจะรีบติดต่อไปทันที ผมเชื่อว่าพวกเขาจะต้องสนใจเรื่องนี้มากแน่ๆ"

"อื้ม ดีแล้ว ส่วนทางกรมอวกาศ เดี๋ยวผมจัดการเอง" อู๋ฮ่าวมองไปที่โจวเซี่ยงหมิงแล้วพูดประโยคหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า "วันนี้คนในห้องโถงค่อนข้างเยอะ ต้องดูแลเรื่องการรักษาความลับให้ดี ก่อนงานแถลงข่าวพรุ่งนี้ อย่าให้ข่าวหลุดออกไป เก็บความลึกลับไว้เพื่องานแถลงข่าวหน่อยเถอะ"

"ครับ เราจะรีบจัดการทันที" โจวเซี่ยงหมิงพยักหน้ารับคำอย่างจริงจัง

อู๋ฮ่าวพยักหน้าและพูดต่อ "การเผยแพร่ของเราจะเป็นแค่ข้อมูลบางส่วน เป็นไปไม่ได้ที่จะเปิดเผยทั้งหมด ไม่อย่างนั้นเราจะเอาอะไรกิน ดังนั้นการจัดการและการรักษาความลับของข้อมูลเหล่านี้ต้องทำให้ดี ผมไม่อยากเห็นความผิดพลาดใดๆ เกิดขึ้นกับมัน"

เมื่อได้ยินคำสั่งของอู๋ฮ่าว โจวเซี่ยงหมิงก็เผยสีหน้าเคร่งขรึมและรับคำ "คุณวางใจได้ งานด้านนี้ผมจะลงมาดูแลด้วยตัวเอง เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด"

อู๋ฮ่าวยิ้มออกมา แม้เรื่องนี้จะมีสำนักงานรักษาความลับคอยตรวจสอบ แต่ในฐานะหัวหน้าผู้ดูแล โจวเซี่ยงหมิงก็ต้องรับผิดชอบโดยตรง หากเกิดปัญหาขึ้น เขาจะเป็นคนแรกที่ถูกสอบสวน

โจวเซี่ยงหมิงเองก็ทราบดีว่าข้อมูลเหล่านี้เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของทั้งโครงการ ดังนั้นจึงปล่อยให้รั่วไหลออกไปไม่ได้อย่างแน่นอน

หลังจากสั่งการเสร็จ อู๋ฮ่าวก็หันกลับมามองจางชวีถงและทีมงานพร้อมรอยยิ้ม "ศาสตราจารย์จาง ต้องรบกวนพวกคุณเตรียมเอกสารและรายงานข้อมูลให้เยอะหน่อย เพื่อเอาไว้ให้ผู้เชี่ยวชาญและสื่อมวลชนดู ก็เหมือนที่เราคุยกันก่อนหน้านี้ ของบางอย่างให้ดูได้ แต่ของบางอย่างก็ไม่จำเป็น ถ้าให้ดูหมด แล้วเราจะเอาอะไรกินล่ะ"

เมื่อเห็นคำสั่งที่แฝงคำเตือนของอู๋ฮ่าว แม้จางชวีถงจะมีข้อโต้แย้งในใจบ้าง แต่ก็ไม่ได้แสดงออกมาต่อหน้าอู๋ฮ่าว เขาเพียงยิ้มและตอบว่า "วางใจเถอะครับประธานอู๋ ข้อมูลสำคัญเราจะไม่เปิดเผยออกมาแน่นอน ข้อมูลบางส่วนอาจให้ผู้เชี่ยวชาญในอันซีดูได้ แต่คงไม่ให้พวกเขาถ่ายรูปหรือบันทึกกลับไปแน่"

"ดี" อู๋ฮ่าวพยักหน้า แล้วส่งสัญญาณบอกทุกคน "เอาล่ะ ทุกคนแยกย้ายกันไปทำงานเถอะ พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญของพวกเรา ใส่ใจกันหน่อยนะ"

แม้อู๋ฮ่าวไม่บอก ทุกคนก็รู้ดีว่างานแถลงข่าวเช่นนี้มีความหมายต่อพวกเขาอย่างไร ดังนั้นทุกคนจึงขานรับ แล้วรีบแยกย้ายกันไปทำงานอย่างเร่งด่วน

จางจวินเองก็ทักทายอู๋ฮ่าว ก่อนจะรีบพาคนกลุ่มหนึ่งเดินออกไปทำงานอย่างรีบร้อน

อู๋ฮ่าวอยู่ในห้องโถงอีกสักพัก จากนั้นก็ทักทายคนสองสามคนแล้วเดินออกจากที่นั่น

เมื่อกลับถึงห้องทำงาน อู๋ฮ่าวครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย นั่งตัวตรงแล้วพูดเสียงดังว่า "โคโค่ ช่วยต่อสายถึงผู้อำนวยการฉินซิงเหอ จากกรมอวกาศให้หน่อย"

"รับทราบค่ะเจ้านาย กำลังเชื่อมต่อ กรุณารอสักครู่"

สิ้นเสียงของโคโค่ หน้าจอขนาดใหญ่ก็สว่างขึ้น แสดงหน้าต่างสองบาน หน้าต่างใหญ่แสดงสถานะกำลังเชื่อมต่อ ส่วนหน้าต่างเล็กเป็นภาพจากกล้องฝั่งอู๋ฮ่าว

หลังจากสัญญาณดังอยู่ไม่กี่ครั้ง หน้าต่างใหญ่ก็ปรากฏภาพชายชราอายุประมาณหกสิบปี สวมสูท นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ผมเริ่มมีสีขาวแซม แต่ดูมีพลัง บนโต๊ะทำงานสีแดงขนาดใหญ่จัดวางอย่างเป็นระเบียบ ด้านซ้ายของฉินซิงเหอมีคอมพิวเตอร์สำนักงานวางอยู่ ด้านขวามีแฟ้มเอกสารวางซ้อนกันอย่างเรียบร้อย ข้างๆ มีที่ใส่ปากกาซึ่งมีปากกาอยู่ไม่กี่ด้าม

แน่นอนว่าสิ่งที่สะดุดตาที่สุดย่อมเป็นธงแดงสองผืนบนเสาธง ผู้ที่สามารถตั้งธงแดงสองผืนนี้บนโต๊ะทำงานได้ ล้วนแต่เป็นบุคคลระดับสูงทั้งสิ้น

นอกจากธงแดง บนโต๊ะยังมีโทรศัพท์สามเครื่อง สีดำ สีขาว และสีแดง ทั้งหมดเป็นโทรศัพท์ตั้งโต๊ะขนาดเล็ก แต่ไม่มีใครกล้ามองข้ามบทบาทและความหมายของโทรศัพท์สามเครื่องนี้

อู๋ฮ่าวพอจะรู้มาบ้าง ดูเหมือนว่าเครื่องสีดำจะเป็นสายภายใน สีขาวเป็นสายภายนอก ส่วนสีแดงก็คือสายลับเฉพาะในตำนานนั่นเอง หากโทรศัพท์เครื่องนี้ดังขึ้น ไม่ใช่เรื่องเบื้องบนก็เป็นเรื่องเบื้องล่าง แต่ไม่ว่าอย่างไรล้วนเป็นเรื่องใหญ่ทั้งสิ้น

ส่วนด้านหลังเป็นชั้นหนังสือขนาดใหญ่ บนชั้นเต็มไปด้วยหนังสือต่างๆ โมเดลยานอวกาศ และรูปถ่ายจำนวนหนึ่ง

ทางด้านฉินซิงเหอวางมือทั้งสองประสานกันบนโต๊ะทำงาน มองมาที่หน้าจอขนาดใหญ่พร้อมรอยยิ้ม

-------------------------------------------------------

บทที่ 1711 : ฉินซิงเหอเสนอเงื่อนไข

"ท่านผอ.ฉิน ไม่เจอกันนานเลยนะครับ ผมเห็นท่านสีหน้าสดใสดี มีข่าวดีอะไรมาแบ่งปันไหมครับ" อู๋ฮ่าวพูดพลางยิ้มขณะมองฉินซิงเหอในวิดีโอ

"ฮ่าๆ คุณประธานอู๋โทรมาหา ไม่ใช่ว่าจะมาบอกข่าวดีกับผมหรอกเหรอ" ฉินซิงเหอตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

อู๋ฮ่าวและฉินซิงเหอไม่ได้ติดต่อกันแค่ครั้งสองครั้ง ทั้งคู่ถือเป็นคนคุ้นเคยกัน ดังนั้นท่าทีของทั้งสองจึงดูเป็นกันเองอยู่บ้าง

"อย่าเลยครับ ท่านเรียกผมว่าเสี่ยวอู๋เถอะ ผมฟังแล้วรื่นหูมากกว่า" อู๋ฮ่าวรีบพูดขึ้น

"หึๆ เจ้าหนูคนนี้ ผมได้ยินมาว่าช่วงนี้พวกคุณกำลังไปได้สวยเลยนี่ ผมยังไม่ได้แสดงความยินดีกับคุณเลย รถสำรวจดวงจันทร์อัจฉริยะ 'ว่างซู' ของพวกคุณทำผลงานได้ยอดเยี่ยมมาก" ฉินซิงเหอเอ่ยแซวอู๋ฮ่าว

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นจึงรีบพูดว่า "ที่ไหนกันครับ การที่เรามีผลงานอย่างทุกวันนี้ได้ ก็เพราะขาดหน่วยงานกำกับดูแลด้านอวกาศไม่ได้ และขาดความห่วงใย ความช่วยเหลือ และการสนับสนุนจากผู้นำอย่างท่านไม่ได้ต่างหากครับ"

"ไม่ต้องมาไม้เดิมเลย อู๋ฮ่าวเป็นคนยังไงผมจะไม่รู้เชียวหรือ ว่ามาเถอะ เจอเรื่องยากลำบากอะไรอีกล่ะ" ฉินซิงเหอเย้าแหย่ก่อนจะถอนหายใจแล้วกล่าวว่า "ตั้งแต่ตกลงอนุมัติโครงการยานอวกาศไร้คนขับลำที่สามของพวกคุณให้เชื่อมต่อกับสถานีอวกาศเพื่อใช้เป็นยานขนส่งสินค้า เราก็ได้รับความคิดเห็นเข้ามาไม่น้อยเลย ทั้งเบื้องบนและเบื้องล่างต่างมีคำครหา มองว่าเราเข้าข้างพวกคุณเกินไป ดูแลพวกคุณดีเกินไป จนมีคนสงสัยว่าเรารับผลประโยชน์อะไรจากคุณอู๋ฮ่าวหรือเปล่า"

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินซิงเหอ อู๋ฮ่าวก็รีบแสดงความไม่พอใจทันที "ใครครับ ท่านบอกผมมาเลย ผมจะไปเคลียร์กับพวกเขาเอง ผลประโยชน์อะไรกัน พวกเราก้าวมาทีละก้าวด้วยความสามารถล้วนๆ ถ้าพวกเขามีฝีมือก็เอาหลักฐานออกมา ไม่อย่างนั้นก็หุบปากไป!"

พูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็ยังรู้สึกโมโหไม่หาย "ผมว่านะ คนพวกนี้ก็แค่ตาาร้อน อิจฉาผลงานที่พวกเราทำได้ ผมคิดว่าในกลุ่มคนพวกนี้ นอกจากบริษัทอวกาศเอกชนเจ้าอื่นแล้ว น่าจะมีคนในระบบราชการรวมอยู่ด้วยใช่ไหมครับ"

ฉินซิงเหอไม่ได้ปฏิเสธ แต่มองเขาพร้อมรอยยิ้มบางๆ "คุณนี่นะ จะตื่นเต้นไปทำไม คนเขาขัดหูขัดตา จะไม่ให้เขาบ่นหน่อยหรือไง"

"ที่คุณพูดก็ถูก มีเสียงวิจารณ์ทั้งจากภายนอกและภายใน บริษัทอวกาศเอกชนเหล่านั้นมองว่าเราดูแลพวกคุณดีเกินไป เอาใบสั่งจ้างให้พวกคุณหมด แต่พวกเขาไม่ได้คิดเลยว่าถ้าเอาใบสั่งจ้างเหล่านี้ไปให้พวกเขา พวกเขาจะรับไหวไหม ดาวเทียมดวงหนึ่งอย่างน้อยก็หลายสิบล้าน อย่างมากก็หลายร้อยล้าน พวกเขากล้าเสี่ยงแบบนี้ไหมล่ะ"

"ผมตอบกลับพวกเขาไปตรงๆ ว่า ใบสั่งจ้างวางอยู่ตรงนี้ มีฝีมือก็มาเอาไป เราไม่ฟังคำพูดสวยหรู ทุกอย่างวัดกันที่ฝีมือ"

พูดจบ ฉินซิงเหอก็เปลี่ยนน้ำเสียงพูดอย่างช้าๆ ว่า "ภายในย่อมมีความคิดเห็นต่างเป็นธรรมดา เพราะการมอบใบสั่งจ้างให้พวกคุณก็เหมือนไปแย่งอาหารจากปากพวกเขา ดังนั้นการมีปัญหาย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้"

"แต่คุณวางใจเถอะ ความมุ่งมั่นของหน่วยงานกำกับดูแลรวมถึงท่านผู้นำเบื้องบนยังคงเหมือนเดิม โดยมีสามประเด็นหลัก"

ฉินซิงเหอชูนิ้วขึ้นสามนิ้วแล้วกล่าวว่า "ผมไปรายงานการทำงานมา ท่านผู้นำบอกผมแบบนี้ ประการแรกคือต้องเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับภาคเอกชนด้านอวกาศ เพื่อให้อุตสาหกรรมอวกาศเอกชนในประเทศเติบโตอย่างแข็งแกร่ง ดังนั้นท่าทีและนโยบายของรัฐต่ออุตสาหกรรมอวกาศในประเทศจะไม่เปลี่ยนแปลง และการสนับสนุนจะไม่ลดน้อยลง"

"ประการที่สอง ต้องปรับโครงสร้างอุตสาหกรรมอวกาศ พัฒนาเชิงรุก ขจัดความคิดและวิธีการที่ล้าหลัง สนับสนุนให้กล้าคิดกล้าทำนวัตกรรมใหม่ๆ ระบบอวกาศต้องสืบสานประเพณีอันดีงาม ต้องใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดและงบประมาณที่จำกัดสร้างความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัด"

"ประการที่สาม อุตสาหกรรมอวกาศต้องพัฒนาอย่างสมดุล ดึงภาคเอกชนเข้ามามีส่วนร่วมในการสร้างอุตสาหกรรมอวกาศ ดึงดูดบุคลากร เทคโนโลยี และเงินทุนจากภาคเอกชนเพื่อเพิ่มการลงทุนในอุตสาหกรรมเทคโนโลยีขั้นสูงด้านอวกาศ และจะสนับสนุนให้ภาคเอกชนเข้ามาลงทุนในโครงการก่อสร้างด้านอวกาศขนาดใหญ่บางโครงการ"

"พูดง่ายๆ ก็คือ กฎระเบียบข้อบังคับบางอย่างที่เคยผูกมัดพวกคุณในอดีตจะค่อยๆ ผ่อนคลายลง เจ้าหนู โอกาสที่พวกคุณจะได้แสดงฝีมืออย่างเต็มที่มาถึงแล้ว"

"เยี่ยมไปเลยครับ ท่านผู้นำช่างมีวิสัยทัศน์กว้างไกลจริงๆ" อู๋ฮ่าวกล่าวชื่นชมจากใจจริง "แบบนี้เราก็สามารถวางความกังวลลงแล้วลุยงานได้อย่างเต็มที่แล้ว"

หึๆ เมื่อเห็นอู๋ฮ่าวดีใจ ฉินซิงเหอก็ยิ้มออกมา แล้วกำชับเขาว่า "พูดน่ะพูดได้ แต่มีไม่กี่จุดที่คุณยังต้องระวัง โดยเฉพาะเรื่องการรู้จังหวะและขอบเขต"

"เชิญท่านพูดมาได้เลยครับ ผมฟังอยู่" อู๋ฮ่าวเก็บรอยยิ้มแล้วทำสีหน้าจริงจัง

เมื่อเห็นท่าทีของอู๋ฮ่าว ฉินซิงเหอก็แสดงสีหน้าพอใจและกล่าวว่า "ข้อแรก คุณต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา ระบบอวกาศภาครัฐคือแกนหลัก ส่วนอุตสาหกรรมอวกาศเอกชนคือส่วนเสริม บางเรื่องทำได้ แต่อย่าให้เกินขอบเขต ไม่อย่างนั้นอาจจะนำปัญหามาให้ได้ง่ายๆ เรื่องนี้คุณต้องชั่งน้ำหนักให้ดี"

"ท่านวางใจได้เลยครับ ผมจะปฏิบัติตามยุทธศาสตร์การพัฒนาของประเทศอย่างเคร่งครัดและกระตือรือร้น จะอุทิศตนเพื่อกิจการด้านอวกาศอย่างเต็มที่ครับ" อู๋ฮ่าวรีบปรับท่าทีแล้วรับปากทันที

อืม ฉินซิงเหอมองเขาครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าแล้วพูดต่อ "ข้อที่สอง ลูกไม้เล็กๆ น้อยๆ ที่พวกคุณทำก่อนหน้านี้ให้เลิกซะ เราได้รับจดหมายร้องเรียนจากหลายคน บอกว่าพวกคุณแอบไปดึงตัวบุคลากรทางเทคนิคและผู้เชี่ยวชาญของพวกเขาด้วยค่าตัวสูงลิ่ว ผู้เชี่ยวชาญทางเทคนิคหลายคนถูกพวกคุณทุ่มเงินดึงตัวไป"

"เรื่องแบบนี้อย่าทำอีก ถ้าไม่ใช่เพราะพวกคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีกับกองทัพ ป่านนี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องคงเชิญคุณไปดื่มชาแล้ว"

เมื่อได้ยินคำว่าดื่มชา อู๋ฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง จริงอยู่ที่ช่วงไม่กี่ปีมานี้พวกเขาแอบทุ่มเงินเดือนสูงๆ ดึงตัวบุคลากรทางเทคนิคและผู้เชี่ยวชาญจากในระบบอวกาศออกมาจริงๆ ความจริงแล้วเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ หลายบริษัทก็ทำกัน เพียงแต่ว่าผลงานที่พวกเขาทำออกมานั้นโดดเด่นสะดุดตาเกินไป จึงกลายเป็นเป้าโจมตีของคนบางกลุ่ม และเรื่องพวกนี้ก็ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดเป็นธรรมดา

"ท่านวางใจได้ครับ กลับไปผมจะสั่งให้ลูกน้องหยุดมือ รับรองว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก" อู๋ฮ่าวไม่ได้ปฏิเสธ แต่รับปากกับฉินซิงเหอตรงๆ

เมื่อเห็นท่าทีจริงใจของอู๋ฮ่าว ฉินซิงเหอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ยกถ้วยชาขึ้นจิบ แล้วพูดต่อ "ข้อที่สาม มีใบสั่งจ้างบางอย่างที่พวกคุณแย่งได้ แต่บางอย่างก็อย่าไปแย่งเลย"

"โรงงานบางแห่งก็อยู่ไม่ง่าย รอใบสั่งจ้างเพื่อนำมาปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ พอพวกคุณแย่งไป พวกเขาก็ไม่เหลืออะไรเลย ได้แต่นั่งตบยุงรอโอกาสหน้า คุณก็รู้ว่าหน่วยงานและโรงงานต่างๆ ในระบบต้องมีใบสั่งจ้างถึงจะมีงบประมาณ ถ้าไม่มีใบสั่งจ้างก็ไม่มีงบ โรงงานพวกนี้แทบไม่มีความสามารถในการอยู่รอดด้วยตัวเอง ต้องพึ่งพาใบสั่งจ้างประทังชีวิต พอพวกคุณไปแย่งมาแบบนี้ สถานการณ์ของพวกเขาก็ยิ่งยากลำบากขึ้น"

"เอ่อ... ก่อนหน้านี้พวกเราไม่ได้นึกถึงจุดนี้จริงๆ ครับ" อู๋ฮ่าวแสดงสีหน้ากระอักกระอ่วนและรู้สึกผิดเล็กน้อย ในมุมมองของเขา เขาคิดมาตลอดว่าใบสั่งจ้างเหล่านี้ใครดีใครได้ ทำไมต้องแคร์คู่แข่งเจ้าอื่นด้วย แต่พอได้ยินฉินซิงเหอพูดแบบนี้ เขาถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า ที่ผ่านมาพวกเขาแย่งใบสั่งจ้างแบบนี้ไปเยอะจริงๆ