บทที่ 1050 : พวกเราคือที่หนึ่งของโลก | บทที่ 1051 : ผมไม่ได้เป็นซุนหงอกงจริงๆ นะ

บทที่ 1050 : พวกเราคือที่หนึ่งของโลก

……

"ส่วนซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิกก็เหมือนกับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทั่วไป คือความสำเร็จสูงสุดของมนุษย์ในด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน และเป็นเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยที่สุด

พูดอีกอย่างก็คือ ซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า' เครื่องนี้ ตราบใดที่ยังไม่มีเครื่องประเภทเดียวกันที่มีประสิทธิภาพเหนือกว่าปรากฏขึ้นมา พวกเราก็คือที่หนึ่งของโลก"

"ที่หนึ่งของโลก คำพูดนี้ดูจะไม่ค่อยตรงกับวัฒนธรรมอันดีงามเรื่องความอ่อนน้อมถ่อมตนตามประเพณีของเราสักเท่าไหร่นะคะ" เจียงหนานยิ้มแล้วเอ่ยแซวอู๋ฮ่าว

"ในวงการเทคโนโลยีไม่มีคำว่าอ่อนน้อมถ่อมตนหรอกครับ การล้าหลังหมายถึงการถูกรังแกและถูกตี ไม่มีคำว่าเมตตาสงสารแม้แต่น้อย ในฐานะบริษัทเทคโนโลยี สิ่งที่เราพึ่งพาคือเทคโนโลยีล้ำสมัยที่เรากำไว้ในมือ และสิ่งที่เราภาคภูมิใจก็คือเทคโนโลยีล้ำสมัยที่เรามีอยู่เช่นกัน

อีกอย่าง ซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า' เครื่องนี้ ปัจจุบันถือเป็นตัวตนที่ล้ำสมัยที่สุดในวงการคอมพิวเตอร์โฟตอนิก ผมก็แค่พูดความจริงเท่านั้นเอง" อู๋ฮ่าวผายมือออกแล้วพูด

ฮ่าๆๆๆ......

เจียงหนานหัวเราะเบาๆ แล้วถามเขาว่า "หลายคนพอได้ยินข่าวนี้ก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าสินค้าเทคโนโลยีล้ำสมัยแบบนี้จะเป็นของบริษัทในประเทศเรา เป็นสิ่งที่พวกคุณวิจัยพัฒนาออกมา แถมยังกะทันหันขนาดนี้ ก่อนหน้านี้ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย"

อู๋ฮ่าวพยักหน้า จากนั้นหยิบแก้วน้ำขึ้นดื่มแล้วยิ้มพูดว่า "จริงๆ คนสงสัยก็เยอะครับ หลังจากปล่อยข่าวนี้ออกไป ก็มีเพื่อนๆ โทรมาสอบถามเพื่อยืนยันความจริงกันเยอะมาก ว่าข่าวนี้จริงหรือเปล่า

พูดตรงๆ คือทุกคนสงสัยว่าจริงหรือเท็จเพราะเดี๋ยวนี้ข่าวปลอมมันเยอะ บวกกับความไม่มั่นใจที่ฝังลึกโดยสัญชาตญาณ พอได้ยินข่าวนี้เลยเกิดความสงสัยขึ้นมาทันที

ความจริงแล้วระดับเทคโนโลยีของประเทศเราไม่ได้ต่ำเลย แม้ว่าในบางด้านเราจะยังตามหลังต่างประเทศอยู่บ้าง แต่ในด้านส่วนใหญ่ จริงๆ แล้วเราอยู่ในระดับแนวหน้าของสากล หรือกระทั่งนำหน้าคนทั้งโลกด้วยซ้ำ

ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา เศรษฐกิจ อุตสาหกรรม เทคโนโลยี และการศึกษาของประเทศเราเติบโตอย่างรวดเร็ว จากการสั่งสมมาหลายสิบปี การมีผลงานเช่นนี้จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ

สำหรับพวกเรา จริงๆ แล้วการวิจัยพัฒนาซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิกแบบนี้ค่อนข้างยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับหลายสาขาแบบนี้ ซึ่งเทคโนโลยีหลักก็คือการผลิตและการควบคุมการจัดเรียงชุดเลนส์สายตาที่ซับซ้อน

และในด้านนี้ เราได้พิชิตเทคโนโลยีล้ำสมัยด้านทัศนศาสตร์ ซึ่งก็คือเทคโนโลยีการผลิตเลนส์แบบคอมโพสิตที่เราเคยประกาศไปก่อนหน้านี้

เทคโนโลยีนี้ช่วยขจัดอุปสรรคในการสร้างแกนหลักให้เรา ทำให้เราสามารถสร้างความก้าวหน้าในด้านนี้และประสบความสำเร็จอย่างงดงาม"

การสัมภาษณ์แบบนี้ อู๋ฮ่าวรู้อยู่แล้วว่าต้องตอบอย่างไร คำพูดของเขาทำให้เจียงหนานพยักหน้าไม่หยุด และแสดงสีหน้าพึงพอใจเป็นอย่างมาก

เจียงหนานก้มดูสมุดจดของตัวเองแล้วถามต่อ "ฉันเห็นข่าวที่พวกคุณประกาศบอกว่า สมรรถนะการคำนวณทศนิยมลอยตัว (Floating-point) ของซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า' เครื่องนี้อยู่ที่ 607,588 TFlop/s นี่ถือเป็นผลงานระดับไหนคะ"

อู๋ฮ่าวยิ้มรับ "เข้าใจแบบนี้อาจจะยากหน่อย งั้นถ้าแปลงหน่วยออกมา ก็คือสูงสุดที่ 60.7588 หมื่นล้านล้านครั้งต่อวินาที"

"60.7588 หมื่นล้านล้านครั้งต่อวินาที!" เจียงหนานทวนคำด้วยสีหน้าตื่นตะลึง

อู๋ฮ่าวพยักหน้าตอบ "ใช่ครับ 60.7588 หมื่นล้านล้านครั้งต่อวินาที แม้สถิตินี้จะยังไม่เท่ากับซูเปอร์คอมพิวเตอร์อันดับหนึ่งของสหรัฐอเมริกาที่ทำได้กว่า 110 หมื่นล้านล้านครั้งต่อวินาที แต่ในวงการซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ก็ถือว่าอยู่ในอันดับต้นๆ

และนี่เป็นเพียงซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิกเครื่องแรกที่เราสร้างขึ้น การเริ่มต้นที่สูงขนาดนี้ หมายความว่าพื้นที่ในการเติบโตของมันจะกว้างไกลกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์แบบดั้งเดิมมาก

สำหรับเรา นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น และสำหรับเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์โฟตอนิก นี่ก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเช่นกัน"

"ฉันเห็นรูปถ่ายไม่กี่รูปที่พวกคุณโพสต์ลง เสาเรืองแสงในรูปพวกนั้นคือซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า' เครื่องนี้ใช่ไหมคะ" เจียงหนานรับแท็บเล็ตโปร่งใสมา แล้วชี้ไปที่รูปภาพบนนั้นพร้อมกับถามอู๋ฮ่าว

อู๋ฮ่าวยิ้มพยักหน้า "ถูกต้องครับ เสาเรืองแสงเหล่านี้คือตัวเครื่องหลักของซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า'"

"เสาแบบนี้มีทั้งหมดกี่ต้นคะ?"

"หนึ่งร้อยแปดต้นครับ!"

"หนึ่งร้อยแปดต้น ตัวเลขนี้ตั้งใจออกแบบมาหรือเปล่าคะ" เจียงหนานอดถามไม่ได้

อู๋ฮ่าวส่ายหน้า "ไม่ได้เจตนาออกแบบครับ คงต้องบอกว่ามีความบังเอิญมากเกินไปหน่อยมั้งครับ"

"สวยงามมากค่ะ และดูมีความเป็นไซไฟแห่งโลกอนาคตมากๆ"

เจียงหนานกล่าวชม แล้วถามเขาต่อ "ซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิกเครื่องนี้มีชื่อที่มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมดั้งเดิมของเรามากอย่าง 'เต๋า' การตั้งชื่อแบบนี้มีที่มาหรือความหมายแฝงอะไรไหมคะ"

หึหึ อู๋ฮ่าวยิ้มส่ายหน้า "จริงๆ แล้ว คือทุกคนอยากได้ชื่อที่ฟังดูยิ่งใหญ่หน่อย สามารถเป็นตัวแทนของพวกเราในเวทีโลก และมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของเราเอง

พวกเราคิดกันอยู่นาน สุดท้ายก็รู้สึกว่า ถ้าจะให้คนเห็นชื่อแล้วนึกถึงเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของเรา และทำให้คนจดจำได้ลึกซึ้ง คำว่า 'เต๋า' นี้เหมาะสมที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่ใช่แค่ความหมายที่แฝงอยู่ในคำว่า 'เต๋า' แต่ยังรวมถึงวัฒนธรรมและจิตวิญญาณที่คำว่า 'เต๋า' เป็นตัวแทนด้วย

สำหรับเรา 'เต๋า' คือหนทางที่เราใช้ค้นหาสัจธรรม และยังเป็นคำตอบของสัจธรรมที่เราเพียรพยายามตามหา ดังนั้นการนำมาใช้กับซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิกเครื่องนี้ จึงเหมาะสมที่สุดครับ"

"เป็นชื่อที่ยอดเยี่ยมมากค่ะ!" เจียงหนานเห็นด้วย

"ขอบคุณครับ" อู๋ฮ่าวยิ้ม

เจียงหนานดูสมุดจด แล้วถามต่อทันที "เราทราบมาว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า' เครื่องนี้ได้เข้าสู่ระยะทดลองเดินเครื่องแล้ว ถ้าอย่างนั้นจะเริ่มเดินเครื่องอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่คะ และคนทั่วไปอย่างพวกเราจะได้ใช้งานจริงเมื่อไหร่"

อู๋ฮ่าวพยักหน้า แล้วยิ้มตอบ "จริงๆ แล้วเรื่องที่ว่าจะเดินเครื่องอย่างเป็นทางการเมื่อไหร่ ผมเองก็ยังระบุเวลาที่แน่นอนไม่ได้ เพราะเราไม่มีต้นแบบให้อ้างอิง เลยคาดการณ์เปรียบเทียบไม่ได้ แต่ผมเชื่อว่าคงไม่นานเกินรอ ผมมีความมั่นใจในเทคโนโลยีและทีมงานของเราอย่างเต็มเปี่ยม

ส่วนเรื่องที่ว่าจะให้คนทั่วไปได้ใช้งานเมื่อไหร่นั้น ผมคิดว่าคงต้องรอให้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า' เครื่องนี้เดินเครื่องอย่างเป็นทางการก่อนค่อยว่ากัน

เพราะสำหรับเรา เราเองก็มีความจำเป็นเร่งด่วนที่ต้องใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนิก 'เต๋า' เครื่องนี้มาแสดงประสิทธิภาพเพื่อรองรับงานวิจัยของเรา

ความจริงในช่วงสองปีมานี้ เราเป็นผู้ใช้รายสำคัญของศูนย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ต่างๆ ทั่วประเทศ ปริมาณการยื่นขอใช้งานของเราติดอันดับต้นๆ ของตารางภารกิจซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทั้งหมด เรามีความต้องการใช้งานในด้านนี้อย่างแท้จริง และนี่ก็เป็นสาเหตุที่เราเร่งวิจัยพัฒนาซูเปอร์คอมพิวเตอร์ประสิทธิภาพสูงของตัวเอง

แน่นอนว่า เรายังคงยึดมั่นในทัศนคติที่เปิดกว้าง และยินดีต้อนรับผู้เชี่ยวชาญด้านซูเปอร์คอมพิวเตอร์และคอมพิวเตอร์โฟตอนิกให้มาแลกเปลี่ยนความรู้กับเราครับ"

-------------------------------------------------------

บทที่ 1051 : ผมไม่ได้เป็นซุนหงอกงจริงๆ นะ

ท่าทีที่ควรแสดงออกก็ยังต้องแสดงออก การเปิดกว้างและความร่วมมือกับภายนอกนั้นเป็นผลดีต่อพวกอู๋ฮ่าวเองอย่างมาก แถมยังเผยแพร่ทัศนคติการเปิดกว้างของพวกเขาออกไป ซึ่งช่วยแสดงให้เห็นถึงใจกว้างและวิสัยทัศน์ของพวกเขาได้ง่ายขึ้น

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงคำพูดเท่านั้น เมื่อถึงเวลาต้องร่วมมือกันจริงๆ เงื่อนไขที่ต้องเจรจาก็ยังคงต้องเจรจากันอยู่ดี

มาถึงตรงนี้ การสัมภาษณ์ทั้งหมดถือว่าสิ้นสุดลงแล้ว อู๋ฮ่าวทักทายเจียงหนานตามมารยาทไม่กี่ประโยค จากนั้นจึงวางสายไป

แต่เขาก็ไม่ได้พักนานนัก ก็มีสายใหม่โทรเข้ามาทันที เป็นคนคุ้นเคย เพื่อนเก่าของเขา หลี่เว่ยกั๋วจากสถาบันวิจัยกองทัพอากาศ

"ผอ.หลี่ ทำไมคุณถึงมาร่วมวงครื้นเครงกับเขาด้วยล่ะครับ" อู๋ฮ่าวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม ยังไงเสียก็เป็นคนคุ้นเคย และเป็นผู้ใหญ่ที่ช่วยเหลือเขามามาก อู๋ฮ่าวย่อมรู้สึกสนิทสนมด้วยเป็นธรรมดา

"ฮ่าๆ ดูท่าจะมีคนโทรหาเธอเยอะสินะ" เสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีของหลี่เว่ยกั๋วดังออกมาจากลำโพง

อู๋ฮ่าวยิ้มพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วตอบว่า "เยอะเลยครับ มีโทรศัพท์มาทุกรูปแบบ โชคดีที่ผมไม่ได้ใช้มือถือ ไม่อย่างนั้นคงหูแตกตายไปแล้ว"

"ฮ่าๆ แอบชมของของตัวเองทางอ้อมสินะ" หลี่เว่ยกั๋วด่าทอด้วยรอยยิ้มก่อนจะเห็นด้วยว่า "แต่คำพูดนี้ก็ไม่ผิด แว่นตา AR อัจฉริยะของพวกเธอใช้สะดวกจริงๆ ดีกว่ามือถือเยอะ"

"ใช้ดีทำไมคุณถึงไม่ใช้ล่ะครับ ทำให้ผมทำได้แค่คุยเสียงกับคุณ ไม่เห็นหน้าเลย" อู๋ฮ่าวบ่นปนหัวเราะ

"ฮ่ะๆ ฉันก็อยากใช้นะ แต่ไม่ถูกระเบียบปฏิบัติ เพราะตอนนี้เป็นเวลางาน" พูดถึงตรงนี้ หลี่เว่ยกั๋วก็เปลี่ยนเรื่องทันทีว่า "เสี่ยวอู๋ ฉันได้ข่าวว่าเจ้าเด็กอย่างเธอไปก่อเรื่องใหญ่สะเทือนฟ้าอีกแล้ว ฉันจะบอกให้นะ เธอเป็นซุนหงอกงกลับชาติมาเกิดหรือไง ว่างนักหรือถึงไปแทงทะลุฟ้าเล่นน่ะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เว่ยกั๋ว อู๋ฮ่าวก็หัวเราะออกมา "ผมจะบอกว่าคุณใส่ร้ายผมแล้วนะ ผมไม่ได้ไปหาเรื่องใครเลย ทำไมถึงกลายเป็นแทงทะลุฟ้าไปได้ ฟ้านี่ก็เปราะบางเกินไปหน่อยมั้งครับ"

ในสายโทรศัพท์ หลี่เว่ยกั๋วด่ากลั้วหัวเราะว่า "ไอ้หนู อย่ามาทำไขสือกับฉัน เจ้ารู้ไหมว่าข่าวของเจ้าน่ะก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดไหน

ฉันจะบอกให้นะ เจ้าหนูอย่างเธอนี่หาเรื่องมาให้พวกเราดูได้ไม่เว้นแต่ละวัน ตอนนี้ดีล่ะ ทั่วโลกฮือฮากันไปหมด

อย่าว่าแต่เธอเลย แค่ช่วงเช้านี้ฉันก็รับสายไปสิบกว่าสายแล้ว ล้วนแต่มาถามว่าฉันรู้เรื่องนี้ไหม

ถามจนฉันหงุดหงิดจะตายอยู่แล้ว ฉันก็ไม่ใช่หัวหน้าสายตรงของอู๋ฮ่าว ไม่ใช่ญาติสนิทของเธอ แล้วก็ไม่ใช่พนักงานในสังกัดเธอ ทำไมถึงมาถามฉันกันหมดนะ"

"ฮ่ะๆ ก็เพราะพวกเขารู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเราดีไงครับ ต้องรบกวนคุณแล้ว" อู๋ฮ่าวรู้ว่าหลี่เว่ยกั๋วแกล้งโวยวายไปอย่างนั้นเอง แต่ก็ยังเอ่ยขอโทษไปตามมารยาท

"พอได้แล้ว เจ้าหนูอย่างเธอเลิกทำท่าอิดออดได้แล้ว เล่ามาสิ ว่าตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?" หลี่เว่ยกั๋วเปลี่ยนเรื่องเข้าสู่ประเด็นทันที

"เรื่องอะไรเหรอครับ?" อู๋ฮ่าวย่อมรู้อยู่แล้วว่าหลี่เว่ยกั๋วถามถึงเรื่องอะไร แต่ก็ยังแกล้งทำเป็นไม่รู้

เสียงของหลี่เว่ยกั๋วในโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างโมโห "เลิกแกล้งโง่เดี๋ยวนี้นะ ฉันกำลังพูดถึงซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนในข่าวที่พวกเธอแถลงออกมานั่น ตกลงว่ามันเป็นของจริง หรือเป็นแค่กลยุทธ์ทางการตลาดที่พวกเธอสร้างกระแสเพื่อดึงดูดความสนใจ หรือว่ามีแผนการร้ายอะไรแอบแฝงอยู่กันแน่"

"แน่นอนว่าเป็นของจริงสิครับ นิสัยของผมคุณยังไม่รู้อีกเหรอ ผมจะไปหลอกลวงในเรื่องแบบนี้ทำไม" อู๋ฮ่าวตอบกลับอย่างฉุนๆ นิดหน่อย

"ของจริงเหรอ?" น้ำเสียงประหลาดใจของหลี่เว่ยกั๋วดังมาจากในโทรศัพท์ จากนั้นก็รีบถามต่อทันทีว่า "งั้นข้อมูลที่พวกเธอประกาศออกมาน่ะ โม้ไปกี่เปอร์เซ็นต์"

เพื่อความจำเป็นในการโฆษณา การใส่ไข่ในข้อมูลประสิทธิภาพผลิตภัณฑ์เพื่อให้ตัวเลขดูสวยหรู เป็นสิ่งที่หลายบริษัททำกัน ดังนั้นหลี่เว่ยกั๋วถึงได้ถามเช่นนี้

ส่วนอู๋ฮ่าวนั้น ได้ให้คำตอบที่หนักแน่นมั่นคงว่า "พวกเราไม่เคย และไม่มีความจำเป็นต้องปลอมแปลงข้อมูลในเรื่องเหล่านี้ ข้อมูลที่ประกาศออกมานั้นเป็นความจริงและเชื่อถือได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ข้อมูลเหล่านี้ไม่กลัวการตรวจสอบใดๆ ทั้งสิ้น"

เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนี้ ปลายสายก็เงียบไปครู่หนึ่ง หลี่เว่ยกั๋วถึงได้ถอนหายใจยาว น้ำเสียงเริ่มอ่อนโยนลง "เป็นของจริงก็ดีแล้ว ฉันยังกลัวว่าเจ้าหนูอย่างเธอจะสร้างผลงานปลอมๆ ขึ้นมาเพื่อชื่อเสียงหรือการตลาด ซึ่งนั่นจะไม่เป็นผลดีต่อการเติบโตและการพัฒนาของเธอเลย"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่เว่ยกั๋ว อู๋ฮ่าวก็รู้สึกอบอุ่นใจ ยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "คุณวางใจได้เลยครับ เรื่องเสียศักดิ์ศรีแบบนั้นผมไม่มีทางทำหรอก ถึงปกติผมอาจจะดูพึ่งพาไม่ได้ไปบ้าง แต่ก็ไม่มีทางมาเล่นตลกกับเรื่องแบบนี้แน่นอน ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ"

"พูดอะไรแบบนั้น" หลี่เว่ยกั๋วพูดประโยคหนึ่ง แล้วถามต่อทันทีว่า "ก่อนหน้านี้ที่เธอมาปักกิ่ง ไม่ใช่บอกว่าชิปโฟตอนยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยพัฒนาหรอกหรือ ทำไมจู่ๆ ถึงวิจัยสำเร็จ แถมยังเริ่มทดลองเดินเครื่องแล้วล่ะ สรุปว่าเจ้าเด็กอย่างเธอปาระเบิดควันใส่พวกเราเพื่อทำให้สับสนสินะ

ทำไม หรือกลัวพวกเราจะแย่งของของเธอไป ร่วมมือกับพวกเรามาตั้งนานแล้ว ทำไมเจ้าหนูอย่างเธอถึงไม่มีจิตสำนึกเอาซะเลย"

"ดูคุณพูดเข้าสิ ผมเป็นคนแบบนั้นเหรอครับ" อู๋ฮ่าวตอบอย่างฉุนๆ "ก่อนหน้านี้ผมไม่ได้หลอกพวกคุณจริงๆ ชิปโฟตอนพวกเรากำลังวิจัยพัฒนาอยู่จริงๆ เวลาในการวิจัยพัฒนาซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนเครื่องนี้เริ่มมาก่อนชิปโฟตอนนานมาก ในจุดนี้ผมเชื่อว่าพวกคุณก็น่าจะพอรู้นะครับ"

"งั้นซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนเครื่องนี้มันเรื่องอะไรกัน?" หลี่เว่ยกั๋วอดไม่ได้ที่จะถามจี้

อู๋ฮ่าวยิ้มแล้วตอบว่า "ซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนเครื่องนี้ พวกเราเป็นคนวิจัยพัฒนาขึ้นมาจริงๆ เพียงแต่ว่าข้างในมันไม่ได้ใช้ชิปโฟตอนครับ"

"ไม่ได้ใช้? เจ้าหนูอย่างเธอช่วยอธิบายให้ 'พวกเรา' ฟังหน่อยซิ"

เมื่อได้ยินคำว่า 'พวกเรา' ในประโยคของหลี่เว่ยกั๋ว อู๋ฮ่าวก็รู้ทันทีว่าเป็นเรื่องอะไร ดูท่าทางฝั่งนั้นจะไม่ได้มีแค่หลี่เว่ยกั๋วคนเดียว มิน่าล่ะเขาถึงไม่ใช้วิดีโอคอลคุยกับเขา

เมื่อคิดได้ดังนี้ อู๋ฮ่าวก็ปรับน้ำเสียง ตอบกลับอย่างจริงจังว่า "ครับ บนซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนเครื่องนี้ พวกเราไม่ได้ใช้ชิปโฟตอนจริงๆ แต่มีการใช้โมดูลประมวลผลโฟตอนแบบหนึ่ง พวกคุณจะมองว่ามันเป็นชิปโฟตอนชิ้นหนึ่งก็ได้ หรือจะมองว่าเป็นคอมพิวเตอร์โฟตอนเครื่องหนึ่งก็ได้ หรือคุณจะเรียกมันว่าหน่วยประมวลผลกลางแบบโฟตอน (Photon CPU) ก็ได้ครับ"

"ความหมายของเธอก็คือ โมดูลประมวลผลโฟตอนตัวนี้ไม่ใช่ชิป หรือจะพูดอีกอย่างก็คือหน่วยประมวลผลหลักภายในซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนรุ่น 'เต๋า' เครื่องนี้ไม่ใช่ชิปโฟตอน แต่เป็นหน่วยประมวลผลกลางแบบโฟตอนชนิดนี้ ซึ่งก็คือโมดูลประมวลผลโฟตอนที่เธอพูดถึงสินะ" หลี่เว่ยกั๋วตีความ

อู๋ฮ่าวพยักหน้ารับ "เป็นอย่างนั้นครับ แม้ว่าเราจะเชี่ยวชาญเทคโนโลยีการผลิตเลนส์ประกอบที่จำเป็นสำหรับการสร้างชิปโฟตอนแล้ว แต่การที่จะจำลองกลุ่มเลนส์ที่ซับซ้อนให้ออกมาอยู่ในผลึกใสพิเศษขนาดเล็กอย่างแม่นยำนั้น พูดตามตรงว่ายังมีความยากลำบากอยู่มากครับ

ด้วยเทคโนโลยีและกรรมวิธีที่เรามีอยู่ในปัจจุบัน การจะทำให้สำเร็จยังคงมีความยากลำบากอยู่ระดับหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีปัญหาทางเทคนิคด้านอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น ด้านแหล่งกำเนิดแสง รวมถึงชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์อื่นๆ ที่ต้องใช้งานร่วมกัน เป็นต้น ซึ่งล้วนต้องทำการวิจัยเพื่อเอาชนะอุปสรรคเหล่านี้ให้ได้"