บทที่ 1022 : โดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่ "ผึ้งสังหาร" | บทที่ 1023 : จะเป็นลาหรือม้า ก็ต้องจูงออกมาเดินโชว์

บทที่ 1022 : โดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่ "ผึ้งสังหาร"

ฮ่าฮ่าฮ่า อู๋ฮ่าวได้ยินคำแนะนำของโจวหย่งฮุยแล้วก็หัวเราะออกมา: "ของสิ่งนี้ไม่เลว ไว้ส่งมาให้ฉันเล่นสักอันสิ"

"ไม่มีปัญหาครับ เรารู้สึกเป็นเกียรติมาก" โจวหย่งฮุยพูดพร้อมรอยยิ้ม

อื้ม อู๋ฮ่าวพยักหน้า: "โดรนจิ๋วแบบนี้ไม่ว่าจะในสนามรบ หรือด้านข่าวกรองความมั่นคง รวมถึงงานด้านความสงบเรียบร้อย (ตำรวจ) ล้วนมีประโยชน์กว้างขวางมาก ผมยังกังวลอยู่เลยว่างานจูไห่แอร์โชว์ครึ่งปีหลังนี้เราจะไม่มีอะไรไปโชว์ เจ้าสิ่งนี้แหละคือผลิตภัณฑ์ที่ดีที่สุดที่เราจะนำไปจัดแสดง"

โจวหย่งฮุยพยักหน้า: "ถ้างั้นก็ดีเลยครับ ถือโอกาสช่วงนี้ เราจะได้ขัดเกลาอุปกรณ์พวกนี้ให้ดี พยายามสร้างผลงานที่ดีในงานแอร์โชว์ให้ได้"

"ผมมั่นใจในเรื่องนี้มาก" อู๋ฮ่าวมองดูอุปกรณ์เหล่านี้ด้วยใบหน้าเปี่ยมความมั่นใจ

หึหึ โจวหย่งฮุยพูดกลั้วหัวเราะ: "ความจริงแล้ว เรายังทำโดรนที่เล็กกว่านี้ออกมาอีกสองรุ่น รุ่นหนึ่งมีขนาดเท่าแมลงวันหรือยุงเลยทีเดียว แต่เพราะมันเล็กเกินไป การใช้งานเลยจำกัดมาก ตอนนี้เลยยังอยู่ในห้องแล็บไม่ได้เอาออกมาโชว์ครับ"

อู๋ฮ่าวโบกมือ: "ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นเลย โดรนจิ๋วแบบนี้ก็มีประโยชน์กว้างขวางเหมือนกัน ถึงเวลาพวกคุณก็เอาออกมาโชว์พร้อมกันเลย ผมเชื่อว่าต้องมีคนสนใจเยอะแน่ ไม่ใช่แค่โดรนแบบนี้ พวกคุณลองทำพวกรถจิ๋วไร้คนขับ หรือเรือจิ๋วไร้คนขับดูบ้างก็ได้ อย่าเห็นว่ามันเล็กนะ บทบาทที่มันทำได้นั้นมหาศาลมาก"

"ครับ ผมจะจัดตั้งทีมเทคนิคเฉพาะทางมาวิจัยในด้านนี้ครับ" โจวหย่งฮุยพยักหน้า จากนั้นหยิบกล่องอีกใบที่วางอยู่ข้างๆ ขึ้นมาเปิด ภายในนั้นมีโดรนที่มีลักษณะเหมือนโดรนสอดแนมจิ๋วเมื่อครู่แทบจะทุกประการ เพียงแต่มีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย จากนั้นเขาก็แนะนำให้อู๋ฮ่าวฟังอย่างจริงจัง

"ประธานอู๋ นี่คือโดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่ที่เราพัฒนาต่อยอดมาจากโดรนสอดแนมฮูเฟิง (แตน) มีชื่อเล่นว่า 'ผึ้งสังหาร' ครับ!"

"ผึ้งสังหาร หึ ชื่อนี้ตั้งได้น่าขนลุกจริงๆ" อู๋ฮ่าวมองโดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่ในมือโจวหย่งฮุยที่มีขนาดใหญ่กว่านิ้วกลางผู้ใหญ่เพียงเล็กน้อย แผ่นหลังก็อดรู้สึกเย็นวาบไม่ได้

ของสิ่งนี้ช่างเหมือนกับฉายา "ผึ้งสังหาร" จริงๆ ร้ายกาจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ มันเรียกได้หลายชื่อ หรือจะบอกว่ามีหลายรูปแบบก็ได้ หนึ่งในนั้นที่ทุกคนน่าจะคุ้นเคยกันดี นี่มันก็คือกระสุนอัจฉริยะนั่นเอง

เกี่ยวกับกระสุนอัจฉริยะ ความจริงไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดา ผู้เชี่ยวชาญทางทหาร หรือนักวิทยาศาสตร์ ต่างก็เคยจินตนาการถึงมันมานับครั้งไม่ถ้วน สิ่งที่ทุกคนเห็นตรงกันก็คือ กระสุนอัจฉริยะแบบนี้สามารถเลือกเป้าหมายในการโจมตีได้เหมือนกับขีปนาวุธ

และเจ้าโดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่ 'ผึ้งสังหาร' ตัวนี้ จะบอกว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของกระสุนอัจฉริยะก็ว่าได้

โจวหย่งฮุยโชว์โดรน 'ผึ้งสังหาร' ในมือ พร้อมยิ้มและแนะนำให้อู๋ฮ่าวฟัง

"จะเรียกว่าเป็นโดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่ สู้เรียกว่ามันเป็นขีปนาวุธลูกหนึ่งเลยจะดีกว่า เพียงแต่ระบบขับเคลื่อนของมันใช้มอเตอร์ใบพัดในการบิน ที่ผมบอกว่ามันเหมือนขีปนาวุธ เพราะมันมีฟังก์ชันเหมือนกันเป๊ะ เพียงแค่สวมแว่น AR อัจฉริยะ เราก็สามารถควบคุมโดรนตัวนี้ให้พุ่งชนเป้าหมายที่ล็อกไว้ได้เลย"

พูดถึงตรงนี้ โจวหย่งฮุยก็เว้นจังหวะหายใจแล้วพูดต่อ: "แน่นอนครับ ในการรบจริง มันต้องใช้คู่กับอุปกรณ์ยิง หลักการของอุปกรณ์ยิงก็คล้ายกับขีปนาวุธต่อต้านรถถังของเรา คือใช้ศูนย์เล็งแบบออปติคอลเล็งและล็อกเป้าหมาย แล้วกดยิง โดรนรุ่นนี้ก็จะบินเข้าโจมตีเป้าหมาย หรือจะใช้เลเซอร์ชี้เป้านำวิถีก็ได้เช่นกัน"

พูดจบ โจวหย่งฮุยก็โชว์ปืนลักษณะพิเศษที่วางอยู่ข้างๆ ให้อู๋ฮ่าวดู: "นี่คือเครื่องยิงที่เราออกแบบพัฒนามาเพื่อโดรนรุ่นนี้โดยเฉพาะ จะเรียกว่าปืนไรเฟิลรุ่นใหม่ก็ได้ครับ

รูปร่างมันอาจจะดูคล้ายปืนซุ่มยิง แต่โครงสร้างภายในต่างกันมาก เริ่มจากส่วนกล้องเล็ง นี่คือศูนย์เล็งของปืน หรือเครื่องยิงตัวนี้

พลยิงจำเป็นต้องเล็งเป้าหมายก่อนทำการยิง

โดรนรุ่นนี้สามารถบรรจุลงในแม็กกาซีนพิเศษ แม็กกาซีนของปืนรุ่นนี้บรรจุโดรนได้ 10 ลำ การใช้งานคล้ายปืนซุ่มยิง แต่ต่างกันตรงที่ปืนซุ่มยิงต้องใช้สไนเปอร์ที่ฝึกฝนมาอย่างดี ส่วนคนยิงปืนรุ่นนี้ แค่ผ่านการฝึกอบรมง่ายๆ ก็ใช้ได้แล้วครับ

แน่นอน นอกจากเครื่องยิงแบบปืนซุ่มยิงแล้ว เรายังทำเป็นเครื่องยิงอัตโนมัติคล้ายปืนกลได้ด้วย เพื่อใช้ในการยิงเร็ว

ถ้าติดตั้งศูนย์เล็งและอุปกรณ์ตรวจจับที่ดีกว่านี้ ก็สามารถยิงรัว ควบคุมเป็นฝูง และโจมตีแม่นยำได้เลยครับ"

อู๋ฮ่าวมองดูปืนซุ่มยิงหน้าตาแปลกประหลาดนี้แล้วก็เริ่มสนใจ ถามขึ้นว่า: "แล้วระยะยิงล่ะ ได้ไกลแค่ไหน"

"เนื่องจากใช้ศูนย์เล็งแบบติดตั้งภายนอก ระยะยิงทางทฤษฎีได้ถึงสองกิโลเมตร แต่ระยะหวังผลจริงอยู่ที่ประมาณหนึ่งกิโลเมตรครับ"

"ก็พอๆ กับระยะยิงของปืนซุ่มยิงทั่วไปสินะ" อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้มๆ

โจวหย่งฮุยพยักหน้ารับ: "ใช่ครับ ปกติระยะการรบแบบแม่นยำสูงก็มักจะอยู่ในระยะหนึ่งพันเมตร ไกลกว่านั้นกระสุนก็จะปลิวคลาดเคลื่อนแล้ว"

"แล้วความเร็วล่ะ?"

"ประมาณสองร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงครับ"

อู๋ฮ่าวพยักหน้า ตัวเล็กแค่นี้ แถมใช้มอเตอร์ไฟฟ้าขับเคลื่อน ความเร็วขนาดนี้ถือว่าสูงมากแล้ว

"ตัวเล็กขนาดนี้ น่าจะได้รับผลกระทบจากลมได้ง่ายนะ" อู๋ฮ่าวหยิบโดรนขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด

"ท่านพูดถูกครับ มันถูกรบกวนจากลมได้ง่าย แต่จะไม่ส่งผลต่อความแม่นยำในการโจมตี โดรนรุ่นนี้จะปรับทิศทางตลอดการบินเพื่อให้ชนเป้าหมายได้แม่นยำ

แต่ถ้าลมแรงเกินไปก็ไม่ควรใช้ รวมถึงถ้าฝนตกหนักเกินไปก็บินไม่ได้เหมือนกันครับ" โจวหย่งฮุยอธิบาย

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้ายิ้มๆ: "ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ของสิ่งนี้มีพื้นที่ให้แสดงศักยภาพมากกว่าที่คุณคิดเยอะ

ไม่ใช่แค่สงคราม แต่ในด้านความปลอดภัยสาธารณะก็มีประโยชน์มาก เช่น เวลาตำรวจจัดการกับคดีร้ายแรง มักจะเจอคนร้ายจับตัวประกันแล้วซ่อนตัวอยู่

ปืนซุ่มยิงทั่วไปอาจจะยิงลำบากเพราะมุมมอง สิ่งกีดขวาง หรือกลัวโดนตัวประกัน

เวลานี้แหละที่เจ้าโดรนรุ่นนี้จะแสดงจุดเด่น

เราคุมมันให้บินอ้อมตัวประกันหรือสิ่งกีดขวางเข้าไปโจมตีได้ ความเร็วสองร้อยกว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมง แม้จะไม่เร็วเท่ากระสุนปืน แต่ความเล็กและความเงียบของมันก็เพียงพอที่จะชดเชยเรื่องความเร็ว ในการจัดการคดีแบบนี้ มันจะสร้างผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว"

-------------------------------------------------------

บทที่ 1023 : จะเป็นลาหรือม้า ก็ต้องจูงออกมาเดินโชว์

"ที่คุณพูดมาถูกต้องแล้วครับ ตอนแรกเราแค่ต้องการสร้างโดรนโจมตีแบบพลีชีพที่มีขนาดเล็กพอ

แต่เมื่อเราศึกษาลึกลงไปในด้านนี้เรื่อยๆ เราก็พบว่ามันเหมาะที่จะนำมาใช้ทดแทนปืนไรเฟิลซุ่มยิงบางชนิด เพื่อปฏิบัติภารกิจซุ่มยิงที่แม่นยำมากกว่าครับ" โจวหย่งฮุยพูดกับอู๋ฮ่าวด้วยรอยยิ้ม

"อานุภาพเป็นยังไงบ้าง?" อู๋ฮ่าวพิจารณาโดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่ในมืออย่างละเอียด แล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"อานุภาพถือว่าน่าประทับใจมากครับ ที่ส่วนหน้าหรือส่วนหัวรบของโดรนโจมตีแบบพลีชีพรุ่นใหม่นี้ เราได้ติดตั้งหัวรบดินโพรง (Shaped Charge) ที่คล้ายกับกระสุนเจาะเกราะเอาไว้

หัวรบชนิดนี้จะมีโพรงทรงสมมาตรแกนหมุนหันปากไปทางด้านหน้าของดินระเบิด ภายในมีแผ่นไลเนอร์ (Liner) ซึ่งโพรงและแผ่นไลเนอร์นี้โดยทั่วไปจะเป็นทรงกรวย หรืออาจเป็นทรงครึ่งทรงกลมและรูปทรงอื่นๆ ก็ได้

เมื่อหัวรบระเบิด คลื่นการระเบิดรอบๆ โพรงจะรวมตัวเข้าสู่ศูนย์กลาง แผ่นไลเนอร์โลหะจะบีบตัวเข้าหาแกนอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดลำพุ่งโลหะความเร็วสูงพุ่งไปข้างหน้า

ความเร็วส่วนหน้าของลำพุ่งอาจสูงถึง 8,000 เมตรต่อวินาทีขึ้นไป ส่วนด้านหลังจะช้ากว่า อยู่ที่ประมาณ 500 เมตรต่อวินาที ลำพุ่งโลหะความเร็วสูงนี้สามารถเจาะเกราะได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นหัวรบดินโพรงจึงเรียกว่าหัวรบเจาะเกราะพลังงานรวม หรือหัวรบระเบิดทำลายเกราะ

แน่นอนครับ ถึงโครงสร้างจะเหมือนกัน แต่เนื่องจากปริมาณดินระเบิดน้อยมาก อานุภาพจึงมีจำกัด แต่ทว่าลำพุ่งโลหะที่เกิดจากการระเบิดนั้น ก็เพียงพอที่จะทำให้คนบาดเจ็บถึงตายได้

แถมอานุภาพแบบนี้ค่อนข้างกระจุกตัว จึงส่งผลกระทบต่อพื้นที่โดยรอบน้อยมาก สามารถนำไปใช้ในสภาพแวดล้อมที่มีผู้คนหนาแน่นได้ครับ"

หลังจากฟังคำแนะนำของโจวหย่งฮุย อู๋ฮ่าวก็ส่ายหน้า "ต่อให้เป็นการระเบิดแบบกำหนดทิศทางของดินโพรง แต่สะเก็ดที่เกิดจากการระเบิดก็ยังส่งผลกระทบต่อพื้นที่โดยรอบอยู่ดี

การนำไปใช้ในสนามรบเพื่อยิงอย่างแม่นยำน่ะทำได้ แต่ถ้าจะเอาไปใช้ในภารกิจช่วยตัวประกันหรือต่อต้านการจี้ชิงตัวประกัน ดูจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่

ดังนั้นพวกคุณต้องวิจัยเรื่องความรุนแรงของหัวรบต่อไป เพื่อหาวิธีการสังหารที่ปลอดภัยกว่านี้"

"ครับ เดี๋ยวเราจะเริ่มดำเนินการวิจัยและพัฒนาในด้านนี้ทันทีครับ" โจวหย่งฮุยตอบรับอย่างฉะฉาน

อู๋ฮ่าวพยักหน้า คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดกับโจวหย่งฮุยว่า "เอาอย่างนี้ กลางเดือนพฤษภาคมจะมีงานแสดงอุปกรณ์ตำรวจที่จินเหมิน พอดีพวกเขาส่งคำเชิญมาให้เรา เดิมทีผมไม่ได้กะจะไปร่วม แต่ตอนนี้ผมคิดว่าเราจัดเตรียมอุปกรณ์สักหน่อยแล้วไปร่วมงานสักครั้งก็น่าจะได้นะ

คุณเตรียมตัวหน่อย ถึงเวลาแล้วไปเดินดูงานกับผม จะได้ถือโอกาสพูดคุยแลกเปลี่ยนกับผู้เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์ตำรวจและเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เกี่ยวข้อง เพื่อฟังความคิดเห็นของพวกเขาดู"

"ขอบคุณครับประธานอู๋" โจวหย่งฮุยรีบกล่าวขอบคุณ กิจกรรมแลกเปลี่ยนกับภายนอกแบบนี้ โดยเฉพาะการได้รับฟังความคิดเห็นจากตำรวจ มีประโยชน์อย่างมากต่อการวิจัยและปรับปรุงงานของพวกเขา

อู๋ฮ่าวโบกมือ จากนั้นมองดูอุปกรณ์ที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วทำสีหน้าสนใจพร้อมพูดว่า "ยังไงล่ะ ตอนนี้แนะนำอุปกรณ์จบแล้ว ถึงเวลาสาธิตของจริงหรือยัง จะเป็นลาหรือม้า ก็ต้องจูงออกมาเดินโชว์กันหน่อยไม่ใช่เหรอ"

"ฮ่าๆ รอประโยคนี้ของคุณอยู่เลยครับ" พูดจบโจวหย่งฮุยก็กวักมือเรียก เห็นชายสองคนสวมชุดฝึกวิ่งเหยาะๆ เข้ามา ทำความเคารพอู๋ฮ่าว แล้วเริ่มเตรียมการทันที

"สองคนนี้เป็นทหารผ่านศึกที่เราจ้างมาจากกองทัพ ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ทดสอบอาวุธยุทโธปกรณ์ของเราครับ" โจวหย่งฮุยแนะนำให้เขารู้จัก

อู๋ฮ่าวพยักหน้าเมื่อได้ยินดังนั้น แล้วยืนดูทั้งสองคนเตรียมความพร้อม สิ่งแรกที่จะทดสอบย่อมเป็นโดรนลาดตระเวนที่ปรับปรุงมาจาก 'ผู้เก็บกวาดสนามรบ' โดรนโจมตีอัจฉริยะขนาดจิ๋วรุ่นที่สอง

เห็นคนหนึ่งถือเครื่องยิงลูกระเบิดขนาด 40 มม. แบบพกพา แล้วเล็งไปที่ท้องฟ้าด้านหน้า ส่วนอีกคนถือรีโมตคอนโทรลและจ้องมองไปที่หน้าจอ

"ยิง!"

สิ้นเสียงคำสั่ง เจ้าหน้าที่ทดสอบที่ถือเครื่องยิงลูกระเบิดก็เหนี่ยวไกทันที

ปุ๊! เสียงเหมือนตอนเปิดขวดแชมเปญ เสียงเบามาก แล้วโดรนก็ถูกยิงขึ้นสู่ท้องฟ้า แขนทั้งสี่ข้างที่พับอยู่ในตัวเครื่องกางออกทันที มอเตอร์ที่ปลายแขนหมุนใบพัดอย่างรวดเร็ว โดรนเหมือนจุดระเบิดครั้งที่สองกลางอากาศ แล้วพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

นอกจากนี้ บนหน้าจอขนาดใหญ่ด้านข้างยังแสดงภาพแบบเรียลไทม์ที่ส่งกลับมาจากเซ็นเซอร์ออปติคัลรูรับแสงสังเคราะห์บนตัวโดรน

ส่วนโจวหย่งฮุยก็เริ่มบรรยายอยู่ข้างๆ "โดรนถูกบรรจุอยู่ในเครื่องยิงลูกระเบิดและใช้ก๊าซอัดแรงดันในการยิงออกไป หลังจากถูกยิงออกไปแล้ว แขนทั้งสี่ของโดรนจะกางออกทันที มอเตอร์จะหมุนใบพัด ให้พลังงานเพียงพอแก่โดรนในชั่วพริบตา พาให้มันบินไปในระยะไกลได้อย่างรวดเร็ว

ภาพบนหน้าจอตอนนี้ คือภาพการลาดตระเวนที่โดรนส่งกลับมาแบบเรียลไทม์ครับ เราจะเห็นได้ว่าโดรนกำลังตรวจจับและระบุเป้าหมายบางอย่างในพื้นที่ทดสอบ พร้อมกับตีกรอบเป้าหมายที่น่าสงสัย เช่น นี่คือฐานที่มั่นที่เราจัดฉากไว้ รถถัง รถหุ้มเกราะ และเป้าหมายที่เกี่ยวข้อง

เจ้าหน้าที่ควบคุมแนวหลังสามารถตั้งค่าโหมดบินลาดตระเวนอัตโนมัติได้ตามความต้องการ โดรนจะทำการลาดตระเวนตามแผนที่วางไว้โดยอัตโนมัติ หรือตามพื้นที่และเส้นทางที่กำหนดไว้

แถมยังสามารถสร้างแผนที่ 3 มิติที่แม่นยำมากของพื้นที่นั้นๆ ได้ในเวลาอันสั้น เพื่อให้เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนของเราสามารถสังเกตการณ์สถานการณ์จริงในพื้นที่ได้ละเอียด ชัดเจน และมองเห็นได้หลายมุมมองครับ

ยิ่งไปกว่านั้น โดรนลาดตระเวนรุ่นนี้ยังสามารถทำงานร่วมกันหลายเครื่อง ลาดตระเวนร่วมกัน และนำภาพข้อมูลที่ได้มาต่อเข้าด้วยกันโดยอัตโนมัติ ซึ่งสะดวกมากๆ ครับ"

อู๋ฮ่าวมองภาพบนหน้าจอแล้วเผยรอยยิ้ม จากนั้นโบกมือบอก "เอาล่ะ ให้บินกลับได้"

โจวหย่งฮุยพยักหน้า แล้วสั่งการเจ้าหน้าที่ทดสอบทั้งสองทันที ไม่นานนัก ก็เห็นโดรนลาดตระเวนบินกลับมาอยู่เหนือศีรษะของเจ้าหน้าที่ทดสอบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลอยตัวนิ่งและค่อยๆ ร่อนลงจอดบนมือของเจ้าหน้าที่คนหนึ่งในที่สุด

"ไม่เลว การยิงและการเก็บกู้สะดวกดีทีเดียว" อู๋ฮ่าวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

โจวหย่งฮุยพยักหน้ารับ "ใช่ครับ ในกรณีฉุกเฉินกลางป่าเขา หากจำเป็น ก็สามารถขึ้นบินและลงจอดได้โดยตรงโดยไม่ต้องใช้เครื่องยิงลูกระเบิด"

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย "แต่ก็ยังต้องทำการทดสอบให้มากกว่านี้ โดยเฉพาะการทดสอบบินในสภาพภูมิประเทศ สภาพแวดล้อม และภารกิจที่หลากหลาย ขัดเกลาให้ดี ของสิ่งนี้มีอนาคตไกลมาก"

"ครับ!" โจวหย่งฮุยยิ้มรับคำ

เมื่อเห็นดังนั้น อู๋ฮ่าวจึงส่งสัญญาณต่อ "งั้นชิ้นต่อไปเลย ถึงคิวของ 'ผู้เก็บกวาดสนามรบ' โดรนโจมตีแบบพลีชีพขนาดจิ๋วรุ่นที่สองของเราแล้วใช่ไหม"

"ใช่ครับ เดี๋ยวผมให้พวกเขาเตรียมตัว" โจวหย่งฮุยพยักหน้า แล้วโบกมือไปทางด้านนั้น

ครั้งนี้ เจ้าหน้าที่ทดสอบไม่ได้หยิบเครื่องยิงลูกระเบิดแบบพกพาเหมือนก่อนหน้านี้ แต่กลับงัดเอาเครื่องยิงลูกระเบิดอัตโนมัติออกมาตั้ง ดูท่าทางคงเตรียมจะโชว์ฝีมือกันเต็มที่แล้ว