บทที่ 29 : การขูดรีดที่สมเหตุสมผล

บทที่ 29 : การขูดรีดที่สมเหตุสมผล

เมื่อเห็นความตื่นเต้นที่ปิดไม่มิดบนใบหน้าของคนเหล่านั้น เจนสันก็เผยรอยยิ้มออกมา แม้ว่าราคา 130 ล้านดอลลาร์จะดูแพงไปบ้าง แต่เมื่อเทียบกับเทคโนโลยีแห่งยุคสมัยนี้แล้ว เงินจำนวนนี้ถือว่าไม่เท่าไหร่เลย

ยิ่งไปกว่านั้น เจนสันและนักวิจัยของบริษัท SPX ยังได้ค้นพบด้วยความประหลาดใจว่า เทคโนโลยีนี้เข้ากันได้เป็นอย่างดีกับโครงการใหญ่ที่พวกเขากำลังดำเนินการอยู่ แถมยังช่วยแก้ปัญหาที่กวนใจพวกเขามาตลอดได้อีกหลายอย่าง

นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาตัดสินใจยกเลิกวันหยุดพักร้อนอย่างเด็ดขาด แล้วบินด่วนมาที่หางโจว

แต่สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือ อู๋ฮ่าวหลุดออกจากภวังค์ความตื่นเต้นนั้นอย่างรวดเร็ว แล้วมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม

เจนสันเห็นดังนั้นจึงยิ้มแล้วถามว่า "อู๋ คุณพอใจกับข้อตกลงฉบับนี้ไหม"

อู๋ฮ่าวยิ้มแต่ไม่ได้ตอบคำถาม เขากลับมองไปที่อีกฝ่ายแล้วพูดว่า "คุณเจนสัน เท่าที่ผมรู้ บริษัทของคุณทำธุรกิจเกี่ยวกับอวกาศและยานยนต์เป็นหลัก ดูเหมือนจะไม่ค่อยจำเป็นต้องใช้เทคโนโลยีของเราเท่าไหร่นะครับ"

เจนสันได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้า "ไม่หรอกอู๋ อันที่จริงเราสามารถนำเทคโนโลยีของคุณไปใช้ได้ในหลายด้าน

เช่น เทคโนโลยีรถยนต์ไร้คนขับ เทคโนโลยีนี้ของคุณจะช่วยเราได้อย่างมาก และเปิดแนวคิดใหม่ให้กับเรา"

อู๋ฮ่าวพยักหน้าแล้วยิ้มต่อ "แล้วมีอะไรอีกไหมครับ"

เมื่อถูกซักไซ้ เจนสันก็รู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่ก็ยังยิ้มตอบ "เช่น ในด้านการขนส่งโลจิสติกส์อัจฉริยะด้วยโดรน ผมก็สนใจมากเช่นกัน"

"แล้วมีอีกไหม" อู๋ฮ่าวมองเขาแล้วถามต่อ

"หือ?"

การซักไซ้ไม่หยุดของอู๋ฮ่าวทำให้เจนสันอดขมวดคิ้วไม่ได้ "อู๋ คุณหมายความว่ายังไง"

อู๋ฮ่าวไม่ได้ตอบ แต่กลับมองเขาแล้วยิ้ม "ผมยังไม่ได้แสดงความยินดีกับคุณและบริษัทของคุณเลยนะ ยินดีด้วยที่ปล่อยดาวเทียม 60 ดวงได้สำเร็จ

เมื่อวานผมยังเห็นรูปในเวยปั๋วเลย บนท้องฟ้ายามค่ำคืนอันกว้างใหญ่ปรากฏแถบดาวสว่างไสว มันช่างงดงามตระการตาจริงๆ"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว สีหน้าของเจนสันก็เปลี่ยนไปทันที แม้จะเป็นเพียงชั่วพริบตา แต่อู๋ฮ่าวก็จับสังเกตได้อย่างแม่นยำ

เขาเดาถูกจริงๆ

อู๋ฮ่าวลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วพูดต่อด้วยรอยยิ้ม "โครงการ 'สตาร์ลิงก์' (Starlink) เดิมทีผมนึกว่ายังอยู่ในขั้นทดลอง ไม่คิดว่าจะเริ่มดำเนินการอย่างเป็นทางการเร็วขนาดนี้ แถมยังปล่อยทีเดียวตั้ง 60 ดวง ดูเหมือนว่าบริษัทของคุณจะมั่นใจในเทคโนโลยีของตัวเองมากเลยนะครับ"

"คุณต้องการจะพูดอะไร" เจนสันโน้มตัวมาข้างหน้า จ้องมองเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

อู๋ฮ่าวเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้า แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันว่า "คุณเจนสัน คุณไม่คิดบ้างหรือว่าเมื่อเทียบกับระบบ 'สตาร์ลิงก์' อันมหึมาที่ประกอบด้วยดาวเทียมสื่อสาร 1.2 หมื่นดวง เงินแค่ 130 ล้านดอลลาร์มันจะไม่ถูกไปหน่อยหรือครับ"

"นี่มันการขูดรีดชัดๆ!" เจนสันฟังคำแปลจบก็ตะโกนใส่เขาด้วยความโกรธ

การระเบิดอารมณ์กะทันหันของเจนสัน ไม่เพียงทำให้พวกอู๋ฮ่าวตกใจ แม้แต่ล่ามที่อยู่ข้างๆ ก็สะดุ้งโหยง แล้วรีบแปลให้อู๋ฮ่าวฟังอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพราะเกรงว่าอู๋ฮ่าวจะโกรธไปด้วย

แต่สิ่งที่เธอคาดไม่ถึงคือ อู๋ฮ่าวไม่ได้โกรธ แต่กลับตอบกลับไปเรียบๆ ว่า "แต่มันก็สมเหตุสมผลไม่ใช่หรือครับ"

"ไม่ มันไม่สมเหตุสมผล"

เจนสันรีบส่ายหน้า "อู๋ 130 ล้านดอลลาร์ถือเป็นราคาที่จริงใจมาก เชื่อผมเถอะ นอกจากเราแล้ว คุณจะไม่ได้ราคาที่สูงกว่านี้จากที่อื่นแน่นอน"

อู๋ฮ่าวไม่ได้รีบร้อนตอบกลับ เขาค่อยๆ จิบน้ำอย่างใจเย็น แล้วจึงมองไปที่อีกฝ่าย "นั่นก็ไม่แน่หรอกครับ มีคนมากมายที่สนใจเทคโนโลยีนี้และยอมจ่ายไม่อั้น เช่น กูเกิล (Google), อเมซอน (Amazon), ไมโครซอฟท์ (Microsoft) รวมถึงบริษัทเทคโนโลยีในประเทศของเรา อย่างเช่น ต้าเจียง (DJI) ที่เราจะไปพบในคืนนี้

ชื่อเหล่านี้คุณน่าจะเคยผ่านหูมาบ้าง พวกเขาน้ำลายหกอยากได้เทคโนโลยีนี้จะแย่ ถึงตอนนั้นราคาคงไม่ใช่แค่ 130 ล้านดอลลาร์แล้ว ผมคิดว่าเรื่องพวกนี้คุณน่าจะเข้าใจดี"

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา เจนสันไม่ได้โกรธต่ออย่างที่คนอื่นคิด แต่กลับเงียบไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถึงมองอู๋ฮ่าวแล้วพูดอย่างสงบนิ่งว่า "อู๋ คุณน่าจะเข้าใจนะว่า ถึงไม่มีเทคโนโลยีของพวกคุณ โครงการของเราก็ยังดำเนินต่อไปได้ เทคโนโลยีนี้ไม่ได้สำคัญอย่างที่คุณคิดหรอก"

"แน่นอน ผมรู้ว่าพวกคุณทำต่อได้ แต่ในเมื่อมีเทคโนโลยีที่ล้ำหน้ากว่าแล้ว ผู้คนจะกลับไปใช้เทคโนโลยีที่ล้าหลังทำไมล่ะครับ

ยิ่งไปกว่านั้น เทคโนโลยีนี้สามารถช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายมหาศาลให้กับโครงการใหญ่ขนาดนั้น อย่าลืมนะครับว่าบริษัทที่สนใจโครงการ 'สตาร์ลิงก์' ไม่ได้มีแค่เจ้าเดียว" อู๋ฮ่าวยิ้มตอบ

"แต่บริษัทที่สามารถปล่อยดาวเทียมได้ในราคาถูกขนาดนี้มีแค่ที่เดียว" เจนสันแย้งอย่างไม่ยอมแพ้

อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้ม "ถูกต้องครับ แต่นั่นก็แค่ในตอนนี้ พวกคุณไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครมาแทนที่ได้"

คำพูดนี้ทำให้เจนสันเบิกตากว้างจ้องมองเขา แต่ที่น่าแปลกใจคือเจนสันไม่ได้โกรธ กลับก้มหน้าลงไปกระซิบปรึกษากับคนข้างๆ แทน

อู๋ฮ่าวเห็นดังนั้นก็ไม่เร่งรัด เขานั่งคุยหยอกล้อกับจางจวิ้นและโจวเสี่ยวตงเบาๆ

จากบทสนทนาระหว่างอู๋ฮ่าวกับเจนสัน จางจวิ้นและเพื่อนอีกสองคนก็พอจะจับใจความได้ พวกเขาไม่ได้โง่ ย่อมรู้ว่าตัวเลขนี้ยังเพิ่มขึ้นได้อีกแน่ แต่ละคนจึงยิ้มแก้มปริ

รออยู่สักพักใหญ่ เจนสันถึงหันมาพูดกับเขาด้วยสีหน้าจริงจัง "อู๋ คุณจะรับประกันได้ยังไงว่าเทคโนโลยีของพวกคุณจะใช้กับโครงการของเราได้แน่นอน

อีกอย่าง เพื่อประเมินเทคโนโลยีนี้ให้ดียิ่งขึ้น เราต้องการให้คุณส่งมอบข้อมูลที่เกี่ยวข้องมาให้

หลังจากยืนยันเรื่องพวกนี้แล้ว เราถึงจะมาคุยเรื่องราคาบ้านั่นกันต่อ"

อู๋ฮ่าวได้ยินก็ส่ายหน้า "ข้อมูลผมให้ได้ แต่จะใช้ได้หรือไม่ พวกคุณต้องประเมินและตัดสินใจกันเอง ผมไม่รับประกัน

แต่ผมยืนยันได้อย่างหนึ่งว่า ในด้านการควบคุมจัดการแบบคลัสเตอร์อาเรย์ เทคโนโลยีของเรานำหน้าทั่วโลกแน่นอน"

"โอเค!"

เมื่อได้ยินอู๋ฮ่าวพูด เจนสันก็เก็บเอกสารแล้วลุกขึ้นยืนพูดกับเขาว่า "เราจำเป็นต้องประเมินเทคโนโลยีนี้ของคุณให้ลึกซึ้งกว่านี้ ดังนั้นการเจรจาวันนี้ขอจบแค่นี้ก่อน

เมื่อได้ผลสรุปแล้ว เราจะรีบติดต่อกลับไปเพื่อประชุมหารือกันต่อ"

อู๋ฮ่าวก็ลุกขึ้นตามแล้วพูดว่า "ไม่มีปัญหา เดี๋ยวจะส่งข้อมูลให้ครับ แต่ผมหวังว่าพวกคุณจะรีบหน่อย เพราะมีอีกหลายบริษัทกำลังรออยู่

คุณก็รู้ วัยรุ่นอย่างพวกเราไม่ได้มีความอดทนมากขนาดนั้น"

เจนสันพยักหน้า "เราจะรีบทำให้เร็วที่สุด พยายามจะให้คำตอบภายในหนึ่งสัปดาห์ ของดีย่อมต้องรอคอย หวังว่าพวกคุณจะมีความอดทนเพิ่มอีกนิด แล้วจะได้ผลตอบแทนที่มากขึ้น"

"ผมจะรอครับ!"

อู๋ฮ่าวยิ้มแล้วพูดขึ้น พลันนึกอะไรขึ้นได้จึงบอกเจนสันว่า "อ้อ ลืมบอกไป เนื่องจากมีธุระส่วนตัว พวกเราต้องรีบกลับไปที่อันซี ถ้าพวกคุณตัดสินใจได้แล้ว ก็ไปหาพวกเราที่อันซีนะครับ"

"โอ้ อันซีเหรอ ผมตั้งตารอชมทิวทัศน์ที่นั่นมานานแล้ว" เจนสันตอบพร้อมรอยยิ้ม

"งั้นเหรอครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะรอต้อนรับการมาเยือนของคุณที่นั่น!"