บทที่ 19: การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ เหยียนหลิงจีหวั่นไหว!

บทที่ 19: การเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ เหยียนหลิงจีหวั่นไหว!

แม้ในใจขององค์ชายเทียนเจ๋อจะไม่ยินยอมพร้อมใจเพียงใด แต่เขากลับจำต้องบอกเล่ารายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับคลังสมบัติไป่เยว่ให้เซียวฟานฟังอย่างหมดเปลือก

เมื่อได้ทราบที่ซ่อนของคลังสมบัติ เซียวฟานก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ดูเหมือนว่าเขาจะสามารถแลกเปลี่ยนคะแนนเพื่อนำมาบ่มเพาะระดับพลังได้เพิ่มขึ้นอีกแล้ว

"แกว๊ก!"

ทันใดนั้น เสียงร้องของเสี่ยวจินก็ดังมาจากนอกกระโจม

ปะปนมากับเสียงตะโกนโหวกเหวกและเสียงกู่ร้องเพื่อเตรียมต่อสู้ของเหล่าทหารแคว้นหาน

จิตใจของเซียวฟานไหววูบ เขาหิ้วร่างขององค์ชายเทียนเจ๋อด้วยมือข้างเดียวแล้วเดินออกจากกระโจมไป

"จับเจ้าคนร้ายนั่นไว้!"

ภายนอกกระโจม ทหารแคว้นหานจำนวนมากได้มารวมตัวกันแล้ว เมื่อเห็นเซียวฟานเดินออกมาพร้อมกับองค์ชายเทียนเจ๋อ แม่ทัพนายหนึ่งก็ออกคำสั่งแก่ทหารโดยรอบทันที

ชั่วพริบตา ทหารแคว้นหานนับร้อยนายก็เข้าล้อมกรอบเซียวฟาน เตรียมพร้อมที่จะโจมตี

เซียวฟานขมวดคิ้วเล็กน้อย เตรียมที่จะสวนกลับ

"แกว๊ก!"

แต่ในจังหวะนั้นเอง เสี่ยวจินก็ส่งเสียงร้องด้วยความโกรธเกรี้ยว พร้อมกับกระพือปีกอันทรงพลังใส่กลุ่มทหารนับร้อย

"วูบ!"

วินาทีต่อมา พายุหมุนอันน่าสะพรึงกลัวก็กวาดผ่าน ร่างของทหารแคว้นหานนับร้อยถูกแรงลมพายุจากปีกของเสี่ยวจินซัดกระเด็นถอยหลังไปในทันที!

"ตุบ!"

"ตุบ!"

"..."

ตามมาด้วยเสียงร่างกระแทกพื้นหนักๆ ดังขึ้นระงม!

ทหารแคว้นหานส่วนใหญ่ร่วงลงกระแทกพื้นอย่างแรง ในขณะที่ส่วนน้อยกระเด็นไปชนกับทหารคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลัง

หลังจากถูกซัดกระเด็น ทหารนับร้อยต่างก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

ทันใดนั้น พื้นที่รอบกระโจมของไป๋อี้เฟยก็กลายสภาพเป็นความโกลาหลวุ่นวาย

หลังจากจัดการกับพวกทหารที่กำลังจะเข้ามาโจมตีเซียวฟาน เสี่ยวจินก็โฉบลงมาอีกครั้ง พุ่งตัวไปหยุดอยู่ตรงหน้าแม่ทัพที่เพิ่งออกคำสั่งโจมตีเมื่อครู่ จะงอยปากยาวแหลมคมจิกเข้าใส่แม่ทัพผู้นั้นอย่างดุดัน

ความเร็วของเสี่ยวจินนั้นน่าเหลือเชื่อ ก่อนที่แม่ทัพผู้นั้นจะทันได้ตอบโต้ จะงอยปากของเสี่ยวจินก็เจาะทะลุศีรษะของเขาไปเสียแล้ว!

แม่ทัพผู้นั้นทำได้เพียงส่งเสียงกรีดร้องออกมาคำเดียว ก่อนจะสิ้นใจตายไปอย่างรวดเร็ว

เซียวฟานตกตะลึงกับภาพที่เห็นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยชมเชย "เสี่ยวจิน ทำได้ดีมาก!"

"กรู๊!"

เมื่อได้ยินคำชมจากเซียวฟาน เสี่ยวจินก็ส่งเสียงร้องอย่างมีความสุขทันที

เหยียนหลิงจีมองดูฉากนี้ด้วยดวงตาเบิกกว้าง "พี่เซียวฟาน สัตว์เลี้ยงของท่านเก่งกาจเหลือเกิน!"

เซียวฟานยิ้มจางๆ "แน่นอน นางย่อมต้องเก่งกาจ เสี่ยวจินมีความแข็งแกร่งระดับเดียวกับข้า เจ้าห้ามดูถูกนางเชียวนะ"

เหยียนหลิงจียิ่งประหลาดใจหนักเข้าไปอีก "เก่งขนาดนั้นเชียว!"

เซียวฟานไม่ได้สานต่อบทสนทนา เขากวาดสายตามองค่ายทหารแคว้นหานที่กำลังโกลาหลแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม "เอาล่ะ พวกเราไปกันเถอะ วิกฤตน่าจะคลี่คลายไปได้ชั่วคราว ข้าจะพาเจ้าไปตามหาคลังสมบัติ"

"ว้าว คลังสมบัติงั้นหรือ?"

ดวงตาของเหยียนหลิงจีเป็นประกายขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเซียวฟานเอ่ยถึงคลังสมบัติ

เซียวฟานยิ้มและไม่พูดอะไรเพิ่มเติม เขาออกคำสั่งกับเสี่ยวจิน จากนั้นร่างของเขาก็พริ้วไหวขึ้นไปนั่งบนหลังของเสี่ยวจิน

เมื่อเห็นเซียวฟานนั่งลง เหยียนหลิงจีย่อมไม่รอช้า นางโอบกอดเอวของเซียวฟานและแนบกายพิงแผ่นหลังของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

เมื่อมีเบาะนุ่มๆ มาพิงหลังเช่นนี้ เซียวฟานย่อมไม่ขัดขืน เขาจึงส่งกระแสจิตสั่งให้เสี่ยวจินออกเดินทาง

"กรู๊!"

เสี่ยวจินส่งเสียงร้องอย่างร่าเริงและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พาเซียวฟานและเหยียนหลิงจีเหาะออกไป

อย่างไรก็ตาม ก่อนจะออกจากค่ายทหาร เสี่ยวจินก็ไม่ลืมที่จะใช้กรงเล็บหิ้วองค์ชายเทียนเจ๋อติดไปด้วย

โดยมีองค์ชายเทียนเจ๋อ รัชทายาทแห่งอาณาจักรไป่เยว่เป็นผู้นำทาง พวกเขาจึงเดินทางมาถึงที่ซ่อนของคลังสมบัติไป่เยว่อย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงสถานที่ตั้งคลังสมบัติ เซียวฟานให้เสี่ยวจินลดระดับลงต่ำ จากนั้นเขาก็โอบเอวเหยียนหลิงจีและลอยตัวลงสู่พื้นดินอย่างสง่างาม

ส่วนองค์ชายเทียนเจ๋อนั้นโชคร้ายหน่อยที่ถูกเสี่ยวจินทิ้งลงกระแทกพื้นโดยตรง

ภายใต้การควบคุมของวิชาสะกดวิญญาณของเซียวฟาน แม้องค์ชายเทียนเจ๋อจะไม่เต็มใจ แต่ร่างกายของเขาก็ขยับไปเองและนำทางเซียวฟานกับเหยียนหลิงจีเข้าสู่คลังสมบัติไป่เยว่

"ว้าว ทองคำกับเพชรพลอยเยอะแยะไปหมดเลย!"

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่คลังสมบัติ เหยียนหลิงจีก็ร้องอุทานด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นทองคำและอัญมณีส่องประกายระยิบระยับ

แม้เซียวฟานจะรู้สึกยินดีไม่น้อย แต่เขาก็ยังคงรักษาอาการสงบไว้ได้

หลังจากสำรวจคลังสมบัติคร่าวๆ เซียวฟานก็พบว่า นอกจากทองคำและอัญมณีแล้ว คลังสมบัติไป่เยว่แห่งนี้ยังมีสมุนไพรล้ำค่า อาวุธ ชุดเกราะ และเครื่องสัมฤทธิ์โบราณอีกมากมาย

นอกจากสิ่งของเหล่านี้ ยังมีเคล็ดวิชาจำนวนหนึ่งจากโลกเทียนสิงจิ่วเกอรวมอยู่ด้วย

หลังจากสำรวจทรัพย์สินเสร็จสิ้น เซียวฟานก็ยิ้มให้กับท่าทางงกเงินเล็กๆ น้อยๆ ของเหยียนหลิงจี แล้วกล่าวว่า "เจ้าเลือกเครื่องประดับที่ชอบไปเถอะ ส่วนของที่เหลือในคลังสมบัตินี้ ข้าจะนำไปแลกเป็นคะแนนทั้งหมด"

"อื้ม อื้ม" เหยียนหลิงจีรีบพยักหน้าเห็นด้วยทันที นางเลือกหยิบเครื่องประดับสวยๆ สองสามชิ้นอย่างรวดเร็ว และถือโอกาสโกยทองคำใส่กระเป๋าตัวเองไปด้วย

เซียวฟานไม่ได้ว่าอะไร หลังจากเหยียนหลิงจีเลือกเสร็จ เขาก็ใช้ความคิดสั่งการและเริ่มอัปโหลดสิ่งของเหล่านี้เข้าสู่ร้านค้าของกลุ่มแชท

ไม่นานนัก ข้อความแจ้งเตือนชุดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นในกลุ่มแชท

【สมาชิกกลุ่ม เซียวฟาน อัปโหลดกระถางสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ ได้รับ 50 คะแนน!】

【สมาชิกกลุ่ม เซียวฟาน อัปโหลด...】

...

ใช้เวลาเต็มๆ ถึงครึ่งชั่วโมงกว่าที่เซียวฟานจะอัปโหลดสิ่งของทั้งหมดจากคลังสมบัติไป่เยว่ลงในร้านค้ากลุ่มแชทจนหมด แน่นอนว่าเขาได้ทำการอนุมานปรับปรุงเคล็ดวิชาเหล่านั้นเพื่อรับคะแนนรอบสองด้วย

หลังจากนั้น เซียวฟานก็ตรวจสอบข้อมูลส่วนตัวในกลุ่มแชท

【สมาชิกกลุ่ม: เซียวฟาน】

【อายุ: สิบแปดปี】

【โลก: โลกโต้วชี่】

【ระดับพลัง: ตู้หวัง 5 ดาว】

【ศักยภาพ: ??? (ไม่ทราบ)】

【คะแนน: 598,000】

คราวที่แล้ว หลังจากให้เหยียนหลิงจีและสมาชิกอีกสี่คนยืมคะแนน เขาเหลืออยู่ 81,000 คะแนน ดูเหมือนว่าครั้งนี้เขาจะได้รับมาถึง 517,000 คะแนน ซึ่งนับว่าไม่เลวเลย!

หลังจากตรวจสอบข้อมูล เซียวฟานก็คำนวณในใจ

"พี่เซียวฟาน สมบัติพวกนี้แลกได้กี่คะแนนหรือ?"

เหยียนหลิงจีที่อยู่ข้างๆ เห็นว่าคลังสมบัติถูกเซียวฟานกวาดจนเกลี้ยง จึงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เซียวฟานไม่ได้ปิดบังเหยียนหลิงจี เขายิ้มและตอบว่า "แลกได้ 517,000 คะแนน!"

เหยียนหลิงจีสูดหายใจเฮือกด้วยความตกใจเมื่อได้ยินตัวเลข "ว้าว พี่เซียวฟาน ท่านรวยเละเลย!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเหยียนหลิงจี หัวใจของเซียวฟานก็ไหววูบเล็กน้อย

เขาไม่คิดว่าเมื่อเผชิญกับสิ่งล่อใจจากคะแนนมหาศาลขนาดนี้ เหยียนหลิงจียังคงรักษาเจตนาเดิมของนางไว้ได้ ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

เมื่อคิดได้ดังนั้น เซียวฟานจึงยิ้มและถามว่า "ตอนนี้เจ้าอยู่ระดับพลังใดแล้ว?"

เหยียนหลิงจีงุนงงเล็กน้อยว่าทำไมจู่ๆ เซียวฟานถึงเปลี่ยนมาถามเรื่องนี้ นางตอบอย่างเก้อเขินว่า "ตอนนี้ข้าอยู่แค่ระดับขอบเขตหลังกำเนิดขั้นเก้าเอง"

เซียวฟานครุ่นคิด "ระดับขอบเขตก่อนกำเนิดใช้ 900 คะแนน ระดับปรมาจารย์ 9,000 คะแนน ส่วนมหาปรมาจารย์... เอาอย่างนี้ ข้าจะให้เจ้าเพิ่มอีก 17,000 คะแนน"

"อีกอย่าง คะแนน 5,000 ที่ข้าให้ยืมไปคราวก่อนไม่ต้องคืนแล้ว เมื่อรวมกันน่าจะเพียงพอให้เจ้าทะลวงเข้าสู่ระดับมหาปรมาจารย์ขั้นหนึ่งได้ เจ้าจะได้กลายเป็นยอดฝีมือในโลกของเจ้า"

เหยียนหลิงจีตะลึงงัน "พี่เซียวฟาน ท่านบอกว่า 5,000 คะแนนก่อนหน้านี้ไม่ต้องคืน แถมยังจะให้ข้าเพิ่มอีก 17,000 คะแนนงั้นหรือ?"

เหยียนหลิงจีไม่ได้รู้สึกว่าการที่นางมาคลังสมบัติไป่เยว่กับเซียวฟาน จะทำให้เขาต้องแบ่งคะแนนให้นาง

เพราะเหยียนหลิงจีรู้ดีว่า หากไม่ใช่เพราะเซียวฟาน หมู่บ้านของนางคงถูกทำลายไปแล้ว และชะตากรรมของนางเองก็คงน่าเวทนาอย่างที่สุด เป็นเซียวฟานที่ช่วยชีวิตพวกนางและเปลี่ยนชะตากรรมอันโหดร้ายนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น นางไม่ได้ลงแรงช่วยเซียวฟานหาคลังสมบัติไป่เยว่เลยสักนิด แล้วนางจะกล้าขอส่วนแบ่งได้อย่างไร?

แค่เซียวฟานอนุญาตให้นางเลือกทองคำและเครื่องประดับ นางก็ดีใจมากแล้ว

เซียวฟานยิ้มและกล่าวว่า "เจ้าได้ยินไม่ผิดหรอก ข้าจะปล่อยให้เจ้ามาเหนื่อยเปล่าได้ยังไงกัน? เอาล่ะ ไปกดรับอั่งเปาในกลุ่มแชทซะ"

หลังจากพูดจบ เซียวฟานก็เปิดหน้าต่างกลุ่มแชทและส่งอั่งเปาให้เหยียนหลิงจีทันที

เซียวฟาน: @เหยียนหลิงจี รับอั่งเปาด้วย 【อั่งเปาเฉพาะของเหยียนหลิงจี】

"พี่เซียวฟาน ท่านใจดีเหลือเกิน!"

ทันใดนั้น เหยียนหลิงจีก็โผเข้ากอดเซียวฟานและหอมแก้มเขาเบาๆ พร้อมกับกระซิบเสียงหวาน

เซียวฟานลูบศีรษะเหยียนหลิงจี "ไปรับอั่งเปา แล้วรีบฝึกฝนให้ดีเพื่อปกป้องตัวเองและครอบครัวเถอะ"

"อื้ม อื้ม" เหยียนหลิงจีพยักหน้ารับ ก่อนจะส่งจิตเข้าไปในกลุ่มแชท

【เหยียนหลิงจี รับอั่งเปาของเซียวฟาน ได้รับ 17,000 คะแนน】

หลังจากเหยียนหลิงจีรับอั่งเปาเสร็จ เซียวฟานก็กล่าวว่า "ที่นี่เงียบสงบดี เจ้าใช้คะแนนเลื่อนระดับพลังที่นี่เลยก็ได้ ข้าจะเป็นผู้คุ้มกันให้เจ้าเอง"

"ขอบคุณนะ พี่เซียวฟาน" เหยียนหลิงจีกล่าวขอบคุณ จากนั้นจึงเริ่มใช้คะแนนเพื่อบ่มเพาะระดับพลัง

ตราบใดที่มีเคล็ดวิชาที่ระดับสูงพอ ก็แทบจะไม่มีข้อจำกัดในการใช้คะแนนจากกลุ่มแชทเพื่อเพิ่มระดับพลัง

ภายใต้การคุ้มกันของเซียวฟาน ระดับพลังของเหยียนหลิงจีกำลังพุ่งทะยานขึ้นในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

ในขณะนั้นเอง เซียวฟานก็สัมผัสได้ว่ามีใครบางคนกำลังแท็กเรียกเขาในกลุ่มแชท