บทที่ 14: ความหึงหวงและการแข่งขันอันดุเดือด!

บทที่ 14: ความหึงหวงและการแข่งขันอันดุเดือด!

โรงประมูลตระกูลมิตเทล

นี่คือสถานที่ประมูลที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอูถ่าน ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของตระกูลมิตเทล หนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งจักรวรรดิเจียหม่า

สามตระกูลใหญ่แห่งจักรวรรดิเจียหม่า ได้แก่ ตระกูลมิตเทล ตระกูลน่าหลัน และตระกูลอินเทล

ทั้งสามตระกูลนี้มีอิทธิพลแผ่ขยายไปในหลากหลายวงการของจักรวรรดิ ทั้งการทหารและธุรกิจ นับเป็นยักษ์ใหญ่ที่มีรากฐานหยั่งลึก

ในบรรดาตระกูลเหล่านี้ ตระกูลมิตเทลถือเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดและมีความสัมพันธ์อันซับซ้อนกับราชวงศ์เจียหม่า

ดังนั้น เมื่อมีตระกูลมิตเทลหนุนหลัง แม้ว่าผลกำไรจากการประมูลจะมหาศาลเพียงใด ก็ไม่มีใครกล้าคิดแย่งชิง

"ยินดีต้อนรับนายน้อยสามเซียวฟานและคุณหนูเซียวซวินเอ๋อร์ขอรับ!"

เซียวฟานและเซียวซวินเอ๋อร์กลายเป็นคนดังในเมืองอูถ่านไปแล้ว ทันทีที่พวกเขามาถึงทางเข้าโรงประมูลตระกูลมิตเทล องครักษ์ที่เฝ้าประตูก็รีบเข้ามาต้อนรับอย่างนอบน้อม

เซียวฟานพยักหน้าให้องครักษ์เล็กน้อย ก่อนจะเดินเคียงคู่กับเซียวซวินเอ๋อร์เข้าไปในห้องโถงประมูล

ภายใต้การนำทางของสาวใช้ เซียวฟานและเซียวซวินเอ๋อร์ก็ได้เข้าไปนั่งในที่นั่ง VIP แถวหน้าสุดอย่างรวดเร็ว

"ฟานเอ๋อร์ ซวินเอ๋อร์ พวกเจ้าก็มาด้วยรึ" ทันทีที่ทั้งสองเดินตามสาวใช้มาถึงแถวหน้า พวกเขาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

แค่ฟังเสียง เซียวฟานก็รู้ทันทีว่าผู้พูดคือบิดาในภพนี้ของเขา ประมุขตระกูลเซียว เซียวจั้น นั่นเอง

เซียวซวินเอ๋อร์ย่อมจำเซียวจั้นได้เช่นกัน

"ท่านพ่อ (ท่านลุงเซียว)" ทั้งสองทักทายเซียวจั้นพร้อมกัน

จากนั้น เซียวฟานก็ดึงเซียวซวินเอ๋อร์ให้นั่งลงข้างๆ เซียวจั้น

"ฮ่าๆ นี่คงเป็นนายน้อยสามแห่งตระกูลเซียว เซียวฟานสินะ ช่างเป็นอัจฉริยะที่โดดเด่นจริงๆ!" ทันทีที่เซียวฟานนั่งลง ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่อีกด้านของเซียวจั้นก็เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มฝืนๆ

เซียวจั้นแนะนำให้เซียวฟานและเซียวซวินเอ๋อร์รู้จัก "นี่คืออ้าวปาพา ประมุขตระกูลอ้าวปา"

เซียวฟานยิ้มบางๆ "ขอบคุณสำหรับคำชมครับ ท่านประมุขตระกูลอ้าวปา"

อ้าวปาพายิ้มและไม่พูดอะไรต่อ

เมื่อเวลาผ่านไป แขกเหรื่อก็ทยอยเข้ามาในงานประมูลมากขึ้นเรื่อยๆ

ภายใต้แสงไฟสปอตไลท์ใจกลางห้องโถงประมูล หญิงสาวแสนสวยในชุดราตรีสีแดงที่มีรูปร่างเย้ายวนกำลังเดินเข้ามาอย่างช้าๆ

หากไม่มีอะไรผิดพลาด หญิงสาวผู้นี้คงเป็นหยาเฟยแห่งตระกูลมิตเทล นางช่างเป็นนางมารที่งดงามสะกดใจจริงๆ!

เซียวฟานชำเลืองมองหญิงสาวพลางคิดในใจเงียบๆ

"พี่เซียวฟาน ท่านหลงเสน่ห์แม่นางหยาเฟยเข้าแล้วหรือ?"

ขณะที่เซียวฟานกำลังสังเกตหยาเฟย ลมหายใจหอมกรุ่นของเซียวซวินเอ๋อร์ก็เป่ารดข้างหูเขา น้ำเสียงของนางแฝงความหึงหวงไว้อย่างชัดเจน

เมื่อได้ยินดังนั้น เซียวฟานก็ละสายตากลับมา เขาใช้นิ้วดีดจมูกเซียวซวินเอ๋อร์เบาๆ แล้วยิ้ม "อะไรกัน? น้องซวินเอ๋อร์หึงหรือ?"

"เชอะ ข้าไม่ได้หึงสักหน่อย" เซียวซวินเอ๋อร์แค่นเสียงเบาๆ หันหน้าหนี และพูดอย่างดื้อรั้น

เห็นดังนั้น เซียวฟานก็อดหัวเราะไม่ได้

ในขณะนี้ หยาเฟยที่อยู่กลางห้องโถงประมูลย่อมสังเกตเห็นเซียวฟานและเซียวซวินเอ๋อร์เช่นกัน

เมื่อเห็นว่าสายตาที่เซียวฟานมองมาที่เธอนั้นใสซื่อ ปราศจากความหลงใหลแบบที่ผู้ชายคนอื่นมี หยาเฟยก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกประทับใจในตัวเขา

เธอมองดูการหยอกล้อกันของเซียวฟานและเซียวซวินเอ๋อร์ แล้วส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้มขบขัน

เมื่อเห็นว่าใกล้ถึงเวลาแล้ว หยาเฟยก็เผยอปากสีแดงสด ส่งเสียงหวานหยดย้อยที่ทำให้กระดูกของใครต่อใครแทบละลาย

"ยินดีต้อนรับแขกผู้มีเกียรติทุกท่านสู่งานประมูลในครั้งนี้ ข้าเชื่อว่าทุกท่านคงทราบกฎกติกาการประมูลดีอยู่แล้ว ดังนั้นผู้น้อยจะไม่ขอรบกวนเวลาอันมีค่าของพวกท่าน การประมูลเริ่มขึ้น ณ บัดนี้"

ต่อจากนั้น ภายใต้การดำเนินรายการของหยาเฟย บรรยากาศในห้องโถงประมูลก็คึกคักขึ้นอย่างรวดเร็ว

สินค้าชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกแย่งชิงกันอย่างดุเดือด

ทว่า เซียวฟานยังไม่พบสิ่งที่ถูกใจ เขาจึงไม่ได้เข้าร่วมการประมูล

เซียวจั้นและอ้าวปาพาที่นั่งอยู่ไม่ไกลก็นั่งนิ่งดั่งขุนเขาบนเก้าอี้ ไม่แสดงท่าทีว่าจะร่วมประมูลเช่นกัน

ทันใดนั้น เซียวฟานสังเกตเห็นร่างหนึ่งที่สวมชุดคลุมสีดำปกปิดมิดชิด ค่อยๆ เดินเข้ามาทางด้านหลังห้องโถงประมูล และหาที่นั่งมุมลับตา

หืม?

หรือจะเป็นเขา?

เมื่อเทียบกับต้นฉบับ ดูเหมือนจะมาเร็วกว่ากำหนดพอสมควร

เมื่อเห็นสายตาของเซียวฟานจ้องมองไปด้านหลัง เซียวซวินเอ๋อร์ก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้ "พี่เซียวฟาน มีอะไรหรือเปล่า?"

เซียวฟานส่ายหน้าเล็กน้อย "ไม่มีอะไร ข้าแค่เหมือนจะเห็นคนรู้จัก แต่คงตาฝาดไปเอง"

เซียวซวินเอ๋อร์ได้ยินเช่นนั้นก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

"ฮ่าๆ ทุกท่านคะ ทางโรงประมูลเพิ่งได้รับสินค้าชิ้นใหม่เข้ามา ข้าคิดว่าทุกท่านน่าจะสนใจ"

ทันทีที่ร่างนั้นนั่งลงที่มุมห้อง หยาเฟยที่อยู่กลางเวทีก็เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มพราวเสน่ห์

หลังจากพูดจบ หยาเฟยก็โบกมือเรียวงาม สาวใช้คนหนึ่งก็เดินถือถาดเข้ามา บนถาดนั้นมีขวดหยกสีขาววางอยู่

จากนั้น หยาเฟยก็แนะนำ "ยาจู้จี" โอสถระดับสองที่บรรจุอยู่ในขวดหยกขาว เช่นเดียวกับในนิยายต้นฉบับ

เมื่อหยาเฟยแนะนำเสร็จ ห้องโถงประมูลก็เข้าสู่สงครามราคาอันดุเดือดทันที

ท้ายที่สุด เหลือเพียงเซียวจั้นและอ้าวปาพาที่แข่งขันกันอยู่

ไม่นาน ราคาเริ่มต้นที่แปดพันเหรียญทองก็พุ่งสูงขึ้นไปถึงสามหมื่นหนึ่งพันเหรียญทอง!

"ท่านพ่อ ยกให้ประมุขตระกูลอ้าวปาไปเถอะครับ!"

ขณะที่เซียวจั้นกำลังจะเสนอราคาต่อ เซียวฟานก็พูดขัดขึ้นมา

เซียวจั้นชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยิน "เจ้าน่าจะเข้าใจนะว่าทำไมข้าถึงอยากซื้อยาจู้จีนี้"

เซียวฟานยิ้มจางๆ "ท่านพ่อ ข้าย่อมเข้าใจ แต่ตอนนี้มันไม่จำเป็นอีกแล้ว"

เซียวจั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย "เจ้าแน่ใจนะ?"

เซียวฟานพยักหน้าหนักแน่น "ข้ามั่นใจเต็มร้อยครับ"

หลังจากฟังคำพูดของเซียวฟาน เซียวจั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็กล่าวว่า "ข้ายอมแพ้ ยินดีด้วยท่านประมุขตระกูลอ้าวปา"

อ้าวปาพามองสลับไปมาระหว่างเซียวจั้นและเซียวฟานด้วยความประหลาดใจและไม่แน่ใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ "ขอบคุณที่ออมมือ ท่านประมุขตระกูลเซียว"

หยาเฟยที่อยู่กลางเวทีก็ค่อนข้างประหลาดใจกับฉากนี้เช่นกัน เธอมองเซียวฟานซ้ำอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะประกาศผู้ชนะการประมูลยาจู้จี

ที่มุมห้อง เซียวเหยียนในชุดคลุมสีดำลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้

กลางเวที หลังจากยืนยันเจ้าของยาจู้จีแล้ว หยาเฟยก็กล่าวต่อ "ต่อไป เป็นสินค้าไฮไลท์ของการประมูลในค่ำคืนนี้"

ถึงตรงนี้ หยาเฟยหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย หยิบม้วนคัมภีร์โบราณสีเขียวออกจากถาด แล้วประกาศต่อ "เคล็ดวิชาระดับเสวียนขั้นสูง วิชาลมม้วน!"

ทันทีที่เคล็ดวิชาระดับเสวียนขั้นสูงถูกเปิดเผย ห้องโถงประมูลก็เงียบกริบลงทันที

แทบทุกคนตะลึงงัน!

ในเมืองเล็กๆ ที่ห่างไกลเช่นนี้ เคล็ดวิชาระดับเสวียนขั้นสูงถือเป็นสุดยอดวิชา!

หลังจากความเงียบงัน สายตาของทุกคนที่จับจ้องไปที่ม้วนคัมภีร์โบราณก็ลุกโชนไปด้วยความปรารถนา

หยาเฟยพอใจกับปฏิกิริยาของฝูงชนมาก แต่เมื่อเห็นเซียวฟานและเซียวซวินเอ๋อร์ยังคงนิ่งเฉย เธอก็อดแปลกใจไม่ได้

เธอข่มความรู้สึกเอาไว้ชั่วคราว แล้วเริ่มแนะนำเคล็ดวิชา "ลมม้วน" ให้ทุกคนรู้จัก

"แม่นางหยาเฟย รีบบอกราคามาเถอะ!"

หลังจากฟังหยาเฟยแนะนำ จู่ๆ ก็มีคนในห้องโถงประมูลตะโกนเร่งเร้า

หยาเฟยยังคงรักษารอยยิ้มพราวเสน่ห์บนใบหน้าสวยหวาน และกล่าวว่า "วิชาลมม้วน ราคาเริ่มต้นที่สองแสนเหรียญทอง!"

เห็นดังนั้น คิ้วของเซียวฟานก็กระตุกเล็กน้อย

ในต้นฉบับ เคล็ดวิชานี้ตกเป็นของตระกูลเจียเลี่ยในท้ายที่สุด

น่าเสียดายจริงๆ ถ้าเขารู้ว่าการประมูลถูกเลื่อนให้เร็วขึ้น เขาคงชะลอการทำลายตระกูลเจียเลี่ยออกไปก่อน ปล่อยให้พวกมันประมูลวิชานี้ไป แล้วเขาค่อยไปแย่งชิงมาทีหลังก็คงได้ใช่ไหม?

ขณะที่ความคิดของเซียวฟานกำลังแล่นพล่าน บรรยากาศในห้องโถงประมูลก็ร้อนระอุถึงขีดสุด!

ราคาวิชาลมม้วนพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

หลังจากการแข่งขันอันดุเดือด เสียงเสนอราคาในห้องโถงก็น้อยลงเรื่อยๆ จนเริ่มบางตา

"สามแสน!" ในจังหวะนั้นเอง อ้าวปาพา ประมุขตระกูลอ้าวปา ที่นั่งอยู่แถวหน้าสุด ก็ตัดสินใจเสนอราคา

เมื่อได้ยินราคานี้ ผู้ประมูลรายอื่นในห้องโถงก็ถอดใจทันที

ขณะที่อ้าวปาพากำลังยิ้มอย่างพึงพอใจ เซียวจั้นก็เสนอราคาตามมาติดๆ "ข้าให้สามแสนห้าหมื่น!"

อ้าวปาพาชำเลืองมองเซียวจั้น แล้วแสยะยิ้ม "สามแสนเจ็ดหมื่น!"

เซียวจั้นกล่าวอย่างใจเย็น "สี่แสน!"

อ้าวปาพาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินราคานี้ "สี่แสนสองหมื่น!"

"สี่แสนสามหมื่น!"

เซียวจั้นกำลังจะเสนอราคาต่อ แต่เซียวฟานที่อยู่ข้างๆ จู่ๆ ก็พูดแทรกขึ้นมาเบาๆ

เมื่อได้ยินเซียวฟานเสนอราคาอย่างกะทันหัน อ้าวปาพา เซียวจั้น หยาเฟย และแขกเหรื่อจำนวนมากในห้องโถงประมูลต่างก็หันมามองเซียวฟานเป็นตาเดียว

เซียวฟานยักไหล่เล็กน้อย "มองข้ากันทำไม? ข้าประมูลไม่ได้หรือไง?"