บทที่ 12: อาหารเช้าสื่อรักจากอึ้งย้ง มุ่งหน้าสู่โลกยิปมัน!

บทที่ 12: อาหารเช้าสื่อรักจากอึ้งย้ง มุ่งหน้าสู่โลกยิปมัน!

เซียวจ้านแสยะยิ้มเย็น "ข้าคิดยังไงน่ะรึ? แน่นอนว่าข้าย่อมดีใจมาก! เมื่อไหร่จะมีสัตว์อสูรเก่งกาจมาถล่มตระกูลอ้าวปาของเจ้าให้ราบคาบไปด้วยอีกล่ะ? ถ้าเป็นอย่างนั้นข้าคงดีใจยิ่งกว่านี้เสียอีก!"

เมื่อได้ยินวาจาของเซียวจ้าน ใบหน้าของอ้าวปา ผ้าก็มืดครึ้มลงทันที "หรือว่าสัตว์อสูรตัวนั้น ตระกูลเซียวของเจ้าเป็นคนบงการ?"

เซียวจ้านตอบเสียงเรียบ "ถ้าข้ามีความสามารถสั่งการสัตว์อสูรระดับนั้นได้ ข้าคงไม่ปล่อยตระกูลอ้าวปาของเจ้าไว้หรอก"

"หึ!" อ้าวปา ผ้าแค่นเสียงอย่างเย็นชาเมื่อได้ยินดังนั้น เขาไม่ต่อความยาวสาวความยืดในประเด็นนี้อีก แม้ในใจจะแอบเห็นด้วยกับคำพูดของเซียวจ้านอยู่บ้างก็ตาม

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง อ้าวปา ผ้าก็กล่าวขึ้น "ตระกูลเจียเลี่ยล่มสลายไปแล้ว แต่คนอื่นยังต้องกินต้องใช้ เอาอย่างนี้ไหม เราสองตระกูลมาแบ่งกิจการและทรัพย์สมบัติที่พวกมันทิ้งไว้กัน?"

เซียวจ้านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ในที่สุดเจ้าก็พูดจาเข้าท่า ใช่ เราจะแบ่งกันคนละครึ่ง หวังว่าตระกูลอ้าวปาของเจ้าจะไม่เล่นลูกไม้ตุกติกกลางคันนะ"

อ้าวปา ผ้ายิ้มจางๆ "ไม่ต้องห่วง ข้าอ้าวปา ผ้า ยังมีสัจจะพอ"

เรื่องกิจการของตระกูลเจียเลี่ยถูกพักไว้ก่อน เซียวจ้านและอ้าวปา ผ้าต่างพาผู้อาวุโสของตระกูลตนเองมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ตระกูลเจียเลี่ยเพื่อกวาดต้อนทรัพย์สิน

ทว่า พวกเขาก็ต้องพบกับความผิดหวังในเวลาอันรวดเร็ว

เคล็ดวิชาและทักษะยุทธ์ทั้งหมดของตระกูลเจียเลี่ยถูกขนย้ายออกไปหมดแล้ว!

นอกจากนี้ คลังสมบัติของตระกูลเจียเลี่ยยังว่างเปล่า!

แม้แต่แหวนบรรจุของเจียเลี่ยปี้ก็ถูกเอาไป

เหลือเพียงสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ที่พอใช้การได้อยู่บนศพบางศพเท่านั้น

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเซียวฟาน หลังจากกวาดเคล็ดวิชาและทักษะยุทธ์ไปแล้ว เซียวฟานก็จัดการเหมาคลังสมบัติของตระกูลเจียเลี่ยจนเกลี้ยง

แม้ของในคลังจะไม่ได้มีค่ามหาศาลอะไร แต่เซียวฟานก็ไม่อยากให้ผลประโยชน์ตกไปอยู่กับคนอื่น

"บัดซบ ดูเหมือนจะมีคนตัดหน้าไปก่อน!"

หลังจากค้นบ้านตระกูลเจียเลี่ยจนทั่ว อ้าวปา ผ้าก็หน้าดำคร่ำเครียด สบถออกมาด้วยความโกรธ พลางมองเซียวจ้านด้วยสายตาหวาดระแวง

เซียวจ้านกล่าวเสียงเย็น "มองข้าทำไม? ข้าก็มาถึงพร้อมเจ้านั่นแหละ เจ้าสัมผัสไม่ได้รึไง? ข้ายังสงสัยเลยว่าตระกูลอ้าวปาของเจ้าแอบส่งคนมาขนของไปก่อนหรือเปล่า!"

"ยังไงตระกูลเจ้าก็ทำธุรกิจบ่อนพนันอยู่แล้ว นี่คงเป็นเรื่องปกติที่มีพวกรบรมือทำงานสกปรกอยู่เบื้องหลัง"

อ้าวปา ผ้าสวนกลับ "เรื่องนี้ตระกูลอ้าวปาของข้าไม่ได้ทำแน่นอน"

เซียวจ้านตัดบท "ไม่ว่าใครทำ ตอนนี้ก็สายไปแล้วที่จะมานั่งเถียงกัน ดูเหมือนเราคงทำได้แค่ยึดครองกิจการร้านค้าของตระกูลเจียเลี่ยเพื่อถอนทุนคืนมาบ้างเท่านั้น"

ดวงตาของอ้าวปา ผ้าเป็นประกายวูบ "ถูกของเจ้า งั้นเรามาตกลงรายละเอียดเรื่องการแบ่งสินทรัพย์ของตระกูลเจียเลี่ยกันเถอะ"

...

แน่นอนว่าเซียวฟานไม่รู้เรื่องราวความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์ตระกูลเจียเลี่ย

และถึงรู้ เขาก็คงไม่สนใจ

สาเหตุที่เซียวฟานยังไม่แตะต้องตระกูลอ้าวปาในตอนนี้ เพราะเขาไม่อยากให้ตระกูลเซียวโดดเด่นเกินไปจนไปสะดุดตาและถูกตรวจสอบโดยเผ่าวิญญาณ

แม้เผ่าวิญญาณอาจจะไม่ลงมือเอง แต่แค่ผู้คุมกฎสักคนจากตำหนักวิญญาณที่เป็นลูกสมุน ก็เกินกำลังที่ตระกูลเซียวในตอนนี้จะรับมือไหว

การที่สัตว์อสูรถล่มตระกูลเจียเลี่ยเพียงตระกูลเดียวอาจมองว่าเป็นอุบัติเหตุได้ แต่ถ้าคู่แข่งสำคัญสองตระกูลถูกทำลายต่อเนื่องกันโดยที่ตระกูลเซียวไม่ได้รับความเสียหายเลย ใครๆ ก็ต้องสงสัยตระกูลเซียวเป็นธรรมดา

เซียวฟานตัดสินใจรออีกสักหน่อย รอให้เขาแข็งแกร่งกว่านี้ค่อยไปจัดการตระกูลอ้าวปาก็ยังไม่สาย

ในขณะนี้ เซียวฟานกำลังคัดแยกสมบัติที่ได้มาจากตระกูลเจียเลี่ย

หลังจากคัดแยกเสร็จ เซียวฟานก็พบว่านอกจากแหวนบรรจุของเจียเลี่ยปี้แล้ว ของมีค่าที่เหลือแทบไม่มีประโยชน์กับเขาเลย

ทว่าเขาก็ไม่สามารถนำแหวนวงนี้ออกมาใช้โจ่งแจ้งได้

หลังจากไตร่ตรองเล็กน้อย เซียวฟานก็ตัดสินใจแลกเปลี่ยนทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลเจียเลี่ย ยกเว้นเหรียญทอง ให้กลายเป็นคะแนนในร้านค้า

【สมาชิกกลุ่ม เซียวฟาน ได้อัปโหลด...】

ไม่นาน เสียงแจ้งเตือนจากกลุ่มแชทหมื่นโลกก็ดังรัวๆ

"ได้แค่ 20,000 คะแนนเองรึ น้อยชะมัด!"

หลังจากแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น เซียวฟานรู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก

หลังจากเพิ่งอัปเกรดระดับพลังไป เซียวฟานเหลือคะแนนติดตัวอยู่ 30,000 คะแนน เมื่อรวมกับ 20,000 คะแนนที่ได้จากการแลกทรัพย์สินตระกูลเจียเลี่ย คะแนนรวมของเขาก็อยู่ที่ 50,000 คะแนน

น่าเสียดายที่การจะทะลวงเข้าสู่ระดับตู้หวัง ต้องใช้ถึง 100,000 คะแนน ซึ่งยังห่างไกลอีกมาก!

"ช่างเถอะ ดึกแล้ว นอนดีกว่า!"

เมื่อเห็นว่ายังอัปเกรดพลังไม่ได้ เซียวฟานก็เลิกคิดฟุ้งซ่านและเข้านอนทันที

ยังไงซะ ตอนนี้ก็มีทางลัดในการเพิ่มพลังแล้ว ไม่จำเป็นต้องมานั่งบำเพ็ญเพียรอย่างยากลำบากอีกต่อไป

ค่ำคืนผ่านไปโดยไร้คำพูด

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เซียวฟานตื่นขึ้นมาอย่างสบายอารมณ์อีกครั้ง ท่ามกลางแสงยามเช้าที่สาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาอย่างนุ่มนวล

เมื่อตื่นแล้ว เซียวฟานก็เพ่งสมาธิไปที่กลุ่มแชทหมื่นโลกเป็นอันดับแรก

เขากวาดสายตามองหน้าต่างแชทอย่างคร่าวๆ พบว่ามีข้อความหลายร้อยข้อความเด้งขึ้นมาในกลุ่มแล้ว

ส่วนใหญ่เป็นการพูดคุยสัพเพเหระระหว่างอึ้งย้งกับเหยียนหลิงจี

อีกส่วนหนึ่งคือความแตกตื่นของสมาชิกในกลุ่มจากการแลกเปลี่ยนคะแนนสองรอบใหญ่ของเซียวฟานเมื่อคืนนี้

เขาอ่านผ่านๆ ไม่พบเรื่องสำคัญอะไร เซียวฟานจึงไม่ได้ตอบกลับและเลือกที่จะกดลงชื่อประจำวันทันที

【ติ๊ง เซียวฟานลงชื่อสำเร็จ ได้รับ 500 คะแนน!】

"คะแนนลงชื่อชักจะน้อยลงทุกที" เซียวฟานบ่นอุบอิบหลังจากลงชื่อเสร็จ

แต่พอนึกถึงสมาชิกคนอื่นที่ได้คะแนนแค่หลักสิบ เขาก็พอจะทำใจยอมรับได้

ในจังหวะนั้นเอง ก็มีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาในกลุ่มแชท

เหยียนหลิงจี: ว้าว พี่เซียวฟานสุดยอดไปเลย ลงชื่อทีไรก็ได้คะแนนเยอะทุกที! 【ตาเป็นประกาย】

อึ้งย้ง: อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่เซียวฟาน น่าอิจฉาจังเลย 【อิจฉา】

เซียวฟาน: อรุณสวัสดิ์

อึ้งย้ง: พี่เซียวฟานทานมื้อเช้าหรือยังคะ?

เซียวฟาน: ยังเลย ตื่นมาสิ่งแรกที่ทำก็คือเข้ากลุ่มแชทมาลงชื่อนี่แหละ

อึ้งย้ง: ข้าทำมื้อเช้าเผื่อไว้พอดี เดี๋ยวข้าส่งให้พี่เซียวฟานชุดหนึ่งนะคะ 【อั่งเปาเฉพาะเซียวฟาน】

เซียวฟาน: ขอบใจนะน้องหรงเอ๋อร์ ถ้าอย่างนั้นพี่ไม่เกรงใจล่ะ

【เซียวฟานกดรับอั่งเปาเฉพาะ】

ทันทีที่กดรับ โจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูสับหอมฉุยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมด้วยไก่ตุ๋นเห็ดและโรลหมูฝอยอีกหนึ่งที่

เซียวฟานใช้จิตสั่งการวางอาหารเหล่านี้ลงบนโต๊ะในห้อง แล้วลุกขึ้นไปจัดการฟาดเรียบทันที

การส่งข้อความในกลุ่มแชทหมื่นโลกไม่จำเป็นต้องใช้มือพิมพ์หรือปากพูด เซียวฟานจึงส่งข้อความคุยต่อได้ในขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับอาหารรสเลิศ

เซียวฟาน: @อึ้งย้ง รสมือเจ้าสุดยอดมาก ขอบใจนะหรงเอ๋อร์สำหรับอาหารเช้าที่ใส่ความรักมาเต็มเปี่ยม

อึ้งย้ง: แค่พี่เซียวฟานชอบ ข้าก็ดีใจแล้วค่ะ

เหยียนหลิงจี: น้องหรงเอ๋อร์ ข้าก็อยากกินบ้าง 【น้ำลายไหล】

อึ้งย้ง: ได้เลย เดี๋ยวข้าส่งให้เจ้าชุดหนึ่งนะ 【อั่งเปาเฉพาะเหยียนหลิงจี】

จูหยวนจาง: อาหารเช้าที่แม่นางอึ้งทำอร่อยขนาดนั้นเลยรึ? ขอข้าสักชุดได้หรือไม่?

ต้าเซียนผู้รอบรู้สรรพสิ่ง: เปิ่นเซียนก็อยากลิ้มลองรสชาติอาหารเมืองมนุษย์ดูบ้างเช่นกัน

อึ้งย้ง: ได้กินกันทุกคนจ้ะ 【อั่งเปา】

【เหยียนหลิงจีกดรับอั่งเปาของอึ้งย้ง】

【จูหยวนจางกดรับอั่งเปาของอึ้งย้ง】

【ต้าเซียนผู้รอบรู้สรรพสิ่งกดรับอั่งเปาของอึ้งย้ง】

【ยิปมันกดรับอั่งเปาของอึ้งย้ง】

เหยียนหลิงจี: ขอบใจจ้ะน้องหรงเอ๋อร์ อร่อยมากเลย 【มีความสุข】

จูหยวนจาง: อร่อยจริงด้วย อร่อยกว่าพ่อครัวหลวงในวังทำเสียอีก ขอบใจแม่นางอึ้งมาก

ยิปมัน: รสชาติดีมาก ขอบคุณแม่นางอึ้งครับ

ต้าเซียนผู้รอบรู้สรรพสิ่ง: อื้ม อาหารเมืองมนุษย์ก็มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ ขอบใจนะหนูอึ้งย้ง

อึ้งย้ง: ไม่เป็นไรจ้ะทุกคน

ทุกคนต่างเพลิดเพลินกับอาหารเลิศรสที่อึ้งย้งมอบให้พลางพูดคุยกัน บรรยากาศในกลุ่มเป็นไปอย่างชื่นมื่น

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ เซียวฟานก็ฉุกคิดขึ้นได้ จึงถือโอกาสเสนอเรื่องที่จะไปเยือนโลกอื่น

เซียวฟาน: @ยิปมัน ข้าอยากจะไปเที่ยวโลกของเจ้าสักหน่อย จะสะดวกไหม?

ยิปมัน: ยินดีต้อนรับคุณชายเซียวสู่โลกของผมครับ เดี๋ยวผมจะส่งคำเชิญให้คุณชายเซียวเดี๋ยวนี้เลย

ยิปมันตอบกลับและส่งคำเชิญผ่านกลุ่มแชททันที

เซียวฟาน: ขอบใจ เดี๋ยวข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ

หลังจากตอบกลับยิปมัน เซียวฟานก็ทำการข้ามมิติไปยังโลกของยิปมันผ่านทางกลุ่มแชททันที

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่โลกของยิปมัน เซียวฟานก็สั่งการระบบในหัวให้ทำการลงชื่อเข้าใช้ทันที