บทที่ 135 - ซูเปอร์สตาร์แถวหน้าโดนเด็กสาวตบคว่ำ

บทที่ 135 - ซูเปอร์สตาร์แถวหน้าโดนเด็กสาวตบคว่ำ

"หูเหว่ยไอ้คนขี้ตั๋ว ไหนบอกเพลงฮีลใจ?"

"เพลงนี้ละมุนมากเลยนะ ฮีลใจจริงๆ ฟังวนไปหลายรอบแล้ว เพราะมาก!"

"ฟังแล้วดำดิ่งถอนตัวไม่ขึ้น เหมือนลมพัดเบาๆ บนหาดทราย"

"ความรักมันไหลผ่านไป ไม่มีใครควบคุมได้ ทำได้แค่ปล่อยให้มันลอยไปอย่างอิสระ เสียงร้องน้องซีซีพัฒนาขึ้นเยอะเลย เพลงนี้ละมุนมาก เพราะจริงๆ!"

"เชื่อว่าเธอแค่กลัวฉันเสียใจ ไม่ได้หลอกฉัน... เห็นเนื้อเพลงท่อนนี้แล้วรู้สึกเศร้าจัง เศร้ามากๆ พอฉันเริ่มเข้าใจ ก็สายไปเสียแล้ว"

"เพลงของข่งซีฟังได้แค่ท่อนอินโทร ท่อนหลังฟังไม่ได้เลย เพราะฉันไม่ได้สมัครวีไอพี"

"ฉันง้างมีดยาวสี่สิบเมตรเก้อเลยนะเว้ย!"

"ฝังมันซะ ชาติหน้าจะพูดอะไรระวังหน่อย"

เพลงใหม่ของข่งซีเหมือนสายลมแผ่วเบา ไม่ทิ้งร่องรอยและไม่ต้องออกแรง ก็ "ปลิว" ขึ้นชาร์ตเพลงได้อย่างง่ายดาย

อันดับสิบ... เก้า... แปด... จนกระทั่งเหยียบเพลงใหม่ของจางหวั้นที่เพิ่งขึ้นอันดับหนึ่งได้ไม่กี่ชั่วโมงร่วงลงไป

อันดับหนึ่ง: "เริ่มเข้าใจ"

อันดับสอง: "ตัวฉันคนใหม่"

ให้ความรู้สึกเหมือนยังไม่ได้ออกแรงเลยด้วยซ้ำ!

โปรโมตเหรอ?

ไม่มี

ปั่นชาร์ต?

ไม่จำเป็น!

เทียบกับ "เริ่มเข้าใจ" ที่ค่อยๆ ไต่ขึ้นอันดับหนึ่งอย่างนุ่มนวล

ข้อมูลหลังบ้านของมันพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่งราวกับคลื่นยักษ์!

พนักงานบริษัทที่คอยมอนิเตอร์ข้อมูลตอนแรกก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่

คิดว่าต่อให้มีอาจารย์ซ่งเต้ากับผองเพื่อนช่วยกันแชร์ เพลงนี้จะไต่ขึ้นชาร์ตและยึดพื้นที่ดีๆ ได้ ก็ต้องใช้เวลาก่อตัวสักพัก

อย่างน้อยๆ ก็ต้องสักสองสามวันมั้ง?

ขึ้นน่ะขึ้นแน่!

เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัย

เพลงนี้มันเพราะเกินไป!

ไม่เพียงนำเสนอเนื้อเสียงของข่งซีออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่ยังฟังออกว่าทักษะการร้องของเธอพัฒนาขึ้นมาก

ฝั่งเฟยหยางไม่มีใครสงสัยในศักยภาพของมัน

แต่ก็ไม่มีใครคาดคิดจริงๆ ว่ามันจะมาแบบสายลมพัดผ่านวูบเดียว

แล้ว! ก็! ขึ้น! ยอด! เลย!

รู้ว่าอาจารย์ซ่งเป็นห่วงรุ่นน้องคนนั้น คนทางฝั่งเฟยหยางเลยแคปรูปข้อมูลล่าสุดส่งมาให้ดูเป็นระยะๆ

ส่วนในกลุ่ม "อาจารย์ซ่งและผองเพื่อน" ก็คึกคักขึ้นมาทันตา

เซวี่ยหลิน: ว้าว เพลงพี่ซีซีสุดยอดมาก! ทำไมถึงเพราะขนาดนี้นะ? ฟังวนไป ฟังยังไงก็ไม่เบื่อ!

จงอวี่ถง: อาจารย์สามพันสุดยอดจริงๆ ไม่หวือหวา ไม่ปรุงแต่ง ไม่เร้าอารมณ์ แต่กระแทกใจทุกประโยค อาจารย์สามพันเก่งฝุดๆ (หัวหมา)

หูเหว่ย: ขอโทดที ได้ฟังมาก่อนแล้ว สัมผัสถึงความน่ากลัวในการแต่งเพลงของอาจารย์มาก่อนแล้ว @จงอวี่ถง ศิษย์น้องเล็ก เดี๋ยวต่อไปเธอก็จะชินไปเอง!

ซุนเหม่ยฉี: กรี๊ดดดดด ฉันยังไม่ได้ฟัง พวกเธอหยุดเดี๋ยวนี้ อย่าเพิ่งสปอยล์ เดี๋ยวฉันไปฟัง

หลี่ชิงชิง: อาจารย์ซ่ง คุณทำยังไงถึงเข้าใจหัวอกเด็กสาวได้แตกฉานขนาดนี้ แต่ดันจัดการแฟนเก่าตัวเองไม่ได้?

ทุกคน: ฮ่าฮ่าฮ่า!

เซวี่ยหลิน: (หน้าสงสัย)

ในกลุ่มนี้มีเธอคนเดียวที่ไม่รู้ว่าซ่งเต้าคือสุ่ยจีซานเชียน

น่าสงสาร สมองน้อยๆ ประมวลผลไม่ทันแล้ว

ซุนเหม่ยฉี: @เซวี่ยหลิน ที่รักไม่เป็นไรนะ ดูไปก็พอ

เซวี่ยหลิน: อ๋อ รับทราบค่ะพี่

ซ่งเต้าส่งสติกเกอร์หน้าดำปี๋กลับไป

คนในกลุ่มนี้ล้วนเป็นคนกันเอง การพูดจาเลยค่อนข้างเป็นกันเอง

ไม่ว่าจะเป็นจงอวี่ถงที่เข้ามาแล้วและยังเป็น "เด็กฝึก" หรือซุนเหม่ยฉีกับเซวี่ยหลินที่กำลังจะเข้ามา ทุกคนต่างดีใจกับข่งซีจากใจจริง

ยกเว้นเซวี่ยหลินที่ยังงงๆ ซุนเหม่ยฉีกับจงอวี่ถงต่างรู้ดีว่า ความโชคดีของสาวน้อยแมวลังกานี้ จะต้องมาถึงพวกเธอเช่นกัน!

โดยเฉพาะซุนเหม่ยฉี ช่วงก่อนอาการซึมเศร้าหนักมาก ช่วงนี้ไม่เพียงหายสนิท ยังกลับมาใช้ชีวิตสดใสเหมือนตอนเดบิวต์ใหม่ๆ—คิดบวก ร่าเริง สดใส

ส่วนซ่งเต้า ตั้งแต่แรกเธอก็เรียกเขาว่า "เทพเต้า"

ตอนนี้เขายิ่งเป็นคนที่เก่งกาจที่สุดในใจเธอ

ดังนั้นในกลุ่มนี้ น่าจะมีแค่เหยียนอวี้กับหลี่ชิงชิง ที่กล้าแซวซ่งเต้าเล่น

ที่เหลือได้แต่นั่งทำตาแป๋วเป็นฝ่ายมุงดู

ขนาดหลินเฟยที่เป็นถึงราชินีเพลง ทุกครั้งที่พูดถึงซ่งเต้า แววตายังเปลี่ยนจากเย็นชาเป็นอ่อนโยนวูบหนึ่งเลย

...

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำอย่างรวดเร็ว

ตั้งแต่บ่ายจนถึงตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าฝั่งซื่อไต้มีเดียมีการเคลื่อนไหวปั่นชาร์ตตลอด

เห็นได้ชัดว่าไม่ยอมให้เด็กกะโปโลคนหนึ่งมาขัดขา

แต่ "เริ่มเข้าใจ" มันโหดจริง!

สลับตำแหน่งหัวตารางกับ "ตัวฉันคนใหม่" ไปมา

หลายคนเพิ่งตระหนักได้ว่า แพลตฟอร์มเพนกวินมิวสิกหน้าด้านแอบเปลี่ยนกฎตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

เปลี่ยนจากอัปเดตชาร์ตวันละครั้ง หรือสัปดาห์ละครั้ง เป็น... เรียลไทม์!

ใครเจ๋งก็ขึ้นมา!

เหมือนซ่งเต้าไง มีดราม่า มีกระแส

สำหรับเพนกวินมิวสิก พวกนายตีกันไปเลย ฉันนั่งเก้าอี้ซักผ้าเชียร์อยู่ข้างสนาม

สองทุ่มกว่า กระแส "เริ่มเข้าใจ" ยิ่งแพร่กระจาย ยอดเริ่มพุ่งแบบระเบิดระเบ้อ

"ตัวฉันคนใหม่" ต้านไม่ไหวแล้ว!

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแฟนคลับฝั่งเฟยหยางเริ่มออกโรงหรือเปล่า

อย่าว่าแต่ "เริ่มเข้าใจ" เลย แม้แต่ "รักปักใจ" ของซ่งเต้าก็กำลังพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

พอถึงสามทุ่มกว่า

"เริ่มเข้าใจ" อยู่อันดับหนึ่ง "รักปักใจ" อันดับสอง

"ตัวฉันคนใหม่" ของจางหวั้นโดนเบียดตกไปอยู่อันดับสาม

ถ้าไม่ใช่เพราะอัดเงินปั่นชาร์ต เกรงว่าแม้แต่อันดับสามก็คงยืนไม่อยู่

เพราะข้างหลังยังมีเพลงตระกูล "เฟยหยาง" อีกเป็นพรวน กำลังจ้องเขเป็ง รอเสียบตูดอยู่!

จะว่าจางหวั้นไม่เก่งก็ไม่ได้

ในฐานะซูเปอร์สตาร์แถวหน้าที่ฐานะมั่นคง เขาปล่อยเพลงใหม่ออกมาปีละเป็นสิบเพลง

ถือเป็นคนส่วนน้อยในกลุ่มคนระดับท็อปที่ยังคงรักษาไฟในการสร้างสรรค์ผลงานไว้ได้จนถึงทุกวันนี้

เพลงฮิตอมตะในชื่อจางหวั้นก็มีไม่น้อย

ที่ไม่ได้เป็นราชาเพลง ก็แค่ขาดโชคไปหน่อยเดียว

บวกกับภาพลักษณ์และบุคลิกที่ดี แถมยังเคยเล่นหนังเล่นละครที่ประสบความสำเร็จมาหลายเรื่อง

ไม่เพียงแฟนคลับเยอะ กลุ่มเป้าหมายยังกว้างขวางมาก

ตามทฤษฎีแล้ว เด็กใหม่อย่างข่งซี ต่อให้ดังแค่ไหน กระแสแรงแค่ไหน ถ้าไม่ทุ่มงบโปรโมต ก็ไม่น่าจะมีทางกดเขาลงไปถูพื้นได้ขนาดนี้

คุณภาพเพลงนี้ ต้องบอกว่าแค่พอถูไถ

ถ้าเทียบกับเพลงที่ดังเปรี้ยงปร้าง ยังถือว่าห่างชั้น

ในสายตาหลายคน นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้จางหวั้นก้าวไปไม่ถึงระดับราชาเพลงสักที— ไม่มีคนทำเพลงเทพๆ คอยดัน

เมื่อ "เริ่มเข้าใจ" มียอดพุ่งแบบก้าวกระโดด ทางซื่อไต้มีเดียในที่สุดก็ถอดใจ

พวกเขาก็จนปัญญาเหมือนกัน

ก่อนหน้านี้จะเล่นสกปรกก็โดนสับมือแตก กระดูกสะโพกหัก

ตอนนี้จะใช้เงินปั่นชาร์ตก็สู้พลังแฟนคลับไม่ได้

ที่น่าสังเวชยิ่งกว่าคือ ถ้าหยุดปั่นชาร์ต เพลงนี้พ้นวันนี้ไปอาจจะหลุดท็อปเทนทุกชาร์ตเลยก็ได้

...

"พี่อิ่ง แย่แล้วครับ!"

จางหวั้นที่กำลังคุยโทรศัพท์กับเจียงอิ่ง นอนแผ่หราอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกของคฤหาสน์หรู

สีหน้าอมทุกข์

มองดูจอโปรเจกเตอร์ขนาดยักษ์ที่แสดงช่องคอมเมนต์ของเพลง "เริ่มเข้าใจ" ซึ่งมียอดคอมเมนต์ทะลุหนึ่งหมื่นไปแล้ว

ถอนหายใจเฮือกใหญ่

นักร้องบางคน ร้องเพลงมาทั้งชีวิต เพลงที่ดังที่สุดคอมเมนต์ยังไม่ถึงหมื่น

แต่ของเขา ใช้เวลาแค่บ่ายเดียว

"ฮ่าฮ่า เข้าใจความรู้สึกของฉันกับสืออวี้เหยียนช่วงก่อนหน้านี้หรือยัง?" เจียงอิ่งเอ่ยแซว

"เข้าใจแล้วครับ แต่ปัญหาคือคนที่ชนะพี่คือหลินเฟย คืออิ่นหง คือซ่งเต้าที่เป็นปรากฏการณ์แห่งปี แต่ของผมเนี่ย... ผมดันแพ้เด็กกะโปโลคนหนึ่ง อนาถจิตชะมัด!"

"เด็กกะโปโล? นายไม่ได้ดูเหรอว่าปีนี้เด็กกะโปโลคนนั้นมาแรงแค่ไหน ไม่ดูเหรอว่าใครแต่งเพลงให้?" เจียงอิ่งพูด "อีกอย่าง เพลงนี้นายฟังรึยัง?"

"ฟังแล้วครับ คุณภาพคับแก้วเหมือนเดิม!" จางหวั้นตอบ

ถึงจะเคยเลือกข้างแซะซ่งเต้า แต่โดยรวมจางหวั้นก็ถือว่าเป็นคนใช้ได้ นิสัยค่อนข้างตรงไปตรงมา

และก็ฉลาดกว่าไอ้โง่ปี้เสวี่ยเฟิงเยอะ

"ใช่ จะบอกอะไรให้ฟังเผื่อจะสบายใจขึ้น อัลบั้มที่ฉันให้เฟิงซิ่วซานทำให้ เดิมทีทำเสร็จแล้ว แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะทักท้วง ทางนั้นก็รื้อทำใหม่เองเลย กัดฟันกรอดบอกว่าต้องงัดข้อกับสุ่ยจีซานเชียนให้รู้ดำรู้แดง" น้ำเสียงเจียงอิ่งแฝงความจนใจ

เพราะอัลบั้มที่ถูกฝ่ายนั้นรื้อทิ้ง ความจริงคุณภาพสูงมาก

แต่ถ้าเทียบกับ "รอยแผล" ของหลินเฟย ก็ยังขาดอะไรไปนิดหน่อย

ยิ่งถ้าเทียบกับ "คะนึงหา" หรือ "เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้" ยิ่งเทียบไม่ติด

ราชาเพลงอย่างเธอยังฟังออก โปรดิวเซอร์ระดับเฟิงซิ่วซานมีหรือจะฟังไม่ออก

"พี่ว่าฝ่ายนั้นจงใจเล่นงานผมรึเปล่า?" จางหวั้นถามขึ้นมา แล้วไม่รอให้เจียงอิ่งตอบ ก็พูดต่อว่า "พี่อิ่ง พูดจากใจเลยนะ ผมเริ่มเสียใจแล้วว่ะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า นายคงไม่ได้กลัวหรอกนะ?" ปลายสายหัวเราะ

"ไม่ใช่ว่ากลัว ตอนนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวแล้วล่ะ เขาคงไม่มีปัญญาใช้เพลงเพลงเดียวเหยียบผมหลุดจากระดับเฟิร์สคลาสได้หรอก ผมแค่รู้สึกว่ามัน... จะพูดยังไงดี?"

"รู้สึกว่าไม่จำเป็นใช่ไหม?"

"ใช่ๆๆ คือมันไม่จำเป็น! เมื่อก่อนตอนหูเหว่ยเพิ่งเดบิวต์ผมยังเคยชมเขาเลย ดูเรื่องนี้มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้"

"วันหลังตอนซ้อมงานชุนหว่าน นายหาโอกาสคุยกับหลินเฟย ปรับความเข้าใจกันหลังไมค์หน่อยสิ" เจียงอิ่งแนะนำ

"แล้วพี่ล่ะ?" จางหวั้นถาม

"ฉัน? ฉันไม่จำเป็น!" เจียงอิ่งตอบ "หลินเฟยไม่ว่าจะบนเวทีหรือล่างเวที เจอหน้าฉันก็ต้องเรียกพี่คะพี่ขาอย่างว่าง่าย ฉันกับอวี้เหยียนอย่างมากก็แค่เคยล่วงเกินซ่งเต้า แต่ไม่เคยไปแหยมกับหลินเฟย"

เว้นจังหวะนิดหนึ่ง เจียงอิ่งพูดต่อ "ส่วนเรื่องชิงชาร์ตเพลง อันนี้ไม่นับว่าล่วงเกินหรอก

ก็แค่หลายปีมานี้พวกเราไม่ค่อยปล่อยเพลงใหม่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนวงการคึกคัก อาทิตย์ไหนบ้างไม่มีตัวพ่อตัวแม่ปล่อยเพลงชนกัน?

ถ้าแค่ชิงชาร์ตก็ถือว่าล่วงเกิน วงการเพลงนี้คงคบใครไม่ได้แล้ว ฉันกับอวี้เหยียนเมื่อก่อนก็ตีกันจะตาย

อีกอย่าง รอบนี้ฉันก็สู้เขาไม่ได้จริงๆ

พี่อิ่นแกเลือกข้างฝั่งนั้นแบบไม่ต้องคิดเลย

ให้ตายสิ วันหลังฉันต้องให้เขาเลี้ยงเหล้าไถ่โทษ!"

ประโยคสุดท้าย ฟังออกชัดเจนว่าเจียงอิ่งยังเคืองๆ อยู่

จางหวั้นยิ้ม พูดว่า "ที่พี่พูดก็ถูก ถ้ามีโอกาสคงต้องปรับความเข้าใจกันหน่อย อย่างน้อยก็อย่าเล็งเป้ามาที่ผมอีกเลย"

รอบนี้มันชัดเจนเกินไป

เขาประกาศว่าจะปล่อยเพลงแต่ไม่ได้บอกวันที่

พอเขาปล่อยปุ๊บ ขึ้นชาร์ตปั๊บ

ยังคิดว่าจะได้ลอบโจมตีหลินเฟยกับซ่งเต้าสักดอก

ฝ่ายนั้นส่งเด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่งออกมา

ซัดเขาเปรี้ยงเดียวร่วง

กดลงกับพื้นแล้วถูไปมา

หน้าบวมฉ่ง!

ถ้าบอกว่าไม่ได้จงใจเล่นงาน ใครเชื่อก็บ้าแล้ว

จางหวั้นรู้ดีว่าที่เจียงอิ่งแนะนำแบบนี้ เพราะสนิทกันส่วนตัว

ถ้าวัดตามนิสัยเจียงอิ่ง เธอน่าจะอยากให้เขาเปิดศึกกับเฟยหยางมากกว่า

ปัญหาคือจางหวั้นใจไม่กล้าพอ!

อย่าเห็นว่าเป็นซูเปอร์สตาร์แถวหน้า ดังมาหลายปี

แต่ต้องปล่อยเพลงใหม่ปีละเยอะๆ

เพื่อใช้วิธีนี้รักษากระแสความนิยมของคนแก่ที่ยังไม่แก่คนนี้

แล้วฝ่ายนั้นล่ะ?

ส่งแค่ข่งซีออกมาคนเดียวก็เหยียบเขาจมดินแล้ว

ด้วยความสามารถในการแต่งเพลงระดับปีศาจของสุ่ยจีซานเชียน ไม่แน่ว่าหูเหว่ยอาจจะมีเพลงใหม่ที่ยังไม่ได้ปล่อยก็ได้!

แค่ไม่ได้ส่งหูเหว่ยออกมาเท่านั้น

แสดงว่าฝ่ายนั้นไม่ได้เห็นเขาอยู่ในสายตา แต่ในขณะเดียวกันก็ถือว่าไว้หน้าเขาอยู่นิดหนึ่ง...

ถ้าส่งหูเหว่ยออกมา แล้วกดเขาลงไปอีก

เขาคงต้องกลั้นใจพูดว่า: สมกับเป็นคนที่ผมเคยมองเห็นแวว จริงไหม?

โคตรเจ็บ!

ยิ่งเฟยหยางยังมีซ่งเต้าที่ช่วงนี้แดงเถือกจนม่วงคล้ำ

ยังมีหลินเฟยที่เป็นตัวแม่...

เขาไม่ใช่เจียงอิ่ง ไม่ใช่สืออวี้เหยียน และไม่ใช่ราชาเพลงราชินีเพลงรุ่นเก๋าจากเกาะฮ่องกงหรือไต้หวัน

พวกนั้นลอยตัวแล้ว ต่อให้เลิกทำตอนนี้ก็ไม่มีผล

แต่เขายังต้องทำมาหากิน!

ถ้าไปแตกหักกับเฟยหยาง จนวันหน้าเขาปล่อยเพลงทีไรโดนเหยียบทุกที

เผลอๆ จะกลายเป็นบันไดให้เด็กใหม่เหยียบขึ้นไปดัง

เขาจะทำยังไง?

ดังนั้นในช่วงเวลาสำคัญ ถ้ารู้ตัวว่าสู้ไม่ได้ก็ต้องยอมรับสภาพ

ดูอย่างหม่าเซินสิ ไม่ใช่ว่ามีความสุขดีเหรอ?

ดูเพื่อนซี้ปี้เสวี่ยเฟิงอีกคน ช่วงนี้อย่าว่าแต่ปล่อยเพลงเลย หน้ายังไม่กล้าโผล่

ทำไปทำไม?

...

ในห้องไลฟ์สดของชุยลั่ว

เขากำลังสูบยอดเข้าชมจากเพลง "เริ่มเข้าใจ"

ซู๊ด... ซู๊ด...

สูบอย่างเมามัน!

"ต้องบอกเลยว่า สุ่ยจีซานเชียนเจ๋งจริง เก่งจริง!"

"เพลงนี้ทุกคนบอกว่าเพราะ ผมจะมาวิเคราะห์ให้ฟังว่ามันเพราะตรงไหน!"

"อย่างแรก..."

ชุยลั่วพล่ามน้ำไหลไฟดับ

พ่นศัพท์เทคนิคฟังยากออกมาเป็นชุด

อย่างเช่น "โครงสร้างคีตลักษณ์" "เทคนิคการเรียบเรียง" "การควบคุมจังหวะ" อะไรเทือกนั้น

แต่ละจุดวิเคราะห์เป็นฉากๆ

สำหรับคนที่ไม่เคยเรียนดนตรี ฟังแล้วรู้สึกว่าสุดยอดจัง (แม้จะไม่เข้าใจ)

วิธีการอวยแบบนี้ ทำให้แฟนคลับข่งซีหลายคนพอใจมาก

แต่ครู่ต่อมา สันดานเดิมของหมอนี่ก็กำเริบ

เริ่มเหยียบซ่งเต้า

"พูดจริงๆ นะ ผมพูดจากใจ สุ่ยจีซานเชียนคือนักดนตรีตัวจริง!"

"ถ่อมตัวจนถึงที่สุด!"

"เขาไม่เคยโอ้อวดเลยจริงๆ"

"คุณลองดูไอ้หนุ่มคลั่งรักอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงนั่นสิ!"

"เหอะ ไปออกรายการ 'เผชิญหน้า' ขึ้นงานชุนหว่าน เป็นพรีเซนเตอร์แบรนด์เสื้อผ้าชั้นนำของประเทศ ดูมันทำตัวเข้า!"

"ถ้านายวางตำแหน่งตัวเองเป็นไอดอล เป็นดาราขายกระแส ฉันไม่มีความเห็น แถมยังจะยกนิ้วให้ว่าเจ๋ง!"

"แต่ดันพยายามสร้างภาพว่าเป็นนักร้องนักแต่งเพลงผู้ลึกซึ้งและมีพรสวรรค์"

"คนทำงานสร้างสรรค์จริงๆ เขาทำตัวแบบนี้เหรอ?"

"วันๆ เอาแต่โชว์ออฟ จะเอาเวลาและสมาธิที่ไหนไปแต่งเพลง?"

"คุณบอกว่าเขาเป็นไอดอล ผมยอมรับ แต่หลายคน แม้แต่อาจารย์หม่าที่ผมเคารพ ยังบอกว่าเขาไม่ด้อยไปกว่าสุ่ยจีซานเชียน อันนี้ต้องขำแห้งแล้ว"

"งานที่เขาแต่งมันเชย มันบ้านนอก มันไม่มีสุนทรียภาพทางดนตรี!"

"ผมทิ้งคำพูดไว้ตรงนี้เลย เทียบความสามารถในการแต่งเพลง ซ่งเต้าสิบคนก็สู้สุ่ยจีซานเชียนคนเดียวไม่ได้!"

ยอดคนดูในไลฟ์พุ่งกระฉูด

พุ่งพรวด

ทะลุเพดาน!

ขอด่าซ่งเต้าเถอะ ยังไงก็มีคนดู

โดยเฉพาะการเปรียบเทียบแบบนี้ ทั้งสะใจและปลอดภัย

เพราะซ่งเต้ากับสุ่ยจีซานเชียนอยู่ค่ายเดียวกัน

ก่อนหน้านี้ในงานเพนกวินมิวสิกพินนาเคิลอวอร์ด ซ่งเต้ายังขึ้นรับรางวัลแทนสุ่ยจีซานเชียน แสดงว่าสองคนนี้ซี้กัน

ดังนั้นเล่นมุกเหยียบคนนี้อวยคนนั้น ชุยลั่วทำได้สบายใจเฉิบ

แต่ในขณะที่เขากำลังด่าอย่างเมามัน และพวก "แอนตี้แฟนหมา" กำลังระดมส่งของขวัญ ช่องแชตและคอมเมนต์ในไลฟ์ ก็พร้อมใจกันสแปมข้อความประโยคเดียวกัน—ไปดูบัญชีข่าวสถานีโทรทัศน์เซี่ย!

[จบแล้ว]