บทที่ 40 - ออกรายการคู่กับราชินีเพลง?

บทที่ 40 - ออกรายการคู่กับราชินีเพลง?

เหมือนบังเอิญเดินหลงเข้าไปในบ่อทองคำ

ปกติต่งอวี่โพสต์อะไรไปก็มีคนกดไลก์แค่หลักหมื่น คอมเมนต์หลักร้อย

ต่อให้เป็นการรีโพสต์ของหลินเฟย ยอดก็ไม่น่าจะเพิ่มขึ้นเท่าไหร่

แต่ทว่าการรีโพสต์ครั้งนี้ ในเวลาสั้นๆ กลับมียอดไลก์หลายแสน คอมเมนต์หลายหมื่น

แถมยอดผู้ติดตามยังเพิ่มขึ้นอีกเป็นแสน

จากเดิมที่มีแค่ห้าแสนกว่า พุ่งพรวดไปแตะเจ็ดแสน!

พายุทอร์นาโดแห่งกระแสลูกนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว

...

ชุยลั่วที่ยังคงปากดีด่ากราดซ่งเต้าในไลฟ์ หวังจะใช้เรื่องนี้กู้หน้า

หลังจากโดนชาวเน็ตผู้ "หวังดี" เตือนให้ไปดูโพสต์ของหลินเฟย ก็ถึงกับอ้าปากค้าง ตาถลน

ไม่นานภาพนั้นก็ถูกชาวเน็ตแคปไปทำมีมว่อนเน็ต

ที่ตลกคือ หลังจากหลินเฟยโพสต์ข้อความที่ดูไม่ออกว่าตั้งใจปกป้องหรือแค่บังเอิญนี้ เสียงด่าในช่องแชทของชุยลั่วกลับเบาบางลง

จากด่ากลายเป็นเยาะเย้ย

"กูขำจะตายแล้ว ไอ้ปากดำชุย หน้าสั่นไหมล่ะมึง?"

"เกิดมาไม่เคยสะใจขนาดนี้มาก่อน ตลกชิบหาย มึงคงคิดว่าพี่หมาเป็นเด็กใหม่รังแกง่ายสินะ? ตอนนี้ชาไปทั้งตัวแล้วล่ะสิ ถามคำเดียว เจ็บไหม?"

"กำลังกินน้ำอยู่ พุ่งใส่หน้าผัวเลย ตลกมาก ฉันสงสัยว่าพี่เฟยกำลังดูไลฟ์อยู่แน่ๆ ไม่งั้นจะบังเอิญประกาศเรื่องนี้ตอนดึกๆ ดื่นๆ ได้ไง?"

"พี่เฟยก็ใจดีนะ ถึงกับยอมร่วมงานกับพี่หมาในบริษัทเดียวกันได้?"

"กลับตาลปัตรกันหมดแล้วเหรอ?"

"เดี๋ยวนะ พวกแกไม่รู้สึกแปลกๆ เหรอ? ฉันว่าพี่เฟยกำลังแอบกิ๊กกับพี่หมาอยู่แน่ๆ ดูคราวก่อนก็ทีนึงแล้ว ครั้งนี้ก็..."

"ราชินีเพลงออกโรงปกป้องสามี?"

"อย่ามั่ว ทั้งคู่ไม่เหมาะสมกันสักนิด เจ้านายปกป้องศิลปินในสังกัดเป็นเรื่องปกติ ห้ามใครใส่ร้ายพี่เฟยของฉันเด็ดขาด!"

สมกับเป็นจิ้งจอกเฒ่าที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาโชกโชน

หลังจากอึ้งไปครู่หนึ่ง เขาก็ยิ้มร่าแล้วตบหน้าตัวเองเบาๆ สองที

"สมน้ำหน้าปากมึง สมน้ำหน้าปากมึง ไม่ต้องให้พวกคุณลงมือ ผมตบเองได้ไหม?"

แล้วหันมองกล้อง "แต่ผมเป็นคนหัวดื้อ ต่อให้พี่เฟยมองว่าเขาเก่ง ผมก็ยังยืนยันว่าเขาไม่ได้เรื่อง! เรามาคอยดูกัน!"

...

"โพสต์นั้นคุณตั้งใจเหรอ?"

เช้าวันที่ 20 ซ่งเต้ามาที่บริษัทเฟยหยางเยว่จาง

เขาไม่อยากทำตัวเด่นดัง

แต่ด้วยโพสต์ของหลินเฟย ตอนนี้เขาดังระเบิดของจริง

ผู้ติดตามในซุยโป๋ทะลุล้าน ในซื่อติงยิ่งเวอร์วัง ไม่มีผลงานสักชิ้นแต่มีคนกดติดตามสองล้านกว่า

แน่นอนที่เวอร์สุดๆ คือสุ่ยจีซานเชียน

แอคเคานต์ 『สุ่ยจีซานเชียน』 ที่โพสต์แค่กลอนบทเดียว ด้วยอานิสงส์จากการกดติดตามของจางอี้ หลินเฟย หูเหว่ย ข่งซี และคนดังอีกเพียบ ยอดผู้ติดตามทะลุสามล้านไปแล้ว!

ในซื่อติงกับหว่อซิ่วมีพวกตัวปลอมโผล่มาเพียบ

บางแอคเคานต์แฟนคลับก็รู้ทั้งรู้ว่าเป็นตัวปลอม แต่เพราะมีคลิปเสียงหรือคลิปตัดของข่งซี หูเหว่ย และเพลงของหลินเฟย ก็ดันมีคนตามเป็นแสนๆ

"ใช่สิ เขาหน้าด้านมาก ทางหนึ่งมาขอโทษฉัน อีกทางกลับด่าเธอ ฉันก็ต้องตอบโต้สิ!"

หลินเฟยพูดอย่างชอบธรรม ทำหน้าฟึดฟัด

ซ่งเต้าคิดในใจ คุณไม่เห็นเหรอชาวเน็ตเขาว่ายังไงกัน?

ราชินีเพลงปกป้องสามี... หลินเฟยแอบคบพี่หมา...

ดูท่าจะโดนใส่ร้ายจนชิน เลยไม่แคร์สื่อ

เรื่องนี้จะว่าสร้างความเดือดร้อนให้เขาก็ไม่เชิง

แฟนคลับยุคนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน

แต่ละคนเป็นพวกเก่งแต่ในคีย์บอร์ด ชีวิตจริงหงอเป็นไก่ป่วย

อย่าเห็นว่าในเน็ตเรียก "พี่หมา" เรียก "คนคลั่งรักอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง" กันอย่างสนุกปาก พอเจอตัวจริง ร้อยละเก้าสิบเก้ากลายเป็นภาพ "เด็กดี.JPG" กันหมด

"ที่ฉันโพสต์ก็มีเหตุผลนะ" หลินเฟยหยิบน้ำโซดาให้ซ่งเต้าขวดหนึ่ง แล้วนั่งลงบนโซฟาเดี่ยว "มีเรื่องอยากจะถามความเห็นเธอหน่อย"

"ว่ามาเลยครับพี่เฟย" ซ่งเต้าวางขวดน้ำลง มองเธออย่างตั้งใจ

วันนี้หลินเฟยแต่งตัวสวยเหมือนเดิม

เสื้อฮู้ดสีเทาอ่อนตัวโคร่ง ด้านหน้าสกรีนลายการ์ตูนสาวน้อยเล่นสเก็ตบอร์ด ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นสีดำ

ขาสั้นจุ๊ดจู๋จนแทบจะโดนเสื้อฮู้ดตัวใหญ่คลุมมิด ยิ่งขับให้เรียวขาดูยาวสวย

รองเท้าผ้าใบสีขาว มีลายเส้นสีสันสดใสที่แมตช์กับลายการ์ตูนบนเสื้อ

สไตล์สาวน้อยเซ็กซี่ขี้เล่นแบบนี้มองแล้วสดชื่นตาเสมอ

แต่ปกติชุดแบบนี้เธอจะไม่ใส่รับแขก

อย่างถ้าไปเจอผู้กำกับจาง ก็จะแต่งตัวเป็นทางการกว่านี้

"เธอไปอัดเพลงที่ร้านเหยียนเหยียนมาอีกห้าเพลงใช่ไหม?"

ช่วงนี้เธอยุ่งจนไม่มีเวลาฟังเพลงเลย

คอนเนกชันเก่าๆ ก็ไม่ธรรมดา ยิ่งตอนนี้กลับมาดังเปรี้ยงปร้างจนแทบจะถูกยกขึ้นหิ้งด้วยเพลง 'คะนึงหา' คนที่ติดต่อเข้ามาหาโดยตรงมีเยอะมาก

โทรหาผู้จัดการกับผู้ช่วยไม่ติด ก็โทรเข้าเครื่องเธอวันละเป็นสิบสาย

จนเริ่มจะปรับตัวไม่ทัน

แต่เรื่องพวกนี้เธอเตรียมใจไว้ตั้งแต่ตัดสินใจจะกลับมาร้องเพลงแล้ว เลยไม่ได้รู้สึกต่อต้านอะไร

ซ่งเต้าพยักหน้า "อืม ห้าเพลง"

"อย่าเพิ่งปล่อย!"

ถึงจะรู้ซึ้งถึงความสามารถในการแต่งเพลงของ "อาจารย์สามพัน" ดี แต่ก็ยังอดทึ่งกับความเร็วในการผลิตงานของเขาไม่ได้

หลินเฟยมองซ่งเต้า ครุ่นคิดในใจ

มิน่าล่ะคนเก่งมักจะเอาแต่ใจ เทพจริงๆ!

แม่สาวเหมียวซิ่วคนนั้น จะรู้ตัวไหมนะว่าพลาดอะไรไป?

"หืม?" ซ่งเต้ามองหลินเฟยอย่างแปลกใจ

"มีรายการหนึ่งติดต่อมา อยากให้ฉันไปออก ฉันเพิ่งคัมแบ็ก ก็อยากปรับสภาพจิตใจหน่อย ดูรูปแบบรายการแล้วค่อนข้างผ่อนคลาย เธอไปกับฉันนะ"

"ผม? ไปออกรายการกับคุณ?" ซ่งเต้าตกใจ

นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

รายการที่กล้าเชิญหลินเฟย ย่อมไม่ใช่รายการทุนต่ำไก่กาอาราเล่

ประเด็นคือหลินเฟยที่ไม่เคยรับงานวาไรตี้มาก่อนยังหวั่นไหว แสดงว่าต้องเป็นรายการระดับไหน?

"ใช่สิ? ไม่เต็มใจเหรอ?" หลินเฟยถาม

"ไม่ใช่ครับ รายการแบบไหนที่จะให้เราสองคนไปออกด้วยกัน?" ซ่งเต้าหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก "ให้ผมไปเป็นผู้ช่วยอะไรแบบนั้นเหรอ?"

"เปล่า เธอเป็นตัวหลัก" หลินเฟยยืนยันเสียงหนักแน่น

ซ่งเต้าอึ้ง ไม่เชื่อหูตัวเอง

อย่าว่าแต่เขาเลย ต่อให้เป็นสุ่ยจีซานเชียนที่ดังระเบิดตอนนี้ ถ้าไปออกรายการ ก็ใช่ว่าจะมีคนซื้อ

"รายการชื่อ 'สุดยอดนักร้องผู้แต่งเพลง' " หลินเฟยตาเป็นประกายมองซ่งเต้า "ฉันว่าเหมาะกับเธอมาก พอดีเธอมีเพลงเสร็จแล้วตั้งห้าเพลง เก็บไว้ใช้ในรายการเลย"

พอฟังหลินเฟยอธิบายกฎกติกา ซ่งเต้าก็คิดว่ารายการนี้เหมาะกับเขาจริงๆ

เพียงแต่ถ้าไม่อยากเปิดเผยนามปากกา ในชื่อซ่งเต้าก็ต้องงัดของดีออกมาโชว์หน่อย

อีกอย่าง ไม่ว่าจะชาติก่อนหรือชาตินี้ เขาไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน เลยอดตื่นเต้นไม่ได้

หลินเฟยพูดต่อ "รายการนี้แข่งกันนอกรอบ พวกเราก็แค่กินๆ ดื่มๆ เที่ยวๆ เดินเล่นไปเรื่อยๆ เธอจะได้ถือโอกาสรู้จักคนในวงการเพิ่ม เปิดหูเปิดตา ไม่แน่เราอาจจะได้ฉกช้างเผือกมาปั้นสักคนสองคน..."

ประโยคสุดท้ายเริ่มเผยความทะเยอทะยาน

โดนคนใช้วิธีสกปรกทำลายจนเกือบพังพินาศ ถ้าเธอกลืนความแค้นลงคอได้ ก็คงไม่เลือกกลับมา

"ทางนั้นให้เท่าไหร่?" จู่ๆ ซ่งเต้าก็นึกถึงเรื่องสำคัญ ถามหลินเฟย

"..."

หลินเฟยมองซ่งเต้าหน้าเงินอย่างเอือมระอาอยู่นาน ก่อนจะตอบอย่างจนใจ "ทางนั้นเสนอราคามา ฉันห้าพัน... เธอสามร้อย"

คุณไม่ต้องบอกค่าตัวตัวเองก็ได้ครับ อาจารย์หลิน!

ระดับตัวแม่อย่างเธอ ในสถานการณ์ที่เพิ่งกลับมาดังเปรี้ยงปร้างแล้วยอมไปออกวาไรตี้ ค่าตัวต้องสูงลิ่วอยู่แล้ว

นี่ขนาดยังมีเพดานค่าตัวศิลปินคุมอยู่นะ

ไม่อย่างนั้นด้วยกระแสและความปังระดับราชาคืนบัลลังก์ของเธอ ค่าตัวคงพุ่งไปไกลกว่านี้

"งั้นผมก็เป็นตัวหลักค่าตัวสามล้าน?"

"อื้อ!" หลินเฟยทำหน้าจริงจัง เหมือนจะบอกว่าฉันอ่านหนังสือมาเยอะ ไม่หลอกเธอหรอก

ซ่งเต้าพึมพำ "สามล้าน หักเข้าบริษัทผมได้เจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ก็คือสองล้านหนึ่งแสนก่อนหักภาษี..."

จริงๆ ในใจเขายังมีข้อสงสัยใหญ่หลวง เงินก้อนนี้... ระบบจะหักเปอร์เซ็นต์ไหม?

ถ้าไม่หักจะดีมาก!

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานคงซื้อบ้านในปักกิ่งได้แน่

หลินเฟยมองซ่งเต้าหน้าเงินด้วยความเพลียจิต พูดว่า "รายการนี้ถ่ายทำประมาณสามเดือน มีช่วงพักเบรก ไม่กระทบการแต่งเพลงอัดเพลงของเธอ ถ้าเธอโอเค ฉันจะให้ชิงชิงตอบตกลงไป?"

หลี่ชิงชิง ผู้จัดการของหลินเฟย

อายุสามสิบกว่า เป็นหญิงแกร่งคนหนึ่ง

อยู่เคียงข้างหลินเฟยตั้งแต่วันแรกที่เดบิวต์จนถึงวันนี้

และเป็นผู้บริหารตัวจริงของบริษัท

"ได้สิ ผมไม่มีปัญหา" ซ่งเต้าคิดในใจ ถึงเวลาจะนานหน่อย แต่ไม่กระทบงานอื่น สามเดือนฟันเงินสองล้าน... จะมีอะไรต้องบ่น?

เขาได้เห็นอานุภาพของ "วงการมายา" ของจริง

มิน่าเหมียวซิ่วถึงตะเกียกตะกายอยากเข้ามานัก

และมิน่าคนพวกนั้นถึงรุมยำหลินเฟย

พอดังแล้วความสามารถในการกวาดเงินมันน่ากลัวจริงๆ!

นี่แค่รายการเดียว รวมค่าโฆษณา พรีเซนเตอร์ งานโชว์ตัวระดับไฮเอนด์ ถ้าเธอขยันหน่อยปีนึงรายได้ทะลุร้อยล้านสบายๆ

"จริงสิ เธอไม่มีผู้จัดการ ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ ถ้าไม่รังเกียจ ให้ชิงชิงมาดูแลเธอละกัน" หลินเฟยเสนอ

"ดีเลยครับ!" ซ่งเต้าคิดในใจ รังเกียจบ้าอะไร ได้ผู้จัดการคู่ใจระดับตัวแม่มาดูแล ให้กราบขอบคุณยังได้เลย

ตกลงกันตามนี้

...

พอกลับถึงบ้าน ระบบก็แจ้งเตือน

[ภารกิจราชินีเพลงหลินเฟยหวนคืนวงการเฟสแรกสำเร็จ]

[กระแสความนิยมปัจจุบันแปลงเป็นค่าชื่อเสียง 700,000 แต้ม]

[รางวัลโฮสต์ ค่าชื่อเสียง 100,000 แต้ม]

[รางวัล หีบสมบัติเงิน x2]

[เปิดภารกิจเฟสถัดไป: วางรากฐานความมั่นคง]

[รางวัลเปิดใช้งาน: หีบสมบัติทองคำ x2]

พอเห็นตัวหนังสือพวกนี้ ซ่งเต้าแทบจะยิ้มแก้มฉีก

มีรางวัลด้วยเหรอ?

แถมกระแสตอนนี้แปลงเป็นค่าชื่อเสียงได้ตั้งเจ็ดแสน

ต้องบอกว่าอานุภาพตัวแม่ น่ากลัวจริงๆ!

ค่าชื่อเสียงแสนนึงไม่เท่าไหร่ แต่หีบสมบัติเงินสองใบนี่สิ... เกินความคาดหมายของซ่งเต้าไปมาก

เมื่อเทียบกับความขี้งกของระบบที่มีต่อเขา ถือว่าเลือดซิบเลยทีเดียว

ส่วนรางวัลเปิดใช้งานสองอันนั้น ซ่งเต้ารู้ว่าน่าจะเป็นเพลงใหม่ที่เตรียมไว้ให้หลินเฟย

เขายังไม่แตะหีบสมบัติทองคำ แต่ท่องในใจ: เปิดหีบสมบัติเงิน

แสงสว่างวาบ ตัวหนังสือสองบรรทัดปรากฏตรงหน้า

พอเห็นข้อความชัดๆ รอยยิ้มของซ่งเต้าก็แข็งค้าง

[จบแล้ว]