- หน้าแรก
- นักแต่งเพลงอัจฉริยะกับระบบเพลงฮิตติดหู
- บทที่ 6 - ว่าจ้างแต่งเพลง
บทที่ 6 - ว่าจ้างแต่งเพลง
บทที่ 6 - ว่าจ้างแต่งเพลง
บทที่ 6 - ว่าจ้างแต่งเพลง
"มึงจะมาแสดงละครตบตาหาพระแสงอะไรตรงนี้? นังแพศยา!"
"เห็นคนมาแฉใต้คลิปนั้นหรือยัง? สี่ปีหมดเงินไปกับมึงเป็นล้าน!"
"นั่นมันเงินแลกด้วยชีวิตพ่อแม่เขา! คือความรักที่ผู้ชายคนหนึ่งมีให้มึงแบบหมดหน้าตัก! มึงแม่งพอหาที่เกาะใหม่ได้ ก็ถีบหัวส่งเขาทันที มึงยังเป็นคนอยู่ไหม?"
"กูเกือบจะหลงเชื่อแม่ดอกบัวขาวอย่างมึงแล้ว ว่าซ่งเต้าเป็นผู้ชายใจแคบ? แล้วเปย์ให้มึงเป็นล้านเนี่ยนะ?"
"เขาเห็นมึงเป็นนางฟ้า มึงเห็นเขาเป็นไอ้ควาย!"
"โดนตกจนเป็นปลาปากงอนแล้ว พอกลับตัวกลับใจแต่งเพลงระบายความรู้สึก ยังโดนมึงกับกองทัพน้ำหาว่าจะทำลายมึง เอ่ยชื่อมึงสักคำหรือยัง? ผู้หญิงหน้าเงินอย่างมึงไม่มีศักดิ์ศรีความเป็นคนเหลือแล้ว ยังต้องให้ใครมาทำลายอีกเหรอ?"
"นังปลิงดูดเลือด นั่งรถเก๋งของมึงไสหัวไปจากโลกอินเทอร์เน็ตซะ!"
"อย่ามาบีบน้ำตาทำซื่อบริสุทธิ์แถวนี้ เดาว่าตอนนี้มึงคงอยู่กับเจ้าของรถเก๋งนั่นแหละ ไม่งั้นพวก IO สวะพวกนั้นจะแห่กันมาเร็วขนาดนี้ได้ไง?"
"ขึ้นฝั่งปุ๊บฟันคนรักทิ้งปั๊บ แม่ง แยกย้ายเถอะทุกคน อย่าไปให้ค่าคนแบบนี้!"
"เลิกติดตามๆ!"
"เมื่อกี้กูเพิ่งเปย์แว่นกันแดดไปสองอัน คืนเงินกูมาเลยอีเวร!"
ช่องคอมเมนต์แทบระเบิดในทันที ผู้คนนับไม่ถ้วนวิ่งวุ่นกันจ้าละหวั่น กระโดดไปมาระหว่างสองช่องคอมเมนต์เพื่อคัดลอกข้อความไปด่าเหมือนตัวสกั๊งค์
หนำซ้ำ ชาวเน็ตตาดีบางคนยังจับสังเกตความผิดปกติได้จากรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ
"ไม่ดูพื้นหลังห้องหน่อยเหรอ? ดูจากการตกแต่งน่าจะเป็นโรงแรมหวังฟู่ ห้าดาว แพงบรรลัย ไม่มีทาสรักเปย์นางจะมีปัญญามาพักที่นี่เหรอ? ทีนี้ยังต้องเดาอีกไหมว่าตอนนี้อยู่กับใคร?"
มองดูคอมเมนต์ยาวบ้างสั้นบ้างที่วิ่งผ่านหน้าจอมือถืออย่างบ้าคลั่ง แม้กระทั่งโรงแรมที่พักยังถูกเดาถูก
เหมียวซิ่วกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป ปล่อยโฮออกมาดังลั่น "แง!"
คราวนี้ สมจริงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ
ใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างประณีตบิดเบี้ยวจนดูไม่ได้ รีบกดปิดไลฟ์สดอย่างลนลาน
แล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะร้องไห้อย่างไม่สนใจภาพลักษณ์
ก่อนหน้านี้ที่เธอลังเล ไม่ใช่เพราะยังอาลัยอาวรณ์ซ่งเต้า แต่เพราะรู้อยู่เต็มอกว่า หลายปีมานี้ซ่งเต้าทุ่มเทให้เธอหมดหน้าตักจริงๆ!
จ่ายเงินให้เธอไปเยอะมาก!
แฟนคลับเก่าๆ ที่ดูไลฟ์เธอประจำก็รู้เรื่องพวกนี้ เธอเองยังเคยเอาของแบรนด์เนมมาอวดด้วยความภูมิใจตั้งหลายครั้ง
ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ในตอนนั้น กลายเป็นระเบิดที่ฝังไว้ทำลายตัวเองในตอนนี้
ไม่ใช่แค่นั้น ซ่งเต้ายังเป็น "พี่ใหญ่แห่งทำเนียบ" ของเธอด้วย!
ไม่กี่ปีมานี้เฉพาะเงินค่าของขวัญในห้องไลฟ์สด ก็ปาเข้าไปสองแสนกว่าหยวน แถมยังเปย์ให้เธอคนเดียว
คนที่ไม่ยอมแม้แต่จะสมัครป้ายไฟให้คนอื่น แต่กลับมีป้ายแฟนคลับระดับ 17 ในห้องเธอ
บัญชีเลเวล 40 กว่า เป็นประเภทที่มีสาวๆ ทักมาจีบเพียบ!
ชาวเน็ตอาจความจำสั้น แต่อินเทอร์เน็ตมีความจำ
คนมือบอนแคปหน้าจอเก็บไว้มีถมเถไป
ดังนั้นเรื่องพวกนี้พอกระแสจุดติด เก้าในสิบส่วนต้องโดนขุดออกมาแฉแน่
จบกัน ชีวิตเธอจบสิ้นแล้ว!
ตอนนี้เธอเสียใจแทบตาย ทำไมถึงหน้ามืดตามัวไปเชื่อคำยุยงของลู่เหวิน ถ้าคืนนี้ไม่เปิดไลฟ์ เลือกที่จะนิ่งเงียบ
รอให้กองทัพน้ำปั่นกระแส!
ขอแค่ลากเรื่องนี้ไปโยงกับประเด็นความขัดแย้งชายหญิง ปั่นกระแสว่าผู้หญิงมีสิทธิ์เลือกความสุขของตัวเอง เธอก็จะยืนอยู่บนจุดที่ไม่มีวันแพ้
ดังในทางลบก็คือดัง?
ตอนนี้เป็นไงล่ะ นอกจากจะเป็นนังปลิงหน้าเงินแล้ว ยังกลายเป็นหมาป่าตาขาวที่สูบเลือดสูบเนื้อแฟนเก่าจนหมดตัวแล้วถีบหัวส่งไปหาที่เกาะใหม่!
ที่ร้ายแรงที่สุด คือเธอกับซ่งเต้าคบกันมาตั้งหลายปี แต่ไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเลย!
ข้อนี้เธอก็เคยเอามาอวดแฟนคลับในไลฟ์สดด้วยความภาคภูมิใจอยู่บ่อยๆ!
หลักๆ คืออยากจะสื่อว่าตัวเองใสซื่อและหัวโบราณ
ถ้าได้กันแล้วจริงๆ ยังพอแถได้บ้าง
ที่แย่ที่สุดคือ เมื่อกี้เพื่อจะแสดงความบริสุทธิ์ใจ เธอยังย้ำในไลฟ์สดต่อหน้าชาวเน็ตนับไม่ถ้วนอีกรอบว่า ความสัมพันธ์ของเธอกับซ่งเต้านั้นบริสุทธิ์ผุดผ่อง
ก็แค่จับมือ เป็นบัดดี้ติวหนังสือ กินข้าวด้วยกัน
ถ้าจะบอกว่าเป็นแฟน ก็เป็นความรักในรั้วมหาวิทยาลัยที่ใสซื่อและงดงาม
ดังนั้นฉันเลิกกับเขามันเป็นเรื่องปกติ!
แต่ถ้าเธอบอกว่าตัวเองกับซ่งเต้าเป็นแฟนกันตามปกติ อะไรที่ควรทำก็ทำกันหมดแล้ว ผลสะท้อนกลับคงไม่รวดเร็วและรุนแรงขนาดนี้!
ลู่เหวินที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ข้างๆ ก็เริ่มหน้าเสีย
ก่อนหน้านี้เขาแค่รู้ว่าเหมียวซิ่วยังบริสุทธิ์ ซึ่งทำให้เขาภูมิใจมากและมองว่าซ่งเต้าเป็นไอ้โง่บรม
แต่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่เลยว่า ไอ้หนุ่มนั่นผลาญเงินค่าชดเชยชีวิตพ่อแม่นับล้านไปกับเธอตลอดสี่ปีมานี้
เรื่องนี้มันระยำเกินไป!
เขาไม่ใช่คนดีเด่อะไร แต่ถ้ารู้เรื่องนี้มาก่อน เป็นไปได้สูงว่าเขาคงไม่ยุ่งกับเหมียวซิ่ว
ใครจะไปรู้ว่าคนหนุ่มที่ทุ่มเทให้ทุกอย่าง พอแฟนโดนแย่ง โดนฟันแล้วทิ้ง จะทำอะไรบ้าๆ ขึ้นมาบ้าง
แค่แต่งเพลงระบายอารมณ์ ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้พูดจารุนแรงเลยสักคำ
นี่แม่โคตรจะเป็นสุภาพชนอันดับหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอ?
ดังนั้นลู่เหวินก็เริ่มเสียใจ นึกว่าเป็นสาวสวยที่ยอมแลกทุกอย่างเพื่อความก้าวหน้า ใครจะคิดว่าจะเป็นปลิงดูดเลือดขนาดนี้?
แต่เขาก็รู้ดีว่า ถ้าตอนนี้ชิ่งหนีไปดื้อๆ เหมียวซิ่วอาจจะทำอะไรสุดโต่ง
ความสุดโต่งนี้ อาจจะทำร้ายตัวเอง แต่ก็เป็นไปได้เหมือนกันที่จะ... ทำลายคนอื่น!
ไม่ว่าจะแบบไหน สำหรับเขาก็ไม่ใช่เรื่องดี
ต้องทำให้อารมณ์เธอสงบลงก่อน
คิดได้ดังนั้น ลู่เหวินก็เอ่ยปากปลอบ "หนูไม่ต้องกังวล เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าจะไม่มีทางแก้"
ได้ยินแบบนั้น เหมียวซิ่วก็หยุดร้องไห้ทันที เงยหน้ามองเขา ดวงตาสองข้างแดงก่ำจนน่ากลัว
ลู่เหวินเลือกใช้คำอย่างระมัดระวัง "ช่วงนี้หนูเก็บตัวหลบพายุไปก่อน พักอยู่ที่นี่แหละ อยากกินอะไรก็สั่งเดลิเวอรี่ เรื่องอื่น เดี๋ยวป๋าจัดการเอง"
"จะจัดการยังไงได้คะ? หนู... หนูใช้เงินเขาจริง แต่เขาก็ใช้นี่นา ไม่ใช่หนูใช้คนเดียวสักหน่อย ตอนนี้ทุกคนมารุมด่าหนู..."
เหมียวซิ่วสะอื้น หน้าตาเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
ลู่เหวินเหลือบมองกระเป๋า 'เฉิงหม่า' (แอร์เมส) ใบละเจ็ดแปดหมื่นที่เหมียวซิ่วโยนไว้บนโซฟา
"ใช่ๆๆ เขาก็ใช้ หนูอย่าเพิ่งร้อนใจ ป๋ากลับไปคิดหาวิธีก่อน"
เพื่อนร่วมรุ่นเขาออกมาแฉแล้วว่าไอ้หนุ่มนั่นขี้เหนียวกับตัวเอง มือถือยังใช้รุ่นพระเจ้าเหา!
หันมาดูหนูสิ เสื้อผ้ากระเป๋าของใช้ แบรนด์เนมทั้งตัว
จะมาล้างขาวด้วยมุมที่ว่า "เขาก็ใช้ด้วย" นอกจากจะไม่มีประโยชน์!
ยังมีแต่จะโดนด่ายับกว่าเดิม
"คะ? จะไปเหรอคะ?" เหมียวซิ่วมองลู่เหวิน สายตาเต็มไปด้วยความไม่อยากให้ไป
ตอนนี้ที่พึ่งเดียวของเธอก็คือคนคนนี้แล้ว
"เดิมทีก็อยู่เป็นเพื่อนได้หรอก แต่ตอนนี้..." ลู่เหวินทำเสียงอ่อนโยน "ที่รัก เรื่องหนูใช้เงินเขาเยอะขนาดนั้นโดนแฉออกมาแล้ว ป๋าต้องรีบไปหาทางเคลียร์ให้หนูไง!"
เหมียวซิ่วเริ่มลนลาน เธอกลัวชาวเน็ตด่าว่าเป็นผู้หญิงหน้าเงินไม่เท่าไหร่ แต่กลัวลู่เหวินจะมองเธอแบบนั้นมากกว่า
เพราะสิ่งที่เธอต้องการจากลู่เหวินไม่ใช่เงิน แต่เป็นชื่อเสียง!
เธออยากดัง!
"สามีคะ หนู..."
ลู่เหวินโบกมือ "เอาล่ะ ป๋ารู้ใจหนู ไม่สนหรอกเรื่องหน้าเงินไม่หน้าเงิน ป๋าเองก็หน้าเงินเหมือนกัน! วางใจเถอะ รับปากอะไรไว้ไม่เบี้ยวแน่นอน แค่นี้นะ เหนื่อยแล้ว อาบน้ำรีบนอนซะ"
เขาสวมเสื้อคลุม แล้วรีบร้อนจากไป
ในใจยังมีเรื่องที่กังวลยิ่งกว่าและบอกเหมียวซิ่วไม่ได้ คือในเน็ตมีคนเดาถูกแล้วว่าเธอพักโรงแรมไหน
ด้วยความร้อนแรงของกระแสที่เขาเป็นคนจุดขึ้นมาเอง ถ้าเกิดมีคนมาเจอว่าเขาอยู่ที่นี่ด้วย เรื่องใหญ่แน่!
เมียที่บ้านถึงจะทำเป็นปิดตาข้างหนึ่งเวลาเขาไปเที่ยวข้างนอก แต่จะให้เป็นข่าวไม่ได้เด็ดขาด!
เขาถึงขั้นไม่เรียกคนขับรถให้เอารถ "เก๋ง" หรูที่จอดอยู่ชั้นใต้ดินออกมารับ แต่เรียกแกร็บนั่งกลับไปเลย
หนีหัวซุกหัวซุน
ส่วนเรื่องนี้จะจัดการยังไง?
จัดการกะผีสิ!
รอกระแสซาก่อน ค่อยว่ากัน!
เขาไม่อยากเอาตัวเข้าไปเสี่ยงไฟด้วยหรอกนะ
...
ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนที่กำลังกินเผือกอย่างเอร็ดอร่อยและด่าอย่างเมามัน พอห้องไลฟ์สดเหมียวซิ่วปิดไป ก็ไม่มีที่ให้ลง เลยพากันย้อนกลับมาเปิดศึกต่อในคอมเมนต์คลิปต้นฉบับ
กองทัพน้ำถอยทัพไปแล้ว
ไม่ใช่ศัตรูเก่งเกินไป แต่เพื่อนร่วมทีมแม่ไม่มีสมอง!
ตัวเองมีแผลเหวอะหวะ ยังกล้าเปิดไลฟ์มาร้องห่มร้องไห้ฟอกขาวให้ตัวเอง ในหัวมีแต่ขี้เลื่อยหรือไง?
อินเทอร์เน็ตพัฒนามาจนถึงวันนี้ ความเร็วในการแพร่กระจายของเรื่องราวเร็วกว่าในอดีตมาก
จึงมักเกิดเหตุการณ์คดีพลิกอยู่บ่อยๆ
แต่เรื่องเผือกๆ จากรั้วจงยางคืนนี้ ในสายตาคนส่วนใหญ่แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะมีจุดพลิกผันอะไรอีก
และเมื่อเวลาผ่านไป ข้อมูลที่ถูกขุดคุ้ยออกมาก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ
อย่างที่เหมียวซิ่วคาดไว้ เรื่องที่ซ่งเต้าเป็นพี่ใหญ่แห่งทำเนียบในห้องไลฟ์เธอ เปย์เงินไปมหาศาล ก็ถูกแฉออกมาจนได้
แฟนคลับเก่าๆ บางส่วนเริ่มตื่นตัว เข้ามาร่วมวงมุงด้วย
ถึงขั้นมีคนปล่อยคลิปตัดต่อและแคปหน้าจอตอนเหมียวซิ่วอวดของขวัญที่ซ่งเต้าซื้อให้
พวกอินฟลูเอนเซอร์จมูกไว เริ่มเรียบเรียงไทม์ไลน์ของเหตุการณ์ทั้งหมด
ตัดต่อด้วยความเร็วแสง ใส่รูป ประกอบคำบรรยายของตัวเองแล้วโพสต์ลงทันที
กระแสนี้เกาะง่ายจะตาย!
แถมไม่มีความเสี่ยง หอมหวานสุดๆ
ด้วยความดังระดับ "ออกนอกวงการ" แบบนี้ ถ้าไม่มีข่าวระเบิดอื่นๆ มาแทรก คาดว่าน่าจะลากยาวไปได้อีกนาน!
...
กว่าซ่งเต้าจะเซ็นสัญญาอิเล็กทรอนิกส์มอบสิทธิ์ผูกขาดเพลง จัดการขั้นตอนอัปโหลด และส่งไฟล์เสียงไปยังแพลตฟอร์มเพนกวินเสร็จ ก็ปาเข้าไปหลังเที่ยงคืน
บิดขี้เกียจด้วยความเหนื่อยล้า หยิบมือถือขึ้นมาดู จุดแดงบนแอปซิ่นเกอขึ้น 99+
พอกดเปิด ข้อความนับไม่ถ้วนก็เด้งรัวๆ จนเกือบทำเอามือถือเครื่องเก่าเครื่องนี้ค้าง
"แม่ง ลืมปิดเสียง!"
อดบ่นเจ้าของร่างเดิมไอ้โง่นั่นไม่ได้ เปลี่ยนมือถือรุ่น 'Huawei' ให้แฟนใหม่ทุกปี ตัวเองกลับใช้รุ่นพระเจ้าเหา
กวาดตาดูคร่าวๆ เขาเองก็ตกใจอยู่บ้าง เพลงนี้แรงขนาดนี้เลยเหรอ?
เมินเฉยต่อคำขอเป็นเพื่อนจำนวนมหาศาล
สุดท้ายตัดสินใจปิดฟังก์ชันเพิ่มเพื่อนของซิ่นเกอไปเลย
ช่วยไม่ได้ ในฐานะนักศึกษาจงยาง เบอร์มือถือเขาไม่ใช่ความลับอะไร ไม่ต้องรอให้โดนขุดประวัติ ก็มีคนนับไม่ถ้วนหาข้อมูลเขาเจอ
มองดูข้อความที่เพื่อนร่วมห้องส่งมา ดูเวลาตอนนี้ แล้วก็ไม่ได้ตอบกลับ
เพราะไม่สนิท แล้วก็ไม่รู้จะพูดอะไร
ตอนนี้เขากำลังอยู่ในช่วง "ตรอมใจหนัก" การเก็บตัวเงียบๆ คนเดียวเพื่อเลียแผลใจถือว่าสมเหตุสมผล
ข้อความของคนอื่นก็คล้ายๆ กัน มีทั้งปลอบใจ ทั้งชมว่านายเจ๋งมาก ทั้งบอกว่าดังแล้วอย่าลืมเพื่อนฝูง
จนกระทั่งเปิดเจอข้อความของข่งซีที่เพิ่งแอดมาเมื่อคืน เขาชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะหลุดขำออกมา
ก่อนหน้านี้ยังสงสัยว่าทำไมหีบสมบัติทองแดงที่ระบบให้รางวัลถึงเปิดได้เพลงแบบนี้ออกมา
ตอนนี้ได้คำตอบแล้ว
ดูท่าระบบจะเป็นแบบ "Trigger"
"รุ่นพี่ คุณดังแล้ว!"
"คุณพระ ทำไมกระแสมันไปไวขนาดนี้?"
"แย่แล้ว ฝ่ายนั้นจ้างกองทัพน้ำมาใส่ร้ายรุ่นพี่!"
"ตกใจหมดเลย นึกว่ารุ่นพี่จะโดนพวก IO เล่นงานซะแล้ว สรุปคดีพลิก!"
[รูปภาพ] [รูปภาพ] [รูปภาพ]
"รุ่นพี่ทำอะไรอยู่คะ? สะดวกตอบไหม?"
"มีเรื่องอยากขอให้รุ่นพี่ช่วยค่ะ พูดตรงๆ คืออยากจะขอจ้างแต่งเพลงค่ะ"
คงเห็นซ่งเต้าไม่ตอบสักที สุดท้ายข่งซีก็ทนไม่ไหว
ร่ายยาวเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังเอง
รวมถึงเรื่องที่บริษัทหนังให้งบหนึ่งล้านมาจ้างทำเพลงก็บอกหมด จริงๆ ก็ปิดไม่อยู่หรอก เดี๋ยวผู้จัดก็ต้องเอาเรื่องนี้มาโปรโมตอยู่ดี
"ถ้ารุ่นพี่ช่วยฉันได้ ฉันยินดีจ่ายราคาสูงเพื่อซื้อขาด..."
"ถ้ารุ่นพี่อยากเลือกแบบแบ่งเปอร์เซ็นต์ ฉันให้ได้ 25% ค่ะ"
นี่คือมาตรฐานของนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงแล้ว
แน่นอนถ้าเป็นระดับนักแต่งเพลงเหรียญทอง หรือระดับปรมาจารย์ขึ้นหิ้งคงไม่ใช่แค่แบ่งเปอร์เซ็นต์แค่นั้น
คนพวกนั้นเปิดบริษัทเอง แต่งคำร้องทำนองเอง เหมาทำดนตรีจนถึงขั้นตอนผลิตเองทั้งหมด
แล้วหานักร้องมาร้อง สามารถกอบโกยผลประโยชน์ได้มากกว่า
ระดับบิ๊กพวกนั้น ต่อให้มองซูเปอร์สตาร์เป็นแค่เครื่องมือ... พวกดาราก็ยังต้องวิ่งเข้าหา
แต่สำหรับเด็กใหม่อย่างซ่งเต้าที่เพิ่งจบจากวิทยาลัยดนตรี การที่ข่งซีซึ่งพอมีชื่อเสียงยื่นข้อเสนอนี้ให้ ถือว่าจริงใจสุดๆ แล้ว
สาวน้อยดูใสซื่อ เหมือนแค่อยากจะทำงานนี้ให้เสร็จๆ ไป
แน่นอนว่าถ้าเพลงนี้ทำให้เธอดังกว่าเดิม ก้าวขึ้นไปอีกขั้น เธอก็จะไปทำเงินจากส่วนอื่นได้อีกมหาศาล
ยอมถอยแค่นี้ ไม่ถือว่าเสียหายอะไร
จะบอกว่าเธอฉลาดก็ได้
ตั้งแต่ชาติก่อนจนถึงเจ้าของร่างเดิมในชาตินี้ ล้วนเคยเจ็บหนักเพราะผู้หญิงมาแล้วทั้งนั้น
โดยเฉพาะรายหลัง เลียจนไม่เหลืออะไร สุดท้ายตายฟรี!
คบหากับผู้หญิง... ต้องระวัง!
ซ่งเต้าครุ่นคิด
เรื่องมันช่างบังเอิญ
ในมือเขามีเพลงที่ค่อนข้างเหมาะอยู่เพลงหนึ่งพอดี!
เพลงนี้ในตอนนั้นเป็นเพลงประกอบละครเซียนเสียที่ดังมาก
คนแต่งเนื้อร้องก็เป็นระดับเทพ
ตอนที่ซ่งเต้าเปิดหีบสมบัติได้เพลงนี้มา ถึงกับไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
บ่นระบบเรื่องการจัดหมวดหมู่เพลงอยู่ตั้งนาน
รู้สึกว่าเจ้าระบบเย็นชานี่ เหมือนพวกนักดนตรีที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารแล้วเหยียดเพลงป๊อปไม่มีผิด!
แต่นั่นไม่สำคัญ ด้วยสภาพจิตใจเขาในตอนนี้ การ "แต่ง" เพลงแบบนี้ออกมาถือว่าสมเหตุสมผล
ดูเวลาแล้ว คิดว่าวัยรุ่นอย่างข่งซีคงยังไม่นอน เลยตอบกลับไปว่า: "ช่วงก่อนพี่แต่งเพลงไว้เพลงหนึ่ง แต่ไม่ใช่แนวโบราณ เดี๋ยวพี่อัดเดโมส่งไปให้ เธอลองส่งให้ทางนั้นดูว่าเหมาะไหม แต่บอกไว้ก่อนนะ ช่วงนี้พี่ร้อนเงิน"
"ว้าว!"
"รุ่นพี่ตอบฉันแล้ว!"
"มีเพลงที่แต่งเสร็จแล้วเหรอคะ? ดีจัง ดีมากๆ เลย!"
"ราคาคุยกันได้ค่ะ ขอแค่เพลงผ่าน ไม่มีปัญหาเลย!"
"ตอนนี้ฉันไปหาพี่ได้ไหมคะ?"
สาวน้อยช่วงนี้จิตตกจนแทบจะเป็นบ้า พอเห็นข้อความตอบกลับก็ตื่นเต้นยกใหญ่
พร้อมกับรู้สึกไม่ยุติธรรมแทนรุ่นพี่
ทำไมรุ่นพี่ถึงร้อนเงิน?
ต้องเป็นเพราะเปย์ยัยผู้หญิงคนนั้นจนหมดตัวแน่ๆ!
ซ่งเต้าพูดไม่ออก มีเส้นขีดดำขึ้นเต็มหน้าผาก ตอบกลับไปว่า: "ดึกป่านนี้แล้ว ไว้พรุ่งนี้เถอะ"
"เอ้อ ขอโทษทีค่ะ ลืมดูเวลา งั้นตกลงตามนี้นะคะรุ่นพี่ พรุ่งนี้ฉันไปหา..."
"ไม่ต้องมาหาพี่ หาที่เงียบๆ สักที่ แยกกันไปเจอนั่นแหละ" ซ่งเต้าไถอ่านคอมเมนต์ในคลิปที่กำลังเป็นไวรัลพลางขมวดคิ้วตอบ "ขืนมีคนเห็นเธออยู่กับพี่ตอนนี้ เดี๋ยวจะโดนลือไปกันใหญ่"
"รุ่นพี่รอบคอบจริงๆ ฉันรู้ที่หนึ่งค่ะ พรุ่งนี้ฉันไปรอที่นั่นก่อน แล้วจะส่งโลเคชั่นให้นะคะ!"
"โอเค ฝันดี"
ซ่งเต้าไม่ได้ตอบอะไรอีก
...
ข่งซีสวมชุดนอนขนฟู ผมยาวสลวยปล่อยสยายอยู่บนไหล่ หลังจากตอบประโยคสุดท้ายเสร็จ ก็โยนมือถือไปข้างๆ กำหมัดขาวผ่องชูขึ้นฟ้าอย่างสะใจ
"โอเย้!"
"ยอดเยี่ยม!"
"ถึงรุ่นพี่จะดูเย็นชาไปนิด แต่ดูเหมือนจะมีหวังแฮะ!"
ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยคิดว่าเพลงที่รุ่นพี่แต่งจะเหมาะกับละครเรื่องนั้นไหม
แต่หมอม้าตายรักษาเหมือนม้าเป็น (ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วก็ต้องลองดู)!
อย่าเห็นว่าตอนนี้เธอกำลังดัง แต่ในสายตากระแสหลัก เธอก็เป็นแค่เน็ตไอดอลที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นมาเท่านั้น
คนแบบเธอ ในแต่ละปีพูดได้ไม่เต็มปากว่าเยอะ แต่ก็มักจะโผล่มาสักสามสี่คนเสมอ
บางคนเหมือนดาวตก บางคนดังค้างฟ้า
ไม่ว่าจะแบบไหน ไลฟ์สดหาเงินน่ะไม่มีปัญหา แต่ถ้าอยากจะแจ้งเกิดในวงการบันเทิง จากเน็ตไอดอลกลายเป็นดารา มันยากมาก!
บริษัทใช่ว่าจะไม่เคยคิดช่วยเธอติดต่อขอเพลง เพราะบริษัทหนังให้งบมาเยอะ แถมความต้องการก็ไม่สูง
แต่พอนักแต่งเพลงชื่อดังพวกนั้นได้ยินชื่อเธอ ต่างก็ปฏิเสธกันพัลวัน
คนเขาก็เล่นเน็ตเหมือนกัน
จะไม่เคยได้ยิน "ชื่อเสียงเรียงนาม" ของสาวน้อยแมวตีลังกาได้ยังไง?
เน็ตไอดอลร้องเพลงโฟล์ก?
พอเถอะ!
คนเขาไม่อยากเอาชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตมาทิ้งเพื่อเงินแค่นั้น
ยุคนี้ดาราดังมาไลฟ์ขายของน่ะไม่เป็นไร แต่สำหรับกลุ่มเน็ตไอดอล หลายคนยังคงมีอคติและมองเหยียดอยู่ตลอดเวลา
บริษัทเองก็จนปัญญา สถานการณ์ตอนนี้มันเป็นแบบนี้ นักแต่งเพลงรุ่นเก่าประสบความสำเร็จแล้ว ไม่ขาดแคลนเงินทอง
นักแต่งเพลงรุ่นใหม่ไม่มีจุดยืน ไม่มีผลงานที่เชิดหน้าชูตาได้
วงการนักแต่งเพลงทั้งวงการเหมือนน้ำนิ่งเน่าเสีย!
แทบไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้
แต่สำหรับข่งซี เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญ เธอเห็นความหวังที่จะฝ่าทางตันแล้ว
เริ่มตั้งตารอการพบกันในวันพรุ่งนี้
ถึงขั้นอยากจะรายงานข่าวดีนี้ให้ผู้จัดการรู้
แต่ดูเวลาแล้วช่างเถอะ แถมเรื่องยังไม่คอนเฟิร์มร้อยเปอร์เซ็นต์ อย่าเพิ่งเปิดแชมเปญฉลองกลางคัน
เลยเปิดมือถือขึ้นมาอีกครั้ง ไถดูเผือกชิ้นโตของค่ำคืนนี้
ไถไปไถมา เธอก็ค้นพบสิ่งใหม่
รีบหยิบหูฟังมาใส่ เข้าแอปเพนกวินมิวสิค
ค้นหาเพลง... มองทะลุรักมองทะลุเธอ ที่ชาวเน็ตผู้ทรงพลังเพิ่งเอาลิงก์มาแปะในคอมเมนต์คลิปวิดีโอนั้น!
"คุณภาพเสียงดีกว่าหน้างาน... นิดนึงมั้ง อย่างน้อยก็ไม่มีเสียงรบกวน แต่อารมณ์เหมือนจะไม่พีกเท่าตอนร้องสด รุ่นพี่ไปอัดที่ห้องอัดกระจอกๆ หน้าโรงเรียนมาหรือเปล่าเนี่ย? พรุ่งนี้แนะนำที่ที่ดีกว่านี้ให้แกดีกว่า..."
[จบแล้ว]