บทที่ 320: องค์กรเทียนกัง (ตอนฟรี)

บทที่ 320: องค์กรเทียนกัง

เสียงกระแอมของฉินจ้งดึงดูดความสนใจของทุกคนได้สำเร็จ สายตาของทุกคนจับจ้องมาที่เขา

เมื่อเห็นสายตาของทุกคนจับจ้องมาที่ตัวเอง ฉินจ้งก็นั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย กวาดสายตามองทุกคน แล้วค่อยๆ พูดขึ้นว่า “วันนี้ถือเป็นวันสำคัญในการก่อตั้งฐานทัพ และยังเป็นวันสุดท้ายของปี 2034 พอดี ถือเป็นวันดีที่เชื่อมต่ออดีตกับอนาคต”

คำพูดของฉินจ้งทำให้หลายคนรู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ จากนั้นหลายคนก็ตระหนักได้ว่า วันนี้คือวันที่ 31 ธันวาคม 2034 แล้ว พรุ่งนี้ก็จะเป็นปี 2035

นับจากวันแห่งหายนะเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม จนถึงตอนนี้ ก็ผ่านไปแล้ว 181 วัน ทำให้ทุกคนรู้สึกเหม่อลอยไปตามๆ กัน

ฉินจ้งพูดต่อว่า “ทุกท่าน ผมตัดสินใจก่อตั้งองค์กรเทียนกัง ผมคือเจ้าแห่งดาวเทียนกัง การก่อตั้งองค์กรเทียนกังมีเป้าหมายสามประการ หนึ่ง เพื่อต่อสู้เพื่อความอยู่รอดในอนาคตของผู้รอดชีวิตนับล้าน สอง เพื่อต่อสู้เพื่อฟื้นฟูระเบียบของวันสิ้นโลก และสาม เพื่อต่อสู้ให้ประเทศจีนกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งบนเวทีโลก”

เสียงของฉินจ้งทรงพลังและหนักแน่น คำประกาศ “สามการต่อสู้” ยิ่งดังกึกก้อง ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที!

ฉินจ้งยกมือทั้งสองข้างขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกคนสงบสติอารมณ์ แล้วพูดต่อว่า “ในองค์กรเทียนกัง จะมีการจัดตั้งสามสิบหกหน่วยดาราตามชื่อของสามสิบหกเทียนกัง เช่น หน่วยดาราเทียนกัง, หน่วยดาราเทียนขุย, หน่วยดาราเทียนจี, หน่วยดาราเทียนเสียน เป็นต้น ความรับผิดชอบ อำนาจ และผลประโยชน์ของแต่ละหน่วยดาราจะแตกต่างกันไป หลังจากนี้จะมีการเสนอแนะและกำหนดอำนาจหน้าที่ให้ชัดเจนทีละอย่าง นอกจากนี้ ผู้รับผิดชอบของแต่ละหน่วยดาราจะเรียกว่า ผู้บัญชาการหน่วยดารา”

“ภายใต้ผู้บัญชาการหน่วยดารา จะมีตำแหน่งรองผู้บัญชาการหน่วยดารา เจ้าหน้าที่ทุกคนจะติดดาวสีทองบนเครื่องแบบ เรียงลำดับตั้งแต่ 1 ถึง 7 ดาว เจ้าแห่งดาวจะติด 7 ดาว รองผู้บัญชาการหน่วยดาราจะติด 6 ดาว ลดหลั่นกันไปตามลำดับ หากเป็นผู้วิวัฒนาการ จะติดดาวสีฟ้าเหนือแถวดาวตามระดับการวิวัฒนาการ เพื่อแสดงถึงความพิเศษของผู้วิวัฒนาการ”

“แน่นอนว่า ตอนนี้เรายังมีคนน้อยมาก สามสิบหกหน่วยดาราก็ไม่สามารถจัดตั้งได้ทั้งหมด แต่มีหน่วยดาราบางหน่วยที่ผมอยากจะจัดตั้งขึ้นในวันนี้ ต่อไปนี้ผมจะประกาศ…”

“หน่วยแรกคือหน่วยดาราเทียนขุย ผู้บัญชาการหน่วยดาราให้ผมดำรงตำแหน่งชั่วคราว รองผู้บัญชาการหน่วยดาราคือต่งซ่านเจีย รับผิดชอบกองกำลังป้องกันฐานทัพและบริหารจัดการทรัพยากรภายใต้องค์กรเทียนกัง”

“หน่วยที่สองคือหน่วยดาราเทียนจี ผู้บัญชาการหน่วยดาราคือเหยียนซือข่าย รองผู้บัญชาการหน่วยดาราคือสยงจวง รับผิดชอบการวางแผนทางทหาร เป็นกรมเสนาธิการขององค์กรเทียนกัง”

“หน่วยที่สามคือหน่วยดาราเทียนกัง ผู้บัญชาการหน่วยดาราคือหวังโป๋เซิน รองผู้บัญชาการหน่วยดาราคือเซียวอิ่งหย่งและเจิ้งเสียนเซิน รับผิดชอบปฏิบัติการทางทหารภายนอกขององค์กรเทียนกัง”

“หน่วยที่สี่คือหน่วยดาราเทียนจิว ผู้บัญชาการหน่วยดาราคือหูเมิ่ง รองผู้บัญชาการหน่วยดาราว่างไว้ชั่วคราว รับผิดชอบการวิจัยต่างๆ และการบริหารจัดการห้องทดลองขององค์กรเทียนกัง”

“หน่วยที่ห้าคือหน่วยดาราเทียนอั้น ผู้บัญชาการหน่วยดาราให้ผมดำรงตำแหน่งชั่วคราว รองผู้บัญชาการหน่วยดาราคือเจี่ยงอีอีและฉือซินหรู รับผิดชอบการรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ ลงทัณฑ์ และสอบสวนนักโทษจากฝ่ายต่างๆ”

เมื่อได้ยินว่าฉินจ้งจัดตั้งหน่วยดาราขึ้นมาถึงห้าหน่วยในคราวเดียว และยังมีหน้าที่ความรับผิดชอบที่ชัดเจนแล้ว ทุกคนก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที สัมผัสได้ว่าครั้งนี้ ฉินจ้งได้ผ่านการคิดไตร่ตรองมาอย่างรอบคอบแล้ว

ฉินจ้งหยุดพูดครู่หนึ่ง เพื่อให้ทุกคนได้ย่อยข้อมูลที่เขาพูด แล้วจึงพูดต่อว่า “ในเบื้องต้นจะจัดตั้งห้าหน่วยดารานี้ก่อน หน่วยดาราอื่นๆ จะค่อยๆ จัดตั้งขึ้นตามการพัฒนาและการเติบโตขององค์กร สำหรับการจัดสรรบุคลากรอื่นๆ จะประกาศอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้ ไม่ว่าทุกท่านจะถูกจัดสรรไปอยู่หน่วยดาราไหน ผมก็หวังว่าทุกท่านจะปรับตัวเข้ากับผู้นำและสภาพแวดล้อมใหม่ๆ ได้อย่างแข็งขัน และร่วมกันสร้างอนาคตที่สวยงาม”

“แปะ แปะ แปะ…”

ทันทีที่ฉินจ้งพูดจบ ทุกคนในที่นั้นก็ปรบมือไม่หยุด ใบหน้าของทุกคนเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม อันที่จริงสำหรับผู้รอดชีวิตในวันสิ้นโลก การมีชีวิตรอดก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว ตอนนี้ยังมีสภาพแวดล้อมที่มั่นคงและดีขนาดนี้ ยิ่งทำให้พวกเขามีความสุขมาก

เมื่อเสียงปรบมือของทุกคนเบาลงเล็กน้อย ฉินจ้งจึงยกมือขึ้นกดลง ในที่ประชุมก็เงียบลงทันที จากนั้น ฉินจ้งก็พูดต่อว่า “ทุกท่านที่ผมเอ่ยชื่อเมื่อครู่ อยู่ประชุมต่อ คนอื่นๆ ออกไปก่อน คืนนี้เราจะจัดงานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่าอย่างยิ่งใหญ่ ทุกคนกินดื่มกันให้เต็มที่!”

“แปะ แปะ แปะ!”

เสียงปรบมือดังกึกก้องราวกับฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้งจากผู้คนที่เพิ่งจะเงียบไป แม้แต่คนที่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ตัวเองไม่ได้รับตำแหน่งเมื่อครู่ ตอนนี้ก็รู้สึกดีใจขึ้นมา

ท้ายที่สุดแล้ว ในวันสิ้นโลก การได้ปลอดภัย มีกินมีดื่ม ก็ถือว่าดีมากแล้ว!

…

สิบนาทีต่อมา บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องได้ออกไปแล้ว เหลือเพียงผู้บริหารชุดแรกขององค์กรเทียนกัง

ฉินจ้งนั่งอยู่หัวโต๊ะ ด้านซ้ายมือของเขาคือเหยียนซือข่าย, สยงจวง, หูเมิ่ง, เจี่ยงอีอี, ฉือซินหรู ส่วนด้านขวามือคือเซียวอิ่งหย่ง, หวังโป๋เซิน, ต่งซ่านเจีย, เจิ้งเสียนเซิน

รวมฉินจ้งด้วย ทั้งหมดสิบคน คือผู้บริหารชุดแรกสุดขององค์กรเทียนกัง

ฉินจ้งมองทุกคนอย่างพึงพอใจ สำหรับการที่ฉือซินหรูนั่งอยู่ท้ายสุดอย่างรู้ความ เขาก็พอใจมากเช่นกัน อย่างไรเสียเธอก็เป็นผู้หญิงของเขา ยิ่งในสถานการณ์ใหญ่ๆ แบบนี้ การแสดงออกถึงการสนับสนุนเขาในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ก็ทำให้เขาพอใจมาก

“ทุกท่าน ผมรู้ว่าการยกทุกท่านขึ้นมาอยู่แถวหน้าอย่างกะทันหัน โดยไม่ได้ปรึกษาหารือกับทุกท่านล่วงหน้า อาจทำให้ทุกท่านประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ผมขอยืนยันว่าผมได้ผ่านการไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้วจึงได้จัดการแบบนี้ ขอให้ทุกท่านร่วมมือกับผมเพื่อทำใหองค์กรเทียนกังเติบโตและแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!” ฉินจ้งกวาดตามองทุกคน แล้วพูดกับทุกคนด้วยสีหน้าจริงจัง

คำพูดของฉินจ้งเต็มไปด้วยความจริงใจ ทำให้ทุกคนรู้สึกซาบซึ้งใจ หวังโป๋เซินพูดขึ้นก่อน “ชีวิตของผมเป็นฉินจ้งที่ช่วยไว้ ผมจะขอตอบแทนด้วยชีวิตอย่างแน่นอน!”

เซียวอิ่งหย่งก็ไม่ยอมน้อยหน้า “ฉันไม่ต้องพูดอะไรมาก คนของฉัน ชีวิตของฉัน ก็เป็นของพี่ฉิน!”

“ฮ่าๆ!” คำพูดของเซียวอิ่งหย่งทำให้ทุกคนหัวเราะออกมาอย่างเป็นกันเอง เซียวอิ่งหย่งยังเป็นเด็กสาววัยรุ่น แต่ถึงอย่างไรก็เป็นผู้หญิง การที่เธอพูดแบบนี้ออกมาได้ ก็แสดงให้เห็นถึงความจริงใจที่เธอมีต่อฉินจ้ง

“หัวเราะอะไรกัน?”

เซียวอิ่งหย่งเห็นทุกคนหัวเราะ ก็กำหมัดอย่างห้าวหาญแล้วพูดว่า “ที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริงนะ! ใครหัวเราะฉันอีก ฉันจะทุบให้!”

คำพูดนี้ทำให้เสียงหัวเราะของทุกคนหยุดชะงักทันที ทุกคนต่างรู้ดีว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนที่น่ารังแก เป็นไทแรนโนซอรัสตัวยงเลยทีเดียว

ฉินจ้งเห็นดังนั้นจึงรีบไกล่เกลี่ย “เอาล่ะ เสี่ยวอิ่ง พูดน้อยๆ หน่อยเถอะ เอ่อ… ผู้บัญชาการเหยียน แล้วคุณล่ะครับ?”

เหยียนซือข่ายได้ยินฉินจ้งถาม เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผมขอพูดไว้ก่อน ถ้าจะให้ผมช่วยคุณสู้กับทหารคนอื่น ผมทำไม่ได้ เรื่องอื่นไม่มีปัญหา!”

“ดี!”

เมื่อฉินจ้งได้ยินว่าเหยียนซือข่ายไม่มีปัญหา เขาก็โล่งใจไปกว่าครึ่ง ในบรรดาคนเหล่านี้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่อาจจะมีความคิดอื่น ตราบใดที่เขาโอเค คนอื่นๆ ก็จะไม่มีปัญหา

“ถ้างั้น ผมจะพูดถึงภารกิจสำคัญในระยะต่อไปของแต่ละหน่วยดารา!”

ฉินจ้งเก็บรอยยิ้มลง เข้าสู่บทบาทอย่างรวดเร็ว และสั่งการว่า “ต่งซ่านเจีย จัดการเรื่องการบริหารจัดการทรัพยากรและการป้องกันของทั้งฐานทัพ ทหารกลุ่มก่อนหน้านี้ให้ย้ายไปอยู่ใต้หน่วยดาราของคุณชั่วคราว พร้อมกันนั้น ให้ช่วยหูเมิ่งจัดตั้งห้องทดลองแห่งแรกขึ้นในฐานทัพ เพื่อให้การวิจัยของหูเมิ่งสามารถเริ่มต้นได้”

เมื่อได้ยินคำสั่งของฉินจ้ง ต่งซ่านเจียและหูเมิ่งก็พยักหน้ารับรัวๆ ในดวงตาที่สวยงามของหูเมิ่งมีระลอกคลื่นไหววูบไม่หยุด แสดงให้เห็นว่าในใจของเธอตื่นเต้นมาก

“อ้อ คืนนี้เรามีงานเลี้ยงใหญ่ เดี๋ยวผมจะจัดหาอาหารและเครื่องดื่มให้ อย่าลืมมาหาผมล่ะ! งานเลี้ยงคืนนี้ พวกคุณเป็นคนจัดการนะ!” หลังจากสั่งงานเสร็จ ฉินจ้งก็นึกถึงงานเลี้ยงคืนนี้ขึ้นมาได้ จึงกำชับต่งซ่านเจียอีกครั้ง

“ได้ครับ!” ต่งซ่านเจียพยักหน้ารับ

ฉินจ้งมองไปที่หวังโป๋เซินและเซียวอิ่งหย่งอีกครั้ง เริ่มสั่งการแผนงานของหน่วยดาราเทียนกังและหน่วยดาราอื่นๆ ต่อไป ซึ่งกินเวลานานเกือบหนึ่งชั่วโมง