บทที่ 573: สถานที่จัดงานอีเวนต์ของสันนิบาติอเมริกัน!

สมาพันธ์เอเชีย ท่าอากาศยานนานาชาติประจำมณฑล

อยู่ในสมาพันธ์เอเชียได้สองสามวันพวกถังเจิ้นก็ขึ้นเครื่องบินไปต่อที่สันนิบาติอเมริกัน

ตารางงานของพวกเขาถูกวางไว้หมดแล้ว ดังนั้นเมื่อถึงเวลาก็ต้องออกเดินทางกันทันที ทุกอย่างที่ทำล้วนโฟกัสไปที่ภารกิจ!

ช่วงหลายวันมานี้พวกเฉียนหลงได้ออกงานสังคมหลายงาน ทุกครั้งที่พวกเขาปรากฏตัวบรรยากาศจะร้อนระอุกันอย่างหนักเลยทีเดียว!

ด้วยการเปิดตัวภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องประกอบกับการเป็นชนพื้นเมืองของโลกโหลวเฉิง เฉียนหลง, เยว่หลาง และคนอื่น ๆ จึงเป็นที่รู้จักกันอย่างมากจนแทบจะรู้จักกันไปทั่วทั้งโลกแล้ว!

นี่เองที่ทำให้ทุกกิจกรรมได้รับความนิยมอย่างมาก และสมาพันธ์เอเชียจะต้องส่งบุคลากรจำนวนมากออกมาช่วยกันรักษากฎระเบียบและความสงบเรียบร้อย

ผู้คนในโลกล้วนเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและโหยหาโลกโหลวเฉิง ทุกวันนี้เมื่อเวลาจะพูดคุยกันก็มักจะมีเรื่องโลกโหลวเฉิงแทรกอยู่ในบทสนทนาตลอด

ในอินเทอร์เน็ตนั้นจะมีกระแสที่มาแรงนั่นก็คือจะย้ายไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่โลกโหลวเฉิง!

มีคนไม่น้อยเลยในโลกที่คิดแบบนี้ ความโหยหาโลกโหลวเฉิงนั้นเกินจะบรรยายเป็นคำพูด บางคนจนเหมือนวิกลจริตไปแล้วด้วยซ้ำ

ขุนเขาเขียวขจีแม่น้ำสีฟ้าและโลกที่ไม่รู้จักอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ทุก ๆ อย่างเหล่านี้ล้วนเป็นสถานที่ที่ทุกคนถวิลหา

ที่แจ่มแมวที่สุดเลยก็คือการไปยังโลกโหลวเฉิงนั้นจะได้เปลี่ยนไปใช้ร่างกายใหม่เกือบจะโดยสมบูรณ์ซึ่งช่วยให้สามารถยืดอายุไขให้ยาวออกไปอีกอย่างมาก!

มนุษยชาตินั้นต้องจมอยู่กับความรู้สึกหมดสิ้นหนทางและคร่ำครวญร่ำไห้กับชีวิตอันแสนสั้น แต่วันนี้ในที่สุดก็ได้เห็นแสงแห่งความหวังลิบ ๆ ปรากฏขึ้นแล้วซึ่งมันอยู่ในโลกโหลวเฉิง!

เอ... หรือว่าที่คนมากมายถวิลหาโลกโหลวเฉิงจะเป็นเพราะสาเหตุนี้!

แน่นอนว่ายังมีบางคนที่หมกมุ่นอยู่กับโลกโหลวเฉิงจริง ๆ และถึงขั้นหวาดระแวงกับสิ่งต่าง ๆ ที่นั่น ในขณะที่บางคนพยายามดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเองได้โอกาสที่จะไปยังโลกแห่งนั้นไม่ว่าจะต้องทำอะไรยังไงก็ตาม

แต่ก็น่าเสียดายที่สิทธิ์ในการไปยังโลกโหลวเฉิงอย่างถาวรนั้นยังคงเต็มอัตราอยู่ตลอด หลาย ๆ คนพยายามขุดหาเส้นทางหรือพยายามเล็ดลอดหาช่องโหว่อยู่นาน แต่สุดท้ายแล้วก็ยังไม่เจอหนทาง

ตอนที่เมืองเชิ่งหลงได้ดำเนินการรับสมัครพลเมืองจากทั่วโลกจึงทำให้คนมากมายนับไม่ถ้วนต่างถูกล่อลวงและแห่กันไปยังสถานที่รับสมัครตามที่ต่าง ๆ

หากที่แรกถูกปฏิเสธก็จะลองไปดูที่อื่นและที่ต่อ ๆ ไป

แต่ก็น่าเสียดายที่มาตรฐานการในการเลือกสรรพลเมืองครั้งนี้เข้มงวดกวดขันมาก ๆ เนื่องจากเป็นเฟสที่สำคัญที่สุด ดังนั้นจึงเกิดเหตุการณ์ที่มีคนมากมายไปเข้าสัมภาษณ์อยู่ทุกวี่วันแต่สุดท้ายแล้วกลับมีน้อยคนนักที่ผ่านการคัดเลือก

เหล่าผู้ไม่ผ่านที่ต่างก็เก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจเริ่มจะทนไม่ไหวและออกมาประท้วง เรียกร้องขอให้เชิ่งหลงกรุ๊ปลดมาตรฐานการคัดเลือกลงและให้โอกาสพวกตนอย่างยุติธรรม!

แต่ก็อย่างที่บอกว่าพลเมืองที่จะคัดเข้าไปในเฟสนี้มีความสำคัญต่อแผนการในอนาคตของเมืองเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้จึงต้องเฟ้นหาผู้ที่มีคุณสมบัติยอดเยี่ยมโดยแท้จริงล้วน ๆ เท่านั้น ไม่มีที่ว่างในการเจรจาในประเด็นนี้

ทางเชิ่งหลงกรุ๊ปได้ให้สัญญาว่ารอบนี้ยังลดมาตรฐานให้ไม่ได้ แต่รอบหน้าเมื่อเปิดรับสมัครอีกจะค่อย ๆ ลดมาตรฐานลง และขณะเดียวกันก็จะเปิดโอกาสให้คนทั่วไปได้ไปยังโลกโหลวเฉิงเพื่อสัมผัสกับประสบการณ์ในต่างโลก

คนที่ได้ยินข่าวนี้ต่างก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและใส่ใจกับข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับโลกโหลวเฉิง

เมื่อข่าวว่าพวกเฉียนหลงมาเยือนโลกแพร่กระจายออกไปก็มีชาวอเมริกันมาส่งเสียงเชียร์และอยากเห็นชาวต่างโลกโดยเร็วที่สุด

โดยเฉพาะบัตรเข้าร่วมงานนั้นถูกคนนับไม่ถ้วนแย่งกันไปจนหมดตั้งนานแล้ว

ตลอดการเดินทางไม่มีใครพูดอะไร เมื่อเครื่องบินลงจอดก็มีคนมารอรับนับไม่ถ้วนอยู่ที่นอกสนามบิน และเมื่อได้เห็นพวกเยว่หลางออกมาก็ส่งเสียงเชียร์กันกระหึ่ม

“เยว่หลางงงงงงง มายแองเจิ้ล ลุกแอ็ดมีพลีสสสสสสสส!”

“ผอบอเฉียนหลงงงงง ให้ผมเข้าทีมนักรบด้วยเถอะ~!”

“เสี่ยวรุย ๆ ไอเลิฟยู~!”

เสียงต่าง ๆ ดังเข้าหูของทุกคน

ทุกคนที่ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์นี้ได้แล้วก็โบกมือพร้อมกับยิ้มให้ ต่อด้วยออกไปขึ้นรถภายใต้การนำของเจ้าหน้าที่

วันนี้สื่ออเมริกันรายงานเหตุการณ์นี้แทบจะข่าวเดียวเลยก็ว่าได้ มีการพูดคุยกันทุกรูปแบบทั้งคำติชมและวิพากษ์วิจารณ์

ความวุ่นวายข้างนอกไม่เกี่ยวอะไรกับพวกถังเจิ้น พอมาถึงโรงแรมก็แยกกันไปพักผ่อนโดยไม่ได้ออกไปไหนอีกเลย

แม้ว่าร่างกายจะไม่ได้เหนื่อยล้าอะไร แต่การร่วมงานอีเวนต์หรือช้อปปิ้งมันกลับทำให้ใจค่อนข้างจะเหนื่อย

ถังเจิ้นนั้นไม่ได้อึดอัดอะไรนัก แต่ก็ได้พบกับผู้ทรงอำนาจชาวอเมริกันหลายสิบคนที่มาหาถึงโรงแรมที่พัก คนเหล่านี้ล้วนเป็นตัวแทนของตระกูลของตนมาขอเข้าพบพูดคุยแบบเป็นการลับ

เช้าวันรุ่งขึ้นทุกคนได้มาที่ฉากกลางแจ้งซึ่งทางสันนิบาติอเมริกันเป็นผู้จัดและมีชาวอเมริกันมากมายมาเข้าชม เมื่อพวกเยว่หลางปรากฏตัวขึ้นทั้งหมดก็ส่งเสียงเชียร์ดังกระหึ่มทันที

ในบรรดาผู้ชมมีกลุ่มคนสวมชุดเกราะสีดำที่คอสตูมเลียนแบบทหารโหลวเฉิงยืนอยู่ที่ที่นั่งของตนพลางแหกปากตะโกนกันอย่างบ้าคลั่งสุด ๆ

นอกจากนี้ยังมีผู้คนที่ชูเสื้อคลุมคอสตูมตามแบบเมืองเชิ่งหลงโบกอยู่เหนือหัวพลางแหกปากตะโกนสุดเสียง

เมื่อพวกเยว่หลางไปยืนกันบนเวที ถังเจิ้นที่อยู่ไม่ไกลก็ได้เปิดแอปพลิเคชันวิดีโอและฉายภาพพวกเขาขึ้นบนฟ้าให้เห็นกันชัด ๆ

เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ ก็มีภาพ 3 มิติขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาบนฟ้าซึ่งเหมือนกับคนจริง ๆ เด๊ะ ๆ ก็เกิดเสียงเชียร์ดังกระหึ่มอีกละรอก ทุก ๆ คนต่างก็อยากรู้เหลือเกินว่าโชว์อันสุดแสนมหัศจรรย์นี้มันมายังไง

จากนั้นเฉียนหลง เสี่ยวรุ่ย และคนอื่น ๆ ก็ได้แสดงตามบทบาทที่ตนได้รับหน้าที่มาทีละอย่างสองอย่าง แต่เพราะว่าร่างโฮสต์ที่ใช้อยู่นี้ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าร่างจริงทำให้สามารถออกแรงได้เพียงแค่หนึ่งในสามของร่างจริงเท่านั้น

เฉียนหลงเป็นนักรบระดับลอร์ด เพราะงั้นแค่หนึ่งในสามก็เกินพอแล้วกับแค่การแสดง!

เห็นเฉียนหลงกับเสี่ยวรุ่ยเคลื่อนไหวกันราวกับซูเปอร์ฮิวแมนด์ทุกคนต่างตกตะลึงและปรบมือโห่ร้องกันด้วยความโหยหาอยากจะทำได้บ้าง

ต่อไปเป็นตาของพวกเยว่หลางที่แสดงผลงานเพลงจากโลกโหลวเฉิง น้ำเสียงอันไพเราะประกอบกับเสียงดนตรีในสไตล์ต่างโลกทำให้ทุกคนต้องมึนเมา!

และเมื่องานกำลังจะสิ้นสุดลงเจ้าภาพก็ได้ก้าวออกมาและประกาศว่าเมืองเชิ่งหลงจะร่วมมือกับสื่อของโลกนี้ และมือโปรด้านการเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดาร (โปรเซอร์ไวเวอร์) ที่มีชื่อเสียงของโลกเพื่อไปถ่ายทำสารคดีการผจญภัยในโลกโหลวเฉิง

พรุ่งนี้พวกเขาจะถูกส่งไปยังโลกโหลวเฉิงแล้วจึงถ่ายทำเป็นเวลา 1 ปี

ทุก ๆ เดือนผู้ชมที่โลกนี้จะสามารถรับชมสารคดีอันยอดเยี่ยมเกี่ยวกับโลกโหลวเฉิงรวมทั้งหมด 12 ตอน!

สื่อค่ายนี้ได้ผลิตสารคดีที่มีชื่อเสียงมากมาย และด้วยการมีส่วนร่วมของโปรเซอร์ไวเวอร์ประกอบกับสถานที่ถ่ายทำอย่างโลกโหลวเฉิง ทำให้ทุก ๆ คนต่างตั้งตารอคอยที่จะได้ชมสารคดีเรื่องนี้

บนเวทีโปรเซอร์ไวเวอร์ได้จับมือพูดคุยกันกับพวกเฉียนหลง และไม่รู้ว่าเพราะชื่นชอบหรืออะไรเฉียนหลงได้มอบกริชเล่มงามให้อีกฝ่ายไปเล่มหนึ่งซึ่งเป็นอาวุธเวทมนตร์ระดับต่ำกับอีกฝ่ายไป

กริชเล่มนี้ก็อย่างที่บอกว่าเล่มงาม มีการตกแต่งอย่างสวยฝังด้วยอัญมณีที่แม้จะไร้ค่าในโลกโหลวเฉิงแต่ประเมินค่ามิได้ในโลกนี้!

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่คาดคิดว่าจู่ ๆ เฉียนหลงจะให้ของขวัญที่ใจ้กว้างเช่นนี้ เขารู้สึกตื้นตันและรีบขอบคุณอย่างไว

ผู้ชมที่เห็นกริชนี้นอกจากจะอุทานด้วยความอิจฉาแล้วยังสนอกสนใจเป็นอย่างยิ่ง

หลังจากกิจกรรมจบลงโปรเซอร์ไวเวอร์คนนั้นก็แสดงความขอบคุณผ่านทางออนไลน์และทำคลิปเกี่ยวกับกริชออกมา

หลังจากเห็นอัญมณีบนกริชนี้ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างก็พูดคำเดียวเลยว่า ‘รวย!’ เพราะราคาของมันประเมินค่ามิได้จริง ๆ

และเมื่อพวกเขาเห็นว่ากริชนั้นโปร่งใสราวกับแก้วแต่สามารถผ่าแท่งเหล็กให้ขาดจากกันได้เมื่อผ่าเต้าหู้แล้วก็ยิ่งตกใจเข้าไปอีกและแหกปากใส่หน้าจอว่า “อาวุธเวทมนตร์!”

เนื่องจากกริชนี้ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าปรากฏสู่สายตา ผู้คนนับไม่ถ้วนจึงอยากรู้อยากเห็นและชื่นชมโลกโหลวเฉิงมากขึ้น!

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าพวกถังเจิ้นได้เข้าร่วมงานอีเวนต์อีก 2 งานและใช้เวลาในสันนิบาติอเมริกันอีก 2 วัน

เสร็จก็กลับขึ้นเครื่องเพื่อไปร่วมอีเวนต์ที่พันธมิตรหมีน้ำแข็งต่อ

เสร็จจากการตะลุยอีเวนต์ทั่วโลกแล้วถังเจิ้นถึงค่อยพาทุกคนไปยังเกาะเล็ก ๆ กลางทะเลและเพลิดเพลินไปกับหาดทรายและเกลียวคลื่น