บทที่ 491: หยกวิญญาณอันเลื่องชื่อ!

ทางเข้าร้านพนันหินในช่วงนี้เห็นได้ชัดว่ามีชีวิตชีวาอย่างยิ่ง เนื่องจากมันได้ดึงดูดผู้คนมากมายให้เข้ามาหา ผู้คนที่เดินผ่านไปมาก็มีนับไม่ถ้วนที่แวะเข้ามาชม

มีหลาย ๆ ครั้งอยู่ที่ได้ยินเสียงตะโกนจากฝูงชนว่า “อัปแล้ว” บ้างล่ะ “อัปอย่างโหด” บ้างล่ะซึ่งเป็นสัญญาณที่บอกว่ามีคนตัดเจอหยกในหินทำให้อัปราคาจากต้นทุนเดิมกลายเป็นกำไรได้นั่นเอง

คนเหล่านี้เองก็เรียนรู้กันไวนัก ตอนนี้เมื่อใดที่มีการตัดเจอเนื้อหยกก็ไม่ต้องให้จ้าวต้าเป๋าตะโกนนำอีกต่อไปแล้ว แต่ละคนจะพากันตะโกนขึ้นมาเองเลย

ฉากถูกหวยรอยเบอร์ในชั่วพริบตาแบบนี้ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต้องลุ่มหลงอยากเป็นบ้าง

คนที่เข้ามาดูที่ยังไม่รู้เรื่องก็เริ่มถามว่าทำไรกัน และเมื่อได้รับคำตอบมาแล้วก็ต้องตาถลน

ดาบเล่มหนึ่งสามารถนำคนขึ้นสวรรค์ได้ และดาบเล่มเดียวกันนั้นก็อาจนำคนคนเดียวกันนั้นลงนรกได้เช่นกัน นี่คือเสน่ห์ของการพนันหิน!

เพื่อให้มีชื่อเสียงโด่งดังแบบที่เป็นอยู่นี้ก็บอกเลยว่าทางจ้าวต้าเป๋าต้องพยายามทำงานอย่างหนักมาก หินแต่ละชุดที่นำมาขายล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่คัดสรรมาแล้วอย่างดี ดังนั้นอัตราส่วนสำเร็จเมื่อตัดออกมาจึงสูงนั่นเอง

เสียงไชโยโห่ร้องขนะที่หินเดิมเหล่านี้ถูกตัดเปิดออกก็ดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ

ผู้ที่ได้กำไรต่างกก็กระโดดโลดเต้นรับคำแสดงความยินดีจากผู้อื่นโดยรอบ หลังจากนั้นก็ไปนั่งคำนวณผลลัพธ์ที่ได้เล่น ๆ ว่าหลังจากนี้ถ้าเอาหยกวิญญาณไปแปรรูปขายแล้วจะได้เงินเท่าไหร่

ฉากนี้ทำให้นักรบบางส่วนที่เห็นเหมือนจะนึกอะไรดี ๆ ออกเลยเข้าไปหาคนคนนั้นและขอซื้อต่อ แถมยังให้ราคาที่สมเหตุสมผลด้วย

จะว่าไปแล้วกลุ่มนักรบนั้นมีแนวโน้มว่าจะเป็นลูกค้าของสินค้าสำเร็จรูปแล้วมากกว่าที่จะมาเป็นลูกค้าของร้านพนันหิน เนื่องจากว่ามันมีโอกาสทายผิดและเจ้าตัวที่ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังอย่างพ่อค้าก็ไม่อาจแบกรับความเสี่ยงนี้ได้

ทว่าก็น่าเสียดายที่แม้นักรบเหล่านี้จะอยากซื้อต่อ แต่เจ้าของเขากลับยังไม่อยากขายให้ในราคาดังกล่าวและเตรียมตั้งราคาในใจเอาไว้

หยกวิญญาณนี่เป็นสินค้าที่ในย่านการค้ามีการขายในราคาแพงมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ซึ่งหากว่าเอาไปขายที่อื่นล่ะก็รับรองว่าแพงกว่าที่ย่านการค้าของเมืองเชิ่งหลงอย่างแน่นอนนั่นเอง!

เหล่าพ่อค้าคือนักธุรกิจที่แสวงหาผลกำไร ดังนั้นความพยายามทุ่มเททั้งหมดจะเป็นไปเพื่อผลกำไรสูสุดเสมอ และตอนนี้ชื่อเสียงของเมืองเชิ่งหลงยิ่งมาก็ยิ่งมาก เผ่าพันธุ์ต่าง ๆ ก็ได้รู้จักหยกวิญญาณเพิ่มขึ้นไปด้วย ของที่มีฟังก์ชันพิเศษเช่นนี้หากเอาไปขายที่อื่นมันก็จะอัปราคาขึ้นไม่รู้กี่เท่าได้อย่างแน่นอน!

เมื่อเริ่มมีคนแรกที่ไม่ขายก็เริ่มมีคนที่สองสามสี่... ที่ไม่ขายตามไปด้วยและได้ตัดสินใจจะเอาไปทำเป็นสินค้าสำเร็จรูปเพื่อเก็บไว้ใช้เองบ้างล่ะ เอาไปเป็นของขวัญหรือไม่ก็ไปติดหนี้บุญคุณคนสำคัญ ๆ เพื่อช่วยให้ตัวเองได้หน้าในจังหวะโอกาสที่อาจเข้ามาหาในอนาคตบ้างล่ะ

ที่มีคนคิดแบบนั้นเนื่องจากลูกค้าที่มาไม่ได้มีแค่พ่อค้าแต่มีนักรบด้วยบางส่วน ซึ่งแน่นอนว่าย่อมรู้ถึงคุณค่าของหยกวิญญาณดี ทำให้ไม่มีทางปล่อยมือไปง่าย ๆ

ที่เล่าไปข้างต้นนั้นคือสภาพของผู้ชนะ แต่ในทางกลับกันก็ต้องมีผู้แพ้ซึ่งต่างก็มองดูคนอื่นได้กำไรด้วยตาที่แดงก่ำและสีหน้าหดหู่ใจ

ไม่ว่าจะเพราะคุณค่าอันเลิศล้ำของมัน หรือว่าความตื่นเต้นตอนที่ตัด รวมไปถึงเมื่อทายถูกราคาก็จะอัปขึ้น ทั้งหมดนี้ล้วนทำให้ผู้คนเสพติดและไม่อาจถอนตัวออกมาได้

ยิ่งเห็นคนอื่นตัดแล้วได้กำไรและรับคำแสดงความชื่นชมยินดี แต่พอตัวเองตัดแล้ววกลับได้ยินเสียงหัวเราะเยาะเย้ยซึ่งต่างกันราวฟ้ากับเหวนี่เล่นเอาหดหู่จนอยากกระอักเลือดเลยจริง ๆ

แต่จะไประบายความโกรธกับร้านค้าก็ไม่ได้ด้วย เพราะทางร้านเองก็ได้บอกชัดเจนแต่แรกแล้วว่าไม่อาจรับประกันได้ว่าแต่ละก้อนมีหยกวิญญาณอยู่ภายในจริง ๆ ซึ่งการได้มานั้นขึ้นอยู่กับโชคและสายตาอันแม่นยำของตนเองล้วน ๆ

และพอจะซื้อมาตัดเพิ่มเพื่อคลายอาการหัวร้อนทางร้านก็ดันบอกว่าหินหมดแล้วกรุณามาใหม่พรุ่งนี้อีกซะงั้น!

แบบนี้เหมือนฆ่ากันชัด ๆ แต่สุดท้ายแล้วแม้ว่าจะไม่เต็มใจยังไงก็ยังคงอดทนและเตรียมเงินให้พร้อมที่จะมารอร้านเปิดพรุ่งนี้ตั้งแต่ไก่โห่

ส่วนตัวจ้าวต้าเป๋านั้นตอนนี้ยิ้มแก้มปริจนหาลูกตาไม่เจอแล้ว จากนั้นก็ไปปรึกษาหารือกับช่างตัดถึงวิธีการตัดและการแกะสลักให้เป็นสิ่งของสำเร็จรูปทำให้ตอนนี้ความงานยุ่งจนมือเป็นระวิงยังไม่สิ้นสุดลง

ด้วยอุปกรณ์แกะสลักที่ถังเจิ้นให้มานั้นทำให้การตัดและการแกะสลักนั้นเป็นงานง่าย ๆ ไปเลย เพียงแต่กับจ้าวต้าเป๋าแล้วนี่คืองาน และยังเป็นงานที่นำพาเม็ดเงินมากมายไหลเข้ากระเป๋าด้วย ดังนั้นจึงต้องทำอย่างจริงจัง

คนงานกว่า 20 คนซึ่งเป็นผู้พเนจรที่ได้รับการว่าจ้างต่างก็วิ่งเข้าวิ่งออกร้านกันใหญ่ แม้ว่าจะงานยุ่งจนก้นไม่ได้แตะพื้นก็ตาม ทว่าใบหน้าของทุก ๆ คนต่างก็บ่งบอกเลยว่ามีความสุขกับงานยุ่ง ๆ นี้มาก

เพราะจ้าวต้าเป๋าเองก็ได้ให้สัญญาไว้แล้วว่าหากพวกตนทำงานหนักและปรับปรุงความสามารถในอาชีพที่ทำอยู่นี้ให้ดียิ่งขึ้นไปล่ะก็ ค่าจ้างที่จะได้ก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ประกอบกับได้เห็นธุรกิจร้านพนันหินที่เฟื่องฟูแล้วคนเหล่านี้จึงเหมือนได้เห็นอนาคตอันสดใสของตน ดังนั้นมันจึงเป็นแรงบันดาลใจให้ฮึดสู้ขึ้นมานั่นเอง!

ผ่านไปอีกค่ำคืนหนึ่ง ร้านพนันหินอันมีชื่อเสียงนั้นทุก ๆ เช้าเมื่อเปิดประตูร้านก็จะเห็นคนกลุ่มหนึ่งแห่กันเข้ามาเพื่อแย่งชิงหินเดิมของหยกวิญญาณเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

และพอเวลาผ่านไปนานเข้า ๆ ห่วงโซ่อุตสาหกรรมที่มีหยกวิญญาณเป็นองค์ประกอบหลักก็ได้ก่อตัวขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ อย่างที่ถังเจิ้นหวังไว้ มีคนจากย่านการค้าเป็นหมื่นคนมามะรุมมะตุ้มอยู่ที่ร้านร้านเดียว

เนื่องจากหินเดิมของหยกดังกล่าวนั้นเป็นของพิเศษที่มีเฉพาะเมืองเชิ่งหลง ทำให้มีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาหามันโดยเฉพาะ และผลที่ได้ก็คือมันทำให้ย่านการค้าเจริญรุ่งเรืองมากขึ้น

หยกวิญญาณจากเมืองเชิ่งหลงสุดท้ายก็โด่งดังไปทั่วโลก นอกจากมันจะช่วยในการฝึกฝนของเหล่านักรบแล้วมันยังค่อย ๆ กลายเป็นสัญลักษณ์แสดงสถานะทางสังคมของคนรวยหรือผู้มีอำนาจด้วย!

สำหรับเย่โหลวยอดเขาซึ่งเป็นแหล่งที่มาของหินเดิมเหล่านั้นถังเจิ้นได้เอาศิลาเสาเอกมันออกมาแล้วทให้มันกลายเป็นเพียงซากปรักหักพังธรรมดา ๆ

กระนั้นเพมื่อชื่อเสียงของหินเดิมที่มีหยกวิญญาณโด่งดังขึ้นมาก็ได้มีการปิดผนึกสถานที่แห่งนี้เอาไว้อย่างแน่นหนา มีทหารเชิ่งหลงคอยทั้งลาดตระเวนและเฝ้าอยู่ตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้าไปขุดค้นโดยไม่ได้รับอนุญาต

ซากปรักหักพังของเย่โหลวยอดเขาที่ถูกเคลียร์ทรัพยารออกไปหมดแล้วก็ถูกหยกวิญญาณทำให้มันป๊อบปูลาร์อีกครั้ง

********************************

ในถ้ำแห่งหนึ่งของเมืองเชิ่งหลง ถังเจิ้นพร้อมด้วยช่างฝีมือหลายคนกำลังตรวจสอบกองหินเดิมของหินหยกกองใหญ่ที่พึ่งจะถูกคัดมาอย่างดี

เมื่อเปรียบเทียบกับหยกวิญญาณที่ดีชั่วปะปนกันไปในร้านของจ้าวต้าเป๋าแล้ว หยกวิญญาณที่อยู่ตรงหน้าของถังเจิ้นตอนนี้คือเกือบจะเป็นวัสดุชนิดเดียวกันกับที่ใช้ทำเครื่องรางหยก

หยกวิญญาณคุณภาพสูงเช่นนี้มันต้องเอาให้คนของตัวเองใช้ก่อนซี่!

หลังจากตรวจสอบเสร็จแล้วถังเจิ้นก็สั่งให้คนเอาไปวางให้เป็นระเบียบเรียบร้อย จากนั้นก็ได้เปิดแอปพลิเคชัน [เครื่องแกะสลักซูเปอร์เลเซอร์] ที่เคยดาวน์โหลดมาใช้เมื่อตอนไปเจอซากต้นมารดรของเผ่ามู่หลิง (ตอนที่ 109)

เมื่อแอปฯเริ่มทำงานก็ได้มีแสงวิบวับ ๆ ขึ้นมากลางอากาศและกระพริบใส่หยกวิญญาณเหล่านั้น

ฝุ่นละเอียดจำนวนนับไม่ถ้วนฟุ้งออกมาเบา ๆ และหยกวิญญาณบนพื้นก็แตกกระจายออกเงียบ ๆ กลายเป็นแผ่นหยกเปล่าจำนวนนับไม่ถ้วน

พวกช่างฝีมือที่เห็นผลงานตรงหน้าก็ได้แต่ตะลึงและชื่นชมเจ้าเมืองของตน เพราะภาพตรงหน้านี้มันเทพเกินไปสำหรับทุก ๆ คนที่นี่ล่ะนะ

ถังเจิ้นนั้นชินกับปฏิกิริยานี้ไปตั้งนานแล้วจึงเฉย ๆ กับอาการของพวกนั้น เขาเอาแผ่นหยกเปล่าที่ตัดได้จับวางแผ่ออกแล้วเปิดแอปฯแกะสลักอีกรอบ

เมื่อระดับเพิ่มขึ้นถังเจิ้นก็พบว่าแอปฯที่เคยโหลดมาก่อนหน้านี้มันเหมือนมีการเปลี่ยนแปลงให้ประสิทธิภาพการทำงานสูงขึ้นตามไปด้วย

ตัวอย่างเช่นหลังจากที่เขาใช้แอปฯนี้ทั้งความประณีตและจำนวนที่แกะสลักได้มันเพิ่มขึ้นจากเดิมหลายเท่า สามารถแกะสลักยันต์หยกเป็นพัน ๆ แผ่นได้ในชั่วพริบตา

ด้านหน้าของแผ่นหยกนี้แกะสลักเป็นรูปมังกรตัวงาม ๆ กำกับด้วยคำว่า “มังกรศักดิ์สิทธิ์” ส่วนด้านหลังเป็นอักขระอย่างอื่นหลายตัว

ซึ่งอักขระเหล่านี้มีความพิเศษตรงที่มันสามารถสร้างผลประโยชน์ให้กับผู้สวมใส่ได้ด้วยการใช้พลังงานที่มีอยู่ในตัวแผ่นหยก

แม้ว่าอักขระเหล่านี้จะวิเศษมากก็ตาม ทว่ามันก็ต้องอาศัยพาหะที่เหมาะสมซึ่งต้องเป็นวัตถุที่มีพลังงานให้ใช้ ไม่อย่างนั้นต่อให้เขียนให้ตายยังไงมันก็ไม่วิเศษ

และหยกวิญญาณนี้เองก็เป็นพาหะที่เหมาะสม หลังจากแกะสลักอักขระเสร็จแล้วจะสามารถกระตุ้นพลังงานที่อยู่ภายในหยกวิญญาณได้

หลังจากวันนี้ แผ่นหยกเหล่านี้จะมอบให้กับทหารและนักรบของเมืองเชิ่งหลงเพื่อช่วยในการฝึกฝนและยังประโยชน์สูงสุดให้แก่เมือง

หยกวิญญาณซึ่งมีราคาแพงในโลกภายนอกกลับเป็นเพียงอุปกรณ์ประจำการของเมืองเชิ่งหลงที่ทุกคนต้องมี และมันได้แสดงให้เห็นแล้วว่าสวัสดิการของชาวเชิ่งหลงนั้นดีแค่ไหน!

หลังจากแกะสลักแผ่นหยกทั้งหมดแล้วพวกมันจะถูกทำเป็นสร้อยคอประกอบเข้ากับแผ่นป้ายแสดงตัวตน

หน้าที่จัดการเรื่องนี้เป็นของเฉียนหลงกับไทสัน ดังนั้นถังเจิ้นเลยไม้ต้องกังวลอะไรกับเรื่องนี้อีก ทำงานเสร็จแล้วก็ค่อย ๆ เดินออกจากถ้ำไป

ข้อมูลร่างกายของนักเดินทางข้ามมิติได้รวบรวมเอาไว้หมดแล้ว สิ่งต่อไปที่ต้องทำก็คือการต้อนรับนักเดินทางกลุ่มต่อไป!