บทที่ 6 มีเงินแล้ว ก็ต้องนัดตรวจสุขภาพก่อน

บทที่ 6 มีเงินแล้ว ก็ต้องนัดตรวจสุขภาพก่อน

เก้าโมงเช้า

ซูอวิ๋นโจววางสายโทรศัพท์ด้วยความรู้สึกโล่งอก

คนที่สนับสนุนเขาได้อย่างไม่มีเงื่อนไขเห็นจะมีแต่พ่อกับแม่จริงๆ

เขาเล่าเรื่องที่เลิกกับแฟนให้ฟัง

คุณแม่ที่ปกติจะขี้บ่นอยู่เสมอ กลับไม่ได้มีท่าทีโมโหอย่างที่คิดไว้

แต่กลับพูดอย่างจริงจังว่า

“ลูกเอ๊ย เมื่อก่อนแม่ไม่อยากพูด เพราะเธอเป็นคนที่ลูกเลือก แต่ตอนนี้พวกลูกเลิกกันแล้ว”

“แม่ว่าลูกทำถูกแล้ว เด็กคนนั้นเอาแต่ใจตัวเองเกินไป ชอบตะคอกใส่ลูกอยู่เรื่อย แม่กับพ่อเห็นเข้าหลายครั้งก็รู้สึกไม่ดีในใจมานานแล้ว”

“แล้วลูกก็รู้ว่าเธอก็ไม่ค่อยอยากจะสุงสิงกับพ่อแม่เท่าไหร่”

จนกระทั่งแม่พูดประโยคนี้ออกมา

ซูอวิ๋นโจวถึงได้ตระหนักว่าพ่อแม่ต้องทนทุกข์กับเรื่องที่ไม่ควรจะต้องทนเพื่อเขาจริงๆ

แน่นอนว่าเรื่องลาออก

ซูอวิ๋นโจวไม่ได้บอก ในสายตาของพ่อแม่ที่หัวโบราณ การทำงานอย่างตั้งใจเท่านั้นคือหนทางที่จะทำให้ชีวิตมั่นคง

และในสถานการณ์ของเขาตอนนี้

การทำงานก็เพื่อหาเงิน

แล้วทำไมเขาต้องทิ้งงานสบายๆ ไปทำเรื่องอื่นให้เสียเวลาด้วยล่ะ?

ตอนแรกเขาคิดจะโอนเงินกลับไปให้ที่บ้าน แต่คิดไปคิดมาก็ล้มเลิกความคิดนี้

เพราะการอธิบายมันยุ่งยากเกินไป

อีกอย่าง พ่อแม่ก็ยังลำบากเก็บเงินเพื่อจะดาวน์บ้านให้เขา

ไว้รอซื้อบ้านได้แล้วค่อยบอกพวกท่านดีกว่า

หลังจากนั้น ซูอวิ๋นโจวก็บอกพ่อแม่ว่ามีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งทำงานล่วงเวลาแล้วกินแต่อาหารนอกบ้านทุกวัน พอไปตรวจสุขภาพครั้งล่าสุดก็พบว่าร่างกายมีปัญหา เขาเลยแนะนำให้พ่อแม่ไปตรวจสุขภาพด้วย

ถึงแม้พ่อแม่จะรับปาก แต่จากที่ซูอวิ๋นโจวรู้จักพวกท่านดี เขารู้ว่าพวกท่านอาจจะไม่ไปจริงๆ ก็ได้ ดังนั้นหลังจากวางสาย เขาก็ไปรบกวนเพื่อนสมัยมัธยมปลายคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาล ให้ช่วยจองแพ็กเกจตรวจสุขภาพให้สองชุด

พอได้ยินว่าจ่ายเงินไปแล้ว พ่อแม่ถึงได้ยอมตกลงจริงๆ ว่าอีกสองวันจะไปตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล

ซูอวิ๋นโจวถึงได้วางใจลง

ตอนนี้เขามีเงินแล้ว

เขาไม่อยากให้เกิดเรื่องเศร้า ‘เมื่อลูกอยากเลี้ยงดู แต่พ่อแม่ไม่อยู่รอแล้ว’

หลังจากนั้น

เขาก็ลงไปกินเสี่ยวหลงเปาที่ชั้นล่าง แล้วเรียกรถยนต์หรูไปยังโรงพยาบาลประจำมณฑล

แน่นอนว่า

ไม่ว่าจะเมื่อไหร่

โรงพยาบาลก็มีคนเยอะเสมอ

ซูอวิ๋นโจวสอบถามจากเจ้าหน้าที่นำทาง แล้วไปที่ศูนย์ตรวจสุขภาพ เพื่อจองแพ็กเกจตรวจสุขภาพทั้งหมด 86 รายการ

หลังจากจ่ายเงินไป 21,800 หยวน

พยาบาลสาวก็ดูจะกระตือรือร้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอเน้นย้ำข้อควรระวังในการมาตรวจวันจันทร์หน้าหลายต่อหลายครั้ง

แถมยังแอบบอกใบ้ให้ซูอวิ๋นโจวหนุ่มหล่อว่าถ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็ติดต่อเธอได้

ซูอวิ๋นโจวพยักหน้าอย่างสุภาพ สุดท้ายก็เลือกที่จะแอดวีแชทสำหรับเรื่องงานไป

เขาไม่มีแรงและไม่อยากจะเสียเวลากับเด็กสาวพวกนี้จริงๆ

เมื่อเดินออกจากโรงพยาบาล

ก็เป็นเวลาเที่ยงวันแล้ว

จู่ๆ เขาก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี

เปิดเสี่ยวหลานซู

ส่งข้อความไปหาหยางหลิวอี้อี้

[จองคิวตรวจสุขภาพสำเร็จแล้ว! แถวนี้มีร้านอร่อยแนะนำบ้างไหมครับ?]

ไม่กี่นาทีต่อมา

โทรศัพท์ก็สั่นสองครั้ง

[แถวนี้มีร้านหม้อไฟร้านนึงอร่อยนะ]

[คุณแกล้งผมใช่ไหมเนี่ย! ผมจะไปกินหม้อไฟคนเดียวได้ยังไง]

[นั่นแสดงว่าจิตใจคุณยังไม่แข็งแกร่งพอ]

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ซูอวิ๋นโจวก็พิมพ์ข้อความ

[บ่ายนี้ผมว่าจะไปดูรถ มีรุ่นไหนแนะนำบ้างไหมครับ สำหรับคนธรรมดาๆ ที่หล่อแต่ไม่ค่อยมีเงินอย่างผม]

เมื่อเห็นข้อความนี้

หลิวอี้อี้ที่กำลังดื่มน้ำผลไม้อยู่ถึงกับสำลัก เธอไอติดต่อกันหลายครั้งแล้วทุบหน้าอกตัวเองเบาๆ ถึงจะดีขึ้น

“ปกติไม่เห็นว่าเขาจะ...”

ทันใดนั้น

เธอก็เปลี่ยนความคิด

ถือโอกาสนี้ทดสอบเขาไปเลยก็แล้วกัน

แถมยังได้ช่วยเพื่อนสนิทที่ต้องทำงานล่วงเวลาเพราะทำยอดพาลูกค้าเข้าชมไม่ได้ด้วย

[ถ้าบ่ายนี้เธอจะไปดูรถ ช่วยฉันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หน่อยได้ไหม?]

[หืม? ได้สิครับ แต่เรื่องผิดกฎหมายผมไม่ทำนะ]

[(-_-) รอแป๊บ!]

เมื่อเห็นอีกฝ่ายตอบตกลง

หลิวอี้อี้ก็โทรศัพท์หาเพื่อนสนิทที่เบี้ยวนัดเธอ

“ฮัลโหล! อี้อี้ มีอะไรเหรอ?”

“อยากให้ฉันแนะนำลูกค้าที่มีแววให้ไหม?”

“เชื่อถือได้แค่ไหนล่ะ!”

“เชื่อถือได้มากกว่าเธอที่ไม่ชอบรักษาสัญญาแล้วกัน!”

“โธ่! ฉันก็ไม่อยากจะเบี้ยวหรอก! แต่เดือนนี้ทำยอดไม่ได้เลย ชีวิตฉันมันเศร้ารีบเล่ามาเลยว่าลูกค้าเป็นยังไง ถ้าปิดดีลได้นะ ฉันจะเลี้ยงข้าวเธอมื้อใหญ่ พาไปเที่ยวให้ฉ่ำเลย”

หลังจากวางสาย

หลิวอี้อี้ก็ส่งข้อความไป

[นี่เบอร์เพื่อนสนิทฉัน 158xxxxxx เธอเป็นผู้จัดการฝ่ายขายของปอร์เช่]

[ไหนๆ เธอก็จะไปดูรถแล้ว ก็แวะไปช่วยให้เธอทำยอดพาลูกค้าเข้าชมสักหน่อยแล้วกันนะ]

ปอร์เช่?

สามคำนี้มีพลังดึงดูดที่มองไม่เห็น

ในหัวของเขาก็ปรากฏภาพขึ้นมาทันที

รถสปอร์ตสีแดงคลาสสิกที่รูปทรงโฉบเฉี่ยว

ดึงดูดทุกสายตา

รถคันนี้คือความฝันของหนุ่มสาวมากมาย

ถึงแม้จะไม่รู้ว่ามันคือรุ่น 718 หรือ 911 ก็ไม่เป็นไร

ในกระเป๋าของซูอวิ๋นโจวยังมีเงินเหลืออยู่หกแสนกว่าหยวน การไปดูรถหรูราคาเป็นล้านจึงไม่ใช่เรื่องน่ากลัว

วันนี้ไปดูลาดเลาก่อน

รอให้หลิวอี้อี้ช่วยเก็บเงินให้ครบ แล้วค่อยซื้อรถหรูราคาประมาณล้านหยวนกลับบ้านเกิดไปอวด

ช่างเป็นเรื่องที่น่าเบิกบานใจเสียนี่กระไร

เขาใส่เบอร์แล้วโทรออกไป

เสียงที่ไพเราะดังออกมาจากปลายสาย

ทั้งสองคุยกันสองสามประโยค

หลังจากแอดวีแชทแล้ว

ผู้หญิงที่ชื่อหลี่เหยียนก็ส่งตำแหน่งที่ตั้งและข้อความยืนยันการนัดหมายมาให้ทันที

ระหว่างทางที่นั่งรถไป

ซูอวิ๋นโจวก็เปิดดูโมเมนต์ของเธอเล่นแก้เบื่อ

ต้องยอมรับเลยว่าคุณสมบัติของพนักงานขายหญิงของปอร์เช่นั้นสมคำร่ำลือจริงๆ

ทั้งหน้าตาและรูปร่างจัดว่าเด็ด ไม่รู้ว่าตัวจริงจะเป็นอย่างไร

***

ศูนย์ปอร์เช่ทางตอนใต้ของเมือง

ห้องทำงานฝ่ายขาย

หลี่เหยียนเห็นข้อความยืนยันการนัดหมายของอีกฝ่าย ก็เริ่มเตรียมตัวทันที

เพื่อนสนิทบอกว่าบ้านของเขาถูกเวนคืนที่ดิน

คนหนุ่มสาวที่จู่ๆ ก็รวยขึ้นมาแบบนี้ มักจะใช้จ่ายเงินตามอารมณ์ ดังนั้นเธอจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด

เธอดูรถรุ่นที่น่าสนใจไว้ล่วงหน้าในไอแพด และเลือกอุปกรณ์เสริมบางอย่างที่วัยรุ่นน่าจะชอบ

เช่น ที่เท้าแขนอันเลื่องชื่อที่ใครเห็นก็ต้องร้องว้าว

และล้อรถที่ดูล้ำสมัย

ขณะที่เธอกำลังตั้งใจทำงาน ก็มีเพื่อนร่วมงานหญิงอีกคนสังเกตเห็น

เพื่อนร่วมงานสาวสวยคนนี้ชื่อหลิวหรู

เธอไม่เพียงแต่มีใบหน้าที่งดงาม แต่ยังมีรูปร่างที่ร้อนแรงอีกด้วย

ทว่า สิ่งที่ดึงดูดใจที่สุดของหลิวหรูกลับไม่ใช่ใบหน้าสวยๆ ที่มีลักยิ้ม แต่เป็นดวงตาคู่โตที่ดูน่าสงสารและน่าเอ็นดู

เมื่อครึ่งปีก่อนตอนที่เธอเพิ่งเข้ามาทำงานที่ศูนย์ปอร์เช่ เธอก็ทำตัวเหมือนลูกแกะไร้เดียงสา

ความอ่อนแอที่เธอจงใจสร้างขึ้นนี้ ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณการปกป้องของเพื่อนร่วมงานชาย

ด้วยความช่วยเหลืออย่างกระตือรือร้น เธอเติบโตอย่างรวดเร็ว ในเวลาเพียงเดือนเดียวก็เรียนรู้ทักษะและเข้าถึงทรัพยากรต่างๆ ได้มากมาย

อดีตแชมป์ยอดขาย เพื่อที่จะจีบเธอ เขาก็ทุ่มเทสอนทุกอย่างให้ เพื่อช่วยให้เธอปิดการขายได้ เขายังยอมยกลูกค้าให้เธอถึงสองคน

ทุกคนต่างคิดว่าทั้งสองคนเป็นแฟนกันแล้ว

แต่ใครจะรู้ว่าผู้หญิงสวยที่ดูเหมือนลูกแกะคนนี้ แท้จริงแล้วคือยัยชาเขียวตัวแม่

เดือนนั้นลูกค้าที่มีแนวโน้มจะซื้อสองคนก็ตัดสินใจสั่งซื้อรถ

ในขณะที่ทุกคนกำลังประหลาดใจ

แชมป์ยอดขายคนนั้นกลับตัดสินใจลาออกอย่างกะทันหัน

ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่ว

บางคนบอกว่ายอดขายสองรายการใหญ่ของหลิวหรูมาจากการ ‘นอน’ กับลูกค้า

บางคนบอกว่าแชมป์ยอดขายไม่เพียงแต่ไม่ได้อะไรจากผู้หญิงคนนั้นเลย แต่ลูกค้าในมือทั้งหมดของเขายังถูกแย่งไปอีกด้วย

ยังมีคนบอกว่าแชมป์ยอดขายลาออกก็เพราะผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดากับผู้จัดการร้านด้วย

แต่สุดท้ายแล้ว ผลลัพธ์ก็คือผู้หญิงคนนี้ยังคงทำงานอยู่ที่นี่

และหลังจากที่เธอถอดหน้ากากออก เธอก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อแย่งลูกค้า

หลายเดือนต่อมา เธอก็แย่งลูกค้าไปได้หลายราย

พฤติกรรมเหล่านี้ย่อมทำให้เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ไม่พอใจ

แต่ใครจะรู้ว่าเพื่อนร่วมงานสองสามคนที่ไปร้องเรียน กลับถูกหัวหน้าด่ากลับมาอย่างสาดเสียเทเสีย

“ทำงานขายก็ต้องมีวัฒนธรรมหมาป่า ถูกแย่งลูกค้าไปก็ควรจะสำรวจตัวเอง ไม่ใช่มาฟ้องร้องเหมือนคนอ่อนแอแบบนี้”

การที่หัวหน้าปกป้องหลิวหรูขนาดนี้ จะมีอะไรไม่ชอบมาพากลหรือไม่ ก็เป็นที่รู้กันดี

พนักงานขายรุ่นเก่าสองสามคนเดินออกมาอย่างหมดสภาพ ตั้งแต่นั้นมาทุกคนก็รู้กันโดยไม่ต้องพูด และเริ่มตีตัวออกห่างจากยัยชาเขียวตัวแม่คนนี้

แต่หลิวหรูกลับทำเหมือนไม่สนใจอะไร

เธอใช้ชีวิตคนเดียว

และมันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการขายของเธอ

ไม่นานนัก

หลี่เหยียนก็เดินออกไปอย่างร่าเริง

ดูเหมือนว่าลูกค้าจะมาถึงแล้ว

หลิวหรูไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติอะไร เพราะลูกค้าของปอร์เช่แต่ละรายกว่าจะตัดสินใจซื้อก็ใช้เวลานาน

ช่วงแรกก็ปล่อยให้คนอื่นปูทางไปก่อน ช่วงหลังเธอแค่ได้ข้อมูลลูกค้ามา เธอก็มีวิธีที่จะแย่งลูกค้ารายนี้มาได้

ดูท่าว่าคงจะต้องไปกับหัวหน้าอีกครั้งแล้ว

เธอไม่ได้สนใจเรื่องกฎใต้ดินพวกนี้หรอก

เพียงแต่ผู้จัดการคนนั้นทั้งอ่อนทั้งชอบเล่น ทุกครั้งเธอต้องแกล้งทำเป็น...ร่วมมือแสดงกับเขา

เฮ้อ!

ช่างน่าเหนื่อยใจจริงๆ!

ใครบ้างล่ะ ที่จะไม่อยากมีความสุขทางเพศอย่างแท้จริง!