บทที่ 17: คนละชั้นกันเลย! ให้พายุลูกนี้โหมกระหน่ำรุนแรงกว่านี้อีก!

บทที่ 17: คนละชั้นกันเลย! ให้พายุลูกนี้โหมกระหน่ำรุนแรงกว่านี้อีก!

ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้

ฮอสกินส์ซึ่งปฏิบัติการล้มเหลวรีบนำลูกน้องหนีออกจากห้องควบคุมเพื่อไปรับตัว ดร.วู และหนีออกจากสถานที่อัปมงคลแห่งนี้ไปด้วยกัน

พนักงานคนอื่นๆ ในห้องควบคุมต่างก็แตกตื่นกระจัดกระจายราวกับผึ้งแตกรัง ทิ้งให้เหลือเพียงแคลร์คนเดียวในห้องกว้าง

เธอไม่ได้หนีไปไหน เพราะรู้ดีว่าหากเธอก็หนีไปอีกคน จะไม่มีใครสามารถหยุดยั้งเจ้า 'อินโดไมนัส เร็กซ์ ตัวผู้' ตัวนั้นได้อีกแล้ว

ในตอนนี้นักท่องเที่ยวกำลังรวมตัวกันอยู่ที่ท่าเรือทางใต้เพื่อทยอยขึ้นเรืออพยพ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะปล่อยให้เจ้าอินโดไมนัส เร็กซ์ ตัวผู้ หลุดไปที่นั่นไม่ได้เด็ดขาด

และเพื่อที่จะหยุดมัน แคลร์คิดออกเพียงวิธีเดียวที่บ้าบิ่นและเสี่ยงตายที่สุด

นั่นคือ... ใช้ไดโนเสาร์สู้กับไดโนเสาร์!

จูราสสิคเวิลด์ในปัจจุบันมีกรงกักกันขนาดใหญ่ทั้งหมด 11 แห่ง ซึ่งทั้งหมดเป็นที่อยู่ของไดโนเสาร์กินเนื้อดุร้าย ยิ่งหมายเลขกรงสูง ระดับความอันตรายก็ยิ่งมากตามไปด้วย

ยกตัวอย่างเช่น กรงที่ 3 เป็นที่อยู่ของเวโลซิแรปเตอร์ 4 ตัว และกรงที่ 11 เป็นที่อยู่ของอินโดไมนัส เร็กซ์ 2 ตัว

ส่วนกรงที่ 9... เป็นที่อยู่ของ 'ไทแรนโนซอรัส เร็กซ์'!

สายน้ำแห่งจูราสสิค ขุนเขาแห่งที-เร็กซ์... ไทแรนโนซอรัส เร็กซ์ ตัวนี้คือตัวเอกหญิงที่แท้จริงของซีรีส์จูราสสิค ราชินีแห่งเกาะนูบลาร์ที่มีนามว่า "เร็กซี่" (Rexy) ด้วยความยาวลำตัว 14 เมตร และน้ำหนักถึง 13.5 ตัน

เธอคือหนึ่งในไดโนเสาร์รุ่นบุกเบิกที่ถูกเพาะพันธุ์ขึ้นในยุคจูราสสิคพาร์ค และเคยสร้างวีรกรรมความวุ่นวายไว้ในอดีต จวบจนวันนี้เธอมีอายุถึง 30 ปี ซึ่งเทียบเท่ากับมนุษย์อายุ 70 ปี ทำให้เธอได้รับฉายาด้วยความเอ็นดูว่า "คุณยายที-เร็กซ์"

และแคลร์ก็ได้ตัดสินใจปลดปล่อยคุณยายที-เร็กซ์ หรือเร็กซี่ ออกมาเพื่อจัดการกับเจ้าอินโดไมนัส เร็กซ์ ตัวผู้ ที่ฆ่าคนเป็นผักปลาตัวนั้น

"โฮก——!!"

เร็กซี่ที่ถูกแคลร์ล่อให้ออกมา เมื่อเห็นเจียงฮั่นก็คำรามกึกก้องทันที คลื่นเสียงที่แผดออกมาทำให้ฝุ่นทรายและเศษหินปลิวว่อน พกพาแรงกดดันและบารมีแห่งราชินีไดโนเสาร์มาอย่างเต็มเปี่ยม

"โฮก——!!"

เจียงฮั่นเองก็คำรามสวนกลับไปอย่างไม่ยอมลดละ ด้วยความยาวลำตัว 20 เมตรและน้ำหนักกว่า 50 ตัน เขาจึงมีขนาดใหญ่โตและแข็งแกร่งกว่าเร็กซี่อย่างเทียบไม่ติด

แม้ขนาดตัวจะต่างกันอย่างเห็นได้ชัด แต่เร็กซี่กลับไม่แสดงความหวาดกลัวหรือถอยหนี เธอเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีก่อน ก้าวยาวๆ พุ่งเข้าหาเจียงฮั่น อ้าปากกว้างหมายจะขย้ำเข้าที่ลำคอ

เจียงฮั่นเองก็พุ่งเข้าปะทะตรงๆ แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน

ตูม!!

เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า คลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นกวาดกระจายออกไปโดยรอบ พื้นดินใต้เท้าของทั้งคู่แตกร้าวและยุบตัวลงด้วยแรงกดมหาศาล

ในวินาทีที่เร็กซี่ปะทะกับเจียงฮั่น เธอสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่กระแทกเข้ามา ร่างของเธอไม่อาจต้านทานไหวและกระเด็นลอยกลับไป กระแทกเข้ากับอาคารด้านหลังจนพังครืน ร่างกายถูกฝังอยู่ใต้ซากอิฐและหิน กระดูกหัก กล้ามเนื้อฉีกขาด จนไม่สามารถลุกขึ้นมาได้ในทันที

เพียงแค่การปะทะยกเดียว เร็กซี่ก็พ่ายแพ้อย่างราบคาบ

นี่ขนาดยังไม่นับว่าเจียงฮั่นออมแรงไว้ส่วนหนึ่ง เพราะไม่อยากจะรังแกคุณยายที-เร็กซ์ที่แก่ชราและเลยจุดพีคของช่วงวัยไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ที่นี่ไม่มีเวโลซิแรปเตอร์อย่าง 'บลู' มาคอยช่วย และไม่มีโมซาซอรัสที่คอยลอบโจมตีทีเผลอ

"โฮก!!"

เจียงฮั่นไม่ได้เลือกที่จะสังหารเร็กซี่ เขาตั้งใจจะรับเธอเข้ามาเป็นลูกสมุน เพราะในจูราสสิคเวิลด์อันกว้างใหญ่นี้มีที-เร็กซ์เพียงตัวเดียว และพลังการต่อสู้ของเธอก็เหนือกว่าเวโลซิแรปเตอร์ทั้ง 4 ตัวเสียอีก ในอนาคตเธอจะกลายเป็นกำลังสำคัญให้กับเขาได้อย่างแน่นอน

"นี่มัน... แพ้เร็วเกินไปแล้ว..."

แคลร์ที่คิดว่าเร็กซี่น่าจะพอถ่วงเวลาเจ้าอินโดไมนัสตัวผู้ได้บ้าง กลับคาดไม่ถึงว่าการต่อสู้จะจบลงทันทีที่เริ่ม

อินโดไมนัส เร็กซ์ ตัวผู้จัดการเร็กซี่ได้อย่างง่ายดาย... มันคนละชั้นกันเลย!

ทันใดนั้น แคลร์ก็เห็นเจ้าอินโดไมนัสตัวผู้หันมามองเธอ ปากขนาดมหึมาอ้ากว้าง เขี้ยวแหลมคมยังคงมีเลือดสดๆ หยดลงมา ดูน่าสยดสยองราวกับปีศาจร้าย

"กรี๊ดดด!!"

แคลร์เพิ่งจะหันหลังกลับเพื่อวิ่งหนี แต่วินาทีถัดมา เธอก็เห็นที-เร็กซ์อีกตัวหนึ่งโผล่มาจากไหนไม่รู้ และเพียงแค่การงับครั้งเดียว ร่างของเธอก็หายเข้าไปในปากของมัน

"โฮก!"

ผู้มาใหม่คือ 'เกรย์' (อินโดไมนัสตัวเมีย) ที่เพิ่งตามมาถึง เธอไม่คิดเลยว่าพอมาถึงปุ๊บก็จะมีอาหารมาเสิร์ฟถึงที่ ช่างน่าอภิรมย์เสียจริง

เวโลซิแรปเตอร์ทั้ง 4 ตัวรีบวิ่งเข้ามารุมล้อม แต่น่าเสียดายที่พวกมันมาไม่ทันส่วนแบ่ง

เจียงฮั่นละสายตาออกมา บรรดาตัวเอกในภาพยนตร์ถูกพวกเขากวาดล้างจนหมดสิ้นโดยไม่รู้ตัว ถือเป็นบทสรุปที่สมบูรณ์แบบ

ในเมื่อเขากลายเป็นสัตว์กลายพันธุ์แล้ว เขาก็ไม่นับว่าตัวเองเป็นมนุษย์อีกต่อไป

'เผ่าพันธุ์ต่างกัน จิตใจย่อมต่างกัน' หลักการนี้ใช้ได้กับสัตว์กลายพันธุ์เช่นกัน สำหรับเจียงฮั่นในตอนนี้ มนุษย์คือศัตรูที่แท้จริง ไม่ว่าจะเป็นพระเอก นางเอก ตัวประกอบ คนดี หรือคนเลว!

"โฮก~~"

เสียงคำรามแผ่วๆ ของเร็กซี่ดังมาจากซากปรักหักพัง เธอพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา แต่ร่างกายอ่อนแอและบาดเจ็บหนักจนแทบยืนทรงตัวไม่อยู่

"โฮก!!"

เจียงฮั่นเดินเข้าไปหาเร็กซี่ นัยน์ตาสีแดงฉานหรี่ลงมองเธอจากมุมสูง พร้อมส่งเสียงคำรามอันทรงอำนาจ

ด้วยยีนของไทแรนโนซอรัสที่มีอยู่ในตัว เขาจึงสามารถสื่อสารกับเร็กซี่ได้โดยไม่มีอุปสรรค

เขามีทางเลือกให้เร็กซี่เพียงสองทาง: จะยอมสยบ หรือจะถูกทำลาย!

เร็กซี่ผู้พ่ายแพ้ไม่มีความหยิ่งทะนงหลงเหลือเหมือนตอนแรกที่เจอกัน เมื่อเผชิญหน้ากับเจียงฮั่นที่แข็งแกร่งกว่า เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากก้มหัวอันภาคภูมิลง แสดงท่าทีศิโรราบต่อเขา

เจียงฮั่นพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะแนะนำเร็กซี่ให้รู้จักกับเกรย์และพวกเวโลซิแรปเตอร์ ทีมของเขาได้สมาชิกฝีมือดีเพิ่มมาอีกหนึ่งตัวแล้ว

แต่นี่ยังไม่พอ...

ไหนๆ กรงที่ 3 ของพวกแรปเตอร์และกรงที่ 9 ของที-เร็กซ์ก็เปิดออกแล้ว ก็เปิดกรงที่เหลือทั้งหมดแล้วปล่อยไดโนเสาร์กินเนื้อออกมาให้หมดเลยดีกว่า

ให้พายุลูกนี้มันโหมกระหน่ำรุนแรงยิ่งกว่านี้!

"โฮก!!"

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เจียงฮั่นนำทีมพาเกรย์และพวกแรปเตอร์เริ่มปฏิบัติการทันที

...

กรงกักกันทั้งสิบแห่งนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่แกนกลางของจูราสสิคเวิลด์และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมมานานแล้ว

ครืนน——!!

เสียงประตูกรงถูกกระแทกเปิดออกดังสนั่นหวั่นไหวด้วยฝีมือของเจียงฮั่น ไดโนเสาร์กินเนื้อทั้งหมดถูกปลดปล่อยออกมา เป็นการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเกาะนูบลาร์ได้เปลี่ยนมือผู้ปกครองแล้ว

ที่นี่ไม่ใช่สวรรค์ของมนุษย์อีกต่อไป แต่มันคืออาณาเขตของเหล่าไดโนเสาร์!