เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

80 โรคประหลาด

80 โรคประหลาด

80 โรคประหลาด


80 โรคประหลาด

 

หวังเย้าเริ่มอ่านข้อมูลการรักษาที่เทียนหยวนถูนำมาให้ในทันที

 

ในเอกสารนั้นมีข้อมูลที่ละเอียดมาก มันมีทั้งการรักษาของแพทย์ตะวันตกและยาสมุนไพรจีน

 

โรคที่ผู้ป่วยเป็นนั้นแปลกประหลาด ด้วยอาการที่มีหลากหลายแบบ แต่หวังเย้าก็หาจุดสำคัญของโรคได้จากการเปรียบเทียบกับข้อมูลของระบบ

 

ผู้ป่วยขาดพลังหยาง เป็นเหตุให้เกิดความไม่สมดุลของหยินและหยางขึ้น

 

แม้แต่ในช่วงที่ร้อนที่สุดของทุกปี เธอก็ยังคงสั่นด้วยความหนาวตลอดเวลา และมันยิ่งแย่ลงเมื่ออยู่ในฤดูหนาว ในหนึ่งปีนั้นเธออยู่แต่ในบ้านไม่ต่ำกว่า 300 วัน

 

เธอเป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว และสุขภาพของเธอก็แย่ลงเรื่อยๆ

 

หวังเย้าต้องการเจอตัวคนไข้เพื่อที่จะได้วินิจฉัยโรคให้แม่นยำมากขึ้น เพราะแค่อ่านจากเอกสารการรักษานั้นมันไม่เพียงพอ เขาไม่ใช่มือใหม่เกี่ยวกับการแพทย์อีกต่อไป เขามีความเข้าใจในการหาสาเหตุของโรคผ่านการจับชีพจร เขาต้องการที่จะใช่มันกับตัวผู้ป่วย

 

หลังจากที่อ่านเอกสารเรียบร้อยแล้ว หวังเย้าก็ได้คิดขั้นตอนการรักษาแบบพื้นฐานออกมา

 

ผู้ป่วยนั้นมีสุขภาพที่แย่มาก เขาต้องเพิ่มความแข็งแรงของระบบภูมิคุ้มกันของเธอเป็นอันดับแรก ซุปเป่ยหยวนน่าจะเหมาะ

 

มีเพียงเรื่องเดียวก็คือชานจิงและกุยหยวนนั้นเติบโตได้ช้ามาก จากลักษณะของลำต้นและใบนั้น หวังเย้าก็รู้ว่ารากของมันยังไม่พร้อม

 

แต่เขาก็ไม่มีคะแนนมากพอที่จะใช้ซื้อสมุนไพรรากจากในร้านค้าของระบบได้

 

ฉันจะทำยังไงดี?

 

หวังเย้าหันไปมองสมุนไพรที่ถูกปกคลุกไปด้วยหิมะ

 

สมุนไพรทั่วไปนั้นเติบโตอย่างรวดเร็วด้วยผลของน้ำแร่โบราณ สมุนไพรห้าอย่างที่หวังเย้าได้ปลูกเอาไว้นั้นก็พร้อมที่จะใช้ได้แล้ว ก่อนหน้านั้นเขาเคยลองนำสมุนไพรธรรมดาไปแลกเพื่อให้ได้คะแนนมา แต่เขาก็ต้องใช้สมุนไพรในปริมาณที่สูงมาเพื่อแลกคะแนนมา

 

ฉันสามารถเอาสมุนไพรไปแลกได้ ถ้าฉันคิดหาทางอื่นไม่ออกแล้ว

 

แต่เขาก็ยังไม่ได้ทำในทันที เขาต้องคิดให้รอบคอบก่อน

 

หลังจากที่คิดมาทั้งวัน หวังเย้าก็ยังคิดหาทางอื่นไม่ออก ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจนำสมุนไพรของเขาแลกกับคะแนน

 

ซุปเป่ยหยวนนั้นสามารถช่วยให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นได้ มันไม่มีผลเสียต่อร่างกาย

 

หวังเย้าได้ขุดเอาสมุนไพรรากบางตัวขึ้นมาในตอนกลางวัน

 

พื้นดินแข็งราวกับหินเพราะความหนาวเย็นของฤดูหนาว หวังเย้าต้องใช้ความพยายามมากขึ้นเพื่อขุดสมุนไพรขึ้นมา

 

โชคดีที่หวังเย้าไม่ได้รีบมาก เขาจึงค่อยๆขุดขึ้นมาทีละต้นและปรับหน้าดินให้เรียบหลังจากที่ขุดเสร็จแล้ว

 

จากนั้น หวังเย้าก็ได้โทรบอกเทียนหยวนถูถึงแผนการรักษาที่เขาวางเอาไว้ เขาตั้งใจที่จะปรุงยาให้กับคนไข้ให้เป็นไปตามสเต็บของอาการ เทียนหยวนถูยินดีมากเมื่อได้ยิน

 

หวังเย้าใช้เวลาสามวันในการเก็บเกี่ยวสมุนไพรให้เพียงพอกับการแลก ชานจิงและกุยหยวน ตอนนี้เหลือเพียงเตรียมสมุนไพรสำหรับทำซุปเป่ยหยวนให้ครบเท่านั้น

 

เขาไม่เหลือสมุนไพรเก็บเอาไว้เลย

 

ดูเหมือนว่าฉันจะต้องเข้าเมืองอีกแล้ว

 

เข้าใกล้ช่วงเวลาของปีใหม่จีนเข้าไปทุกที คนหนุ่มสาวที่ทำงานอยู่ข้างนอกก็พากันกลับมาที่หมู่บ้าน ภายในหมู่บ้านเริ่มมีชีวิตชีวามากขึ้น ทุกคนรู้สึกได้ว่าช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองได้ใกล้เข้ามาแล้ว

 

รถของหวังเย้านั้นซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทางผู้จัดการร้าน4sได้ให้พนักงานของทางร้านขับรถมาให้หวังเย้าที่ในเมือง หวังเย้าได้ไปรับรถของเขาและซื้อสมุนไพรที่จำเป็นสำหรับทำซุปเป่ยหยวน แต่คุณภาพของสมุนไพรที่ได้นั้นไม่สามารถเทียบกับสมุนไพรที่เหอฉีเชิงเคยจัดหาให้ได้เลย มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมากที่จะต้องนำสมุนไพรคุณภาพต่ำมาใช้กับสมุนไพรราก

 

หวังเย้าสอบถามพนักงานร้านหากพวกเขาสามารถหาสมุนไพรที่มีคุณภาพดีกว่านี้มาได้ พนักงานร้านตอบว่า พวกเขาสามารถหามาได้แต่ต้องใช้เวลา หวังเย้าจึงได้วางมัดจำเอาไว้สำหรับจองสมุนไพรคุณภาพดีกว่านี้

 

เขาได้ขอให้พนักงานร้านเตรียมสมุนไพรป่าให้หากเป็นไปได้ ซึ่งเป็นคำขอพิเศษ

 

เขายังต้องการสมุนไพรทั้งหมดให้ได้ภายในเวลาหนึ่งอาทิตย์

 

“ปล่อยให้ผมจัดการเอง ผมจะเตรียมสมุนไพรให้พร้อมเมื่อคุณมาถึง” พนักงานพูด ความจริง ลูกค้าแบบหวังเย้านั้นมักจะได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากทางร้าน เพราะมันทำให้ทางร้านได้กำไรจากการขายสมุนไพรป่าจากพวกเขาเป็นเงินจำนวนมาก

 

เช่น มีโสมป่าอยู่ 8 ชนิด ซึ่งมันยากมากที่จะจำแนกออกจากกันได้ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญในบางครั้งก็ยังไม่สามารถบอกความแตกต่างของพวกมันได้ ยิ่งมือสมัครเล่นแบบหวังเย้ายิ่งเป็นไปได้ยาก

 

หลังจากที่ออกมาจากร้านขายสมุนไพรแล้ว หวังเย้าได้ไปซื้อเสื้อผ้าให้พ่อแม่ของเขาและข้าวของสำหรับปีใหม่จีนในห้าง ยังมีบุหรี่และไวน์เหลืออยู่ที่บ้าน รวมทั้งของที่เทียนหยวนถูได้ให้มาด้วย

 

“ทำไมถึงซื้อของมาเยอะแยะแบบนี้? อีกไม่กี่วันแม่ก็จะเข้าเมืองไปซื้อของเหมือนกัน”จางซิวหยิงแกล้งทำเป็นบ่นเมื่อเห็นว่าหวังเย้าซื้อของสำหรับจัดงานปีใหม่มามากมาย แต่ความจริงแล้วเธอนั้นดีใจมากที่ได้เจอลูกชายของเธอ

 

หวังเย้ากลับขึ้นไปบนเนินเขาหลังจากที่อยู่ที่บ้านไม่นาน

 

ด้านนอกนั้นพระอาทิตย์ส่องสว่าง แต่มันก็ยังไม่ร้อนพอที่จะละลายหิมะได้เร็ว

 

ต้นไม้ที่ปลูกเอาไว้ใบของมันเริ่มใหญ่ขึ้น ลำต้นของมันก็สูงขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น

 

เด็กน้อยโตเร็วๆนะ เมื่อพวกแกโตขึ้นค่ายกลห้าแถว(องค์ประกอบห้าเส้น เปลี่ยนเป็นค่ายกลห้าแถว) ก็จะมีพลังมากขึ้น

 

หวังเย้าเข้าไปในกระท่อมและนำสมุนไพรที่เขาซื้อมาจากร้านในเมืองออกมา เขาได้รับความรู้มาจากระบบแล้ว ดังนั้นเขาจึงจำสมุนไพรได้ด้วยการมองเพียงครั้งเดียว

 

ไม่มีสมุนไพรตัวไหนเลยที่เป็นสมุนไพรป่า และคุณภาพก็ต่ำมาก

 

สมุนไพรนั้นแพงเกินจริง แต่เขาก็ไม่สามารถหาร้านที่ดีกว่านี้ได้แล้ว ร้านขายสมุนไพรที่เขามักจะไปนั้น ถือว่าเป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดในเมืองและมีสมุนไพรหลากหลายชนิด และราคาของสมุนไพรก็ถูกกว่าร้านขนาดเล็กอีกร้านมาก

 

ฉันควรจะรอใช้สมุนไพรป่าที่สั่งไว้ดีกว่า หวังเย้าวางสมุนไพรเอาไว้

 

เขาไม่อยากจะให้สมุนไพรรากนั้นต้องเสียเปล่า ยิ่งหวังเย้าเข้าใจเรื่องสมุนไพรมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งให้ความสำคัญกับสมุนไพรรากมากยิ่งขึ้น สมุนไพรธรรมดาทั่วไปไม่สามารถเทียบกับสมุนไพรรากได้เลย

 

สามวันต่อมา เขาได้รับสายจากร้านขายสมุนไพรว่าสมุนไพรที่เขาสั่งไว้มาถึงแล้ว

 

หวังเย้าขับรถเข้าไปในเมืองหลังจากที่บอกแม่ของเขาเรียบร้อยแล้ว คนที่ต้อนรับหวังเย้านั้นไม่ใช่พนักงานที่เขาเจอทุกครั้ง แต่เป็นคุณหลี่ซึ่งเป็นผู้จัดการของร้าน คุณหลี่นั้นมีดวงตาที่เรียวเล็กแต่เต็มไปด้วยการคิดคำนวน เขามีรอยยิ้มอยู่เต็มใบหน้า เห็นได้ชัดเจนว่าเขานั้นเป็นนักธุรกิจคนหนึ่ง

 

คุณหลี่ยังไม่ได้เอาสมุนไพรออกมา แต่เขาเชิญหวังเย้าไปที่ห้องประชุมเพื่อดื่มชาแทน

 

“ผู้จัดการหลี่ ไม่ต้องสนใจเรื่องชาหรอก ผมมาที่นี่แค่ต้องการสมุนไพรที่ผมได้สั่งเอาไว้เท่านั้น” หวังเย้าพูด

 

“ไม่เป็นไรๆ ดื่มชากันก่อน มันต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะได้สมุนไพรทั้งหมดที่คุณต้องการ แล้วก็ไม่ง่ายเลยที่จะได้สมุนไพรป่ามา” คุณหลี่ถอนหายใจ

 

“ผมต้องขอบคุณในความพยายามของคุณมากนะครับ” หวังเย้าพูดด้วยรอยยิ้ม

 

นักธุรกิจสนใจแต่เพียงกำไรเท่านั้น และคุณหลี่ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ฉันหวังว่าสมุนไพรที่สั่งมาจะไม่มีปัญหาอะไรนะ หวังเย้าคิด

 

หลังจากที่พูดคุยกับหวังเย้าได้สักพัก ผู้จัดการหลี่ก็ได้ให้พนักงานนำสมุนไพรออกมาวางไว้บนโต๊ะ

 

ความจริงแล้วผู้จัดการหลี่ไม่จำเป็นที่จะต้องจุกจิกกับเรื่องของสมุนไพรเลย แต่เขาคิดว่าหวังเย้านั้นอาจจะกลายมาเป็นหนึ่งในลูกค้ารายใหญ่ของทางร้าน และตัวสมุนไพรเองก็มีปัญหานิดหน่อยด้วย เขาไม่ต้องการให้มีอะไรผิดพลาด ดังนั้นเขาจึงมาต้อนรับหวังเย้าด้วยตัวเอง

จบบทที่ 80 โรคประหลาด

คัดลอกลิงก์แล้ว