บทที่ 600 - นักต้มตุ๋นในชนบท

บทที่ 600 - นักต้มตุ๋นในชนบท

☆☆☆☆☆

"คุณชายชีคะ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ!" หยางซูรีบวิ่งออกมาจากฝูงชน แล้ววิ่งไปหาชีซิงโจวด้วยความกังวลเพื่อตรวจสอบสถานการณ์

เธอคือผู้จัดการส่วนตัวที่ชีเฉินกำหนดให้เจียงหนิง ทั้งสองคนเดินทางจากเมืองจิง นั่งเครื่องบินต่อด้วยรถยนต์ส่วนตัวมาถึงเมืองเหอเถียน

แต่พอลงจากรถ ชีซิงโจวก็วิ่งหนีไปเลย!

โชคดีที่เธอตอบสนองเร็ว ไม่อย่างนั้นคงตามไม่ทันเหมือนคนขับรถ

หยางซูหอบหายใจอย่างหนัก สายตาของเธอมองไปยังด้านข้าง แล้วก็จำเจียงหนิงได้ทันที

เธอรีบจัดระเบียบเครื่องแต่งกายของตัวเอง แล้วกลับไปเป็นผู้จัดการที่สุขุมเหมือนปกติ ยื่นมือออกไปหาเจียงหนิงพร้อมรอยยิ้ม "คุณเจียงคะ สวัสดีค่ะ ฉันชื่อหยางซู เป็นผู้จัดการส่วนตัวที่ชีเฉินส่งมาช่วยดูแลเรื่องสัญญาของคุณค่ะ"

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเจียงหนิง" เจียงหนิงจับมือกับเธอ "ไว้ค่อยแลกช่องทางการติดต่อกันนะคะ"

หยางซูพยักหน้า "ได้ค่ะ"

ในเวลานี้ เสิ่นจ๋าที่ยืนโง่ๆ อยู่ด้านนอกฝูงชนก็เพิ่งจะตอบสนองกลับมา

เขาก็รีบวิ่งเข้ามา "เจียงหนิง คุณไม่เป็นไรใช่ไหม! คุณชายรองชี! คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!"

เจียงหนิง: ... ปฏิกิริยาตอบสนองช้าขนาดนี้ มันช้าเกินกว่าคนปกติไปมากนะ

เสิ่นจ๋าเบิกตากว้าง สีหน้าตกใจของเขาไม่ได้แสร้งทำเลยแม้แต่น้อย

เขาตกใจจริงๆ ว่าคุณชายรองชีโผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่!

ชัดเจนว่าเมื่อกี้เขายืนดูอยู่ข้างๆ ตลอดนะ!

แย่แล้ว ต้องเป็นเพราะเขามัวแต่สนใจเจียงหนิงอยู่แน่ๆ!

"เพิ่งมาถึง" ชีซิงโจวตอบสั้นๆ เมื่อเห็นชายที่กำลังพยายามหลบหนี ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเดินไปขวางเขาไว้ "อย่าหนี รอตำรวจมาก่อนแล้วค่อยคุยกัน"

"เกิดอะไรขึ้น" เสิ่นจ๋าถามสิ่งที่อยู่ในใจของฝูงชนที่มุงดู

หลังจากที่ฉางเกาต๋าถูกใส่กุญแจมือแล้ว ฝูงชนที่เดิมทีหลีกหนีไปไกลก็ไม่กลัวอีกต่อไป ต่างก็อยากรู้และเดินเข้ามามุงดู

"คนนี้ เขาใช้ชื่อการจับฉลากเพื่อแจกตู้เย็น แต่จริงๆ แล้วเขากำลังขาย เครื่องพ่นไอน้ำ ในราคาที่สูงลิบลิ่ว!" เจียงหนิงพูดเสียงดัง "ทุกคนกลับไปแล้ว ถ้าพบว่ามีใครในหมู่บ้านซื้อของของเขาไป อย่าลืมบอกให้ไปแจ้งความที่สถานีตำรวจด้วยนะ!"

ฝูงชนที่มุงดูต่างก็ตกใจ สายตาของพวกเขาทั้งหมดจับจ้องไปที่ฉางเกาต๋า

ฉางเกาต๋ามีสีหน้าซีดเผือด

เขาไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะมองทะลุกลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ ของเขาไปได้หมดเลย

"ผมผิดไปแล้ว! ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ! ผมจะคืนเงินให้พวกเขา! ผมรู้ว่าผมผิดไปแล้ว!" ฉางเกาต๋าตะโกนร้องไห้ออกมา

เขายอมคุกเข่าลงกับพื้นและก้มศีรษะให้เจียงหนิง "ขอร้องล่ะครับ ได้โปรดเถอะ! ผมรู้ว่าผมผิดแล้ว! ปล่อยผมไปเถอะครับ!"

เขาไปสถานีตำรวจไม่ได้ ถ้าไปแล้วถูกเปิดเผยเรื่องราวที่เขาเคยทำมาก่อน เขาจะต้องติดคุกอย่างแน่นอน!

"สำนึกผิดก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก รอตำรวจมาก่อนดีกว่า" เจียงหนิงพูดอย่างเชียบขาด

เธอได้ดูข้อมูลที่ระบบให้มาแล้ว ผู้ชายตรงหน้าคนนี้คือ อาชญากรซ้ำซาก!

เดินทางไปทั่วประเทศเพื่อค้าขายของเถื่อนมานาน ไม่ใช่การขายในเมืองใหญ่ แต่เจาะจงไปที่ผู้สูงอายุที่มีความรู้ไม่มากในชนบทโดยเฉพาะ

ในช่วงหลายปีก่อน เขาเคยขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารในราคาสูงลิบลิ่ว

แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ รัฐบาลได้ประชาสัมพันธ์เรื่องกับดักผลิตภัณฑ์เสริมอาหารอย่างหนัก ทำให้หลายคนรู้ว่าของพวกนี้เป็นของหลอกลวง

เมื่อฉางเกาต๋าเห็นว่าผลิตภัณฑ์เสริมอาหารขายไม่ดี เขาก็เปลี่ยนมาขาย "เครื่องปรับอากาศ" แทน

เขารู้ว่าผู้สูงอายุในชนบทมีความรู้ไม่มาก แยกแยะระหว่างเครื่องปรับอากาศกับเครื่องพ่นไอน้ำไม่ได้ ก็เลยแกล้งชี้ไปที่เครื่องพ่นไอน้ำแล้วบอกว่าเป็นเครื่องปรับอากาศ แถมยังเน้นย้ำว่าเป็นสิ่งที่เด็กๆ และคนหนุ่มสาวชอบที่สุดในช่วงฤดูร้อน

ผู้สูงอายุในชนบทในช่วงฤดูร้อน อาจจะไม่ยอมเปิดพัดลมเพื่อประหยัดค่าไฟ แต่ถ้าเป็นเพื่อลูกหลานหรือคนหนุ่มสาวในครอบครัว พวกเขาก็ยินดีที่จะซื้อให้แน่นอน

ฉางเกาต๋าใช้จิตวิทยาของผู้สูงอายุในเรื่องนี้

จากนั้นเขาก็จัดให้มีการจับฉลากฟรี ใครที่จับได้ รางวัลพิเศษ ในวันนี้ ก็จะได้รับ "เครื่องปรับอากาศ" ฟรีหนึ่งเครื่อง!

แต่ในกล่องจับฉลากที่มีป้ายนับสิบใบ มีแค่รางวัลที่หนึ่ง รางวัลที่สอง รางวัลที่สาม และคำว่า "ขอบคุณที่อุดหนุน" เท่านั้น จะไม่มีรางวัลพิเศษอะไรเลย

และรางวัลที่หนึ่ง รางวัลที่สอง รางวัลที่สาม ล้วนเป็นคูปองส่วนลดเท่านั้น

เครื่องปรับอากาศที่ราคาเดิมสองสามพันหยวน ถูกลดราคาเหลือแค่แปดเก้าร้อยหยวนหลังจากใช้คูปอง

ด้วยกลยุทธ์นี้ ผู้ที่จับได้รางวัลที่หนึ่งสิบคน จะมีเกินครึ่งหนึ่งที่กัดฟันซื้อไป

แล้วก็แบก "เครื่องปรับอากาศ" กลับบ้านอย่างมีความสุข พอแกะกล่องออกถึงรู้ว่านี่เป็นแค่เครื่องพ่นไอน้ำคุณภาพต่ำเท่านั้น

ใช้ประโยชน์ไม่ได้เลย

พอผู้เสียหายกลับมาตามหา ฉางเกาต๋าก็หนีหายไปนานแล้ว

[จบแล้ว]