บทที่ 560 - จิงเฟยเผิงยอมรับสารภาพ
บทที่ 560 - จิงเฟยเผิงยอมรับสารภาพ
บทที่ 560 - จิงเฟยเผิงยอมรับสารภาพ
☆☆☆☆☆
จิงเฟยเผิงล้มลงไปกองกับพื้น และอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจ
ผู้คนในบริเวณสนามบินที่เดินไปมา ต่างก็สังเกตเห็นความวุ่นวายที่เกิดขึ้นระหว่างคนทั้งสองอย่างรวดเร็ว ยิ่งไปกว่านั้น มีบางคนจำเจียงหนิงได้ และหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเพื่อจะถ่ายรูปด้วยท่าทางตื่นเต้น
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของสนามบินก็สังเกตเห็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นตรงนี้ และรีบวิ่งมาอย่างเร่งรีบ: “เกิดอะไรขึ้นครับ?”
เมื่อเห็นจิงเฟยเผิงที่ล้มอยู่บนพื้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองคนก็รีบเข้าไปช่วยพยุงเขาขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น
เจียงหนิงมองดูเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่พยุงจิงเฟยเผิงขึ้นจากพื้นคนละข้าง แล้วก็ตบมือเบาๆ: “ดีมากค่ะ รักษาน้ำหนักมือไว้อย่างนั้นเลย แล้วโทรแจ้งตำรวจได้เลยค่ะ อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองที่กำลังจะปล่อยมือ: “...ห๊ะ?”
พอได้ยินคำว่า 'แจ้งตำรวจ' สีหน้าของจิงเฟยเผิงก็ตื่นตระหนกขึ้นทันที ตอนนี้เขาไม่แสร้งทำเป็นโง่อีกต่อไปแล้ว เขารีบเปิดเผยตัวตนของเจียงหนิง: “เจียงหนิง! มีอะไรเราค่อยๆ คุยกันดีๆ ไม่ได้เหรอ? อย่าอะไรนิดหน่อยก็แจ้งตำรวจ... ผมยอมรับแล้ว! ผมคือ 'คุณชายน้อยหลานหลิง' ที่พูดถึงคุณในไลฟ์เมื่อบ่ายนี้เอง คุณชนะแล้ว! แค่นี้พอใจหรือยัง!”
เมื่อได้ยินว่าเขายอมรับสารภาพตัวตนของตัวเองทันที ผู้ชมในไลฟ์ก็เกิดความวุ่นวายขึ้นอีกครั้ง:
[แค่นี้เองเหรอ???]
[ยอมรับเร็วขนาดนี้เลยเหรอ??]
[ดวงของเจียงหนิงนี่มันเหนือใครจริงๆ...]
[อ๊ะ นี่ตกลงเป็นสคริปต์หรือไม่ใช่สคริปต์กันแน่?]
ไม่แปลกที่ชาวเน็ตจะเกิดความสงสัย เพราะทิศทางของเรื่องนี้มันเกินความคาดหมายของทุกคนไปมากจริงๆ
แต่ตอนนี้เจียงหนิงมีแฟนคลับตัวยงที่ให้ความเชื่อมั่นแล้ว:
[แน่นอนว่าไม่ใช่สคริปต์หรอก! เจียงหนิงเคยมีสคริปต์ตอนไหน!]
[ใช่แล้ว ถ้าเจียงหนิงมีสคริปต์ ผู้ร้ายที่เธอจับได้ก่อนหน้านี้ล่ะ จะว่ายังไง?]
[ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าพวกคุณที่เอาแต่พูดว่าสคริปต์คิดอะไรกันอยู่ ลองคิดด้วยสมองดูหน่อยสิว่า ถ้าเจียงหนิงทำสคริปต์จริงๆ เธอจะจับ 'คุณชายน้อยหลานหลิง' ได้เร็วขนาดนี้เหรอ? กระแสร้อนแรงขนาดนี้ ถ้าเป็นละครออนไลน์กากๆ คงต้องเล่นกันเป็นร้อยๆ ตอนแน่]
[ถูกต้อง! ทั้งที่เจียงหนิงสามารถดึงความสนใจของทุกคนไว้ได้ แต่เธอกลับเลือกที่จะทำตามความเป็นจริง ตามความคืบหน้าของเรื่องราวอย่างที่มันควรจะเป็น]
[……]
เจียงหนิงไม่รู้เรื่องความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในไลฟ์เลย
ตอนนี้ เธอมองดูจิงเฟยเผิงด้วยรอยยิ้มที่ไม่ใช่รอยยิ้ม: “ตอนนี้ยอมรับแล้วเหรอว่ารู้จักฉัน?”
จิงเฟยเผิงก้มหน้าลง กัดฟันแน่น รู้สึกเสียใจอย่างที่สุดในใจ
เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะโชคร้ายขนาดนี้ ถูกเจียงหนิงจับได้คาหนังคาเขาตั้งแต่ก่อนขึ้นเครื่องบินด้วยซ้ำ!
จิงเฟยเผิงอยากจะแปลงร่างเป็นลิงกอริลลาแล้วทุบหน้าอกร้องออกมาจริงๆ
ถ้าเขายอมขับรถให้เร็วขึ้นอีกหน่อย แค่สามถึงห้านาที เขาก็อาจจะผ่านช่องตรวจตั๋วไปแล้วก็ได้!
หรือไม่อย่างนั้น เขาก็ควรจะอืดอาดให้ช้ากว่านี้อีกสักสามถึงห้านาที เพื่อจะได้คลาดกับเจียงหนิงไป!
ทำไมต้องบังเอิญให้เจอกันขนาดนี้ด้วย!
ถ้าเขารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เขาน่าจะขับรถไปซ่อนตัวที่วิลล่าชานเมืองโดยตรง หรือไม่ก็ขับรถไปซ่อนตัวที่เมืองอื่นก็ได้นี่นา!
ตอนนี้จิงเฟยเผิงรู้สึกเหมือนตัวเองมีสมองหมูจริงๆ ที่คิดวิธีโง่ๆ อย่างการรีบไปต่างประเทศในสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้
เขาหายใจเข้าลึกๆ เพื่อระงับอารมณ์ในใจ เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็ยิ้มอย่างประจบประแจงและอ้อนวอน: “เจียงหนิง ผมขอโทษ ผมขอโทษคุณจริงๆ ที่เมื่อกี้ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้จักคุณ ก็แค่ไม่อยากแพ้เร็วขนาดนี้... ตอนนี้ผมยอมรับแล้ว ผมคือ 'คุณชายน้อยหลานหลิง' คนนั้นเอง”
“คำพูดในไลฟ์บ่ายนี้ ผมมันตาบอด ใจมืดบอด พูดออกไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ ตอนนี้ผมรู้ตัวแล้วว่าผิด ผมขอโทษคุณได้ไหม?”
“จริงๆ แล้วเราก็ไม่ได้มีเรื่องบาดหมางกันมากมายใช่ไหมครับ? ถ้าคุณรู้สึกว่าคำพูดของผมในไลฟ์ทำให้คุณเจ็บปวด ผมขอโทษคุณได้ และผมก็พร้อมที่จะชดใช้ให้คุณอย่างเหมาะสมด้วย”
“เรื่องที่สามารถแก้ไขกันได้แบบส่วนตัว ไม่จำเป็นต้องเรียกตำรวจหรอกมั้งครับ?”
[จบแล้ว]