- หน้าแรก
- หลังจากป่วยหนัก คุณหนูตัวจริงก็กลับมาพร้อมระบบต่อชีวิต
- บทที่ 510 - เผยอวี้เฉิงมาแล้ว
บทที่ 510 - เผยอวี้เฉิงมาแล้ว
บทที่ 510 - เผยอวี้เฉิงมาแล้ว
บทที่ 510 - เผยอวี้เฉิงมาแล้ว
☆☆☆☆☆
สุดท้ายเจียงหนิงก็จับผิดอะไรไม่ได้
สาเหตุหลักๆ ก็เพราะตลอดสองเดือนที่ผ่านมา ภาพลักษณ์ความใสซื่อบริสุทธิ์ของชีซิงโจวมันฝังรากลึกในใจเธอไปแล้ว
ไม่ว่าใครก็มาสั่นคลอนป้าย "เด็กดีไม่มีพิษภัย" ที่เธอแปะไว้ให้ชีซิงโจวไม่ได้ ต่อให้เป็นตัวชีซิงโจวเองก็เถอะ
หลังจากเดินวนรอบตัวชีซิงโจวแล้วไม่เจอความผิดปกติ เจียงหนิงก็ถามเขาว่า "วันนี้มีนัดที่ไหนหรือเปล่า"
ชีซิงโจวใจเต้นตึกตัก เหมือนจะรู้ว่าเธอกำลังจะชวนทำอะไร
เขาส่ายหน้า
และก็เป็นไปตามคาด วินาทีต่อมาเจียงหนิงก็ปรบมือดังฉาด "งั้นดีเลย เราไปจับคนร้ายกันเถอะ!"
เจียงหนิงมีเวลาว่างแค่ช่วงสองสามวันนี้เท่านั้น สัปดาห์หน้าเธอต้องเข้ากองถ่ายรายการวาไรตี้แล้ว คงไม่ได้กลับเมืองจิงสักพัก ซึ่งนั่นหมายความว่าโอกาสที่จะพาชีซิงโจวไปจับคนร้ายก็จะน้อยลงไปด้วย
ตอนนี้มีเวลาจับได้ก็ต้องรีบกอบโกย
ชีซิงโจวได้ยินแบบนั้นก็ไม่ได้แปลกใจ แถมยังเดาได้อยู่แล้วด้วยซ้ำ
เมื่อก่อนตอนที่เขายังเอ๋อๆ ในหัวเขามีแต่เจียงหนิง ไม่เคยคิดเรื่องอื่น หรือจะพูดให้ถูกคือเขาคิดซับซ้อนไม่เป็น เลยไม่รู้สึกว่าการที่เจียงหนิงไปไล่จับคนร้ายมันแปลกตรงไหน
แต่ตอนนี้ ชีซิงโจวเข้าใจโลกและความเป็นไปของสังคมมากขึ้นแล้ว
แค่คิดนิดเดียวก็รู้แล้วว่า สิ่งที่เจียงหนิงทำอยู่นั้นมันเหนือสามัญสำนึกคนทั่วไปขนาดไหน
เธอไม่ใช่ตำรวจ ไม่ใช่สายสืบนอกเครื่องแบบ
ตลอดสองเดือนมานี้ ชีซิงโจวไม่เคยเห็นเจียงหนิงติดต่อสายข่าว หรือมีคนรู้จักที่ไหนส่งข่าวให้เลย
เธอตัวคนเดียวโดดๆ แต่กลับกำความลับและเบาะแสคนร้ายไว้ในมือเยอะกว่าตำรวจซะอีก น่าสงสัยจะตายไป
ดูเหมือนว่าในตัวเธอ จะมีความลับที่ลึกลับซับซ้อนยิ่งกว่าความสามารถในการคุยกับสัตว์ของเขาซ่อนอยู่
แต่ชีซิงโจวไม่ได้คิดจะขุดคุ้ย
นอกจากจะไม่ขุดคุ้ยแล้ว เขายังตั้งใจจะช่วยเธอปกปิดความลับนี้ไม่ให้ใครล่วงรู้อีกต่างหาก
ความคิดนับหมื่นแล่นผ่านสมองของชีซิงโจวในชั่วพริบตา
พอเจียงหนิงพูดจบ เขาก็พยักหน้า ดวงตาสีดำขลับใสแจ๋วเป็นประกาย ตอบรับอย่างกระตือรือร้น "ไปสิ!"
ทั้งคู่ไม่ใช่คนลีลา พอตกลงกันได้ก็ลงมือทันที
ภารกิจในระบบมีเยอะแยะตาแป๊ะไก่ เจียงหนิงเปิดดูแล้วคัดเลือกภารกิจในเมืองจิงที่เหมาะกับเธอกับชีซิงโจวตอนนี้ออกมา
ไหนๆ จะจับทั้งที ก็ต้องจับให้คุ้ม ไม่ใช่แค่คนสองคน
ก่อนออกเดินทาง เจียงหนิงโทรหาจางหลางอีกครั้ง ถามว่าวันนี้เขาทำงานหรือเปล่า
ถามว่าตอนนี้จางหลางรอโทรศัพท์ใครมากที่สุด ก็ต้องเป็นเจียงหนิงนี่แหละ!
พอได้ยินเจียงหนิงถามแบบนั้น จางหลางก็รู้ทันทีว่างานเข้า "อย่าบอกนะว่าเธอหาเป้าหมายใหม่ได้อีกแล้ว เร็วเวอร์!"
จางหลางรู้สึกจริงๆ ว่าผลงานการจับกุมของเจียงหนิงช่วงนี้ แทบจะเท่ากับยอดจับกุมทั้งไตรมาสของพวกเขาเลย
"อื้ม" เจียงหนิงตอบสั้นๆ นิ่งๆ "มีแฟนคลับส่งเบาะแสมาให้น่ะ จะไปไหม"
"ไป!" จะพลาดได้ไงเล่า!
เขาชอบทำงานแบบนี้ที่สุด ไม่อย่างนั้นจะยอมเหนื่อยสอบเข้ามาใส่เครื่องแบบตำรวจทำไม
จางหลางตอบรับแบบไม่ต้องคิด
สิบนาทีต่อมา ทุกคนมารวมตัวกันที่จุดนัดพบ คราวนี้จางหลางไม่ได้มาคนเดียว แต่หนีบคนอื่นมาด้วยอีกคน
เขายืนอยู่หน้ารถตำรวจ พอเห็นเจียงหนิงกับชีซิงโจวมาถึง ก็ชี้ไปที่ผู้ชายข้างๆ แล้วยิ้มแห้งๆ "เจียงหนิง นี่หัวหน้าทีมเผย เมื่อวานพวกเธอเจอกันแล้วนี่"
เผยอวี้เฉิงยืนอยู่ข้างจางหลาง ในชุดลำลอง รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าเคร่งขรึม
พอเห็นเจียงหนิงกับชีซิงโจว เขาก็ทักทายด้วยท่าทีสุภาพนุ่มนวล "เมื่อกี้บังเอิญได้ยินว่าจะไปจับคนร้าย ผมเลยตามมาดูเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง"
[จบแล้ว]