บทที่ 395 - ลุยเลยเจียงหนิง!

บทที่ 395 - ลุยเลยเจียงหนิง!

☆☆☆☆☆

เหอชุ่ยฮวาได้มือถือคืนไปก็ดีใจจนเนื้อเต้น รีบโทรไปรายงานหลิวต้าซิงลูกชายหัวแก้วหัวแหวนทันที

หลิวต้าซิงตกใจมาก เพราะตอนที่เขาเล่าเรื่องนี้ เขาไม่ได้จะจะสื่อว่าอยากได้เงินของหลิวเจาตี้!

แต่เหอชุ่ยฮวาไม่เข้าใจตรรกะพวกนี้ นางคิดเองเออเองว่าแค่ได้มือถือคืนมา ก็เท่ากับยึดเงินที่หลิวเจาตี้หาได้ในโต่วอินมาเป็นของตัวเองแล้ว

พอนางมารู้ทีหลังว่าหลิวเจาตี้ยังลงคลิปต่อ แถมยังใช้บัญชีของลูกชายนางเหมือนเดิม เหอชุ่ยฮวาก็โกรธจนควันออกหู ถึงหลิวต้าซิงจะห้ามไม่ให้แม่ไปอาละวาด แต่เหอชุ่ยฮวาก็ปักใจเชื่อไปแล้วว่าเงินที่หลิวเจาตี้หาได้ ต้องมีส่วนแบ่งของลูกชายนางด้วย!

ถ้าลูกชายนางไม่ให้มือถือเครื่องนั้นไป หลิวเจาตี้จะรู้จักโต่วอินเหรอ?

เหอชุ่ยฮวาเทียวไปหาเรื่องที่บ้านหลิวเจาตี้แบบสามวันดีสี่วันไข้

หลิวเจาตี้จนปัญญา เลยจำใจต้องบอกความจริงไปว่า รายได้จากคลิปสั้นในระบบหลังบ้าน เธอยังไม่ได้กดถอนออกมาสักหยวน

เธออายุยังไม่ครบสิบแปด ถ้าจะถอนก็ต้องโอนเข้าบัญชีธนาคารของหลิวต้าซิง ซึ่งหลิวเจาตี้ไม่มีวันทำแบบนั้น

นับจากนั้น เหอชุ่ยฮวาก็คอยจับตาดูหลิวเจาตี้ตาเป็นมัน แถมยังแอบตีสนิทกับหลิวพั่นและหลิวเจียเป่า ให้สองพี่น้องคอยจับตาดูว่าพี่สาวแอบใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายหรือเปล่า

เหอชุ่ยฮวาเหมาเอาเองว่าเงินในมือถือเครื่องนั้น เป็นสมบัติของลูกชายนางไปแล้ว

เนื่องจากหลิวต้าซิงเรียนอยู่ต่างเมือง ปิดเทอมหน้าร้อนก็ทำงานพิเศษไม่ได้กลับบ้าน ในใจเหอชุ่ยฮวาวางแผนไว้ว่า รอให้ลูกชายกลับมาก่อน ค่อยกล่อมให้หลิวเจาตี้โอนเงินเข้าบัญชีลูกชาย

ส่วนคลิปที่หลิวเจาตี้ลงทุกวัน เหอชุ่ยฮวาก็แกล้งทำเป็นปิดตาข้างหนึ่ง ยิ่งหลิวเจาตี้หาเงินได้มากเท่าไหร่ สุดท้ายเงินก้อนนั้นก็ต้องตกเป็นของลูกชายนางอยู่ดี

จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ หลิวเจาตี้วูบหมดสติกลางไลฟ์สด

เธอเป็นมะเร็ง!

แถมยังคิดจะแอบเอาเงินไปรักษาตัวเองเงียบๆ อีก!

กว่าเหอชุ่ยฮวาจะรู้ข่าว หลิวเจาตี้ก็ถูกรถพยาบาลหามเข้าตัวเมืองไปแล้ว!

เหอชุ่ยฮวาร้อนรนจนนั่งไม่ติด เงินในมือหลิวเจาตี้นั่นมันเงินของบ้านนางนะ

ถ้าแค่เจ็บป่วยไข้หวัดธรรมดาก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มันมะเร็ง!

ต้องใช้เงินรักษาตั้งเท่าไหร่?

เงินก้อนนั้นนางกะว่าจะเก็บไว้ให้หลิวต้าซิงแต่งเมียซื้อรถ จะปล่อยให้หลิวเจาตี้เอาไปผลาญเล่นได้ยังไง!

เหอชุ่ยฮวารีบชวนหลี่ชิวเฟิ่ง แล้วหิ้วหลิวพั่นกับหลิวเจียเป่านั่งรถเข้าเมืองตามไปทันที

ตลอดทาง เหอชุ่ยฮวากับหลี่ชิวเฟิ่งช่วยกันเป่าหูหลิวพั่นกับหลิวเจียเป่า ซึ่งเด็กสองคนนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ร่วมมือกันหักหลังพี่สาวตัวเองได้อย่างเจ็บแสบ

ตอนที่รู้ว่าตัวเองเป็นมะเร็ง หลิวเจาตี้ก็เหมือนโดนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ

แต่เธอไม่ใช่ลูกคุณหนูที่โตมาในไข่ในหิน เธอคือต้นหญ้าทรหดที่แทรกตัวเติบโตขึ้นมาจากรอยแยกของโขดหินในหุบเขาลึก

หลิวเจาตี้ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

พอถามหมอแล้วรู้ว่าเป็นแค่ระยะเริ่มต้น ถ้าให้ความร่วมมือรักษาดีๆ ก็มีสิทธิ์หายขาด หลิวเจาตี้ก็ตัดสินใจทันทีว่า เธอจะรักษา!

ผ่าตัดเอาเนื้อร้ายออก!

เธอจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป!

การที่เหอชุ่ยฮวากับหลี่ชิวเฟิ่งยกโขยงกันมาสี่คน หลิวเจาตี้เหมือนจะเดาทางได้อยู่แล้ว

เธอแกล้งทำเป็นเออออห่อหมกกับป้าและอา แต่ลับหลังแอบติดต่อหมอเพื่อขอย้ายโรงพยาบาล

เธอจะไปเมืองใหญ่

ข้อแรก เมืองใหญ่มีเครื่องไม้เครื่องมือทันสมัย โอกาสผ่าตัดสำเร็จมีสูงกว่า

ข้อสอง หลิวเจาตี้รู้นิสัยเหอชุ่ยฮวาดีว่าเห็นเงินในมือถือเธอเป็นของตายไปแล้ว ป้าสะใภ้ไม่มีทางยอมให้เธอผ่าตัดแน่ๆ ดังนั้นเธอต้องหนีไปผ่าตัดในที่ไกลๆ ที่ป้าและอาตามไม่เจอ

หลิวเจาตี้เลือกเมืองหลวงจิงซื่อเป็นเป้าหมายแรก

และอาศัยจังหวะที่ป้ากับอาไม่อยู่โรงพยาบาล พาน้องๆ ย้ายโรงพยาบาลหนีไปได้สำเร็จ

แผนการของหลิวเจาตี้เกือบจะสมบูรณ์แบบ เพราะเหอชุ่ยฮวากับหลี่ชิวเฟิ่งฝันก็ยังไม่กล้าฝันว่าหลิวเจาตี้จะกล้าหนีไปไกลขนาดนั้น!

ถ้าไม่ใช่เพราะหลิวเจียเป่ากับหลิวพั่นอาศัยจังหวะที่พี่สาวไปตรวจร่างกาย แอบเอามือถือพี่สาวโทรรายงานเหอชุ่ยฮวา ต่อให้หลิวเจาตี้ผ่าตัดเสร็จแล้ว เหอชุ่ยฮวาก็คงยังหาตัวไม่เจอ

พอมีสายลับตัวน้อยคอยส่งข่าว เหอชุ่ยฮวากับหลี่ชิวเฟิ่งก็นั่งรถข้ามคืนจากบ้านนอกบุกมาถึงเมืองหลวง

กว่าหลิวเจาตี้จะรู้ตัว มือถือก็ถูกหลิวเจียเป่าประเคนใส่พานถวายให้เหอชุ่ยฮวาไปเรียบร้อยแล้ว

เหอชุ่ยฮวากับหลี่ชิวเฟิ่งบังคับให้หลิวเจาตี้ออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับบ้านไปกับพวกนางเดี๋ยวนี้

หลิวเจียเป่ากับหลิวพั่นก็ช่วยกันกล่อมอยู่ข้างๆ

หัวใจของหลิวเจาตี้เย็นยะเยือก เธอไม่ยอมกลับแน่นอน กว่าจะรวบรวมความกล้าก้าวขาออกมาไกลถึงเมืองหลวงได้ขนาดนี้ ยังไม่ได้ผ่าตัดจะให้กลับไปได้ยังไง

พูดอีกอย่างก็คือ ถ้ากลับไปแล้ว เธอจะยังมีโอกาสรักษาชีวิตอีกเหรอ?

บ้านนอกคือถิ่นของเหอชุ่ยฮวากับหลี่ชิวเฟิ่ง ขืนกลับไปรอบนี้ คงไม่มีวันได้ออกมาอีกแล้ว

เหอชุ่ยฮวาอาละวาดอยู่ในโรงพยาบาลหลายวัน พอเห็นหลิวเจาตี้ดื้อด้านไม่ยอมฟัง นางกับหลี่ชิวเฟิ่งก็เลยพาหลิวพั่นและหลิวเจียเป่าออกจากโรงพยาบาล ไปเปิดห้องพักราคาถูกแถวนั้นนอนกันสี่คนอย่างสบายใจ ทิ้งให้หลิวเจาตี้นอนรอความตายอยู่ในโรงพยาบาลตามลำพัง

หลายวันที่ผ่านมา ทั้งสี่คนไม่เคยโผล่หน้ามาดูดำดูดีหลิวเจาตี้แม้แต่แวบเดียว

และไม่เคยคิดด้วยว่าหลังจากยึดมือถือไปแล้ว คนป่วยที่ไม่มีเงินติดตัวสักแดงอย่างหลิวเจาตี้จะกินอยู่อย่างไร

เหอชุ่ยฮวาตั้งใจจะดัดนิสัยหลิวเจาตี้

พวกนางสี่คนนอนเกาพุงดูทีวีอยู่ในที่พักราคาถูกนานกว่าหนึ่งสัปดาห์ ว่างๆ ก็ออกไปเดินเล่นชมความศิวิไลซ์ของเมืองหลวง จนกระทั่งเห็นว่าขืนอยู่นานกว่านี้ลูกเมียที่บ้านจะบ่นเอาได้ ถึงได้ฤกษ์กลับมาหาหลิวเจาตี้ที่โรงพยาบาล

แล้วก็มาจ๊ะเอ๋กับเจียงหนิงเข้าพอดี

พอหลิวเจาตี้เล่าความจริงทั้งหมดออกมา อย่าว่าแต่คนในห้องจะรู้สึกยังไงเลย ชาวเน็ตในไลฟ์สดสติแตกกันไปเรียบร้อยแล้ว!

โดยเฉพาะแฟนคลับของเล่อเจิ้งหลิง:

[ปวดใจมาก น้องหลิงมาเป็นน้องสาวพี่เถอะ]

[มิน่าล่ะน้องหลิงเงียบหายไปหลายวัน ที่แท้เพราะไม่มีมือถือนี่เอง!]

[...งั้นถามหน่อย ช่วงนี้ใครล็อกอินบัญชีน้อง? เห็นแฟนคลับแคปมาโชว์ว่าอั่งเปาที่ส่งให้ทางหลังไมค์ มีคนกดรับหมดเลยนะ]

[พระเจ้า ไม่อยากจะเชื่อ น้องถูกทิ้งให้เน่าตายอยู่ในโรงพยาบาลคนเดียวหลายวัน ผ่านมาได้ยังไงเนี่ย]

[ไอ้น้องเวรสองตัวนี้มันงูพิษชัดๆ! เสียแรงที่น้องหลิงรักและดูแลมาอย่างดี! นี่มันชาวนากับงูเห่า!]

[ถุย! ถ้าฉันอยู่ตรงนั้นนะ จะตบให้กบาลแยกเรียงตัวเลย คอยดู]

[สยองมาก ถ้าเจียงหนิงไม่มาเจอเข้า ป่านนี้น้องหลิงคงโดนหิ้วกลับบ้านนอกไปแล้ว]

[แหงอยู่แล้ว เล่อเจิ้งหลิงไม่มีเงินจ่ายค่าหมอ โรงพยาบาลก็ต้องให้ออก ที่ยังนอนอยู่ในห้องรูหนูนี่ได้ ต้องขอบคุณพวกพี่พยาบาลใจดีเมตตาให้อยู่ต่อแน่ๆ]

[มิน่าล่ะเสียงน้องถึงได้ไม่มีแรง ที่แท้ก็โดนตัดเสบียงจนหิวโซนี่เอง?]

[ถ้าไม่ปล่อยให้หิวจนหมดแรง จะลากตัวกลับไปง่ายๆ เหรอ พอน้องไม่มีแรงขัดขืน ก็หิ้วปีกซ้ายขวาโยนขึ้นรถได้เลย ยอมใจความชั่วของอีป้าสองคนนี้จริงๆ]

[ความจริงกระจ่างแล้ว ลุยเลยเจียงหนิง!!!]

[จบแล้ว]