บทที่ 360 - รายการวาไรตี้ใหม่

บทที่ 360 - รายการวาไรตี้ใหม่

☆☆☆☆☆

เสิ่นจ๋ากับเฉินเหยียนเป็นคู่หูที่ร่วมงานกันมานานหลายปี

คนหนึ่งเป็นผู้กำกับ อีกคนเป็นโปรดิวเซอร์ ทั้งคู่ร่วมมือกันสร้างสรรค์ผลงานที่น่าสนใจมาแล้วมากมาย

ครั้งล่าสุดทั้งสองคนเล่นนอกบท แอบจับมือกับบริษัทในเครือตระกูลชี เปลี่ยนรูปแบบการถ่ายทำรายการโดยไม่บอกผู้เข้าแข่งขัน จนทำให้รายการ "เอาชีวิตรอด 30 วัน" ดังระเบิดไปทั่วบ้านทั่วเมือง

หลังจากจบการไลฟ์สด ทีมงานก็เร่งตัดต่อคลิปออกมาเป็นรายการฉบับสมบูรณ์ทั้งหมดสิบสองตอน และฉายเฉพาะในแอปพลิเคชันเฉิงจึรามาเท่านั้น

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เจียงหนิงขึ้นเทรนด์ร้อนไม่เว้นแต่ละวัน พลอยทำให้ยอดวิวของ "เอาชีวิตรอด 30 วัน" พุ่งสูงติดเพดานไม่ยอมลง ส่งผลให้เสิ่นจ๋า เฉินเหยียน และเหล่านายทุนฟันกำไรกันไปเป็นกอบเป็นกำ

สำหรับเสิ่นจ๋าในตอนนี้ เจียงหนิงเปรียบเสมือนเทพเจ้าแห่งโชคลาภเดินดินเลยทีเดียว

หลังจากทำรายการ "เอาชีวิตรอด 30 วัน" จบ ทั้งคู่ก็ไม่รอช้า รีบเปิดกล้องรายการวาไรตี้ใหม่อีกรายการทันที

วาไรตี้ใหม่นี้มีคอนเซปต์คล้ายคลึงกับ "เอาชีวิตรอด 30 วัน" แต่กระแสยังสู้รายการเก่าไม่ได้ เสิ่นจ๋าคิดว่าในเมื่อเจียงหนิงเคยยอมมาออกรายการ "เอาชีวิตรอด 30 วัน" เธอก็น่าจะสนใจมาร่วมรายการใหม่นี้เหมือนกัน

เจียงหนิงในตอนนี้คือลูกรักของชาวเน็ต เป็นขุมทรัพย์เคลื่อนที่ ถ้าได้เธอมาร่วมรายการ รับรองว่าจะต้องพารายการใหม่นี้พุ่งทะยานสู่จุดพีคได้อย่างแน่นอน

เสิ่นจ๋าเริ่มกระตือรือร้น "พอดีเลย หลิวฉีฉีเพิ่งฉีกสัญญาไป ตำแหน่งแขกรับเชิญว่างอยู่หนึ่งที่พอดี"

"เธอไม่มาหรอก" เฉินเหยียนส่ายหน้า สีหน้าสงบนิ่ง

เสิ่นจ๋าไม่เข้าใจ "ทำไมล่ะ"

เฉินเหยียนถอนหายใจ "วันที่รายการ 'เอาชีวิตรอด 30 วัน' จบลง ผมก็ชวนเธอแล้ว แต่เธอปฏิเสธ"

ตอนที่รายการจบ ชื่อเสียงของเจียงหนิงกู้กลับมาขาวสะอาดแล้ว

ตอนนั้นเขาก็เล็งเห็นแววว่าเจียงหนิงจะต้องดังระเบิดแน่ๆ เลยรีบชวนเธอมาร่วมรายการต่อไปทันที แต่ก็โดนปฏิเสธแบบไม่ใยดี

ไม่อย่างนั้น เฉินเหยียนคงพาตัวคนมาได้นานแล้ว

เสิ่นจ๋าได้ยินแบบนั้นก็ผิดหวังเล็กน้อย แต่พอก้มลงมองข่าวเจียงหนิงในมือถือ ความไม่ยอมแพ้ก็เริ่มก่อตัวขึ้นมาในใจ

เฉินเหยียนชวนไม่ได้ งั้นเขาลองไปชวนเองดูบ้างดีไหมนะ

ดูเหมือนว่าเมื่อก่อนเขาก็ไม่ได้ไปมีเรื่องบาดหมางอะไรกับเจียงหนิงนี่นา

...

ในขณะเดียวกัน เจียงหนิงที่อยู่บนเครื่องบินไม่ได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นลับหลังเลยแม้แต่น้อย

เธอกับชีซิงโจวเดินทางมาถึงสนามบินปักกิ่งอย่างปลอดภัย จากนั้นก็ตรงดิ่งไปที่ลานจอดรถชั้นใต้ดินแล้วขับรถออกไป

ครั้งนี้เจียงหนิงก็ยังคงเป็นคนขับ และชีซิงโจวนั่งเบาะข้างคนขับเหมือนเดิม

แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือ ไม่รู้ว่าเจียงหนิงคิดไปเองหรือเปล่า เธอรู้สึกว่าระหว่างขับรถ ชีซิงโจวที่นั่งอยู่ข้างๆ มักจะแอบมองมาทางเธออยู่บ่อยๆ

"หิวหรือยัง อยากกินอะไรไหม" เจียงหนิงไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้กับชีซิงโจวเมื่อตอนกลางวันที่โรงพยาบาล เธอจึงเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนา "นายลองหยิบมือถือขึ้นมาค้นดูสิ ว่าร้านไหนอร่อย เราจะไปกินกันเดี๋ยวนี้เลย"

ชีซิงโจวล้วงมือถือออกมา พลางถามเจียงหนิงกลับ น้ำเสียงทุ้มนุ่มใสกระจ่าง "หนิงหนิงอยากกินอะไรไหม"

เจียงหนิงตอบตามสบาย "ฉันกินได้หมด"

เธอเป็นคนกินง่ายอยู่ง่าย ไม่เลือกกิน ขอแค่ไม่ใช่อาหารรสจัดเกินไปหรืออาหารพิสดาร เธอกินได้ทุกอย่าง

ความจริงพอได้อยู่กับชีซิงโจวมาสักพัก เจียงหนิงก็ค้นพบว่าชีซิงโจวเองก็เป็นประเภทเลี้ยงง่ายเหมือนกัน ไม่เลือกกินเลยสักนิด ไม่อย่างนั้นคงไม่นั่งกินข้าวกล่องรสชาติห่วยแตกของโรงพยาบาลได้อย่างตั้งอกตั้งใจขนาดนั้นหรอก

"โอเค" ชีซิงโจวรับคำ แล้วก้มหน้าก้มตาเลื่อนมือถืออย่างจริงจัง

ตอนอยู่ที่บ้านตระกูลชี อาหารการกินทั้งสามมื้อจะมีคนเอามาส่งให้ถึงหน้าห้อง ในตู้เย็นก็มีผลไม้ขนมขบเคี้ยวเติมไว้ให้เต็มตลอด ไม่ต้องให้เขามานั่งกังวลเรื่องพวกนี้เลย

นี่เป็นครั้งแรกที่ชีซิงโจวได้เลือกร้านอาหารด้วยตัวเอง

นิ้วเรียวยาวของเขาเลื่อนหน้าจออย่างเก้ๆ กังๆ เล็กน้อย ขนตายาวงอนหลุบลง อ่านคอมเมนต์รีวิวและคะแนนจากลูกค้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ไม่นานนัก ชีซิงโจวก็เสนอชื่อร้านอาหารมาให้เจียงหนิงเลือกหลายร้าน เจียงหนิงหมุนพวงมาลัยรถ แล้วตัดสินใจเลือกร้านอาหารทะเลร้านหนึ่งที่มีชื่อเสียงดี

เธอกับชีซิงโจวไม่เลือกกินก็จริง แต่ทั้งคู่ชอบกินอาหารทะเล

วันนี้ทำภารกิจสำเร็จตั้งมากมาย ให้รางวัลตัวเองกับชีซิงโจวด้วยอาหารทะเลมื้อใหญ่ก็ถือว่าเหมาะสมที่สุดแล้ว

[จบแล้ว]