บทที่ 325 - คนตระกูลฮั่ว: เจียงหนิงไปทำอะไรมา!

บทที่ 325 - คนตระกูลฮั่ว: เจียงหนิงไปทำอะไรมา!

☆☆☆☆☆

ตอนที่ฮั่วข่ายผิงดูคลิป เขาไม่ได้ใส่หูฟังและไม่ได้ปิดเสียง ปล่อยให้เสียงจากคลิปดังออกมา

ฮั่วข่ายอันที่นั่งอยู่ข้างๆ ฮั่วข่ายผิง จึงได้ยินเสียงพากย์ของคนทำคลิปอย่างชัดเจน

พอได้ยินชื่อเจียงหนิง ฮั่วข่ายอันก็ขมวดคิ้วทันที

พี่น้องฝาแฝดคู่นี้ ไม่เพียงหน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ แม้แต่สีหน้ารังเกียจเดียดฉันท์ก็ยังถอดแบบกันมา

ฮั่วข่ายอันก้มมองมือถือของฮั่วข่ายผิง แล้วถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "ทำไมนายดูแต่คลิปยัยนั่นอยู่ได้"

เพิ่งมานั่งได้แป๊บเดียว เขาได้ยินชื่อเจียงหนิงดังออกมาจากมือถือฮั่วข่ายผิงตั้งหลายรอบแล้ว

อัปมงคลชะมัด

ฮั่วข่ายผิงขมวดคิ้ว ตอบกลับไปว่า "คิดว่าฉันอยากดูหรือไง ไม่รู้เป็นบ้าอะไรกัน มีแต่คนอวยยัยนั่น ก็แค่ทำความดีนิดๆ หน่อยๆ ทำตัวเด่นดังยังกับกู้โลกมา น่าขยะแขยง

ไม่รู้สื่อพวกนี้คิดอะไรอยู่ วันๆ เอาแต่อวยไม่หยุด สงสัยคงรับเงินมาแหงๆ"

ปกติฮั่วข่ายอันไม่ค่อยเล่นโต่วอินเท่าไหร่ เลยไม่รู้ว่าช่วงนี้กระแสเจียงหนิงในเน็ตแรงแค่ไหน

พอได้ยินฮั่วข่ายผิงพูดแบบนั้น เขาก็เอื้อมมือไปแย่งมือถือมาจากฮั่วข่ายผิง "ไหนเอามาดูซิ"

ใต้คลิปที่ฮั่วข่ายผิงเปิดค้างไว้ มีแฮชแท็กเกี่ยวกับเจียงหนิงอยู่

พอกดเข้าไปดู คลิปที่เด้งขึ้นมาก็มีแต่เรื่องของเจียงหนิงทั้งนั้น

ฮั่วข่ายอันไม่ได้โง่ หลังจากไถดูไม่กี่นาที เขาก็ปะติดปะต่อเรื่องราวของเจียงหนิงในช่วงนี้ได้ทันที

ฮั่วข่ายอันถามด้วยสีหน้ากึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ "ยัยนี่เล่นตลกอะไร เปลี่ยนอาชีพไปเป็นตำรวจแล้วเหรอ"

ถ้าไม่ใช่ แล้วจะอธิบายเรื่องที่เจียงหนิงทำช่วงนี้ยังไง

นอกจากตำรวจ ใครจะไปไล่จับคนร้ายเป็นงานอดิเรกแบบนี้

"ตำรวจเหรอ? อย่างยัยนั่นเนี่ยนะ" ฮั่วข่ายผิงแค่นหัวเราะ "คู่ควรตรงไหน ฉันว่านี่เป็นมุกใหม่ของเจียงหนิงที่อยากจะดังมากกว่า จงใจสร้างคาแรคเตอร์รักความยุติธรรมไล่จับโจรขึ้นมา"

ฮั่วข่ายอันถาม "นายหมายความว่า เรื่องที่ยัยนั่นทำ เป็นการจัดฉากทั้งหมดงั้นเหรอ"

ฮั่วข่ายผิงทำหน้าเชิด "เหอะ ก็ต้องงั้นสิ"

"ไม่น่าใช่ ถ้าเป็นบทละคร ตำรวจพวกนี้ไม่มีทางให้ความร่วมมือด้วยแน่" ฮั่วข่ายอันไถมือถือ ขยายรูปที่เจียงหนิงถ่ายคู่กับตำรวจให้ดู "แล้วก็พวกเกียรติบัตรกับเงินรางวัล น่าจะไม่ใช่ของปลอม"

ฮั่วข่ายผิงถึงกับพูดไม่ออก เมื่อกี้เขาเอาแต่อคติบังตา เลยไม่ได้พิจารณาเรื่องนี้ด้วยเหตุผล

แต่จะให้ฮั่วข่ายผิงยอมรับว่าเจียงหนิงเก่งกาจก็ไม่มีทางซะล่ะ

ในความทรงจำของเขา เจียงหนิงเป็นแค่คนบ้านนอกคอกนาที่หยาบคายและไร้รสนิยมเสมอมา

ฮั่วข่ายผิงยังคงปากแข็ง "ใครจะไปรู้ ยัยนั่นอาจจะมีซัมติงอะไรกับตำรวจพวกนั้นก็ได้"

ฮั่วข่ายอันขมวดคิ้ว พูดเสียงดุ "ระวังปากหน่อย อย่าพูดมั่วซั่ว!"

เขาไม่ได้ปกป้องเจียงหนิง แต่กฎหมายบ้านเมืองเข้มงวด โดยเฉพาะเรื่องสินบน

อย่าว่าแต่เจียงหนิงที่ไม่มีอำนาจบารมีอะไรเลย ต่อให้เป็นผู้มีอิทธิพลเส้นใหญ่คับฟ้า ก็ยังไม่กล้าเล่นตุกติกกับเรื่องพวกนี้

สายตาประชาชนเป็นสับปะรด ขืนโดนจับได้ ผลที่ตามมาไม่อยากจะคิด

ฮั่วข่ายผิงได้ยินน้ำเสียงของฮั่วข่ายอันก็รู้ว่าอีกฝ่ายโกรธ แต่พอพูดออกไปแล้ว เขาก็รู้สึกว่าตัวเองพูดไม่คิดจริงๆ เขาขมวดคิ้วแน่น "ถ้าไม่ใช่แบบนั้น แล้วมันเรื่องอะไรกันแน่"

"ไม่รู้สิ เดี๋ยวพ่อกับพี่ใหญ่กลับมา ค่อยบอกให้พวกเขาไปสืบดู" ฮั่วข่ายอันส่ายหน้า

หลังจากนั้น สองพี่น้องก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีกพักใหญ่

จนกระทั่งฟ้ามืด คุณนายฮั่ว ฮั่วซง ฮั่วลี่ และฮั่วจื่อเหิง ทยอยกันกลับมาบ้าน ขณะที่ทุกคนนั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน ฮั่วข่ายผิงก็เปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมา "พ่อ พี่ใหญ่ ช่วงนี้เห็นข่าวหรือเปล่า เจียงหนิงไล่จับคนร้ายไปตั้งเยอะ ตอนนี้ในเน็ตใครๆ ก็อวยว่ายัยนั่นเป็นโคนันกลับชาติมาเกิด ชื่อเสียงดีงามสุดๆ"

[จบแล้ว]