บทที่ 235 - ปกป้องโจวโจวไว้ด้านหลัง

บทที่ 235 - ปกป้องโจวโจวไว้ด้านหลัง

☆☆☆☆☆

พอเห็นคนแปลกหน้าปรากฏตัวขึ้นในวิลล่า บอดีการ์ดทั้งสองคนก็ตกใจไปชั่วขณะ

พวกเขาเฝ้าอยู่ข้างนอกตลอด ไม่รู้เลยว่าคนตรงหน้านี้เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่

เจียงหนิงยังคงสั่งสอนหวังชิ่งหลี่กับพวกอยู่ในสวนหลังบ้าน จนกระทั่งอัดพวกเขาจนลุกไม่ขึ้นแล้ว ถึงได้ค่อยๆ ลดมือลง

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดของหวังชิ่งหลี่กับพวกดังแว่วเข้าหูบอดีการ์ดทั้งสองคน ต่อให้พวกเขาจะโง่แค่ไหน ก็ย่อมรู้ได้ว่า เถ้าแก่ของตัวเองต้องเกิดเรื่องแล้วแน่ๆ

ทั้งคู่มองเด็กหนุ่มหน้าตายที่ยืนขวางอยู่ตรงหน้าพวกเขา ไม่รู้ว่าทำไม เห็นชัดๆ ว่าอีกฝ่ายดูอายุน้อยกว่าพวกเขา รูปร่างก็ไม่บึกบึนเท่า แต่พวกเขากลับสัมผัสได้ถึงอันตรายจากตัวอีกฝ่าย

สีหน้าของทั้งคู่ฉายแววหวาดระแวง พวกเขาล้วงหยิบกระบองยืดหดที่พกติดตัวออกมาทันที

พอมีอาวุธอยู่ในมือ ทั้งคู่ก็ดูมั่นใจขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาค่อยๆ ก้าวเข้าหาชีซิงโจวทีละก้าว

ชีซิงโจวยืนอยู่ในทางเดินแคบๆ

เมื่อกี้ก่อนที่เจียงหนิงจะเข้าไป เธอได้บอกกับเขาไว้ว่า ให้เขาแอบรออยู่ตรงนี้เงียบๆ ถ้ามีปลาหลุดรอดออกมาก็ให้จับไว้ แต่ถ้าจับไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ความปลอดภัยของเขาสคัญที่สุด

เจียงหนิงหารู้ไม่ว่า เด็กดีในสายตาเธอนั้น พอถึงเวลาสู้ขึ้นมาจริงๆ กลับสู้แบบไม่คิดชีวิตยิ่งกว่าเธอเสียอีก

เมื่อเห็นบอดีการ์ดร่างบึกสองคนถืออาวุธเข้ามาใกล้ ชีซิงโจวไม่เพียงแต่สีหน้าจะไม่เปลี่ยนเลยสักนิด แม้แต่ฝีเท้าก็ยังไม่ถอยหลังเลยสักก้าว

ในตอนนี้เขาโยนคำพูดที่เจียงหนิงกำชับว่าความปลอดภัยต้องมาก่อนทิ้งไปจนหมดแล้ว ในหัวมีเพียงแค่ อันตราย กำจัดทิ้ง ห้ามให้พวกมันเข้าไปใกล้หนิงหนิง

บอดีการ์ดทั้งสองเห็นชีซิงโจวยืนมือเปล่าอยู่กับที่ แถมพอเห็นพวกเขามาก็ยังไม่หลีกทางให้ ก็เหมารวมเอาทันทีว่าพฤติกรรมนี้คือการท้าทายพวกเขา

สีหน้าของทั้งคู่พลันดุร้ายขึ้น เมื่อเข้ามาอยู่ในระยะไม่กี่เมตรจากชีซิงโจว คนหนึ่งก็พลันเร่งฝีเท้าพุ่งเข้ามา ยกกระบองในมือขึ้นฟาดใส่ชีซิงโจวทันที

เขาไม่ได้ออมแรงเลยสักนิด พวกเขาเป็นบอดีการ์ดของหวังชิ่งหลี่ เงินเดือนแต่ละเดือนก็ไม่ใช่น้อยๆ ถ้าหวังชิ่งหลี่เกิดเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ หม้อข้าวเหล็กของพวกเขาก็ต้องแตกไปด้วยน่ะสิ

“โจวโจว ถอยไป”

เสียงของเจียงหนิงดังขึ้นมาจากด้านหลังกะทันหัน

ชีซิงโจวที่เดิมทีกำลังจะเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง แล้วจับอีกฝ่ายทุ่มด้วยลูกเตะตัดตอน พอได้ยินเสียง ร่างกายก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาก้าวถอยหลัง ทันใดนั้นก็มีลมวูบหนึ่งพัดผ่านหูไป ราวกับมีอะไรบางอย่างพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

“อ๊าก” บอดีการ์ดร้องเสียงหลง

ชีซิงโจวกะพริบตาอย่างงุนงง ถึงได้มองเห็นชัดๆ ว่า เมื่อกี้เจียงหนิงที่อยู่ข้างหลังเขาขว้างอิฐก้อนหนึ่งใส่อีกฝ่าย

ทางเดินนี้ค่อนข้างคับแคบ เพียงพอให้คนเดินผ่านได้แค่คนเดียว

บอดีการ์ดคนนั้นต่อให้เห็นก้อนอิฐพุ่งเข้ามาหาตัวเอง ก็หลบไม่พ้น โดนมันอัดเข้าไปเต็มๆ จนได้รับบาดเจ็บ

เจียงหนิงทำท่าปกป้องลูกเจี๊ยบ เธอรีบดึงชีซิงโจวไปไว้ด้านหลังตัวเอง เธอก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนขวางอยู่หน้าชีซิงโจว พลางมองบอดีการ์ดทั้งสองคน แล้วพูดเสียงเย็นชา “เถ้าแก่ของพวกนายทำผิดกฎหมาย ตำรวจกำลังเดินทางมาแล้ว พวกนายแน่ใจนะว่าจะสู้กับพวกเรา”

บอดีการ์ด A ที่ยืนอยู่ด้านหลังยังไม่ทันได้ลงมือถึงกับตกตะลึง “ว่าไงนะ”

บอดีการ์ด B ที่โดนอิฐของเจียงหนิงขว้างใส่จนต้องกุมแผลตัวเองไว้ “จะเป็นไปได้ยังไง”

“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ ฉันแจ้งตำรวจไปแล้ว” เจียงหนิงก้มลงมองเวลา “อีกประมาณสิบนาที ตำรวจก็จะมาถึง”

ตอนที่บอดีการ์ดสองคนนี้ปรากฏตัว ระบบไม่ได้แจ้งเตือนอะไร นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าพวกเขาไม่ได้ทำอะไรที่ผิดกฎหมายมาก่อน และไม่รู้เรื่องที่หวังชิ่งหลี่ทั้งสามคนทำลงไปด้วย เป็นแค่ความสัมพันธ์แบบลูกน้องนายจ้างธรรมดาๆ ดังนั้นเจียงหนิงก็เลยไม่ค่อยอยากจะสู้กับพวกเขาสักเท่าไหร่

ส่วนอิฐก้อนที่เธอขว้างออกไปเมื่อกี้นี้ เจียงหนิงยอมรับเลยว่า เธอจงใจ

[จบแล้ว]