บทที่ 115 - สหายตัวน้อยของชีซิงโจว

บทที่ 115 - สหายตัวน้อยของชีซิงโจว

☆☆☆☆☆

รายการ 《เอาชีวิตรอด 30 วัน》 ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มถ่ายทอดสด ความนิยมในห้องไลฟ์ก็พุ่งสูงมาโดยตลอด ไม่กี่วันมานี้ยิ่งกลายเป็นประเด็นร้อนที่ถูกพูดถึงขาประจำบนโซเชียลมีเดียต่างๆ แทบทุกวันบนกระดานจัดอันดับจะต้องมีชื่อของ 《เอาชีวิตรอด 30 วัน》 ติดอยู่

เรื่องน่าขำอย่างฮั่วจื่อเหิงที่ถูกงูตัวเดียวทำเอาตกใจจนฉี่ราด แน่นอนว่าไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง มันไต่ขึ้นไปอยู่บนกระดานจัดอันดับประเด็นร้อนจนได้

ชาวเน็ตแทบจะขำกันจนตาย ทั้งรู้สึกเห็นใจในชะตากรรมของฮั่วจื่อเหิงอย่างสุดซึ้ง แต่ก็ทั้งอดขำไม่ไหว

เหล่าทายาทคนรวยรุ่นสองที่ปกติปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน ไหนเลยจะไม่ใช่รถหรูนาฬิกาแพงมาดผู้ดีสูงส่ง แตกต่างจากคนธรรมดาราวฟ้ากับเหว แม้แต่ฮั่วจื่อเหิงเองในตอนแรกก็ให้ความรู้สึกสูงส่งจนเอื้อมไม่ถึงแบบนี้เหมือนกัน จนกระทั่งทีมงานรายการจับพวกเขาทั้งหมดโยนมาไว้บนเกาะร้างแบบไม่เลือกหน้า พวกเขาอดมื้อกินมื้อ วันๆ ผ่านไปอย่างย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม ตอนนี้ยังมาโดนงูตัวเล็กๆ ทำเอาตกใจจนฉี่รดกางเกง...

ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับคนธรรมดา ชาวเน็ตคงไม่ตื่นเต้นอะไรกันขนาดนี้ แต่พอเป็นเรื่องที่ไปเกี่ยวพันกับคำว่า 'ทายาทคนรวย' ขึ้นมา ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะละเอียดอ่อนไปหมด

ชาวเน็ตถึงกับยินดีปรีดาที่ได้เห็นเรื่องฮั่วจื่อเหิงตกใจจนฉี่ราด ดูเหมือนในที่สุดพวกเขาก็เจอจุดที่จะเอามาล้อเลียนพวกคนรวยได้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น การที่มีฮั่วจื่อเหิงมาเป็นตัวเปรียบเทียบ ชาวเน็ตถึงได้ตระหนักว่าตอนที่เจียงหนิงเผชิญหน้ากับงู พลังใจและความสามารถในการรับมือของเธอมันแข็งแกร่งขนาดไหน ภาพลักษณ์ของเจียงหนิงในใจทุกคนก็สูงขึ้นอีกขั้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ คนดูที่ชื่นชอบเธอก็มีมากขึ้นไปอีก

พอคุณแม่ฮั่วตื่นขึ้นมา ก็พบว่าในเฟยซิ่นของตัวเองมีข้อความที่ยังไม่อ่านหลายสิบข้อความ เธอสุ่มกดเข้าไปดู สามวินาทีต่อมา เสียงดังเพล้งก็ดังขึ้น โทรศัพท์ถูกขว้างลงบนพื้นอย่างแรงจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ

ฮั่วซงหลังจากได้เห็นภาพบนโทรศัพท์ ใบหน้าก็เคร่งขรึมมืดมน โกรธจนแทบทนไม่ไหว หน้าตาของตระกูลฮั่วแทบจะถูกฮั่วจื่อเหิงโยนทิ้งจนหมดเกลี้ยง!

ไอ้คนขี้ขลาดไร้ประโยชน์!

...

เจียงหนิงกำลังโรยผงยาไล่แมลงเป็นวงกลมรอบๆ เต็นท์

นี่เป็นของที่เธอตั้งใจยัดใส่ไว้ในกระเป๋าเป้เดินป่าตั้งแต่ตอนที่จัดกระเป๋า ต้องขอบคุณความรอบคอบของทีมงานรายการ ของที่วางไว้ให้เหล่าแขกรับเชิญเลือกมีครบทุกอย่างจริงๆ พอเจียงหนิงเห็นว่ามีผงยาไล่แมลง เธอก็รีบคว้ามาหนึ่งถุงใส่กระเป๋าเป้ทันที

เมื่อหลายวันก่อนตอนที่เพิ่งกางเต็นท์เสร็จ เจียงหนิงก็เคยโรยไว้รอบหนึ่งแล้ว ผงยานี้ได้ผลดีมาก หลายคืนที่ผ่านมาเธอนอนหลับสบายตลอด เมื่อกี้พอเห็นงูพิษตัวนั้น เพื่อความไม่ประมาท เจียงหนิงเลยมาโรยผงยาไล่แมลงรอบเต็นท์เพิ่มอีกชั้นให้หนาขึ้น

แน่นอนว่าเต็นท์ของหนงฉุนที่อยู่ข้างๆ เจียงหนิงก็ถือโอกาสช่วยโรยให้เขาด้วย

ชีซิงโจวเดินตามเจียงหนิงอยู่ข้างๆ มองดูเธอกำลังยุ่งวุ่นวาย เขาพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง “หนิงหนิงไม่ต้องกลัวนะ งูตัวนั้นไม่กัดคนหรอก”

“จะมีงูที่ไม่กัดคนได้ยังไง” เจียงหนิงหลุดขำ คิดว่าชีซิงโจวแค่กำลังปลอบใจเธอ “แต่ฉันก็ไม่ได้กลัวหรอกนะ มันมาตัวเดียวฉันก็ฆ่าตัวเดียว มาสองตัวฉันก็ฆ่าเป็นคู่”

สำหรับเจียงหนิงแล้ว ไม่มีสัตว์ตัวเล็กตัวไหนที่มีดพกสำหรับเอาชีวิตรอดเล่มเดียวจะจัดการไม่ได้!

ชีซิงโจวพอได้ยินเธอพูดแบบนั้น ตาก็เบิกกว้างทันที สีหน้าบนใบหน้าราวกับได้ยินว่าเจียงหนิงจะฆ่าสหายตัวน้อยของเขายังไงอย่างงั้น

เขาอ้าปาก เดิมทีอยากจะช่วยอธิบายแทนเจ้างูตัวเล็กนั่นสักสองสามประโยค แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูด เสียงของหนงฉุนก็ดังมาจากทางโน้น “พี่เจียง อาหารเช้าเสร็จแล้วนะ เรียกเพื่อนพี่มากินข้าวได้เลย!”

“อื้ม” เจียงหนิงขานรับ ตบมือสองสามที เอาผงยาที่เหลือเก็บกลับเข้าไปในเต็นท์ แล้วพาชีซิงโจวไปกินข้าว

ชีซิงโจวพลาดโอกาสดีไปเสียแล้ว ได้แต่ทำหน้ากลัดกลุ้มเดินตามเจียงหนิงไปกินข้าว

[จบแล้ว]