เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

26 สามารถรักษาโรคหายากได้ทุกชนิด

26 สามารถรักษาโรคหายากได้ทุกชนิด

26 สามารถรักษาโรคหายากได้ทุกชนิด


26 สามารถรักษาโรคหายากได้ทุกชนิด

“ที่ฉันมาวันนี้ก็เพื่อขอบคุณสำหรับยา น้องชายของฉันฟื้นขึ้นและดีขึ้นมากแล้ว” กั๋วซือหรงพูด

“นั้นมันเยี่ยมมาก” หวังเย้ายิ้ม

“แล้ว คุณทำงานอะไร? คุณเป็นหมอยาจีนเหรอคะ?”

“ไม่ ผมเป็น...” หวังเย้าไม่รู้ว่าจะพูดยังไง

‘ภารกิจ : ภายใต้ชื่อของ แพทย์ปรุงยา’ ระบบพูด

‘คุณคือแพทย์ปรุงยานับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นี้คืออาชีพตลอดทั้งชีวิตที่เหลือของคุณ’

มันเเปลว่าอะไร?

หวังเย้าตกตะลึง แต่หลังจากนั้นเขาก็เข้าใจว่าระบบหมายถึงอะไร

“ผมเป็นแพทย์ปรุงยา” เขาพูดอย่างใจเย็น

‘ภารกิจ : ภายใต้ชื่อของ แพทย์ปรุงยา

สถานะภารกิจ : สำเร็จ

รางวัล : หม้ออเนกประสงค์สำหรับสมุนไพร’

“ปรุงยา ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่คุณทำคือ จ่ายยา เตรียมยา และทดลองยา ใช่ไหม?” กั๋วซือหรงถาม

“ใช่” หวังเย้ากำลังคิดว่าจะพูดยังไงดี เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

‘หน้าที่ของแพทย์ปรุงยาคือ ปลูกสมุนไพรหลากหลายชนิด, ปรุงยาหลากหลายชนิด และรักษาโรคหลากหลายชนิด’

ว้าว! หวังเย้าตะลึง ดูเหมือนฉันยังไปไม่ถึงครึ่งทางของเงื่อนไขทั้งหมดเลย! หวังเย้าคิด

“คุณกำลังพูดถึง แพทย์ปรุงยา ใช่ไหม?” เหอฉีเชิงที่นั่งข้างๆถามขึ้น

“มันคืออะไรเหรอคะ?” กั๋วซือหรงถามด้วยความสงสัย

“ในประวัติศาสตร์พวกเขาเคยถูกเรียกว่า ผู้ปลูกสมุนไพร และ ผู้ปรุงยาสมุนไพรจีน ในสมัยจีนโบราณแพทย์ปรุงยาที่ยิ่งใหญ่สามารถรักษาโรคได้ทุกชนิด!” เหอฉีเชิงพูด

“นั้นมันน่าประทับใจมาก!” กั๋วซือหรงประหลาดใจ ทำให้สายตาที่เธอมองหวังเย้าได้เปลี่ยนไป

“แน่นอน ในจีนโบราณแพทย์ปรุงยาสามารถปลูกสมุนไพรและปรุงยาได้ แล้วฉันก็คิดว่าสมุนไพรที่คุณปลูกอยู่มันก็มหัศจรรย์มาก” เหอฉีเชิงพูด

“คุณชมเกินไปแล้ว” หวังเย้าพูดด้วยรอยยิ้ม

“นี้คือบัตรเงินสดครึ่งล้าน รหัสคือเลขหกตัวจากเบอร์โทรศัพท์ของคุณค่ะ” กั๋วซือหรงหยิบบัตรเครดิตออกมาจากกระเป๋าและยื่นมันให้กับหวังเย้า

“นี่คืออะไร?” หวังเย้าขมวดคิ้ว

“เป็นการขอบคุณที่คุณได้ช่วยชีวิตน้องชายของฉันเอาไว้ค่ะ” กั๋วซือหรงพูด

ยาที่มีราคาถึงครึ่งล้าน นั้นมันดูแพงมาก แต่หวังเย้าไม่ได้รับบัตรมา มันคงเป็นการโกหกถ้าบอกว่าเขาไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เขาก็เลือกที่จะไม่รับเงิน

“ผมไม่สามารถรับเงินเอาไว้ได้ เหมือนที่ผมเคยบอกไว้ว่า ผมไม่ต้องการสร้างปัญหาให้กับอาจารย์ของผม ผมหวังว่าคุณกั๋วจะจดจำเอาไว้ นั้นคือสิ่งที่ผมต้องการ” หวังเย้าต้องการแค่คำสัญญาจากกั๋วซือหรงเพื่อป้องกันไม่ให้เธอนำปัญหามาสู่ราอบครัวของเขา

“ทำไมล่ะ” กั๋วซือหรงพูด เธอมักจะตอบแทนความดีด้วยความดี และตอบแทนศัตรูด้วยกฎหมาย สำหรับเธอ การช่วยชีวิตน้องชายของเธอคือบุญคุณอันยิ่งใหญ่ที่เธอจะต้องตอบแทนให้ได้ และแน่นอนเธอจะรักษาสัญญาที่เคยพูดเอาไว้

“ถ้างั้น ผมจะจำเอาไว้ว่าคุณติดหนี้บุญคุณผมอยู่ แล้วผมจะขอความช่วยเหลือจากคุณเมื่อผมต้องการในอนาคตก็แล้วกัน” หวังเย้าพูด

“ตกลง!” กั๋วซือหรงยอมรับโดยไม่ต้องคิด

จากนั้นหวังเย้าจึงเชิญพวกเขาเข้ามาในกระท่อมและนำน้ำสองแก้วมาให้พวกเขา

“น้ำนี้มันพิเศษมาก!” กั๋วซือหรงต้องประหลาดใจหลังจากจิบลงไปหนึ่งอึก เธอรู้สึกเเปลกไปทันที น้ำมีรสชาติหวานและมันทำให้เธอตื่นตัว

ดวงตาของเหอฉีเชิงส่องประกายหลังจากที่ดื่มน้ำลงไป แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาดื่มไปอีกหนึ่งคำและอมน้ำเอาไว้ในปากและซึมซับรสชาติของมัน คล้ายกับว่าเขากำลังดื่มไวน์หรือชาที่พิเศษมากอยู่

“น้ำแร่?” เหอฉีเชิงถาม

“ใช่แล้ว” หวังเย้าตอบด้วยรอยยิ้ม นี้เป็นน้ำแร่ธรรมดาที่เขานำมาจากบนเขา หลังจากที่กรองและต้มมันเรียบร้อย เขาได้เติมน้ำแร่โบราณลงไปผสมด้วย ด้วยการที่น้ำแร่โบราณมีปริมาณจำกัด แค่ใส่มันลงไปเล็กน้อย น้ำหนึ่งแก้วก็กลายเป็นบางสิ่งที่พิเศษได้

“ฉันไม่เคยดื่มน้ำที่บริสุทธิ์และหวานขนาดนี้มาก่อนเลย ฉันชักจะอิจฉาการใช้ชีวิตของเธอซะแล้วสิพ่อหนุ่ม” เหอฉีเชิงพูด

หวังเย้าหัวเราะ เขาก็คิดว่าชีวิตของเขามันช่วงวิเศษจริงๆ เขามีความสุขที่ได้อยู่และทำงานอยู่บนเนินเขา มันทำให้ชีวิตของเขาถูกเติมเต็ม

หลังจากอยู่ในกระท่อมสิบกว่านาที กั๋วซือหรงและเหอฉีเชิงก็เตรียมตัวกลับ พวกเขาได้เชิญหวังเย้าไปเยี่ยมที่จังหวัดฉีก่อนที่พวกเขาจะจากไป

“ลาก่อน” พวกเขาพูดในตอนกำลังจะจากไป

“บาย” หวังเย้าโบกมือให้พวกเขา

“คุณหนูครับ ชายหนุ่มคนนี้เขาไม่ใช่คนธรรมดาเลย” เหอฉีเชิงสัมผัสได้แม้จะคุยกันแค่ไม่กี่ประโยคก็ตาม สำหรับเขาหวังเย้าเป็นคนที่แตกต่างและพิเศษเป็นอย่างมาก เขามีวิสัยทัศน์ที่ดีและมีความสามารถ เขาเชื่อว่าถ้าหวังเย้าเกิดในครอบครัวที่มีชื่อเสียงเขาจะต้องกลายเป็นชายที่ยอดเยี่ยมแน่นอน

“ใช่ ดีกว่าพวกผู้ชายที่จังหวัดฉีมาก” กั๋วซือหรงพูด สำหรับคนที่รู้จักกั๋วซือหรงเป็นอย่างดีจะรู้ว่าคำพูดนี้ เธอได้ยกย่องหวังเย้าเป็นอย่างมาก

พวกเขาทั้งสองขับรถออกมาจากหมู่บ้านหวังเจีย

ขณะเดียวกัน หวังเย้าก็กลับเข้าไปในกระท่อมเพื่อตรวจดูของรางวัลที่เขาได้รับหลังทำภารกิจสำเร็จ

มีหม้ออยู่ในช่องเก็บของของระบบ เขาใช้ความคิดของเขา แล้วหม้อก็กลายเป็นแสงปรากฎอยู่บนมือของเขา หม้อใบนี้ต่างจากใบเดิมที่เขาใช้ต้มสมุนไพรอยู่ในตอนนี้ มันดูเหมือนของโบราณ วัสดุที่ใช้ทำหม้อขึ้นมาไม่ใช่ทั้งทองคำหรือหยก แต่กลับรู้สึกเหมือนเป็นชนิดพิเศษชนิดหนึ่ง

หมออเนกประสงค์สำหรับสมุนไพรสามารถใช้ต้มสมุนไพรได้ทุกชนิด โดยไม่ทำให้สูญเสียคุณสมบัติพิเศษของตัวยาสมุนไพรไป

ไม่ทำให้สูญเสียคุณสมบัติพิเศษของตัวยา?!

หวังเย้ารู้สึกตกใจเมื่อเขาอ่านคำคำนั้น ข้อมูลจากการที่เขาได้ศึกษามาหลายครั้ง มันทำให้เขารู้ว่าคุณสมบัติบางส่วนของสมุนไพรมีโอกาสที่จะหายไปบ้างในระหว่างการต้ม มันเป็นเรื่องยากที่จะรักษาคุณสมบัติทั้งหมดเอาไว้หลังจากต้มเสร็จแล้ว แต่หลังจากที่ได้เห็นประสิทธิภาพของกาน้ำโบราณที่เขาได้รับมาจากระบบก่อนหน้านั้น มันทำให้เขาอดที่จะคาดหวังกับหม้อใบเล็กที่ดูธรรมดาใบนี้ไม่ได้

มื้อกลางวัน เขากลับบ้านและพบกับหวังเจ๋อเซี่ยวที่รอเขาอยู่ด้วยใบหน้าแปลกๆ

“เย้า ในที่สุดนายก็มา” หวังเจ๋อเซี่ยวพูด

“เกิดอะไรขึ้น เจ๋อเซี่ยว?” หวังเย้าถามด้วยรอยยิ้ม

“ฉันมาที่นี่เพื่อขอโทษนาย” หวังเจ๋อเซี่ยวพูดด้วยความอับอาย

“ขอโทษ? เรื่องอะไรเหรอ?” หวังเย้าประหลาดใจ

“แม่ของฉันบอกกับคนพวกนั้นไปว่า เราได้รับยาสมุนไพรที่ใช้รักษาฉันมาจากนาย!” หวังเย้าพูดเบาๆและก้มหน้ามองไปที่เท้าตัวเอง

มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนกระทั่งหวังเจ๋อเซี่ยวได้รู้เรื่องนี้จากแม่ของเขา เมื่อเธอบอกความลับนี้กับคนในบ้าน ว่าพวกเขาได้ยื่นข้อเสนอที่ไม่สามารถต้านทานได้กับแม่ของเขา ด้วยเงินถึงครึ่งล้านหยวน มันเป็นเงินจำนวนที่มากพอที่จะเปลี่ยนทั้งชีวิตของครอบครัวเขาได้เลย หลังจากที่ได้ยินเรื่องนี้ หวังเจ๋อเซี่ยวก็ทะเลาะกับแม่ของเขาอย่างหนัก เขาจึงรีบมาหาหวังเย้าเพื่อขอโทษและเตือนหวังเย้าเพื่อป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้นตามมาทีหลัง

“ฉันเข้าใจแล้ว ไม่เป็นไรหรอก!” ตอนนี้เขาก็ได้รู้แล้วว่ากั๋วซือหรงและเหอฉีเชิงรู้เรื่องยาสมุนไพรที่เขามอบให้หวังเจ๋อเซี่ยวได้ยังไง

“ฉันขอเลขบันชีของนายหน่อยได้ไหม?” หวังเจ๋อเซี่ยวถาม

“นายจะเอาไปทำอะไร?” หวังเย้าประหลาดใจ

“ฉันต้องการจะโอนเงินทั้งหมดที่พวกเขาให้แม่ของฉันมาให้กับนาย” หวังเจ๋อเซี่ยวพูด

“ไม่ต้อง นายเก็บเงินเอาไว้เถอะ” หวังเย้าโบกมือด้วยรอยยิ้ม แต่เขาก็เริ่มสงสัยว่ากั๋วซือหรงคนนี้มีฐานะอะไร คนแบบไหนกันที่จะยอมจ่ายเงินถึงครึ่งล้านเพื่อข้อมูลเพียงอย่างเดียว? เธอยังต้องการจ่ายเงินให้กับเขาอีกครึ่งล้านสำหรับการช่วยชีวิตน้องชายของเธอเอาไว้ รวมทั้งหมดแล้วก็เป็นเงินถึงหนึ่งล้านหยวน เธอจะต้องรวยมากแน่ๆ

จบบทที่ 26 สามารถรักษาโรคหายากได้ทุกชนิด

คัดลอกลิงก์แล้ว