บทที่ 89 - เกิดอุบัติเหตุกับทีมงาน

บทที่ 89 - เกิดอุบัติเหตุกับทีมงาน

☆☆☆☆☆

สิบกว่านาทีต่อมา แขกรับเชิญหลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ รวมไปถึงผู้ชมที่อยู่หน้าจอ ต่างก็ได้เห็นการต่อสู้แบบวันเวย์

[เชี่ย ท่าตบคนของเจียงหนิงเท่มาก ท่าทางก็สวย แรงก็เยอะสุดๆ!]

[ผู้ชายตัวสูงใหญ่อย่างมู่หมิงเซวียน ทำไมถึงโดนเจียงหนิงอัดจนไม่มีแรงสู้เลยล่ะ?]

[ฝีมือขนาดนี้ เจียงหนิงต้องไปเรียนมาเป็นพิเศษแน่ๆ ใช่ไหม?]

[ฉันจะร้องไห้ ทำยังไงเธอถึงได้ตบคนได้ดูดีขนาดนี้ ท่าทางเท่มากอ่ะ เหมือนว่าตอนนี้เจียงหนิงจะยังอยู่ที่ปักกิ่งใช่ไหม ฉันก็อยู่ปักกิ่งเหมือนกัน อยากไปขอเป็นศิษย์...]

[เอ๊ะ ดูท่าทางการออกหมัดของเธอแล้ว เหมือนจะคล้ายๆ กับฝีมือของปู่ฉันเลยแฮะ... อืม ไว้วันหลังจะอัดหน้าจอนี้ไปให้ปู่ดู]

[ยังดีนะที่พวกเขาอยู่ในโลกเสมือนจริง ไม่อย่างนั้นมู่หมิงเซวียนคงจะซวยหนักแน่ๆ]

[โว้ยๆๆ? พวกแกเป็นอะไรกัน ยัยกากเจียงกำลังอัดคนนะ! อัดคน!]

[ตบคนมันผิดกฎหมาย! ทำไมทีมงานยังไม่แจ้งตำรวจอีก!]

[ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเรารู้ว่าเจียงหนิงกำลังอัดคน]

[พวกเราไม่เพียงแต่จะรู้ว่าเจียงหนิงกำลังอัดคน แต่ยังรู้ด้วยว่าเมื่อกี้พวกแกเยาะเย้ยเธอยังไงล่ะว่ามาออกรายการเพื่อตามจีบคู่หมั้นของฮั่วเมี่ยว]

[เจียงหนิงก็ไม่ได้อยู่ดีๆ ก็ไปตบคนซะหน่อย เธอก็บอกแล้วว่า มาทวงหนี้~ ทำคนอื่นเขาเจ็บจนต้องไปนอนโรงพยาบาลตั้งหนึ่งเดือน มู่หมิงเซวียนนี่ก็ใจใหญ่ดีนะ ยังกล้าพูดอีกว่าเจียงหนิงชอบเขา ฮ่าฮ่าฮ่า คงจะชอบแบบตบให้ตายคาตีนล่ะมั้ง?]

คอมเมนต์กระสุนบนหน้าจอเต็มไปด้วยการล้อเลียน ทำเอาแฟนคลับของฮั่วเมี่ยวกับมู่หมิงเซวียนโกรธจนแทบกระอักเลือด

เจียงหนิงอัดหมัดเข้าที่หัวทุกดอก เหมือนกำลังตบเด็ก มู่หมิงเซวียนโดนอัดจนไม่มีแรงขัดขืนเลยสักนิด พอมองดูมู่หมิงเซวียนที่สุดท้ายก็โดนอัดจนไปนอนกองกับพื้นเหมือนหนอนบุ้ง เจียงหนิงถึงได้ชักมือกลับอย่างเบื่อหน่าย "โอเค หายกัน"

ฮั่วเมี่ยวที่ยืนดูอยู่ข้างๆ พอเห็นเธอหยุดมือ ก็รีบเข้าไปพยุงมู่หมิงเซวียนขึ้นมาทันที

ฮั่วจื่อเหิงก็โดดออกมาชี้นิ้วด่าเจียงหนิง "เจียงหนิง เธอมันเกินไปแล้วนะ! เธออัดคนจนเป็นแบบนี้ได้ยังไง! แล้วเธอจะให้พวกเราไปอธิบายกับตระกูลมู่ยังไง!"

เจียงหนิงที่เพิ่งอัดคนไป อารมณ์ยังคงที่ เธอเอียงคอเล็กน้อย "ฉันเกินไปตรงไหน? ทำไมจะอัดเขาจนเป็นแบบนี้ไม่ได้? ฉันไม่อัดเขาจนต้องเข้าโรงพยาบาลก็นับว่าฉันใจดีแล้วนะ ถ้านายยังจะบ่นอีกฉันจะตบนายไปด้วยเลย"

ฮั่วจื่อเหิง "..." โกรธแต่ไม่กล้าพูด!

เจียงหนิงเดินไปตรงที่เก็บน้ำฝน นั่งยองๆ ลงล้างมือ ถึงแม้เธอจะเป็นคนอัด แต่เจียงหนิงก็รังเกียจเป็น

เมื่อเดือนที่แล้ว มู่หมิงเซวียนนึกครึ้มอะไรไม่รู้ อยากจะทำเซอร์ไพรส์ให้ฮั่วเมี่ยว เจียงหนิงไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยเลย พอรู้ตัวอีกที ก็โดนของที่มู่หมิงเซวียนทำหล่นใส่หัว แล้วก็ล้มลงกับพื้น ถูกส่งเข้าโรงพยาบาล

เจียงหนิงนอนอยู่ในโรงพยาบาลตั้งหนึ่งเดือนเต็มๆ ตอนนี้เธอแค่อัดเขาไปหนึ่งมื้อ ถือว่ายังน้อยไปด้วยซ้ำ

รังสีความเย็นชาของเจียงหนิงมันแผ่ซ่านเกินไป ฮั่วเมี่ยวกับฮั่วจื่อเหิงสองคนไม่กล้าพูดอะไรกับเขาเลย

ฮั่วเมี่ยวจ้องมองมู่หมิงเซวียนที่โดนอัดจนหน้าตาบวมปูดด้วยความสงสาร แล้วพูดกับฮั่วจื่อเหิงว่า "พี่รอง ในกระเป๋าเป้พี่มียาไหม? เอามาทาให้พี่หมิงเซวียนหน่อย"

"มี พวกเรากลับไปหากันเถอะ" ฮั่วจื่อเหิงพยักหน้า ออกแรงพยุงมู่หมิงเซวียนขึ้นมาเล็กน้อย

เดิมทีมู่หมิงเซวียนก็มาดมั่นอยู่หรอก แต่พอโดนเจียงหนิงอัดจนเจ็บไปทั้งตัว เขาก็สงบเสงี่ยมลงทันที

คนฉลาดย่อมรู้จักเอาตัวรอด

ตอนนี้ทุกคนอยู่บนเกาะร้าง ติดต่อโลกภายนอกก็ไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงยังทำอะไรกับแรงควายของเจียงหนิงไม่ได้ในตอนนี้ รอให้ผู้กำกับกลับมาก่อนเถอะ เขาไม่เพียงแต่จะถอนตัวออกจากรายการทันที แต่ยังจะรีบติดต่อตระกูลมู่ ให้ตระกูลมู่ส่งบอดี้การ์ดมาสักสิบกว่าคน ถ้าไม่อัดเจียงหนิงจนร้องไห้เขาก็ไม่ขอใช้นามสกุลมู่!

ฮั่วจื่อเหิงคำนวณระยะทางที่เพิ่งเดินมาเมื่อกี้ แล้วเงยหน้าพูดกับหลิงป๋อที่นั่งอยู่ข้างๆ "จักรพรรดิหลิงครับ มาช่วยผมหน่อยได้ไหม?"

ที่ฮั่วจื่อเหิงเอ่ยปากแบบนี้ เขาก็มีแผนซ่อนอยู่

สถานการณ์ในตอนนี้ พวกเขาทะเลาะกับเจียงหนิงจนแตกหักไปแล้ว ถ้าเขาแค่พยุงมู่หมิงเซวียนไปกับฮั่วเมี่ยว หลังจากนี้ก็คงจะไม่กล้าหน้าด้านกลับมาที่นี่อีก

แบบนั้น มันก็เท่ากับว่าสถานการณ์มันพลิกผัน แขกรับเชิญคนอื่นๆ ก็จะไปรวมกลุ่มกับเจียงหนิง ส่วนพวกเขาสามคนก็ถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว?

ฮั่วจื่อเหิงจะยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นได้ยังไง

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหน คำว่าคนเยอะย่อมได้เปรียบย่อมเป็นจริงเสมอ

เป็นไปตามที่ฮั่วจื่อเหิงคาดไว้ไม่ผิด หลิงป๋อพวกนั้นพอมาถึง พอเห็นว่าสถานที่ที่เจียงหนิงเลือกมันดีขนาดนี้ ก็ไม่ค่อยอยากจะกลับไปแล้ว ที่นี่ ไม่เพียงแต่จะหลบน้ำขึ้นที่เป็นอันตรายได้ แต่เพราะมันอยู่บนที่สูง ก็เลยมองเห็นสถานการณ์ในทะเลได้ง่ายกว่า ถ้าทีมงานมาจริงๆ ก็จะสังเกตเห็นได้ก่อน

แต่ว่า ในเมื่อฮั่วจื่อเหิงอุตส่าห์เอ่ยปากขอร้องเขาแล้ว หลิงป๋อก็ไม่กล้าปฏิเสธ

ข้างหลังฮั่วจื่อเหิงคือตระกูลฮั่ว ข้างหลังมู่หมิงเซวียนคือตระกูลมู่ ธุรกิจของสองตระกูลนี้ก็มีเอี่ยวกับวงการบันเทิงด้วย

ถ้าวันนี้เขาทำเป็นไม่สนใจฮั่วจื่อเหิงกับมู่หมิงเซวียน รอให้ถ่ายทำรายการวาไรตี้นี้จบไป ไม่แน่ว่าอาชีพในวงการบันเทิงของเขาก็คงจะจบเห่ไปด้วย

หลิงป๋อรีบลุกขึ้นยืนทันที เดินเข้าไปช่วย พลางพูด "พอดีผมก็จะกลับไปเหมือนกันครับ เต็นท์กับสัมภาระของเราเมื่อวาน ถึงแม้จะโดนน้ำพัดไปบ้าง แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ไม่โดนพัดไป พวกเราต้องกลับไปจัดระเบียบหน่อย"

"อ๊าา จริงด้วยค่ะ ฉันก็จะกลับไปดูเหมือนกันว่ากระเป๋าเป้ของฉันยังอยู่หรือเปล่า" เจี่ยนเถียนเถียนก็ลุกขึ้นพูดบ้าง

หยวนเวย "งั้นฉันก็จะกลับไปดูด้วยแล้วกัน..."

หลินฉี "เฮ้อ ทำไมทีมงานยังไม่มาอีกนะ"

แขกรับเชิญหลายคนทยอยลุกขึ้น หนงฉุนเก็บหม้อเล็กๆ ที่ทุกคนกินเสร็จแล้ว ใช้น้ำฝนล้างหม้อจนสะอาดเอี่ยม เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะเกาะขาใหญ่เจียงหนิงคนนี้ไว้ให้แน่น ส่วนเรื่องที่เมื่อกี้เจียงหนิงอัดมู่หมิงเซวียนจนน่วม นั่นมันก็สมควรแล้วที่มู่หมิงเซวียนจะโดน! สมน้ำหน้า!

[ฮ่าฮ่าฮ่า ขำตาย หลินฉีไอ้หนุ่มซื่อนี่ ยังจะมาภาวนาหาทีมงานอีก]

[อืม... คนพวกนี้มากันยังไง ก็กลับไปกันอย่างนั้นเลย]

[แขกรับเชิญคนอื่นๆ อย่างน้อยก็ยังได้กินอะไรบ้าง ฮั่วจื่อเหิงกับฮั่วเมี่ยวสองคนมาเสียเที่ยวชัดๆ]

[คนข้างหน้า แกพูดงี้ได้ไง มู่หมิงเซวียนมาถึงก็โดนอัดไปหนึ่งมื้อนะ]

การมาและการไปของพวกฮั่วเมี่ยว ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับเจียงหนิงเลยแม้แต่น้อย

การที่มู่หมิงเซวียนเดินมาให้ตบถึงที่มื้อนี้ ก็ถือว่าเป้าหมายที่เจียงหนิงมาออกรายการนี้สำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง

หลังจากที่หนงฉุนล้างหม้อจนสะอาดแล้ว ก็ไม่มีอะไรทำ อดไม่ได้ที่จะปีนขึ้นไปบนโขดหินก้อนนั้นเพื่อมองออกไปไกลๆ อีกครั้ง

ก็เหมือนกับสองครั้งก่อนหน้านี้ ในทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาล ก็ยังคงไม่เห็นเงาของทีมงานเลย

หนงฉุนขมวดคิ้ว อดไม่ได้ที่จะพูดกับเจียงหนิง "นี่มันก็นานมากแล้วนะ ทีมงานเป็นอะไรไป ทำไมยังไม่กลับมาอีก?"

เจียงหนิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนกัน

ถ้าจะบอกว่าเมื่อวานตอนบ่ายเป็นเพราะมีฝน ไม่ควรออกเรือ ทีมงานก็เลยไม่ได้ส่งเรือยอชต์มารับพวกเขา แล้ววันนี้ล่ะ? วันนี้คลื่นลมสงบ แดดเปรี้ยงขนาดนี้ ทีมงานต่อให้จะยุ่งแค่ไหน ก็ควรจะนึกถึงพวกเธอได้แล้ว

หนงฉุนไม่รู้ว่าคิดอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าก็ตื่นตระหนก "หรือว่าเมื่อวานทีมงานไปช่วยทีมงานคนอื่นๆ แล้วเกิดอุบัติเหตุซ้ำซ้อน ก็เลยมาไม่ได้แล้ว!"

เจียงหนิง "..." ถึงแม้ว่าการคาดเดานี้มันจะดูไร้สาระไปหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้?

[จบแล้ว]