บทที่ 7 : หกปีต่อมา

หกปีต่อมา  ในเขตชายแดนทางใต้ของแคว้นห่าวเยว่  ป่าผีเป็นทางเดียวที่จะกลับไปยังเมืองหลวงของแคว้น

ป่าผีเป็นดินแดนต้องห้ามในแคว้นห่าวเยว่  ภายใน  มีต้นไม้สูง  ดอกไม้แปลกตาและพืช  นอกจากนี้ยังมีพืชพิษและสัตวร์ร้ายต่างๆ  คนธรรมดาหรือคนที่ต่ำกว่าขั้น5ของช่วงสมัยจิ้นเสวียนไม่เคยก้าวเสี่ยงเข้ามาในป่าแห่งนี้

ภายใต้หน้าผาสูงชัน  ทิวทัศน์สวยงามเป็นพิเศษ  เด็กชายสองคนที่หน้าตาเหมือนกัน  คนหนึ่งสวมชุดสีดำ  อีกคนหนึ่งสวมชุดสีขาว  หน้าตามุ่งมั่น  เด็กชายสองคนที่หน้าตาเหมือนกันนี้อายุราวๆ 5 ขวบ  ใบหน้าของพวกเขาดูละเอียดอ่อนมากอย่างน่าประหลาดใจ  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง  ดวงตาคู่นั้น  ดวงตาของพวกเขาใสกว่าเด็กผู้หญิง  ใบหน้าเป็นสีชมพูและในราวกับหยกของพวกเขาเหมือนงานศิลปะ  ถ้าผู้ใดพบเห็นจะไม่รู้เบื่อที่จะมอง

ในป่าสีเขียวขจี  สิ่งมีชีวิตสีดำสดใสได้ปรากฏตัวขึ้น

“พี่ชาย  นี่งูเก้าเศียรที่อยู่ตรงหน้าท่านเป็นสัตว์ร้ายทางจิตวิญญาณสมัยเซิงโซ่ว  ท่านพี่มีแผนที่จะจัดการกับมันอย่างไร?”

เด็กน้อยชุดขาวมองงูตรงหน้าอย่างดุร้าย  มือเล็กของเขาดึงแขนเสื้อของพี่ชายอย่างประหม่า  ในความเป็นจริงหัวใจของเขาเต้นแรง  การกระทำนี้ถูกจับได้โดยสัตว์ร้ายทางวิญญาณทันที  ความกลัวตรงหน้าของเขาทำให้งูเก้าเศียรภาคภูมิใจ

งูเก้าเศียรขยับลำตัว  มันมีเก้าหัวพร้อมที่จะกินอาหารตรงหน้า  เมื่อได้ยินคำพูดของคนตัวเล็ก  มันดูดุร้ายและภาคภูมิใจมากยิ่งขึ้น

“เป็นแค่เพียงขั้น5ของสมัยเต๋อซวนกล้าที่เข้าสู่ป่าผี  แต่ก็ดีทีเดียว  ข้าไม่ได้กินอาหารสดเหมือนเจ้ามานานแล้ว  ดูเหมือนวันนี้เป็นวันโชคดีของข้า  ข้าได้พบเจ้า  เด็กน้อยทั้งสอง  เสียดายที่เจ้าเล็กเกินไป  ยังไม่เพียงพอที่จะให้ฟันของข้าพอใจ”

หัวงูที่ใหญ่ที่สุดพูดด้วยความเสียดายเล็กน้อย  แต่น้ำลายที่เหนียวและเหม็นของมันอาจทำให้คนป่วยได้

“อย่าบอกว่าแกเป็นสัตว์ร้ายทางจิตวิญญาณสมัยเซิงโซ่ว  แม้ว่าแกจะเป็นสัตว์ร้ายทางจิตวิญญาณในสมัยเตียนโซ่ว  ข้าก็จะฆ่าแก”

เด็กชายที่ถูกน้องชายดึงแขนเสื้อของเขากล่าวด้วยใบหน้าที่มืดมนและเย็นชา  เขาไม่เคยเห็นสัตว์ร้ายแห่งจิตวิญญาณสมัยเตียนโซ่วในสายตาของเขา  แล้วสัตว์ร้ายแห่งจิตวิญญาณสมัยเซิงโซ่วนี้จะเป็นอย่างไร  สีหน้าของเขาไม่สอดคล้องกับวัย  ถ้าคนอื่นได้เห็นสิ่งนี้  พวกเขาจะไม่เชื่อว่าเขาอายุเพียง 5 ขวบ

“ท่านพี่  ถ้าข้าเดาถูก  และหญ้าลี้ลับบนยอดผานั้นคือช่วงสมัยฉู่ซวน  หลังจากการกลั่นสกัด  ซินเอ๋อร์จะสามารถกระโดดไปรอบๆ ได้เป็นเวลาหนึ่งเดือน”

“หนึ่งเดือน?”  เด็กชุดดำขมวดคิ้ว  อย่างเห็นได้ชัด  เขาไม่พอใจกับระเวลาแค่หนึ่งเดือน

“ท่านพี่  ร่างกายของซินเอ๋อร์ควรได้รับการปรับสภาพอย่างช้าๆ  อย่างน้อยหนึ่งเดือน  เราไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับความเจ็บป่วยของนาง”

“ข้าจะจัดการกับงูเก้าเศียรตัวนี้เอง  เจ้าไปที่หน้าผาและเอาหญ้าลี้ลับมา  เจ้าอย่าปล่อยให้ท่านแม่รอนานเกินไป  ไม่งั้นท่านแม่จะโกรธเอาได้”

“ได้เลยขอรับ!”

เมื่องูเก้าเศียรได้ยินสองพี่น้องสนทนากัน  มันเกิดความรำคาญ

“ฮึ่ม! ช่างน่าตลกสิ้นดี  เด็น้อยสองคนอยากฆ่าข้า  สัตว์ร้ายแห่งจิตวิญญาณสมัยเซิงโซ่ว”

เด็กน้อยชุดดำยิ้มเล็กน้อย  แต่รอยยิ้มสามารถทำให้ผู้คนตื่นตะลึง  ร่างเล็กของเขาปลดปล่อยพลังจิตวิญญาณออกมาทันทีที่เทียบได้กับขั้น5 ของช่วงเวลาจิ้นเสวียน

งูเก้าเศียรตกใจกลัว  แม้จะถอยหลังไปไม่กี่ก้าว  มันจ้องมองเด็กน้อยด้วยความหวาดผวา  งานนี้ยิ่งใหญ่เทียมฟ้าจริงๆ  แท้จริงแล้วเด็กน้อยคนนี้อยู่ในขั้น5ของยุคจิ้นเสวียน....

“ถ้าข้าฆ่าแก  ข้าจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นขั้น6ของช่วงเวลาจิ้นเสวียน”