ตอนที่ 7 เลเวล 8 จากความพยายาม (2) [อ่านฟรี]

[ จุดเซฟโซนร้านสะดวกซื้อถูกยกเลิก ]

คิม ฮยอกจิน เก็บอาหารและน้ำไว้ในชิ่งเก็บของของเขาและออกไปจากร้านสะดวกซื้อ เนื่องจากไม่มีทางเลือกอื่น พวกเขาทั้งคู่จึงต้องเดินจากร้านสะดวกซื้อไปยังดีทาวเวอร์

“รู้สึกดีขึ้นแล้วจริง ๆ ใช่ไหม? ”

คำตอบมาจากข้างหลังของ คิม ฮยอกจิน “หนูไม่เป็นไรแล้ว”

ภาพพวกนั้นมันคงเป็นภาพที่โหดร้ายเกินไปสำหรับเด็กอายุ 14 ปี จะรับมือได้ แต่ซุนฮวากลับดูค่อนข้างสงบนิ่งมากกว่าที่เขาคิด

‘เธอจะไม่เป็นไรได้ยังไง?’

ไม่มีทางที่เธอจะไม่เป็นอะไรเลย ถ้าเขาตั้งใจฟังดี ๆ เขาก็จะได้ยินเสียงบางอย่าง เช่น การซื้ดน้ำมูกและเสียงสะอื้นเบา ๆ อยู่ที่ข้างหลังของเขา

‘ฉันว่านี่คือเมืองที่ใกล้จะร้างเต็มทีแล้วใช่ไหม... มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเมืองนี้ได้ถูกทำลายและทิ้งให้กลายเป็นเมืองร้างไปแล้วจริง ๆ’

เหมือนว่าเมืองจงโนทั้งเมืองจะกลายเป็นเมืองร้างไปเสียแล้ว

‘ตอนนี้จะยังมีคนรอดถึง 10,000 คนไหมนะ’

นั่นคือการเดาที่ดีที่สุดของเขา แต่ในความเป็นจริง ตัวเลขนั้นไม่ใช่สิ่งสำคัญเลยในตอนนี้

‘ไม่เห็นใครเลยสักคน’

มีศพของผู้คนมากมายเรียงรายอยู่ตามท้องถนน ในรถตรงที่นั่งคนขับมีศพคนหัวขาด… เขาหยุดอยู่ตรงนั้น

“จับตามองดูที่พื้นให้ดี แล้วก็บอกผมทันทีถ้าเธอเห็นอะไรที่คล้าย ๆ เยลลี่คลานไปมา ”

ในระหว่างทางไปที่ดีทาวเวอร์ พวกเขาต้องล่าอะไรบางอย่างก่อนและสิ่งที่พวกเขาล่าก็คือ ‘สไลม์’ พวกมันเป็นมอนสเตอร์ที่ ‘ไม่โจมตีมั่ว’ พวกมันจะไม่โจมตีเว้นแต่ว่าพวกมันจะโดนโจมตีก่อน เลเวลของพวกมันแสดงเป็นเครื่องหมาย ‘-’ พวกมันเป็นมอนสเตอร์ที่ไร้พิษภัยมากที่สุด ซึ่งแม้แต่เด็กอายุ 10 ขวบก็สามารถฆ่ามันได้

“โอปป้า มีหนึ่งตัวตรงนั้น ”

เมื่อเขาหันไปก็ได้พบกับมอนสเตอร์ลักษณะเหมือนเยลลี่กำลังคลานออกมาจากใต้ท้องรถ

[ สไลม์ - ]

แน่นอนว่ามันไม่มีเลเวลและแสดงเป็นเครื่องหมาย ‘-’ เขาเดินเข้าใกล้กับสไลม์และเหวี่ยงดาบของเขาไปที่มัน อย่างที่คิดไว้รูปร่างที่เหมือนกับเยลลี่พวกมันโดนฟันขาดเป็นสองท่อน พวกมันฆ่าได้ไม่ยากเลย

[ ได้รับค่าประสบการณ์ ]

[ ได้รับ 3 คอยน์ ]

“มันหายไปแล้ว ”

“ใช่แล้ว พวกมันเป็นมอนสเตอร์ที่อ่อนแอมาก เราไปกันต่อเถอะ เรายังต้องฆ่าพวกมันต่อไปเรื่อย ๆ ในขณะที่เราเดินไปจนกว่าจะถึงที่หมาย ”

ครั้งนี้ก็เช่นกัน เขารู้สึกได้

‘ทำไมมันง่ายนักล่ะ?’

ไม่ว่ามอนสเตอร์จะอ่อนแอแค่ไหน แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกว่ามันง่ายเกินไป ตั้งแต่เริ่มต้นเกม เขารู้สึกเหมือนเคยเล่นเกมนี้มาเป็นเวลานานแล้ว

‘ดาบเหล็กขึ้นสนิมเล่มนี้...’

เขาอาจจะเคยใช้มันในความฝันของเขาหรือเปล่า? เพราะดาบเล่มนี้ที่เขานั้นไม่เคยจับเคยใช้มาก่อนแต่มันกลับให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยมากเมื่อเขาได้ถือมันไว้ในมือของเขา ราวกับว่าเขาได้ฝึกฝนใช้มันมาเป็นเวลานาน

“คอยมองพวกมันให้ดีล่ะ ”

“หนูเข้าใจแล้ว หนูจะพยายามมองหาพวกมันไม่ให้พลาดเลยสักตัวเดียว ”

ซุนฮวาทำดีที่สุดแล้วเพราะที่นี่ในสถานที่นี้เต็มไปด้วยซากศพมากมาย เป็นดั่งสถานที่อันน่าสยดสยองที่เต็มไปด้วยเลือด แต่เธอก็สามารถปรับตัวได้ดีกว่าที่ คิม ฮยอกจิน คิดไว้มาก

“โอปป้า มีตัวหนึ่งอยู่ตรงนั้น! ”

ความสามารถของเธอในการค้นหามอนสเตอร์นั้นเหมือนจะดีกว่าเขามาก

“โอปป้า ทางนี้ ”

หลังจากล่าสไลม์ไปประมาณ 5 ตัว เขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของการเลเวลอัพ

[ เลเวลอัพ ]

[ เลเวลปัจจุบัน: 2 ]

[ ได้รับแต้มสเตตัสโบนัส 2 แต้ม ]

[ แต้มสเตตัสเพิ่มให้แบบสุ่ม 1 แต้ม ]

ซุนฮวาจ้องมองมาที่เขาด้วยความสงสัย “โอปป้าคะ ร่างกายของโอปป้ามีแสงสว่างออกมาได้ยังไงเหรอ? ”

“ผมเลเวลอัพยังไงล่ะ ”

“เลเวลอัพ?” เธอดูประหลาดใจเมื่อได้ยินคำว่าเลเวลอัพ

“ใช่แล้ว เธอจะเลเวลอัพเมื่อเธอฆ่ามอนสเตอร์และเมื่อเธอเลเวลอัพ เธอก็จะแข็งแกร่งขึ้น ”

“อ้อออ… หนูเข้าใจแล้ว ” หลังจากนิ่งไปครู่หนึ่ง “หนูจะต้องล่าอย่างจริงจังบ้างแล้วเพื่อที่หนูจะได้เลเวลอัพเหมือนโอปป้า ”

ใบหน้าของซุนฮวายังคงแสดงออกถึงความอยากรู้อยากเห็นหรือบางทีอาจจะเป็นเพราะเธอไม่อยากที่จะรบกวนเขา เธอจึงหยุดรบกวนเขาด้วยการหยุดถามคำถามใด ๆ อีก เขาล่าสไลม์ได้อีกสองสามตัว

[ เลเวลอัพ ]

[ เลเวลปัจจุบัน: 3 ]

[ ได้รับแต้มสเตตัสโบนัส 2 แต้ม ]

[ แต้มสเตตัสเพิ่มให้แบบสุ่ม 1 แต้ม ]

เขาสังเกตเห็นอีกครั้งว่ามีบางอย่างแปลกไป

‘มันแปลก’ ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกว่าเขาเลเวลอัพได้เร็วเกินไป ‘มันแตกต่างงั้นเหรอเมื่อได้เล่นด้วยตัวเอง?’

เขาเคยมีประสบการณ์กับเกมนี้มาก่อนในรูปแบบของวีอาร์ อย่างเช่น ดูวิดีโอแบบวีอาร์บนยูทูปและประสบการณ์จากการเล่น ‘ดันเจี้ยนจำลอง’ รวมไปถึงการท่องจำคู่มือกลยุทธ์ผ่านหนังสือเรียนนั่นคือทั้งหมดที่เขาจะมีส่วนร่วมเกี่ยวกับเกมได้

‘โดยส่วนตัวแล้ว มันรู้สึกเหมือนว่าฉันจะเลเวลอัพเร็วมาก’ ไม่ใช่เพียงแค่นั้น ‘ฉันได้รับแต้มสเตตัสแบบสุ่มแล้ว 2 แต้ม’

โบนัสสเตตัสแบบสุ่มปกติแล้วจะไม่ได้รับมันบ่อยครั้งนัก เพราะมันสามารถนำไปใช้ในการต่อสู้ฝึกสอนได้

‘ราชาหมัด… โซ ยูฮยอน ยังเคยบอกเอาไว้ว่าเขาเองก็ไม่ค่อยโบนัสสเตตัสแบบสุ่มบ่อยเท่าไหร่นัก’

แม้แต่ความภาคภูมิใจของเกาหลี เพลย์เยอร์ที่มีชื่อว่า โซ ยูฮยอน ที่ติดอันดับท็อปสิบของเกาหลีในด้านของความสามารถ ยังบอกว่ามันเป็นเรื่องยากที่เขาจะได้รับโบนัสสเตตัส แต่เขากลับได้มันมาแล้วสองแต้มและเขาเพิ่งได้เลื่อนขึ้นมาที่เลเวล 3 เท่านั้น

จู่ ๆ เขาก็นึกย้อนกลับไปถึงของผลการประเมิน

[ ไม่มีพรสวรรค์ ]

เมื่อไม่กี่วันก่อน สามพยางค์นี้เป็นเหมือนหมัดที่ต่อยมาที่หน้าของเขาอย่างแรง เขาจัดเรียงลำดับความคิดต่าง ๆ ภายในหัวของเขา

‘ฉันได้รับพรสวรรค์ที่ฉันพลาดไปจากการย้อนกลับมาในอดีตใช่ไหม?’

นั่นดูเหมือนเป็นตัวเลือกที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด มีเพลย์เยอร์จำนวนมากในเกาหลีอเวคขึ้นมาอย่างกับฝนดาวตกและจางหายไปอย่างรวดเร็ว เพลย์เยอร์หลายคนที่ถูกเรียกว่า ‘ดาวรุ่ง’ หรือ ‘ดาวเด่นในหมู่เด็กใหม่’ พวกเขาสร้างชื่อเสียงของพวกเขาด้วยความเร็วของเพิ่มเลเวลและทักษะที่น่าเหลือเชื่อในเลเวลที่ต่ำกว่าเกณฑ์ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถผ่านไปถึงเลเวลกลาง ๆ ได้และในที่สุดพวกเขาต่างก็จางหายไปในความมืด

เขาตัดสินใจที่จะคิดแบบนั้น เขาต้องใช้วิธีนี้เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องผิดหวังในภายหลัง เขาจะมองไปข้างหน้าเพียงอย่างเดียว

‘ตอนนี้มันเป็นประโยชน์มากสำหรับฉัน’

ใครบางคนที่ไม่มีอะไรเลย อับโชคโดยสิ้นเชิง ได้มีโอกาสย้อนเวลากลับไปสู่อดีตและรอดชีวิตจากคลื่นลูกที่ 1 และ 2 ได้อีกทั้งยังดึงดูดความสนใจของผู้พิทักษ์ได้ด้วย แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะเป็นคนไร้ค่าแต่ตอนนี้เขาก็ได้เลเวลอัพขึ้นมาเป็นเลเวล 3 แล้ว

‘เป้าหมายแรกคือการเอาตัวรอด หลังจากนั้น...’ เขาตั้งเป้าหมายใหม่ของเขาขึ้นมา ‘1 ล้านดอลลาร์’

นั่นคือเป้าหมายของเขา แม้แต่เพลย์เยอร์ที่ไร้ค่าอย่างเขาก็สามารถสร้างรายได้ถึง 1 ล้านดอลลาร์ได้ไม่ยาก ด้วยจำนวนเงินที่มากขนาดนั้น เขาจะสามารถรักษาแม่ของเขาได้เพราะในอีกสามปีข้างหน้า ‘โพชั่นรักษาโรค’ จะถูกจำหน่ายสู่ตลาด

‘อย่าเพิ่งคิดไกลเกินไปจะดีกว่า’

เขาต้องการจะทำลายผู้พิทักษ์ แต่หนทางมันยังอีกยาวไกลและเป็นเรื่องของอนาคต ในตอนนี้เป้าหมายของเขาคือการเอาตัวรอดให้ได้ จากนั้นจึงจะสามารถหารายได้ 1 ล้านดอลลาร์ได้จริง ๆ และเขายังสามารถสานฝันของเขาต่อในภายหลังได้

[ เลเวลอัพ ]

[ เลเวลปัจจุบัน: 5 ]

เขาได้รับโบนัสสเตตัสและสเตตัสสุ่มอีกครั้ง กว่าจะรู้ตัวเขาก็เลเวล 5 แล้ว

[ คุณสามารถเปิดใช้งานระบบปาร์ตี้ได้แล้ว ]

เขาส่ง ‘คำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้’ ให้กับซุนฮวาทันที ซุนฮวาตกใจและถามว่า “นี่อะไรเหรอโอปป้า?”

แต่เธอก็ตอบรับคำเชิญปาร์ตี้อยู่ดี

[ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ กำลังเฝ้ามองคุณด้วยความสนใจ ]

[ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ กำลังแสดงความสนใจในตัวคุณอย่างมาก ]

เขาไม่ได้ยินแจ้งเตือนใด ๆ จาก ‘ราชาสิงโตผู้กล้าหาญ’

ขณะที่พวกเขาเดินมุ่งหน้าไปที่ดีทาวเวอร์ต่อ ซุนฮวาที่เดินตามหลัง คิม ฮยอกจิน ก็พูดว่า “ขอบคุณนะโอปป้า ”

“เรื่องอะไร?”

“หนูจะทำให้ดีที่สุด หนูจะค่อยช่วยโอปป้าเอง ”

จู่ ๆ เธอเป็นอะไรขึ้นมาอีกล่ะ? หรือเพราะว่าเขาเคยบอกว่าเขาจะทิ้งเธอทันที ถ้าเขาต้องพบเจออะไรที่ทำให้ชีวิตของเขสต้องตกอยู่ในอันตรายใช่ไหม

“ถ้างั้น… ได้โปรดอย่าทิ้งหนูไปเลยนะ ”

อีกแล้วเหรอ? เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมเธอถึงพยายามขอร้องไม่ให้เขาทิ้งเธอไป

“ได้โปรดอย่าทิ้งหนูนะ หนูจะทำให้ดีที่สุด ”

เขารู้สึกแย่กับเธอนิดหน่อย อะไรกันที่เป็นแรงผลักดันให้ซุนฮวาพูดแบบนี้? แต่เขาก็ทำหน้าเคร่งขรึมและพูดตอบกลับไปว่า “แสดงให้ผมเห็นด้วยการกระทำของเธอสิ ไม่ใช่แค่คำพูดลอย ๆ ของเธอ ”

มันอาจจะดูเย็นชา แต่เขามีเหตุผลเขาต้องอยู่กับความเป็นจริง ความเห็นอกเห็นใจหรือความเมตตานั่นจะเป็นอันตรายต่อเธอเท่านั้น

“ถ้าผมมีความคิดที่ว่าไม่ต้องการคุณแล้ว ผมก็จะทิ้งคุณทันทีโดยไม่ต้องคิดให้เสียเวลาเลย ”

แค่ดูแลตัวเองคนเดียวมันก็ลำบากพอแล้ว ความเร็วในการเลเวลอัพของ คิม ฮยอกจิน เร็วกว่าที่คิดไว้มากและเขาได้รับโบนัสสเตตัสแบบสุ่มมาสี่ครั้งแล้วและเมื่อถึงเวลาที่เขาต้องต่อสู้กับมอนสเตอร์ที่รออยู่ที่ชั้น 1 ของดีทาวเวอร์ มันไม่มีอะไรจะรับประกันได้ว่าเขาจะสามารถปกป้องซุนฮวาได้

‘จะว่าไปแล้ว... แปลกนะที่จู่ ๆ ฉันกำลังปกป้องคนที่เพิ่งจะเจอกัน’

เพลย์เยอร์เลเวล 5 สามารถทำอะไรได้? หนทางข้างหน้าเป็นเส้นทางที่คุณจะต้องเดินไปด้วยตัวเองและดูเหมือนว่าคำพูดของเขาจะส่งไปถึงซุนฮวาแล้ว

แต่แล้วซุนฮวาก็พูดว่า “นั่นมัน… มอนสเตอร์สายพันธุ์ใหม่เหรอ?”

ในพื้นที่ของกวางฮวามุน ที่หน้ารูปปั้นของพลเรือเอกยี ซุน-ซิน มีมอนสเตอร์ที่ต่างออกไปไม่ใช่สไลม์

‘ซิตี้ ฟ็อกซ์’

เลเวลของพวกมันคือ ‘2’ หรือ ‘3’

ซิตี้ ฟ็อกซ์ เลเวล 3 (ขออนุญาติใช้คำทับศัพท์)

พวกมันไม่ใช่มอนสเตอร์ที่ยากต่อการฆ่า แต่การฆ่าพวกมันนั้นยากกว่าสไลม์มาก เป็นเพราะเขายังไม่ชินกับการฆ่าสิ่งมีชีวิต

‘แม้ว่าพวกก็อบลินจะตายไปแล้ว’

มอนสเตอร์ที่มีลักษณะเหมือนกับสุนัขจิ้งจอกสีเทามันเป็นมอนสเตอร์ที่ ‘อยู่เฉย ๆ’ หากคุณไม่ไปยุ่งกับพวกมัน พวกมันก็จะไม่โจมตีคุณ แต่ในทางกลับกันพวกมันจะโจมตีคุณทันทีที่คุณโจมตีพวกมัน การโจมตีเพียงหนึ่งตัวก็จะดึงดูดตัวอื่น ๆ มาหาคุณด้วยเหมือนกัน

‘หืม?’

แต่เมื่อซุนฮวาพูดว่า “ยั่วยุ ” เครื่องหมาย ‘!!!’ ก็ปรากฏขึ้นเหนือหัวของ ซิตี้ ฟ็อกซ์ และพวกมันก็วิ่งเข้าหาซุนฮวาทันที ซิตี้ ฟ็อกซ์ กัดร่างไปที่ร่างของซุนฮวาอย่างดุเดือด

เขารู้สึกตกใจ ‘สกิล AOE งั้นเหรอ?’ (สกิล AOE คือสกิลที่มีผลเป็นวงกว้างไม่ได้เจาพจงเพียงเป้าหมายเดียว)

พวกมันเป็นเพียงมอนสเตอร์เลเวลต่ำที่มีเลเวล 2 หรือ 3 เท่านั้นและซุนฮวาเป็นเพียงเพลย์เยอร์เลเวล 3 แต่ก็เธอสามารถใช้สกิล AOE ในเลเวลนี้ได้ ดูเหมือนว่าเธอจะยั่วยุ ซิตี้ ฟ็อกซ์ทุกตัวภายในพื้นที่ทั้งหมดนี้มา ซึ่งดูเหมือนว่าจะมีพวกมันอยู่ประมาณ 14 ตัว

‘เธอไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ เลย’

คิม ฮยอกจิน ไม่ได้นั่งดูอยู่เฉย ๆ มอนสเตอร์ส่วนใหญ่มีจุดอ่อนอยู่ที่คอ เขาสามารถฆ่าพวก ซิตี้ ฟ็อกซ์ ได้ไม่ยากและตอนนี้การที่เขาจะเพิ่มเลเวลจากการล่าสไลม์นั้นเป็นเรื่องยากแล้ว แต่เมื่อเขาฆ่า ซิตี้ ฟ็อกซ์ ค่าประสบการณ์ของเขาก็พุ่งสูงขึ้นมาก

[ ได้รับค่าประสบการณ์ ]

[ ได้รับ 7 คอยน์ ]

[ เลเวลอัพ ]

[ เลเวลปัจจุบัน: 8 ]

ความเหนื่อยล้าของเขาทั้งหมดหายไปพร้อมกับตอนที่เขาเลเวลอัพ นั่นเป็นเอฟเฟกต์พิเศษของการเลเวลอัพ—เมื่อคุณเลเวลเพิ่มขึ้นหนึ่งเลเวล ความเหนื่อยล้าทั้งหมดของคุณจะหายไปและคุณจะกลับสู่สภาพที่เต็มร้อยอีกครั้ง

‘ความเร็วในการเก็บเลเวลของฉันเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้มาก’

ตอนนี้เขาเลเวล 8 แล้ว ถ้าสิ่งต่าง ๆ เป็นไปตามที่เขาคิดไว้—ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งเลเวล 5  จากนั้นเขาก็เพิ่งจะได้ระบบปาร์ตี้มา แต่ตอนนี้เขาเลเวล 8 แล้ว ดูเหมือนว่าเลเวล 5 และ 8 จะไม่แตกต่างกันมากนัก แต่นั่นไม่ใช่กรณีอย่างแน่นอน

‘เลเวลอัพมา 4 เลเวลจนมาถึงเลเวล 8 ในแง่ของความเร็ว นี่มันเร็วเกือบสองเท่า’

การเปลี่ยนจากเลเวล 4 เป็นเลเวล 8 นั้นยากกว่าการเปลี่ยนจากเลเวล 1 เป็นเลเวล 4 มาก เมื่อคำนึงถึงเรื่องนี้ เขานั้นเพิ่มเลเวลด้วยความเร็วมากกว่าสองเท่าเสียอีก ซึ่งนั่นเร็วกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก

‘นี่คือความเร็วในการเลเวลอัพที่บ้าจริง ๆ ’

มันเร็วมากจนเหมือนการเลเวลอัพมันง่ายยังไงยังงั้น แม้แต่พวกผู้พิทักษ์เองก็คิดเช่นเดียวกัน เพราะเซเนียที่เดินเตร่อยู่ใกล้ ๆ เข้ามาหาเขา เธอคอยเฝ้ามองตลอดเวลาที่เขาเลเวลอัพและถามว่า “เพลย์เยอร์ คิม ฮยอกจิน เลเวลปัจจุบันของคุณคือเลเวลเท่าไหร่?”

“…”

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาควรบอกเธอหรือไม่? มันมีข้อดีและข้อเสีย แต่แล้วเขาก็ตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับเธอ

“เลเวล 8 ”

“…”

ปีกของเซเนียสั่นอีกครั้ง

“แน่ใจเหรอว่าคุณเลเวล 8?”

“ตรวจสอบผมได้เลย ถ้าคุณต้องการ ”

เซเนียจ้องมาที่เขาด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากเชื่อสิ่งที่เขาพูดไปชั่วขณะหนึ่ง หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็เปิดปากของเธออีกครั้ง

“…คุณเลเวล 8 จริง ๆ ด้วย ”

เธอไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา แต่เธอดูตกใจไม่น้อยเลย

[ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ แสดงความประหลาดใจจากความเร็วในการเลเวลอัพของคุณ ]

 [ ผู้พิทักษ์นิรนามจำนวนมากต่างประหลาดใจ ]

หลังจากตรวจสอบเลเวลของเขาแล้ว เซเนียก็ล่องหนหายไป

‘ความเร็วในการเลเวลอัพของฉันต้องเร็วมากเกินไปจริง ๆ’

ซุนฮวากับเขาล่ามอนสเตอร์ในบริเวณใกล้เคียงอีกสักพัก

[ คุณได้ฆ่า ซิตี้ ฟ็อกซ์ ]

[ ได้รับค่าประสบการณ์ ]

[ ได้รับ 7 คอยน์ ]

ค่าประสบการณ์ของเขาเพิ่มขึ้นจนกระทั่งเขาเกือบจะเลเวล 9 แล้วและในสนามฝึกสอนนี้เลเวลจะตันที่เลเวล 10

‘อีกไม่นานฉันก็จะเลเวล 9’

เขาตัดสินใจหยุดล่ามอนสเตอร์ก่อน เพราะเป้าหมายที่แท้จริงของเขาคือ ‘ดีทาวเวอร์’ โดยเฉพาะที่ชั้น 1 ของดีทาวเวอร์ ถ้าเขาสามารถเคลียร์พื้นนั้นได้ เขาก็จะได้รับโบนัสมากมายและแทบจะกลายเป็นอันดับหนึ่งของเพลย์เยอร์ทั่วโลก

‘ถ้าฉันสามารถทำในส่วนนั้นได้ดี...’

การหารายได้ 1 ล้านดอลลาร์หลังจากผ่านบทฝึกสอนก็จะไม่มีปัญหาแม้ว่าเขาจะเป็นคนที่ไร้ค่ามาก่อนก็ตาม ในที่สุดซุนฮวาและเขาก็เดินทางมามาถึงดีทาวเวอร์แล้ว ซึ่งมีทางเข้าหลายทาง

‘ทางนี้’

เขาเลือกเส้นทางที่ไม่มีมอนสเตอร์ เขาได้ยินเสียงแจ้งเตือน

[ เลเวลที่จำเป็นในการเข้าสู่ดันเจี้ยนฝึกสอนดีทาวเวอร์ คือ เลเวล 5 ]

[ คุณจะเข้าสู่ดันเจี้ยนฝึกสอนดีทาวเวอร์หรือไม่? ]

‘ใช่’

ทันทีที่เขาตอบว่าใช่ ประตูที่หมุนได้เริ่มเคลื่อนตัวช้า ๆ ราวกับว่ามันกำลังเชิญชวนให้เขาเข้าไปข้างใน ซุนฮวากำเสื้อของเขาจากข้างหลังด้วยความกลัวเล็กน้อย

“เธอจำสิ่งที่เราต้องทำเมื่อเราอยู่ข้างในนี่ได้ใช่ไหม? ”

“หนูจำได้ ”

เสียงของซุนฮวาสั่นเล็กน้อย เขารับรู้ได้ แต่เขาไม่ได้แสดงออกให้เห็นบนใบหน้าของเขา เขากำลังจะตรวจดูสเตตัสของเขาอีกครั้ง

[ หน้าต่างสถานะ ]

___________________________________________________________________________

ชื่อ: คิม ฮยอกจิน (เพลย์เยอร์)

เลเวล: 8

สมญา: -

ความแข็งแกร่ง: 14

สติปัญญา: 14

ความว่องไว: 14

การรับรู้: 14

ร่างกาย: 14

อำนาจจิต: 13 (+30)

โบนัสสเตตัส: 0

สเตตัสแบบสุ่ม: 4

แต้มสเตตัสที่ยังไม่ได้ใช้: 4

___________________________________________________________________________

จากการจัดอันดับข้อมูลที่เขาเคยรู้มา มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะเพิ่มสเตตัสของคุณอย่างให้เท่า ๆ กันในบทฝึกสอน นั่นคือทฤษฎีที่ถูกตั้งขึ้น

‘นี่เป็นสเตตัสของเลเวล 8 จริง ๆ เหรอ?’

มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากเลเวล 8 ของเพลย์เยอร์คนอื่น ๆ ในความทรงจำของเขา มันทำให้เขามีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น

“ไปกันเถอะ ”

เขาเดินนำไปก่อน จากนั้นเซเนียที่กำลังล่องหนก็ตามเขาไปเช่นกัน

[ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ กำลังเฝ้ามองคุณด้วยความสนใจ ]

‘ความประมาทคือความตาย’

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าที่นี่เป็นสถานที่อันตรายสำหรับคนเลเวลอย่างเขา สถานที่ที่อาจกลายเป็นหลุมฝั่งศพของเขาเองได้หากเขาเข้ามาโดยไม่มีข้อมูลอะไรเลยและอาจตายได้จากการโจมตีเพียงครั้งเดียว เขาทบทวนข้อมูลต่าง ๆ อีกครั้งภายในหัวของเขา จากนั้นเขาก็เดินเข้าสู่ดันเจี้ยนฝึกสอน