ตอนที่ 3 ผู้สังเกตการณ์นิรนาม (2) [อ่านฟรี]

เพลย์เยอร์พรสวรรค์เต็มพิกัด

ตอนที่ 3 ผู้สังเกตการณ์นิรนาม (2)

10 ปีที่แล้ว ‘ระบบ’ แพร่กระจายไปทั่วโลกโดยเริ่มจากที่แรกคือเกาหลี ปรากฏการณ์นี้ทำให้ชีวิตประจำวันของเราต้องเปลี่ยนไปและให้กำเนิดคนดังมากมาย เช่น ‘ราชาแห่งหมัด’ โซ ยูฮยุน และ ‘เจ้าแห่งไฟ’ ชอย ซุงกู

เบื้องหลังของเพลย์เยอร์ที่มีชื่อเสียงทุกคนคือ ‘ผู้พิทักษ์’ โดยปกติแล้วจะไม่ค่อยมีใครได้รู้จักกับ ‘ผู้พิทักษ์’ เพียงเพราะพวกเขาสนับสนุนเพลย์เยอร์หรือขออะไรบางอย่างเป็นข้อแลกเปลี่ยนจากพวกเขา ผู้พิทักษ์บางคนทำให้เพลย์เยอร์ของพวกเขาแข็งแกร่ง แต่ในขณะเดียวกันก็มีผู้พิทักษ์ที่ชอบทำให้เพลย์เยอร์ของพวกเขาตกสู่ความพินาศ ผู้พิทักษ์ถือเป็นสิ่งมีชีวิตที่จะคอย ‘สังเกตการณ์’ การเล่นของเรา

‘ฉันไม่เคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ มาก่อนเลย’

เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผู้สังเกตการณ์นิรนาม แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นผู้พิทักษ์คนแรกเลยที่เปิดเผยตัวเองออกมาในช่วงเริ่มต้นของบทฝึกสอน เมื่อพิจารณาว่าตัวเขาเองนั้นก็ไม่ได้มีชื่อเสียงหรือพรสวรรค์ ฉายา ‘นิรนาม’ ก็คงจะเหมาะกับเขาแล้วล่ะ

[ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ ปรารถนาที่อยากจะมอบ ‘โบนัสเริ่มต้น’ ให้คุณ ]

[ คุณได้รับ ‘โบนัสเริ่มต้น’ ]

‘เอาจริงดิ?’

คิม ฮยอกจิน ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่กลับได้รับโบนัสนี้มาโดยปกติแล้วคุณจะต้องทำอะไรบางอย่างให้ผู้พิทักษ์ถูกใจในตัวคุณก่อนคุณถึงจะได้รับโบนัสนี้

‘ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม สำหรับตอนนี้ยังไงมันก็ต้องเป็นสิ่งที่ดีแน่นอน’

เป็นที่รู้กันดีอยู่ว่ามีแรงค์เกอร์นับไม่ถ้วนในโลกนี้ได้รับ ‘โบนัสเริ่มต้น’ คุณสามารถเรียกได้ว่าเป็นพรที่จะช่วยให้คุณทำอะไรได้สะดวกยิ่งขึ้น

‘มีโอกาสเพียง 3% นี่นับว่าเป็นของขวัญที่ดีเลยสำหรับการเอาชีวิตรอดจากโอกาสอันน้อยนิดนี้’

มันง่ายกว่าที่จะคิดอย่างนั้น โดยไม่ต้องมานั่งนึกคิดถึงเหตุผลที่ว่าทำไมผู้พิทักษ์นิรนามนี้ถึงเฝ้ามองเพลย์เยอร์ที่ไร้พรสวรรค์อย่างเขา

[ เนื่องจากคุณได้โบนัสเริ่มต้น คุณได้รับ ‘ดวงตาของผู้สังเกตการณ์ที่สงบนิ่ง’ ]

[ ‘ดวงตาของผู้สังเกตการณ์ที่สงบนิ่ง’ ถูกใช้และแสดงผลแล้ว ]

หัวใจที่เต้นแรงอย่างบ้าคลั่งของเขาเริ่มสงบลง

‘ฮะ…?’

หน้าอกของเขารู้สึกอุ่นอยู่เหมือนเคย แต่เขารู้สึกเหมือนกับว่าหัวของเขาเย็นลงยังไงอย่างงั้นและความกลัวของเขาส่วนใหญ่ลดลงไปมากจนเขาแทบไม่รู้สึกกลัวแล้ว

‘ช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดจริง ๆ ’

รู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่หน้าสนามรบอันดุเดือด

‘นี่คือพลังของระบบสินะ’

เขากลัวแต่ก็ตื่นเต้นเช่นกัน แต่เขากลับสงบสติอารมณ์ได้ในทันที แม้ว่าสภาพแวดล้อมของเขาในตอนนี้จะเต็มไปด้วยเสียงร้องโว้ยวายของผู้คนมากมาย เช่น ‘เกิดอะไรขึ้น’ แต่เขารู้สึกเหมือนกับว่าเสียงเหล่านั้นถูกกรองออกไปโดยธรรมชาติ

‘ดวงตาของผู้สังเกตการณ์ที่สงบนิ่งเหรอ? อืมม’

นั่นเป็นชื่อที่เหมาะสมกับผลเอฟเฟกต์เลย คือ เขารู้สึกเหมือนกำลังเฝ้าดูสถานการณ์ทุกอย่างจากมุมมองบุคคลที่สาม

[ บทฝึกสอนกำลังจะเริ่มต้น ]

[ จุดเซฟโซนจะประกาศทีหลัง ]

‘มันเริ่มต้นขึ้นจริงๆ’

ในที่สุด เขาก็ได้ยินข้อความแจ้งเตือนว่า ‘บทฝึกสอน’ กำลังจะเริ่มต้น

[ ในอีกสิบวินาที ภารกิจการฝึกสอนกำลังจะเริ่มขึ้น ]

[ 10 ]

[ 9 ]

รถบัสยังคงติดอยู่ที่เดิม อาจจะเป็นเพราะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น

“ ผู้โดยสารทุกคนโปรดทราบ ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ผมไม่สามารถขับรถได้ในสถานการณ์หมอกหนาเช่นนี้ได้เลย ผมจะเปิดประตู ดังนั้นถ้าใครอยากที่จะเดินไปก่อนก็เชิญไปได้เลย ”

หมอกระดับนี้ถือได้ว่าเป็นภัยธรรมชาติที่ทำให้รถไม่สามารถสัญจรไปไหนได้อย่างสมบูรณ์

“บ้าเอ้ย! เป็นการเริ่มต้นวันใหม่ได้เยี่ยมจริงๆ! ”

ชายสองคนสวมแว่นดูทรงเหมือนกับนักบินเดินตรงไปที่ทางออก ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ได้รับ ‘ประกาศของการฝึกสอน’ ซึ่งหมายความว่าพวกเขายังไม่ได้รับเลือกให้เป็นเพลย์เยอร์

[ 6 ]

[ 5 ]

ตัวจับเวลาเริ่มทำการนับถอยหลัง เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลยนอกจากรอ เขารู้ดีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ เขาลุกขึ้นพรวดและตะโกนใส่ผู้ชายสองคนตรงหน้า

“อย่าไป! ”

แล้วจากนั้นเขาก็ตะโกนบอกคนขับรถบัสว่า “ปิดประตูเดี๋ยวนี้! ”

“อะ-อะไร? ”

“ปิดประตูเดี๋ยวนี้เลย! ”

ด้วยความตกใจจากการที่เขาตะโกนใส่คนขับ คนขับจึงรีบปิดประตูตามที่เขาสั่งในทันที แม้ว่าเขาจะรู้สึกผิดต่อคนขับ แต่เวลาเพียงสิบวินาทีไม่เพียงพอที่จะอธิบายรายละเอียดทุกอย่างได้ หลังจากนั้นเขาก็ตะโกนเสียงดังไปที่คนแปดคนหรืออาจจะมากกว่านั้นบนรถบัสนี้ที่เขาอยู่

“อย่าพูด อย่าขยับ อย่าแม้แต่จะลืมตา แค่อยู่นิ่ง ๆ ”

เขาพูดอย่างรวดเร็ว เขาไม่แน่ใจเลยว่าคำพูดของเขาที่พูดออกไปนั้นจะได้ผลไหม สำหรับพวกเขาที่ได้ยินอย่างนั้น คิม ฮยอกจินอาจดูเหมือนคนโรคจิต แต่ก็เขาตัดสินใจที่จะทำให้ดีที่สุดแล้วสำหรับเหตุการณ์ที่เร่งรีบเช่นนี้

“ต่อจากนี้ไป สิ่งที่ไม่น่าเชื่อจะเกิดขึ้น ทุกคนที่นี่สามารถตายได้ ดังนั้นจงพยายามเอาชีวิตรอดให้ถึงที่สุดและอย่างแรกเลย คือ การอยู่นิ่ง ๆ นี่จะเป็นหนทางสำหรับการมีชีวิตรอดของพวกคุณ ”

นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่เขาสามารถทำได้ เนื่องจากไม่มีเวลาแล้ว เขาไม่อยากเสี่ยงทำให้เกิดความตื่นตระหนกมากไปกว่านี้ เขาแค่ทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้

[ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ เฝ้ามองคุณด้วยความสนใจ ]

เวลายังคงนับต่อไป

[ 2 ]

[ 1 ]

เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เขาเห็นและอ่านมาในหนังสือประวัติศาสตร์และสิ่งที่เคยมีเพียงในตำราเรียนเท่านั้นกำลังจะเกิดขึ้นจริงต่อหน้าต่อตาของเขา

[ ภารกิจของการฝึกสอนกำลังเริ่มต้น ]

[ ‘ผู้ดูแลระดับกลาง’ ปรากฏตัว ]

พื้นที่บริเวณที่นั่งคนขับในรถบัสเริ่มบิดเบี้ยวและมีบางอย่างเกิดขึ้นภายในรถบัส

‘ผู้ดูแลระดับกลาง’

นั่นคือชื่ออย่างเป็นทางการของพวกมัน แต่ชื่อที่จะใช้เพื่ออธิบายได้ง่ายที่สุดก็คือ ‘สตรีมเมอร์’ สิ่งมีชีวิตที่ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางระหว่าง ‘ผู้พิทักษ์’ ที่คอยเฝ้าสังเกตเราและเหล่า ‘เพลย์เยอร์’

ปฏิกิริยาแรกของผู้คนในรถนั้นคือพวกเขาต่างประหลาดใจกับสิ่งที่มีรูปร่างลักษณะเหมือนกับมนุษย์โผล่ออกมาจากอากาศที่บิดเบี้ยวนั้นและอย่างที่สองพวกเขาต้องประหลาดใจกับความงามอันน่าทึ่งของเธอที่ปรากฏตัวออกมา

‘เพราะสตรีมเมอร์ผู้หญิงส่วนใหญ่แล้วมักจะมีแต่สวย ๆ ทั้งนั้น'

สตรีมเมอร์ที่ปรากฏตัวต่อหน้าเราเรียกได้ว่าสวยจนสามารถแย่งชิงตำแหน่งสตรีมเมอร์ที่สวยที่สุดท่ามกลางเหล่าสตรีมเมอร์คนอื่น ๆ ด้วยผมสีเงินที่เป็นธรรมชาติของเธอและผิวพรรณที่ขาวบริสุทธิ์ผุดผอง เธอได้ก้าวข้ามขั้นของความงามเฉกเช่นคนธรรมดาไปแล้วเธอเหมือนกับลูกคุณหนูที่ใสซื่อบริสุทธิ์ รวมไปถึงปีกสีขาวคู่หนึ่งที่ด้านหลังของเธอนั่นช่วยทำให้เธอดูเหมือนกับนางฟ้าตัวเป็น ๆ

‘เธอสวยมากจริง ๆ ’

คิม ฮยอกจิน ก็ไม่ได้สนใจในตัวเธอมากขนาดนั้น แต่อย่างไรก็ตามมีชายคนหนึ่งบนรถบัสไม่สามารถละสายตาจากเธอได้ ท่าทางของเขาบงบอกว่าเขาไม่เคยเห็นผู้หญิงที่สวยขนาดนี้มาก่อนในชีวิตของเขา

“ว้าว…”

คอม ฮยอกจิน สังเกตเห็นชายคนนั้นกลืนน้ำลายของเขา

‘มันยังมีอะไรมากกว่ารูปลักษณ์ที่สวยงามของพวกเธอ’

เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสตรีมเมอร์คนนี้เลย แต่ยังไงพวกสตรีมเมอร์ก็ไม่เคยเป็นมิตรกับเพลย์เยอร์ตลอดไป พวกมันมักหมกมุ่นอยู่กับวิธีที่พวกมันจะทำยังไงให้เพลย์เยอร์และผู้พิทักษ์ทำพันธะกันและวิธีที่จะทำให้พวกมันได้รับ ‘คอยน์’ มากขึ้น แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นแบบนั้น แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนั้น

ผู้หญิงคนนั้นเริ่มพูด

“ฉันชื่อเซเนีย ทุกคนที่นี่จะได้เข้าร่วมในภารกิจการฝึกสอน ”

[ เอาตัวรอดจากสนามฝึกสอนเป็นเวลาเจ็ดวัน ]

[ พวกคุณจะไม่สามารถหนีออกไปจากสนามฝึกสอนได้ ]

[ ความยากของมันจะถูกกำหนดจากจำนวนผู้รอดชีวิต ]

เซเนีย สตรีมเมอร์ผู้งดงามเช่นนี้ช่างเป็นที่น่าจดจำ แต่เขากลับจำเธอไม่ได้เลย เขาเดาว่าเธอคงจะเป็นหนึ่งในสตรีมเมอร์จากช่วงยุคแรก ๆ ของการเริ่มต้นการฝึกสอน เขารู้จักพวกสตรีมเมอร์ที่มีชื่อเสียงมากมายในอนาคต

“อะ-อะไรนะ? นี่มีใครรู้ไหมว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น? หรือว่าคุณกำลังถ่ายทำภาพยนตร์กันอยู่เหรอ? ”

“…”

เซเนียมองไปที่ชายผู้เริ่มการสนทนากับเธอ ท่าทางของเธอไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ

“สิ่งที่พวกคุณต้องทำคือใช้ความสามารถของคุณอย่างเต็มที่เพื่อเอาชีวิตรอด ”

“แล้วมันหมายความว่ายังไง!?”

มันคงจะดีที่สุดถ้าเขาประพฤติตัวดี ๆ เพราะในตอนนี้ยังไม่ใช่ช่วงเวลาที่เราจะสามารถต่อกรกับสตรีมเมอร์ได้อย่างแน่นอน โชคดีที่สตรีมเมอร์คนนี้ไม่ได้หัวรุนแรง ไม่อย่างนั้นชายคนนั้นคงได้กลายเป็นศพไปแล้ว

รายการเช่

อาทิเช่น [ ผู้ดูแลระบบระดับกลางคนหนึ่งที่มีชื่อว่า ‘เลย์ตร้’ ตัดหัวทุกคนที่ตั้งคำถามแล้วพูดกลับไปว่า ‘ฉันจำไม่ได้เลยว่าให้พวกคุณถามได้หรือไม่?’ ] เหตุการณ์แบบนี้มักจะถูกเล่าต่อกันมาในภายหลังหลังจากเอาชีวิตรอดกลับออกมาได้ แต่โดยส่วนตัวแล้ว เขาไม่ค่อยสนใจพวกสตรีมเมอร์เท่าไหร่ เพราะเขาไม่เคยไว้ใจพวกสตรีมเมอร์เลยและนั่นก็เป็นเพราะพวกมันส่วนใหญ่คิดว่าเราเป็นเพียงเครื่องมือในการสร้างรายได้เท่านั้น

‘ที่สำคัญที่สุด...’

คิม ฮยอกจิน ต้องการที่จะมีชีวิตรอด เขามองผ่านหน้าต่างออกไปและพบว่าทุกอย่างยังคงถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบ

‘หมอกบรรพกาล’

หมอกนี้ส่งเสียงอู้อี้ ตามคำเล่าของ ‘ราชาหมัด’ โซ ยูฮยุน ผู้รอดจากการฝึกสอนและต่อมากลายเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงระดับโลกในฐานะแรงค์เกอร์ หมอกนี้จะปิดกั้นเสียงทุกอย่างซึ่งจะทำให้คุณหลงทิศทางกับคนอื่น ๆ ได้

‘กับดักที่มักจะปรากฏอยู่ในดันเจี้ยนและอื่น ๆ อีกมากมายที่อันตราย’

ก่อนที่นักสำรวจผู้มีชื่อเสียง ‘แจ็คสัน’ จะรู้วิธีการกำจัดหมอกนี้ ‘หมอกบรรพกาล’ ก็เป็นหนึ่งในกับดักที่น่ารำคาญที่สุดเหมือนกัน

‘สิ่งนั้นปรากฏในบทฝึกสอน…’

มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปจากสิ่งที่เขาพยายามที่จะเชื่อมโยงบทฝึกสอนนี่กับในตำราที่เขาอ่านมา จุดประสงค์ของบทฝึกสอนคือเพื่อช่วยทำให้เพลย์เยอร์ปรับตัวและทำความคุ้นเคยระบบของเกม โดยปกติแล้วสตรีมเมอร์ที่อยู่ที่นี่นั่นก็อยู่เพื่อช่วย แต่อย่างไรก็ตามบทฝึกสอนในชีวิตจริงนั้นแตกต่างออกไป

สิบปีต่อมา ผู้คนเชื่อว่าจุดประสงฆ์หลักที่แท้จริงของ ‘บทฝึกสอน’ คือ:

‘เป็นการแสดงโชว์เพื่อเปิดตัวตัวละครต่าง ๆ กับผู้พิทักษ์’

ที่แห่งนี้ สนามฝึกสอนจงโน เป็นการแสดงที่ผู้พิทักษ์ได้ลดคุณค่าของมนุษยชาติให้กลายเป็นเพลย์เยอร์เหมือนกับเป็นตัวละครในเกมเพื่อที่พวกเขาจะได้ชมเกมนี้ ‘จากเบื้องบน’

จู่ ๆ ก็มีชายข้าง ๆ คิม ฮยอกจิน กรีดร้องออกมา เขาคงได้เห็นอะไรบางอย่างที่ข้างนอกหน้าต่าง “อะ-โอ้-บ้าไปแล้ว! ”

เขาลืมตาขึ้นและก็กัดริมฝีปากของตัวเองแน่น

‘มันเริ่มแล้ว’

คิม ฮยอกจิน สามารถเข้าใจได้ในทันทีเลยว่าทำไมชายคนนั้นถึงต้องกรีดร้อง กระจกหน้ารถที่ด้านหน้าของรถบัสถูกมีน้ำกระเซ็นสีแดงสดอยู่ นั่นคือเลือด มีอะไรบางอย่างที่เต็มไปด้วยเลือดพุ่งกระแทกเข้ามาที่กระจกหน้ารถก่อนที่จะร่วงลงสู่พื้น

“ฮ-ฮุก…!” (เสียงกลั้นอ้วก)

“มะ-มันเกิดอะไรขึ้น?”

“มะ-เมื่อกี้นี้มันอะไรกัน? นั่นมันเลือดไม่ใช่เหรอ! ”

ในระหว่างนี้ สตรีมเมอร์เซเนียก็หายตัวไป ดูเหมือนเธอจะเร่งรีบไปยังอีกที่หนึ่งรอบ ๆ สนามฝึกสอน เพื่อพยายามดึงความสนใจจากเหล่าผู้พิทักษ์ให้ได้มากที่สุด

คอม ฮยอกจิน ยังไม่เห็นสิ่งที่กระแทกเข้ามาที่กระจกหน้ารถ นั่นอาจจะเป็นแขน ขา หรืออาจจะเป็นหัวคนก็ได้

‘แม้ว่าฉันจะบอกให้พวกเขาอยู่นิ่ง ๆ’

แต่เขาก็เข้าใจว่าพูดมันง่ายกว่าทำ แต่ใครกันที่จะสามารถสงบสติอารมณ์ได้ถ้าได้เห็นชิ้นส่วนร่างกายของใครบางคนลอยมาและกระแทกมาที่กระจกหน้ารถของรถบัสที่พวกเขาอยู่? พวกเขาอาจจะได้ยินคำเตือนของ คิม ฮยอกจิน แล้วว่าให้ ‘อยู่นิ่ง ๆ’ แต่จะมีสักกี่คนที่จะยังทำตามที่เขาบอกได้?

‘ต้องสงบเข้าไว้’

[ ‘ดวงตาของผู้สังเกตการณ์ที่สงบนิ่ง’ กำลังแสดงผล ]

การแจ้งเตือนปรากฏขึ้นเมื่อจิตใจของ คิม ฮยอกจิน สงบลงเล็กน้อย เนื่องจากโบนัสเริ่มต้น เขาจึงใจเย็นลงได้ง่ายดาย เขายังคงทบทวนสถานการณ์ต่าง ๆ ภายในหัวของเขาต่อไป

‘ศัตรูที่กำลังจะบุกมาในตอนนี้คือก็อบลิน’

มอนสเตอร์ตัวแรกที่จะปรากฏออกมาคือ ‘ก็อบลิน’ ซึ่งเป็นมอนสเตอร์ที่มีผิวสีเขียว ลำตัวมีขนาดเล็ก พวกมันมีส่วนสูงเพียง 80-100 เซนติเมตรเท่านั้น แต่พวกมันแข็งแกร่งกว่าผู้ใหญ่ทั่วไปและมีความคล่องแคล่วกว่ามาก ลักษณะเด่นของพวกมันคือหูที่แหลมและลิ้นที่ยาว

‘มอนสเตอร์ที่มีงานอดิเรกที่น่าสะอิดสะเอียน’

พวกมันมีรสนิยมที่น่าสะอิดสะเอียนในการแยกชิ้นส่วนมนุษย์เป็นว่าเล่น พวกมันอาจจะสนุกกับงานอดิเรกนั้น ไล่ล่าสังหารมนุษย์ที่อ่อนแอที่ต้องเผชิญหน้าต่อสู้กับมอนสเตอร์เป็นครั้งแรก

[ ตรวจพบเสียงและการเคลื่อนไหวจำนวนมาก ]

[ กองทัพก็อบลินกำลังตื่นเต้น ]

[ การบุกโจมตีคลื่นลูกที่ 1 ก็อบลินกำลังเริ่มต้น ]

[ กองทัพก็อบลินได้เริ่มบุกโจมตีจงโนแล้ว ]

ตั้มมม! ตั้มมม! ตั้มมม!

คิม  ฮยอกจิน ได้ยินเสียงของพวกมัน

แม้มันจะเสียงเบามาก แต่หูของเขาก็ยังสามารถได้ยินเสียงหัวเราะที่แปลกประหลาดของพวกมันได้ คิคิก คิคิคิก คิคิก! เขาคุ้นเคยกับเสียงนั้นมาก เขาได้ยินมันบ่อยในยูทูป

‘เสียงของก็อบลิน’

เสียงดังนั่นน่าจะมาจากการที่พวกมันปีนขึ้นไปบนรถและกระทืบหลังคารถ

ทันใดนั้นก็มีการแจ้งเตือนปรากฏขึ้น

[ ‘ผู้สังเกตการณ์นิรนาม’ กำลังสังเกตการกระทำของคุณด้วยความสนใจ ]

หลังจากเริ่มบทฝึกสอน ข้อมูลต่าง ๆ ก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวเขามากขึ้น เช่น วิธีใช้ ‘หน้าต่างสถานะ’ เพื่อตรวจสอบค่าสเตตัสของเขาและวิธีเปิดช่องเก็บของที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขาเหมือนกับว่าเขาคุ้นเคยกับมันดีอยู่แล้ว

คิม ฮยอกจิน เปิดหน้าต่างสถานะของเขาอย่างกับเป็นเรื่องปกติเหมือนกับคนที่เคยเล่นเกมนี้มาเป็นเวลานาน มันน่าแปลกที่ทุกอย่างมันดูง่ายเกินไปเหมือนกับว่าเขาเป็นรู้วิธีการเรียกใช้สิ่งนี้อยู่แล้ว

‘หน้าต่างสถานะ’

ทั้งหมดที่เขาทำได้ในตอนนี้คือค้นหาตัวความสามารถที่แท้จริงของเขา เขาต้องใช้เวลาอันมีค่านี้อย่างชาญฉลาด

คิม ฮยอกจินเปิดหน้าต่างสถานะของเขา ที่หน้าจอนั่นมีการแสดงข้อมูลบางอย่างที่เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง