ตอนที่ 1 อารัมภบท [อ่านฟรี]

เพลย์เยอร์พรสวรรค์เต็มพิกัด

ตอนที่ 1 อารัมภบท

คิม คังชอล หัวหน้าแผนกประชาสัมพันธ์ของสมาคมเพลย์เยอร์เกาหลี ถอนหายใจ

‘ดูเหมือนว่าครั้งนี้คุณจะโชคร้ายมาก คุณคิม ฮยอกจิน’

ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะพูดหยอกล้อเล่น เมื่อมองดูไปที่ ‘ผลของการทดสอบพรสวรรค์ของเพลย์เยอร์’ ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลฟรี เขาก็ถอนหายใจ

___________________________________________________________________________

ชื่อ: คิม ฮยอกจิน

การ์ดพรสวรรค์: oxxxx…….xxxxx

ประเภทพรสวรรค์: ไม่สามารถระบุได้

___________________________________________________________________________

สัญลักษณ์นี้ ‘o’ หมายถึงสัญลักษณ์ที่แสดงแทนการ์ดพรสวรรค์ที่ได้ใช้เพิ่มพรสวรรค์เข้าไปแล้ว ส่วน ‘x’ เป็นการ์ดที่ยังไม่ได้ถูกนำไปใช้งาน การ์ดพรสวรรค์นั้นเป็นตัวกำหนดว่าใครคนนั้นจะสามารถเติบโตไปได้สูงแค่ไหน การ์ดแสดงพรสวรรค์จะเป็นตัวกำหนดความถนัดของคนๆนั้น ยิ่งเพลย์เยอร์มีการ์ดพรสวรรค์มากเท่าไร โอกาสที่พวกเขาจะมีพรสวรรค์ดีๆก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

‘นี่คือผลการทดสอบเมื่อห้าปีที่แล้ว’

เขาขึ้นรถออกไปโดยตัดสินใจว่าจะส่งผลการทดสอบนี้ให้กับฝ่ายที่เกี่ยวข้องเป็นการส่วนตัว นี่เป็นการแสดงถึงความปรารถนาดีครั้งสุดท้ายที่เขาสามารถทำได้

ความจริงแล้ว ถ้าผู้ทดสอบรายนี้เกิดในช่วงยุคที่ต่างไปจากเดิมแล้ว เขาคงจะประสบความสำเร็จในการเป็นเพลย์เยอร์ที่ยอดเยี่ยมได้อย่างแน่นอน เขามีการ์ดพรสวรรค์ตั้ง 67 การ์ด ซึ่งยังไม่เคยมีใครมรการ์ดมากเท่านี้มาก่อนในประวัติศาสตร์

          ‘ถ้าคุณคำนึงถึงความจริงที่ว่าการทดสอบพรสวรรค์ของเกาหลียังสามารถวัดได้ถึง 67 การ์ดนั้น...’

มันเป็นไปได้ว่าเขายังคงมีการ์ดมากกว่านั้นอีกมาก ผู้ชายคนนี้เป็นอัจฉริยะโดยธรรมชาติอย่างแท้จริง

เมื่อเดินทางมาถึงจุดที่ประธานสมาคมเพลย์เยอร์ ชิน ฮยองซอก มองดูผลการทดสอบและพูดคร่ำครวญออกมาว่า “ อ่า… นี่เราเพิ่งจะค้นพบคนเช่นนี้ยังงั้นเหรอ?”

มันเป็นคำอุทานที่แสดงออกถึงความไม่พอใจมากกว่าที่จะเรียกว่าเสียงคร่ำครวญ ทำไมถึงเพิ่งค้นพบคนเช่นนี้งั้นเหรอ? ในความเป็นจริง เขาไม่ได้เพิ่งจะถูกค้นพบ แต่ผู้ชายคนนี้มีการ์ดแสดงพรสวรรค์จำนวนมากอย่างไม่น่าเชื่อได้ถูกค้บพบแล้วตั้งแต่เมื่อห้าปีที่แล้ว

‘เขาเป็นอัจฉริยะ เป็นอัจฉริยะมากกว่าใคร... แต่มันไม่มีประโยชน์เลยที่จะพูดถึงมันในตอนนี้’

ด้วยความโชคร้าย ผู้ชายคนนี้ได้ทำการทดสอบพร้อมกับหลานชายคนสุดท้องของซองชิน ตระกูลแชโบลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเกาหลี อีกครั้งนั่นคือเมื่อห้าปีที่แล้ว ผลการทดสอบนี้คิม ฮยอกจินยังไม่ได้เห็นเลย แต่ผลการทดสอบนี้ถูกดูโดยซง จินชอล หนึ่งในสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของซองชิน ซองชินตรวจสอบผลการทดสอบของทุกคนทั้งหมดก่อนที่หน่วยงานใดจะได้ไปตรวจสอบต่อ มันดูไร้เหตุผลแต่นั่นคือความเป็นจริงของการมีอำนาจ

( แชโบลเป็นกลุ่มบริษัทอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในเกาหลีใต้ที่ถูกบริหารโดยบุคคลหรือครอบครัวเดียวเพียงสมาชิกภายในครอบครัวที่มีอำนาจในการควบคุมบริษัทและบริษัทในเครือภายใต้พวกเขา ในสมัยก่อนซองชินเป็นเรื่องล้อเลียนของบริษัทแชโบล ซัมซุง

ย้อนกลับไป ซง จินชอล กล่าวว่า:

— 67 ดาร์ดพรสวรรค์? นี่มันเรื่องไร้บ้าบออะไรกัน

ซง จินชอล มี 44 การ์ดพรสวรรค์ นั่นมันก็เป็นความสามารถที่โดดเด่นมากแล้ว แต่น้องคนสุดท้องของแชโบลยังรู้สึกแย่ เมื่อได้รู้ว่ามีคนที่ดีเด่นยิ่งกว่าเขา

— ไม่มีทางที่เราจะยอมปล่อยให้ไอ้ขยะชิ้นนี้ทำอะไรเราได้

ในเวลานั้นเอง คิม คังชอล พึมพำในใจว่า ‘เห้ออออ เอาอีกแล้วสินะ…’

บุคคลที่มีความสามารถอันน่าเหลือเชื่อที่สามารถกลายเป็นอันดับหนึ่งของเกาหลีได้และอาจจะได้เป็นถึงเพลย์เยอร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกกำลังจะถูกทิ้งให้กลายเป็นคนไร้ค่าไปอย่างน่าเสียดาย เขาคิดว่ามันไม่ยุติธรรมอยู่ครู่หนึ่ง แต่ถึงแม้ว่ามันจะไม่ยุติธรรม แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

‘นี่มันจะสมเหตุสมผลแล้วจริงๆงั้นเหรอ?’

เขาส่ายหัวเพราะมันไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ ที่นี่คือเกาหลี — ไม่สิ พูดอีกอย่างก็คือ นี่คือสาธารณรัฐซองชิน เป็นสถานที่ที่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะต้องจำใจยอมรับมัน

          ‘คุณช่างโชคร้ายเหลือเกิน คุณคิม ฮยอกจิน ที่คู่ต่อสู้ของคุณคือซง จินชอล’

ซง จินชอลเป็นหลานชายคนเล็กของตระกูลซองชิน ส่วนคิม ฮยอกจินเป็นพลเมืองธรรมดาๆคนหนึ่ง ที่ด้อยโอกาสและแทบจะไม่มีอะไรเลย อันที่จริงมันก็ตั้งแต่จุดเริ่มต้นแล้วต้นกำเนิดของพวกเขามันแตกต่างกันเกินไป เพราะพวกเขาเกิดในตระกูลที่แตกต่างกัน มันก็คงไม่มีคำอื่นใดที่จะพูดได้นอกจาก ‘คุณช่างเป็นคนที่โชคร้าย’

ผลลัพธ์ได้รับการกำหนดแล้วตั้งแต่เมื่อห้าปีที่แล้ว แต่เมื่อไม่นานมานี้เขาได้เข้ารับการทดสอบอีกครั้งภายใต้ข้ออ้างในการต้องทดสอบใหม่ รัฐบาลทำให้ฟรีเหมือนกับการทำบุญ แน่นอนว่าไม่ใช่มันไม่ใช่ความเมตตากรุณา แต่ให้ทดสอบการ์ดพรสวรรค์ของเขา

‘มีการ์ดพรสวรรค์เพียงการ์ดเดียวเท่านั้นที่ยังคงใช้งานอยู่’

คิม ฮยอกจินอายุสามสิบปี ในช่วงวัยยี่สิบปลาย ๆ ของคุณ การ์ดแสดงพรสวรรค์ของคุณจะปิดและใช้ไม่ได้อีกตลอดกาล นั่นทำให้ได้รับการยืนยันแล้วว่าการ์ดพรสวรรค์ทั้งหมดของเขาจะถูกปิดไปอย่างถาวร ในตอนนี้มันคงไม่ใช่เรื่องโกหกแล้วที่จะบอกว่าเขานั้นได้กลายเป็นคนไร้ความสามารถแล้วจริง ๆ

ในการกระทำครั้งสุดท้ายของจิตใต้สำนึกของเขา คิม คังชอล เดินไปที่ห้องกึ่งใต้ดินของ คิม ฮยอกจิน และมอบผลลัพธ์ของการทดสอบนั้นให้กับเขาเป็นการส่วนตัว

            “ผมขอโทษที่เป็นต้องบอกข่าวร้ายทาง เราดำเนินการตรวจสอบคุณอีกครั้ง แต่ทางเราก็ได้รับการยืนยันแล้วว่าคุณนั้นไม่มีพรสวรรว์ ”

ภายในใจของเขาคิดเพียงแค่คำว่า ‘ฉันขอโทษ!’

‘อัจฉริยะที่ตายไปแล้ว’ ความคิดนี้ผุดขึ้นมาพร้อมกับความโกรธของ ซง จินชอล คิม คังชอลให้กล่องเครื่องดื่มสุดหรูแก่เขาเพื่อเป็นการปลอบใจและขอโทษ นี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เขาจะสามารถทำให้ได้

“ผมได้ยินมาว่าคุณกำลังเรียนเพื่อเตรียมสอบเข้าเป็นข้าราชการ สู้ๆนะ ”

“ขอบคุณนะ ”

อีกครั้ง เขาคิดกับตัวเองว่า “ ไม่… เคยสอบผ่านเลยสักครั้ง ”

เพราะเขาโกรธซง จินชอล แทนทุกคน ไม่มีเหตุผลอะไรมากว่าทำไมเขาถึงไม่สอบผ่านแม้จะได้คะแนนสูงสุดเป็นเวลาสามปีก็ตาม ทั้งหมดสามารถสรุปได้เป็นวลีเดียว

“คุณช่าง...โชคไม่ดีเลย คุณคิม ฮยอกจิน ”

ในหลาย ๆ ด้านรวมถึงการเกิดในเกาหลี

ห้องกึ่งห้องใต้ดิน เมื่อก่อนเป็นที่ที่ครอบครัวใช้ต้อนรับฉันเวลากลับบ้าน แต่ตอนนี้มันไม่เหลือใครแล้ว มันมืด มันมีแต่ความอับชื้น เขาคงเคยชินไปเสียแล้วล่ะ

ผลการทดสอบที่ได้รับจาก คิม คังชอล นั้นสั้นและเรียบง่ายไม่ได้มีอะไรมากมาย

[ไม่มีพรสวรรค์]

คิม ฮยอกจินไม่ได้คาดหวังอะไรมากเลยจริงๆ อย่างแรกคือเขาแค่เข้าไปรับการทดสอบใหม่เพียงเพราะพวกเขาบอกว่าจะทดสอบให้ฟรี คิม ฮยอกจินมองไปที่ผลของการทดสอบอีกครั้ง

[ไม่มีพรสวรรค์]

คิม ฮยอกจินทำเพียงแค่หัวเราะ ถ้าเขามีพรสวรรค์ เขาก็คงจะได้อเวคในฐานะเพลย์เยอร์ เป็นผู้ที่ถูกเลือกจาก ‘ผู้พิทักษ์’ และใช้ชีวิตได้อย่างหรูหราฟุ่มเฟือยได้อย่างไม่จำกัด

‘มาโฟกัสเรื่องเรียนกันดีกว่า’

คิม ฮยอกจินเสียเวลาไปกับความหวังอันไร้ค่าของเขาเพียงชั่วครู่เท่านั้น หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร แต่ในฐานะที่ในตอนนี้นั้นเขาอายุ 30 ปีแล้ว เขาแก่เกินไปที่จะเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ อย่างเรื่องผลของการทดสอบล่าสุดของเขา ความเป็นจริงแล้วเขาควรที่จะได้เป็นเพลย์เยอร์ในช่วงอายุ 20 ต้น ๆ มากกสว่าที่จะเป็นตอนนี้เขาแก่เกินไปแล้ว

‘ใช่แล้ว ผมต้องตั้งใจให้มากกว่านี้’

คิม ฮยอกจินไม่สามารถเสียเวลาคิดอะไรไร้สาระได้อีกนอกจากต้องตั้งใจและทุ่มเททำงานให้หนัก เขาไม่มีพรสวรรค์ ไม่มีคอนเน็คชั่นและไม่มีเงิน เขาสอบตกในการเข้าเป็นข้าราชการมาแล้วสามครั้ง เมื่อ 5 ปีที่แล้ว แม่ของเขาเสียชีวิตด้วยอาการป่วย พี่สาวของเขาบอกว่าเธอจะดูแลเขา เธอจึงไปทำงานที่โรงงานเซมิคอนดักเตอร์ และทำงานจนต้องเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว

‘ตั้งใจให้มากกว่านี้…’

แต่ยังไงก็ตาม คำว่า ‘ไม่มีพรสวรรค์’ ที่เขาได้ยินมาในวันนี้ มันเจ็บปวดมากกว่าปกตินิดหน่อยเท่านั้น เขาขาดความพยายามหรือพรสวรรค์งั้นเหรอ? หรือบางทีเขาอาจจะขาดทั้งสองอย่าง? มันเป็นความผิดของเขาเองหรือที่ทำให้เขาต้องใช้ชีวิตแบบนี้หรือเป็นความผิดของสังคม?

คิม ฮยอกจินล้มตัวนอนลงบนเตียง

“โลกนี้มันบัดสบชัดๆ ”

ทุกอย่างมันทำให้มีความรู้สึกเหมือนเป็นความผิดของเขา เพราะเขานั้นเรียนไม่เก่ง เพราะเขาไม่สามารถหาเงินได้มากมาย เพราะเขาไม่ได้มีพ่อแม่ที่ร่ำรวย เพราะเขาไม่ได้ทุ่มเทมากพอ เพราะเขาเอาชนะคู่แข่งของเขาไม่ได้ เพราะเขาไม่มีพรสวรรค์และไม่ได้อเวคในฐานะเพลย์เยอร์

คิม ฮยอกจิน มองดูรูปถ่ายที่แม่ทิ้งไว้บนโต๊ะทำงาน ในคืนสุดท้ายของเธอ เธอบอกเขาว่า:

“แม่ขอโทษ แม่อยากเป็นแม่ที่ดีของลูก ”

แม่ในรูปนั้นยิ้มอย่างที่เธอบอกเขา คนเดียวที่เหลืออยู่และเป็นคนในครอบครัวบอกกับเขาว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย

‘ไม่ต้องกังวลนะแม่ ผมอยู่ดี ผมยังสบายดี’

มันเป็นคืนของวันที่ 26 เมษายน 2028 วันนั้น มันช่างเป็นวันที่หม่นหมองเหลือเกินและหมดวันไปโดยที่ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่วันพรุ่งนี้จะเป็นวันที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงซึ่งไม่มีใครสามารถรู้ได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง