บทที่ 78 คลี่คลายความบาดหมาง

เช้าวันรุ่งขึ้น กู้หยวนเหินกระบี่เดินทาง เป้าหมายคือตระกูลหลี่แห่งเกาะหนานเย่

เรือวิญญาณที่ซื้อมาก่อนหน้านี้ถูกเขาทิ้งไว้ที่ชายฝั่งเกาะสามขุนเขา หากการเดินทางครั้งนี้ไม่ราบรื่น กู้หยวนจะรีบกลับมาแล้วพาศิษย์ทั้งสามคนจากไปทันที

เกาะหนานเย่อยู่ทางทิศเหนือของเกาะสามขุนเขา ทั้งสองแห่งห่างกันสามพันลี้ การเหินกระบี่ต้องใช้เวลาหลายชั่วยามจึงจะถึง

มองดูเกาะหนานเย่ที่มีรูปร่างเหมือนใบไม้ร่วง กู้หยวนไม่ได้ขึ้นเกาะอย่างผลีผลาม

แต่กลับเหินกระบี่มาที่ชายหาดทางตอนใต้ของเกาะหนานเย่ แล้วเผยกลิ่นอายของขอบเขตสร้างรากฐานออกมา

ที่ปากอ่าวทางตอนใต้ของเกาะหนานเย่ คนในตระกูลหลี่จำนวนมากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้ฝึกตนที่ไม่คุ้นเคยนี้ สีหน้าของแต่ละคนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

ผู้ฝึกตนขอบเขตรวมปราณของตระกูลหลี่คนหนึ่งที่รับผิดชอบดูแลท่าเรือเดินฝ่าแรงกดดันของขอบเขตสร้างรากฐานเข้ามา “ผู้อาวุโสท่านนี้ ไม่ทราบว่ามาที่ตระกูลหลี่แห่งเกาะหนานเย่ของเราด้วยเรื่องอันใด”

บนเกาะหนานเย่มีผู้ฝึกตนของตระกูลหลี่อยู่มากมาย เขาจึงไม่กลัวผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานคนเดียว แต่ท่าทางก็แสดงความเคารพอย่างยิ่ง

“ไปแจ้งประมุขตระกูลของพวกเจ้า ข้ามีเรื่องจะคุยกับเขา ให้เขาออกมาพบ”

พลังสัมผัสเทวะของกู้หยวนสามารถครอบคลุมเกาะหนานเย่ได้เกือบครึ่งเกาะ หากใช้พลังสัมผัสเทวะสำรวจ เขาก็จะสามารถมองเห็นพื้นที่ของตระกูลหลี่ได้ แต่เช่นนั้นแล้วก็จะถูกผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานของตระกูลหลี่ค้นพบ

การเดินทางครั้งนี้กู้หยวนมาเพื่อคลี่คลายความบาดหมาง ไม่ได้ต้องการสร้างปัญหา

การเดินทางไปยังพื้นที่ของตระกูลหลี่เพียงลำพัง กู้หยวนก็กังวลว่าข้างในจะมีค่ายกลป้องกัน หากเกิดความขัดแย้งกับคนของตระกูลหลี่ก็จะเสียเปรียบ

ท่าเรือชายฝั่งทางใต้นี้เป็นสถานที่ที่เหมาะสม หากตกลงกันไม่ได้ตนเองก็สามารถจากไปได้อย่างสบายๆ

ผู้ฝึกตนขอบเขตรวมปราณของตระกูลหลี่ได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าคนผู้นี้เป็นมิตรหรือศัตรู หากเป็นสหายของตระกูลหลี่ก็ควรจะไปที่พื้นที่ของตระกูลหลี่โดยตรง หากเป็นศัตรู กล้าขึ้นเกาะเช่นนี้ ไม่กลัวผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานของตระกูลหลี่ร่วมมือกันสังหารหรือ

ไม่เข้าใจจุดประสงค์ของกู้หยวน เขาก็ไม่กล้าล่วงเกินอย่างผลีผลาม พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโสรอสักครู่ ข้าจะกลับไปแจ้งให้ทราบ ส่วนประมุขตระกูลหลี่ของข้าจะออกมาพบท่านหรือไม่

เรื่องนี้ข้าน้อยไม่สามารถรับประกันได้”

กู้หยวนยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างสงบ ไม่ได้ใส่ใจกับท่าทีของผู้ฝึกตนตระกูลหลี่

หลังจากนั้นไม่นาน เงาสองสายก็เหินกระบี่ออกมาจากใจกลางเกาะหนานเย่

ภายใต้การรับรู้ของสัมผัสเทวะ กู้หยวนพบว่าคนสองคนนี้คนหนึ่งเป็นผู้ฝึกตนสร้างรากฐานขั้นต้น อีกคนหนึ่งเป็นสร้างรากฐานขั้นกลาง

ผู้นำมีใบหน้าราวกับถูกสลักด้วยมีดและขวาน คิ้วดั่งกระบี่ ดวงตาเหยี่ยวคู่หนึ่งเปล่งประกายแวววาว บนชุดคลุมเมฆาสีดำเทาสลับกันปักลวดลายงดงาม มวยผมสวมมงกุฎทองคำ ทำให้คนมองแวบเดียวก็

ก็สามารถรับรู้ได้ว่าคนผู้นี้ต้องอยู่ในตำแหน่งสูงมาเป็นเวลานาน

อีกคนหนึ่ง ใบหน้าที่ดูชรามีริ้วรอยเล็กน้อย มีดวงตาเหยี่ยวเช่นเดียวกัน ประกอบกับจมูกใหญ่โตแดงก่ำกลับดูสุขุมเยือกเย็นอย่างยิ่ง

“สหายเต๋าคือ”

ประมุขตระกูลหลี่ หลี่เจิ้งเฟิง มองดูใบหน้าของกู้หยวน พบว่าไม่ใช่ผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานที่ตนเองรู้จัก อีกฝ่ายมาหาถึงที่ มีจุดประสงค์อะไรเขาก็ไม่รู้ ในฐานะประมุขตระกูลหลี่ หลี่เจิ้งเฟิงต้องการจะทำความเข้าใจภูมิหลังของอีกฝ่ายก่อน

เพื่อจะได้พิจารณาว่าจะปฏิบัติต่อไปอย่างไร

“กู้ลี่แห่งเกาะสามขุนเขา ก่อนหน้านี้เคยมีความขัดแย้งกับตระกูลหลี่ของพวกท่าน ครั้งนี้มาเพื่อส่งยาถอนพิษ คลี่คลายความขัดแย้งนี้”

กู้หยวนหยิบขวดกระเบื้องออกมาจากถุงมิติ

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เจิ้งเฟิงก็เข้าใจตัวตนของอีกฝ่ายในทันที

ไม่กี่ปีที่ผ่านมาตระกูลหลี่เพราะเรื่องนี้ ทำให้ผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานคนหนึ่งของตระกูลหลี่สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ ตระกูลหลี่ได้ตามหาผู้เชี่ยวชาญด้านพิษมามากมายแต่ก็ไม่สามารถแก้ไขเรื่องนี้ได้

จนกระทั่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อน หร่วนเสี่ยวหยูได้รับบางอย่างจากมรดกของปรมาจารย์พิษ คนของตระกูลหลี่จึงไปเยี่ยมอีกครั้งจึงสามารถถอนพิษในตัวของหลี่เจิ้งรุ่ยและหลี่เจิ้งทงได้

เมื่อยอดฝีมือสองคนของตระกูลเกิดเรื่อง หลี่เจิ้งเฟิงก็สืบสวนสาเหตุของเรื่องนี้ในทันที

หลังจากทราบว่าคนในตระกูลหลี่เผิงหยุนไปเก็บภาษีที่ตระกูลเฉินได้ไม่นานก็เดินทางไปยังเกาะสามขุนเขา ต่อมาจึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น เขาโกรธจัด จึงได้สืบสวนเรื่องของหลี่เผิงหยุนจนถึงที่สุด

หินวิญญาณที่หลี่เผิงหยุนเคยขูดรีดและซ่อนไว้ในอดีต

ก็ถูกหลี่เจิ้งเฟิงยึดคืนทั้งหมด และยังผลักดันให้เขาเป็นเครื่องมือทดลองยา

มีผู้เชี่ยวชาญด้านพิษจำนวนมากได้ทดลองยาถอนพิษลับมากมายบนตัวเขา เขาก็เสียชีวิตเพราะเหตุนี้

หลี่เผิงหยุนถูกลงโทษ ตระกูลเฉินก็ย่อมไม่ถูกปล่อยไป ภายใต้การกดดันและลงโทษของตระกูลหลี่ ตระกูลเฉินสูญเสียดินแดนไปกว่าครึ่ง และต้องชดใช้หินวิญญาณนับไม่ถ้วน

สำหรับกู้หยวน ท่าทีของตระกูลหลี่ในตอนนั้นคือไม่ควรไปยุ่งเกี่ยว

วิธีการของเขาที่สามารถทำให้ผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ถูกพิษทำให้ไม่มีใครในตระกูลหลี่กล้าออกหน้าแทนเขา เพราะกลัวว่าตนเองจะถูกพิษโดยไม่ทราบสาเหตุเช่นกัน

ดังนั้นตระกูลหลี่จึงเลือกที่จะประนีประนอม ตั้งใจจะรอให้สถานการณ์สงบลงสักสองสามปี หลังจากเรื่องนี้ค่อยๆ คลี่คลายแล้วค่อยไปเจรจาเพื่อแลกเปลี่ยนยาถอนพิษขั้นสุดท้าย

เมื่อมรดกของปรมาจารย์พิษปรากฏขึ้น วิชาพิษของหร่วนเสี่ยวหยูก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว สามารถถอนพิษในตัวของหลี่เจิ้งรุ่ยทั้งสองคนได้

เดิมทีตระกูลหลี่ตั้งใจจะรอให้หลี่เจิ้งรุ่ยฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ แล้วรวบรวมยอดฝีมือขอบเขตสร้างรากฐานสี่คนในปัจจุบันของตระกูลหลี่ พร้อมกับพาหร่วนเสี่ยวหยูไปที่เกาะสามขุนเขาเพื่อยุติความบาดหมางนี้

ไม่คิดว่ากู้หยวนจะมาที่เกาะหนานเย่ก่อนเพื่อต้องการคลี่คลายเรื่องนี้

หลี่เจิ้งเฟิงมองกู้หยวนด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม แล้วสบตากับผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหลี่ หลี่ทงไห่ที่อยู่ข้างๆ

เห็นเพียงผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหลี่ หลี่ทงไห่ ส่ายหน้า

หลี่เจิ้งเฟิงเข้าใจความหมายของเขาทันที

ศัตรูควรคลี่คลายไม่ควรผูกมัด หลี่เจิ้งเฟิงที่รู้สาเหตุของเรื่องนี้ดีอยู่แล้วก็รู้ว่าคนตรงหน้าก็แค่ถูกตระกูลเฉินวางแผน

เท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้อีกฝ่ายก็เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าอีกฝ่ายกลายเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานในทะเลหนานชวนได้อย่างไร แม้ว่าตระกูลหลี่จะต้องการจัดการกับกู้หยวน ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถเอาชนะเขาได้

หากผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานต้องการจะหนี หากความแข็งแกร่งไม่ต่างกันถึงสองระดับเล็กๆ ก็ไม่สามารถสังหารได้

ผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลหลี่ก็คือผู้อาวุโสสูงสุดของตระกูลหลี่ หลี่ทงไห่ ที่อยู่ข้างกายหลี่เจิ้งเฟิง ซึ่งมีพลังบำเพ็ญเพียรขอบเขตสร้างรากฐานขั้นกลาง

แต่อายุขัยของเขาก็เหลือไม่มากแล้ว จะสามารถเอาชนะผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานที่เพิ่งจะทะลวงขอบเขตมาได้หรือไม่ก็ยังไม่แน่

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าของหลี่เจิ้งเฟิงก็ประดับด้วยรอยยิ้ม “สหายเต๋าเกรงใจเกินไปแล้ว เรื่องนี้เป็นความผิดของตระกูลหลี่ของข้าก่อน สหายเต๋าลงโทษพวกเขาก็สมควรแล้ว ยังไม่ถึงกำหนดสิบปี สหายเต๋าสามารถส่งยาถอนพิษมาให้ก่อนได้ ตระกูลหลี่ของข้าขอบคุณอย่างยิ่ง”

“สหายเต๋า เชิญข้างใน หวังว่าจะให้เกียรติ ให้ข้าได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านสักหน่อย”

กู้หยวนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่เข้าไปแล้ว ยาถอนพิษส่งมาให้พวกท่านแล้ว ข้า

หวังว่าประมุขตระกูลหลี่จะเข้าใจความขัดแย้งระหว่างพวกเรา เรื่องนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่กู้ข้าต้องการ”

กู้หยวนเห็นสีหน้าของหลี่เจิ้งเฟิงก็เข้าใจว่าเรื่องนี้จบแล้ว ตระกูลหลี่จะไม่สร้างปัญหาเรื่องนี้อีก

หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งไม่พอ กู้หยวนก็ไม่อยากจะมาถึงที่เพื่อคลี่คลายความบาดหมางเช่นนี้

ด้วยความแข็งแกร่งของตนเองในตอนนี้ แม้จะสามารถต้านทานการแก้แค้นของตระกูลหลี่ได้ หรือแม้กระทั่งสามารถสังหารผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานของตระกูลหลี่ได้หนึ่งหรือสองคน แต่เบื้องหลังพวกเขายังมีสำนักอยู่ จะฆ่าต่อไปเรื่อยๆ ก็ไม่ได้ ตนเองต้องการเวลาเพื่อค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้น เพิ่มพูนรากฐาน

การเสียพลังงานไปกับการต่อสู้ที่ไม่มีความหมายเช่นนี้ไม่เป็นผลดีต่อตนเอง

“สหายเต๋าพูดถูก เรื่องนี้เป็นเพราะคนของตระกูลเฉินยุยงส่งเสริมคนในตระกูลของข้า จึงได้ล่วงเกินสหายเต๋า ทางตระกูลเฉินพวกเราได้ลงโทษไปแล้ว ดินแดนและทรัพยากรที่ได้มาจากทางตระกูลเฉินก่อนหน้านี้จะถือเป็นของขวัญขอขมา จะส่งไปยังจวนของสหายเต๋าในเร็ววัน ต่อไปนี้ท่านกับข้าอยู่ในทะเลหนานชวนด้วยกัน หวังว่าจะสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้”

หลังจากที่หลี่เจิ้งเฟิงตัดสินใจปล่อยวางความขัดแย้งนี้แล้ว ก็ได้มอบของกำนัลเพื่อผูกมิตร

การผูกมิตรกับผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานคนหนึ่ง ย่อมมีประโยชน์กว่าการล่วงเกินผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานคนหนึ่ง

กู้หยวนได้ยินดังนั้น สายตาก็เย็นชาลง การคาดเดาของตนเองก่อนหน้านี้ถูกต้องจริงๆ

หากเรื่องนี้ไม่มีตระกูลเฉินเข้ามาเกี่ยวข้อง หลี่เผิงหยุนก็คงไม่สามารถหาเจอได้อย่างแม่นยำขนาดนั้น มิฉะนั้นตระกูลหลี่จะไปกดขี่ตระกูลเฉินโดยไม่มีเหตุผลได้อย่างไร