ตอนที่ 53 ติดรายชื่อทีมชุดใหญ่

ตอนที่ 53 ติดรายชื่อทีมชุดใหญ่

สี่ทุ่มกว่าแล้วตอนที่หลินหรานกลับถึงบ้าน

คราวนี้เขาไม่ได้วิ่งกลับ แต่ติดรถอเกวโรมา

ตอนนี้เขากำลังพิจารณาว่าจะซื้อรถดีไหม

ยังไงซะ ตอนนี้ฉันอยู่ทีมชุดใหญ่แล้ว มีโอกาสออกสื่อมากขึ้น พูดตรงๆ ฉันเป็นดาราแล้ว

ถ้าฉันวิ่งบนถนนเหมือนเมื่อก่อน จะถูกจำได้ง่ายและเกิดปัญหา

นอกจากจะกระทบการซ้อมแล้ว ยังไม่ปลอดภัยด้วย

จะสะดวกกว่ามากถ้ามีรถ

"เดี๋ยวเงินเดือนออกจะซื้อรถ" หลินหรานคิดในใจ

ด้วยเงินเดือนปัจจุบันของเขา ซื้อรถได้สบายๆ

ในวันต่อๆ มา หลินหรานจะอยู่ซ้อมพิเศษทุกวัน

หลังจากซ้อมไปสองวัน อเกวโรบอกว่าร่างกายไม่ไหวแล้วและขอพักสองวันก่อนจะกลับมาซ้อมต่อ

ดังนั้นหลินหรานจึงซ้อมคนเดียวในสองวันถัดมา

อากีร์เรเห็นทั้งหมดนี้และชื่นชมทัศนคติความเป็นมืออาชีพของหลินหราน

ในความคิดของเขา นักเตะอาชีพอาจมีพรสวรรค์น้อยกว่าได้ แต่ต้องขยัน

ในฐานะโค้ชสมถะ สิ่งที่เขาให้ค่าที่สุดคือความขยันของนักเตะ

เช้าตรู่วันศุกร์นี้ อากีร์เรเรียกรวมพลนักเตะทุกคนและประกาศรายชื่อสำหรับเกมลีกนัดที่สามในวันพรุ่งนี้

พรุ่งนี้ แอตเลติโก มาดริด จะเปิดบ้านพบ แอธเลติก บิลเบา

หลินหรานตื่นเต้นเล็กน้อย เขาเพิ่งแข่งกับทีมบิลเบา บี จบ และตอนนี้กำลังจะเจอกับทีมชุดใหญ่ ช่างเป็นโชคชะตาจริงๆ

เขาหวังว่าจะได้รับเลือก แต่เขาก็รู้ว่าโอกาสไม่มากนัก ท้ายที่สุด เขาเพิ่งมาและต้องใช้เวลาปรับตัวกับทีม

เรอิสถือรายชื่อและเริ่มอ่านชื่อ

"เกยาร์!"

"ฟัลเกา!"

"มานิเช!"

"ตอร์เรส!"

"มักซี่!"

"ลูซิน!"

"เปตรอฟ!"

"อเกวโร!"

เมื่อได้ยินชื่อตัวเอง รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าอเกวโร ตอนนี้เขากังวลแทนหลินหรานเล็กน้อย

หลังจากสัมผัสกันไม่กี่วันนี้ เขารู้สึกว่าเขาเข้ากับหนุ่มจีนคนนี้ได้ดี

ที่สำคัญที่สุด เขาประทับใจในความมุ่งมั่นแบบถวายหัวของหลินหราน

เขาไม่เคยชื่นชมใครมาก่อน แต่ตอนนี้เขาอยากจะบอกว่าเขาชื่นชมหนุ่มจีนคนนี้จริงๆ

ฉันทนไม่ไหวหลังจากซ้อมพิเศษกับหมอนั่นได้แค่สองวัน แต่เขาทำได้ทุกวัน นี่มันน่ากลัวจริงๆ

ขณะที่ชื่อถูกขานทีละคน

คนที่เหลือเริ่มกระวนกระวาย

ทุกคนอยากลงเล่น แต่มีที่ว่างแค่ 18 ที่ ซึ่งหมายความว่าหลายคนต้องหลุดโผ

ในเวลานี้ เรอิสอ่านชื่อไปแล้ว 17 คน เหลือแค่คนสุดท้าย

เรอิสหยุดครู่หนึ่งก่อนอ่านต่อ "คนสุดท้าย หลิน!"

ได้ยินชื่อนี้ นักเตะทุกคนอึ้ง มีแต่อเกวโรที่ชูกำปั้นอย่างดีใจและอดตะโกนไม่ได้ "เยส!"

จากนั้น สังเกตเห็นว่าทุกคนมองมาที่เขา เขาแลบลิ้นอย่างเขินอาย

แต่รอยยิ้มบนใบหน้าปิดไม่มิด

หลินหรานก็งงเล็กน้อยในตอนนี้ เขาไม่คาดคิดว่าจะติดรายชื่อชุดใหญ่

นี่คือรายชื่อลาลีกา ต่อให้เป็นตัวสำรอง ตราบใดที่มีชื่อ ก็หมายความว่ามีโอกาสลงสนาม

เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อนึกถึงการปรากฏตัวต่อหน้าผู้ชมหลายหมื่นคน

"เอาล่ะหนุ่มๆ คราวนี้คู่แข่งของเราคือ แอธเลติก บิลเบา อย่างที่รู้ ทีมนี้รับมือยากมาก ดังนั้นเราต้องซ้อมอย่างจริงจังก่อนเกม"

"เช้านี้ ฉันจะอธิบายแท็กติกที่เราจะใช้ตามลักษณะของคู่แข่ง จากนั้นเราจะซ้อมเจาะจง หวังว่าทุกคนจะจริงจังนะ โอเค ตอนนี้ ตามฉันไปที่ห้องประชุมแท็กติก"

เขานำนักเตะไปที่ห้องประชุมแท็กติก และหลังจากทุกคนนั่งลง อากีร์เรเริ่มอธิบายแท็กติกที่เขาวางไว้ให้นักเตะฟังพร้อมวาดบนไวท์บอร์ด

"บิลเบาเป็นทีมที่เก่งเรื่องรับแล้วโต้ ดังนั้นเมื่อเจอพวกเขา เราต้องใช้การครองบอลบุกเพื่อกดดันตำแหน่งพวกเขาไว้ก่อน"

"การรับส่งบอลต้องแม่นยำที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถ้าเสียบอล ต้องรีบแย่งคืนทันที ต่อให้แย่งไม่ได้ทันที ก็ต้องตามประกบคู่แข่งและพยายามบีบให้ออกข้าง"

"สำคัญมากที่จะต้องแน่ใจว่าไม่มีช่องว่างระหว่างกองกลางตัวรับและเซ็นเตอร์แบ็ก และอย่าเปิดช่องให้คู่แข่ง"

"อีกอย่าง กองหน้า เวลาจะยิง ต้องแน่ใจว่าทุกลูกมีคุณภาพและอย่าให้เสียของ เพราะพวกนายจะไม่มีโอกาสยิงมากนัก"

……

หลังจากอธิบายแท็กติก อากีร์เรเปิดทีวีและฉายวิดีโอการแข่งของบิลเบา

และเมื่อเห็นจุดสำคัญ ก็หยุดและอธิบายอย่างละเอียด

หลินหรานฟังคำอธิบายแท็กติกของเฮดโค้ชและรู้สึกกระจ่างแจ้งทันที

เนื่องจากเขาไม่ได้อยู่ในวงการฟุตบอลอาชีพมานาน แม้เขาจะมีทักษะการยิงระดับเพอร์เฟกต์ แต่เขาไม่มีความเข้าใจมากนักเกี่ยวกับระบบเทคนิคและแท็กติกโดยรวมของทีม

อย่างไรก็ตาม คำอธิบายแท็กติกของอากีร์เรทำให้เขาเข้าใจระบบทั้งหมดของทีมลึกซึ้งขึ้น

สิ่งนี้มีประโยชน์มากต่อวิสัยทัศน์โดยรวมของเขาในสนาม

และช่วยให้เขาปรับตัวเข้ากับทีมได้เร็วขึ้น

ท้ายที่สุด ฟุตบอลคือกีฬาหมู่คณะที่ต้องการการทำงานเป็นทีม

ถ้าบุคคลอยากมีบทบาทมากขึ้น เขาต้องหลอมรวมเข้ากับกลุ่มและพึ่งพาเพื่อนร่วมทีม

ไม่งั้น ต่อให้เก่งแค่ไหน ก็ไปได้ไม่ไกล

คลาสแท็กติกกว่าชั่วโมงจบลงอย่างรวดเร็ว

ขั้นตอนต่อไปคือให้ทีมซ้อมปฏิบัติจริง

หลินหรานไม่ได้เข้ากลุ่มตัวจริง

นี่เป็นเรื่องปกติ ท้ายที่สุด การที่โค้ชให้เขาติดรายชื่อก็กล้ามากแล้ว ถ้าให้เป็นตัวจริงอีก คงทำให้คนอื่นลุกฮือทันที

หลังจากซ้อมเสร็จวันหนึ่ง หลินหรานอยู่ซ้อมต่อตามปกติ

อเกวโร ที่ไม่ได้เป็นตัวจริงคราวนี้ ก็อยู่ต่อเช่นกัน

เห็นได้ชัดว่าหนุ่มอาร์เจนไตน์ฟื้นตัวแล้ว

"หลิน นายมันปีศาจชัดๆ! ได้ยินว่านายซ้อมถึงสี่ทุ่มทุกวัน ไม่เหนื่อยเหรอ?"

อเกวโรชื่นชมหลินหรานจากใจ ในความคิดเขา ในแง่ความฟิต ไม่มีใครในทีมเทียบหลินหรานได้

หลินหรานดีใจที่เห็นอเกวโรอยู่ต่อ เขาซ้อมคนเดียวมาสองวัน ไม่มีใครคุยด้วย น่าเบื่อจะตาย!

เขายิ้มและพูดว่า "คนจีนเรามีคำกล่าวว่า ความพยายามชดเชยพรสวรรค์ได้ ฉันไม่มีพรสวรรค์มากนัก เลยต้องชดเชยด้วยความพยายาม"

ได้ยินคำพูดหลินหราน อเกวโรพูดไม่ออก

บ้าเอ๊ย ไม่มีพรสวรรค์! ถ้านายไม่มีพรสวรรค์ งั้นคนอื่นก็ไร้ค่าเลยสิ?

ในความคิดเขา พรสวรรค์ของหลินหรานไม่ได้ดีที่สุดในโลก แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ไม่มีพรสวรรค์

"คนจีนพวกนายนี่ถ่อมตัวเกินไปแล้ว!" อเกวโรพูดอย่างจนใจ แต่เขาก็เสริมว่า

"แต่ฉันชอบตรงนี้นะ"

พูดจบ เขาก็ระเบิดหัวเราะ

หลินหรานอดขำไม่ได้ หมอนี่ตลกดีแฮะ