ตอนที่ 38 ราชาแห่งฮอว์ธอร์น
ตอนที่ 38 ราชาแห่งฮอว์ธอร์น
ตอนที่ 38 ราชาแห่งฮอว์ธอร์น
"ปรี๊ด!"
กรรมการเป่านกหวีดและชี้มือขวาไปที่วงกลมกลางสนาม แสดงว่าได้ประตู
หลินหรานวิ่งอย่างบ้าคลั่งไปที่มุมธง ตีลังกาหน้า หมุนตัว 360 องศาในอากาศ และลงพื้นอย่างมั่นคง
จากนั้นเขากำหมัดขวาแน่นและเหวี่ยงออกไปทันที
เพื่อนร่วมทีมก็เข้ามาแสดงความยินดีและกอดเขา
"ลูกนี้สวยมาก! หลิน!"
"นายมันเจ๋งจริงๆ! นายหลอกกองหลังบิลเบาหัวทิ่มหัวตำหมดเลย!"
เพื่อนร่วมทีมชมเขาเป็นเสียงเดียวกัน
กลุ่มคนเริ่มฉลองในแดนคู่แข่ง
แฟนบอลรอบๆ ก็กำลังคลั่ง
ประตูของหลินหรานเมื่อกี้สวยงามน่าตื่นตะลึงจริงๆ
เขาเลี้ยงผ่านผู้เล่นสามคนแล้วชิพบอลเข้าประตูอย่างใจเย็น
นี่คือประตูที่สวยงามที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
หายากที่จะได้เห็นการแสดงอันยอดเยี่ยมแบบนี้ในดิวิชั่น 3 สเปน
ใช่แล้ว ในสายตาแฟนบอล ประตูนั้นคือการแสดง!
การแสดงที่ยอดเยี่ยมอย่างไม่น่าเชื่อ! การแสดงที่พวกเขาจะไม่มีวันลืม!
ทุกคนทึ่ง!
"ลูกนี้สวยมาก! เขาเลี้ยงผ่านสามคน! โคตรเทพ!"
"ฉันชอบลูกยิงสุดท้ายมากกว่า มันดูสง่างามมาก! ฉันรักเขาจัง!"
"เพชฌฆาตตัวจริง! เขานิ่งมากหน้าประตู! ด้วยสภาพจิตใจแบบนี้ เขาต้องเป็นกองหน้าเบอร์หนึ่งแน่นอน!"
"สังเกตไหม? พลังงานของหลินยังล้นเหลือจนกองหลังที่ประกบเขาตามไม่ทัน! ไม่งั้นเขาคงไม่ถูกเจาะง่ายๆ จำไว้นะ เขาลงเล่นมากว่าห้าสิบนาทีแล้ว"
"ใช่! เหมือนเครื่องจักรที่เคลื่อนที่ตลอดเวลา เขาไม่รู้จักเหนื่อยเหรอ?"
ฟังเสียงวิจารณ์ของฝูงชนรอบข้าง เรอิส ที่นั่งบนอัฒจันทร์ ภายนอกยังคงสงบ แต่ดวงตาเป็นประกาย
เขารีบหยิบสมุดโน้ตเล่มเล็กออกมาและเขียนลงไป:
[นิ่งมากหน้าประตู มีทักษะการยิงยอดเยี่ยม ร่างกายแข็งแกร่ง และเร็วมาก!]
เคซีย์คลั่งไปแล้วในเวลานี้
เธอโบกไม้โบกมือ ส่ายเอวคอดกิ่วและสะโพกอวบอัด
ตะโกนและกรีดร้องด้วยความปิติยินดีเพื่อระบายความตื่นเต้น
ฉากการทำประตูเมื่อกี้ทำให้เลือดเธอสูบฉีดทันที และรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านร่าง
ความพลุ่งพล่านในร่างกายทำให้เธอทำได้เพียงระบายออกด้วยการกรีดร้องและบิดตัว
เหรินเสี่ยวเฟิง ที่เป็นนักข่าวเหมือนกัน สงบกว่ามาก
เขาแค่เชียร์สองสามครั้ง แล้วหันกลับมามองผู้ช่วยด้วยความตื่นเต้นและถามคำถามที่เขาใส่ใจที่สุด
"เอ่อ เมื่อกี้ถ่ายวิดีโอทันไหม?"
ผู้ช่วยเริ่มรำคาญคำถามเขาแล้ว ตอบเสียงอ่อย "ถ่ายครับ ถ่าย ถ้าไม่ได้ถ่าย ผมบอกคุณไปแล้ว"
"อืม ดีแล้ว ฉันแค่ถามดูเฉยๆ ทำงานต่อเถอะ"
จากนั้นเขาไม่สนใจผู้ช่วย หันกลับมาเชียร์หลินหรานกับแฟนบอลรอบๆ ต่อ
เขาจินตนาการได้เลยว่าภาพเหล่านี้จะสร้างความฮือฮาขนาดไหนถ้าส่งกลับประเทศ
ในเวลานี้ นักเตะแอตเลติโก มาดริด ในสนามฉลองเสร็จแล้วและถอยกลับมาแดนตัวเอง รอเขี่ยบอล
ฟลอเรสและโมยาก็กลับมานั่งที่ในซุ้มโค้ช ทั้งคู่มีรอยยิ้มผ่อนคลายบนใบหน้า
ในทางตรงข้าม บนม้านั่งบิลเบา หัวหน้าโค้ช แฮดเลม หน้ามืดครึ้มและตะโกนด่านักเตะในสนามเสียงดัง
"อ็อกแคม! แกอ่อนปวกเปียกเหรอ? จับตาดูไอ้หนูจีนนั่นให้ดี! แล้วก็โอบลาด! แกต้องช่วยซ้อนด้วย อย่าให้มันบุก!"
ได้ยินเสียงตะโกนของหัวหน้าโค้ช อ็อกแคมในสนามอดไม่ได้ที่จะกลอกตา พูดง่ายนี่หว่า ไอ้เด็กจีนนั่นมันประกบง่ายนักเหรอ?
ไม่รู้มันเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน วิ่งพล่านไปทั่ว ฉันวิ่งตามมันครึ่งสนาม ตอนนี้เหนื่อยจนจะอ้วกเป็นเลือด แต่มันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จะให้จับตายมันยังไงไหว?
อย่างไรก็ตาม เขาไม่กล้าเถียงโค้ช เลยต้องกัดฟันตามประกบหลินหรานต่อหลังเขี่ยบอล
หลินหรานรู้สึกได้แล้วว่ายักษ์ใหญ่ที่ตามประกบเขาเริ่มมีปัญหาเรื่องพละกำลัง
ดังนั้นเขาจึงจงใจเคลื่อนที่บ่อยๆ เป็นวงกว้างในแดนหน้าเพื่อให้คู่แข่งวิ่งตาม
ผลคือ อ็อกแคม ที่แรงเหลือน้อยเต็มที รู้สึกอึดอัดยิ่งขึ้น
เขาเริ่มรู้สึกว่าแรงกายเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว ขาหนักขึ้นเรื่อยๆ และหน้าอกเจ็บปวดขึ้นทุกที
หลินหรานฟังเสียงหายใจหนักๆ ข้างตัว เหมือนสูบลมที่พัง แล้วรู้ว่าโอกาสมาถึงแล้ว
ดังนั้นเขาจึงจงใจวิ่งไปทางขวาสุดแรง ทำทีว่าจะไปริมเส้นเพื่อรับบอลจากลอริตันที่เลี้ยงบอลข้ามครึ่งสนามมาแล้ว
อ็อกแคมไม่มีทางเลือกต้องตามหลินหรานไปติดๆ เพื่อกันไม่ให้เขาได้บอล
ในจังหวะนี้ หลินหรานจู่ๆ ก็วิ่งย้อนกลับและเปลี่ยนทิศทาง มุ่งหน้าสู่เขตโทษตรงกลาง
อ็อกแคม ที่เพิ่งใช้แรงเฮือกสุดท้ายสปรินท์ตาม ไม่สามารถตามหลินหรานทันอีกต่อไป และทำได้แค่มองดูอีกฝ่ายหลุดมือไปอย่างสิ้นหวัง
หลินหราน ที่สร้างช่องว่างได้แล้ว รีบโบกมือขอบอลจากลอริตันทันที
ลอริตันไม่ลังเล จ่ายบอลทแยงมุมอย่างแม่นยำ และบอลมาตกที่เท้าหลินหราน
เมื่อหลินหรานรับบอล เขาอยู่ที่ขอบเขตโทษแล้ว
เขาแค่ทำท่าหลอกง่ายๆ และหลบโอบลาดที่เข้ามาสกัด
จากนั้นแตะบอลไปทางขวา สร้างช่อง และยิงทันทีจากจุดนั้น
ลูกยิงกะทันหันมาก ทั้งกองหลังและผู้รักษาประตูบิลเบาไม่คิดว่าหลินหรานจะยิงไกลจากนอกเขตโทษ
กว่าลูกฟุตบอลจะวาดโค้งใหญ่และพุ่งไปที่มุมบนขวาของประตู ก็สายเกินไปที่ผู้รักษาประตูจะเซฟ
ภายใต้สายตาของเขา ลูกฟุตบอลพุ่งเข้ามุมบนขวาของประตูเป็นวิถีพาราโบลามาตรฐาน
ในนาทีที่ 76 ของเกม หลินหรานทำประตูด้วยลูกยิงทรงพลังจากนอกเขตโทษ!
สกอร์กลายเป็น 3 ต่อ 2!
แอตเลติโก มาดริด ขึ้นนำ!
และหลินหรานก็ทำแฮตทริกที่สองสำเร็จ!
หลังจากทำประตู หลินหรานวิ่งอย่างบ้าคลั่งไปที่มุมธง คุกเข่าลงกับพื้นด้วยสองมือ และสไลด์เข่าอย่างรุนแรง ทิ้งรอยยาวสองรอยไว้ข้างหลัง
เขาชูมือสูง เงยหน้ามองฟ้าและคำรามยาว ระบายความตื่นเต้น
ในเวลานี้ ลอริตันพุ่งเข้ามาแล้ว ชนหลินหรานล้มและทับเขาอย่างตื่นเต้น
จากนั้นก็มี บอร์ฆา, มาร์ติเนซ, วาเลอรี...
นักเตะแอตเลติโก มาดริด ทุกคนวิ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้นและก่อตัวเป็นพีระมิดในแดนบิลเบา
ฟลอเรสและโมยาที่ข้างสนามกอดกันอย่างบ้าคลั่ง
พวกเขาตบหลังกันแรงๆ เพื่อระบายความตื่นเต้น
แฟนบอลบนอัฒจันทร์คลั่งไปแล้ว ณ จุดนี้!
ประตูนี้จุดไฟอารมณ์แฟนบอลจนลุกโชน และทุกคนยืนขึ้นเชียร์หลินหราน
"หลิน!" ปัง ปัง ปัง!!!
"หลิน!" ปัง ปัง ปัง!!!
"หลิน!" ปัง ปัง ปัง!!!
ผู้คนตะโกนชื่อหลินหรานและปรบมือ
คลื่นเสียงขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นเหนือสนาม
ในขณะนี้ หลินหรานคือฮีโร่ของสนามฮอว์ธอร์นทรีทั้งสนาม! เขาคือราชาของพวกเขา!