ตอนที่ 12 สมบูรณ์แบบ

ตอนที่ 12 สมบูรณ์แบบ

เมื่อกองหลังเบอร์ 8 ของทีมเหลืองเห็นบอลถูกตัดได้ในแดนหน้า เขาก็เริ่มตื่นตระหนกแล้ว

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นว่าหัวหอกทีมแดงที่พุ่งเข้ามาหาคือหลินหราน จู่ๆ เขาก็รู้สึกโล่งใจ

นั่นเป็นเพราะฟอร์มของหลินหรานเมื่อครู่นี้แย่ไปหน่อย ซึ่งทำให้ผู้เล่นเกมรับของทีมเหลืองมีความได้เปรียบทางจิตใจเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา

ไอ้หนูจากจีนคนนี้โดยพื้นฐานแล้วไม่มีประโยชน์อะไรเลยนอกจากมีความเร็วหน่อย

ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งและการยืนตำแหน่งที่ยอดเยี่ยมของเขา เขาสามารถแย่งบอลจากคู่แข่งได้เสมอ

กองหลังอีกคนที่เดิมทีอยากจะเข้ามาช่วยซ้อนเห็นว่าเป็นหลินหรานที่ได้บอล จึงหยุดเคลื่อนที่และวิ่งไปหากองหน้าอีกคนของทีมแดงแทนเพื่อป้องกันไม่ให้หลินหรานจ่ายบอล

ในความคิดของเขา เพื่อนร่วมทีมคนเดียวก็เกินพอที่จะจัดการกับหลินหราน

สิ่งที่คุณต้องทำคือระวังลูกจ่ายของฝ่ายตรงข้าม

เขาคิดว่าถ้าหลินหรานจ่ายบอลให้กองหน้าอีกคน ความอันตรายจะมากกว่าการที่เขาเลี้ยงฝ่าไปเองมาก

ดังนั้นเซ็นเตอร์แบ็กสองคนของทีมเหลืองจึงแยกกันประกบตัวรุกสองคนของทีมแดง

ในเวลานี้ หลินหรานตามบอลทันแล้ว ควบคุมความเร็วและทิศทางของลูกฟุตบอลด้วยเท้า ไม่ไกลข้างหน้าเขาคือกองหลังร่างยักษ์เบอร์ 8 ของทีมเหลือง

ตอนนี้ อีกฝ่ายกำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาล้อเลียน ราวกับจะบอกว่า "เข้ามาสิ เข้ามาหาข้าเลย"

พูดตามตรง หลินหรานแอบตื่นตระหนกเล็กน้อย เพราะเขากำลังเผชิญหน้ากับการป้องกันของกองหลังอาชีพเพียงลำพัง

ด้วยทักษะที่จำกัดของเขา มันยังคงยากมากสำหรับเขาที่จะผ่านคู่ต่อสู้

ในขณะที่เขากำลังลังเลว่าจะส่งบอลหรือจะใช้ความเร็วฉีกกระชากคู่ต่อสู้ไปเลย

ทันใดนั้น ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

ฉับพลัน การกระทำที่ลังเลแต่เดิมของเขาก็กลายเป็นแน่วแน่

จากนั้นเขาก็เริ่มการแสดง

เขาควบคุมบอลไว้ข้างหน้าลำตัวอย่างชำนาญ ทำให้ลูกฟุตบอลกลิ้งเข้าหากองหลังทีมเหลือง ความเร็วของบอลไม่เร็วและไม่ช้าภายใต้การควบคุมของเขา และมันอยู่ภายใต้การควบคุมของเท้าเขาตลอดเวลา

เมื่อเขาอยู่ห่างจากกองหลังทีมเหลืองประมาณหนึ่งเมตร โดยไม่รอให้กองหลังทีมเหลืองตอบสนอง ทันใดนั้นหลินหรานก็เริ่มร่ายมนตร์

เขาก้าวเท้าขวาไปข้างหน้า ซึ่งลงพื้นทางด้านขวาของลูกฟุตบอล ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเขาก็เอียงไปทางขวาเล็กน้อย ทำท่าเหมือนจะแหวกไปทางขวา

กองหลังทีมเหลืองขยับตัวทันทีเพื่อปิดทางด้านขวาของหลินหราน

ในวินาทีนี้ เท้าซ้ายของหลินหรานก็ก้าวไปข้างหน้าและลงพื้นทางด้านซ้ายของลูกฟุตบอลเช่นกัน พร้อมกันนั้น ร่างกายของเขาก็โยกไปทางซ้ายทันทีและทำท่าจะแหวกไปทางซ้าย

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกะทันหัน และกองหลังทีมเหลืองก็รีบยื่นเท้าออกไปเพื่อสกัดกั้นทางซ้ายของหลินหราน

อย่างไรก็ตาม เขาขยับตัวรีบร้อนเกินไปและล้มเหลวในการควบคุมจุดศูนย์ถ่วงของร่างกาย เขาเสียสมดุลและล้มลงบนพื้นหญ้า

ในเวลานี้ หลินหรานยกเท้าขวาขึ้นอีกครั้งและแตะข้างลูกบอลเบาๆ และลูกฟุตบอลก็ไหลผ่านด้านขวาของกองหลังทีมเหลืองไปอย่างนุ่มนวล

หลินหรานตามบอลและเลี้ยงผ่านจากด้านขวาของกองหลังทีมเหลือง

สิ่งที่ทิ้งไว้ข้างหลังคือกองหลังทีมเหลืองที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

หลังจากผ่านกองหลังทีมเหลือง หลินหรานเลี้ยงบอลเข้าสู่เขตโทษ โดยมีเพียงผู้รักษาประตูทีมเหลืองที่ยืนประหม่าอยู่ตรงหน้า

ในเวลานี้ หลินหรานสามารถทำประตูได้ด้วยการยิงเพียงครั้งเดียว

ด้วยทักษะการยิงระดับเพอร์เฟกต์ของเขา โดยพื้นฐานแล้วไม่มีที่เขาจะพลาดเมื่อเผชิญหน้ากับผู้รักษาประตูเพียงลำพัง

แต่เขาไม่ได้เลือกที่จะยิง แต่ยังคงเลี้ยงบอลไปข้างหน้า พยายามจะเลี้ยงหลบผู้รักษาประตูทีมเหลือง

ความรู้สึกของการเลี้ยงผ่านกองหลังฝ่ายตรงข้ามเมื่อครู่นั้นยอดเยี่ยมมากจนเขาอยากจะสัมผัสมันอีกครั้ง

ผู้รักษาประตูทีมเหลืองได้ออกมาจากประตูแล้วและอยู่ใกล้หลินหรานมาก

เขาค่อนข้างดีใจที่หลินหรานไม่เลือกยิงหลังจากผ่านกองหลังของเขามาได้

ตอนนี้ฉันปิดมุมยิงของคู่แข่งแล้ว มันจะไม่ง่ายนักสำหรับคู่แข่งที่จะยิง

สิ่งนี้ทำให้เขาดูถูกหลินหราน หมอนี่เป็นมือใหม่จริงๆ

แม้ว่าเขาจะเพิ่งผ่านกองหลังมาได้อย่างหมดจด แต่ความสามารถในการฉกฉวยโอกาสหน้าประตูก็ยังขาดอยู่

โอกาสดีๆ แบบนี้กลับถูกอีกฝ่ายทิ้งขว้าง

แต่ไม่นาน เขาก็รู้ว่าเขาคิดผิด

ท่าทางโอเวอร์แบบเดิม แม้จะรู้ว่าท่าทางของอีกฝ่ายเป็นท่าหลอก แต่ร่างกายของฉันก็ขยับตามการเปลี่ยนแปลงท่าทางของอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว

จากนั้น แน่นอนว่าไม่ผิดคาด ผู้รักษาประตูล้มลงกับพื้นด้วยสีหน้าหงุดหงิด

หลินหรานแตะบอลเบาๆ และเลี้ยงผ่านจากด้านซ้ายของผู้รักษาประตูไปอย่างง่ายดาย

เมื่อเผชิญหน้ากับประตูโล่งๆ หลินหรานเลิกโชว์เหนือและแปบอลเบาๆ เข้าสู่ตาข่าย

ชุดการเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นจริงภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

เมื่อหลินหรานเลี้ยงบอลผ่านผู้เล่นสองคนและส่งบอลเข้าสู่ตาข่าย ทั้งผู้เล่นในสนามและทีมงานโค้ชข้างสนามต่างก็ยังคงตะลึงงันเล็กน้อย

นี่คือเด็กจีนที่เตะบอลได้ห่วยแตกเมื่อกี้นี้จริงๆ เหรอ?

ถ้าเราไม่ได้มองเห็นผมสีดำและผิวสีเหลืองของหลินหรานจริงๆ เราคงสงสัยจริงๆ ว่าใช่โรนัลโด้มาทำประตูเองหรือเปล่า

ท่าสับขาหลอก (Pendulum) สองครั้งติดต่อกัน ขณะวิ่งด้วยความเร็วสูง บางทีอาจมีเพียงโรนัลโด้ในช่วงพีคเท่านั้นที่ทำได้

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ผู้ชมก็ระเบิดเสียงปรบมือดังกึกก้อง

เสียงปรบมือมาจากทั้งผู้เล่นในสนามและผู้ชมข้างสนาม

กุสตาโว กองหน้าอีกคนของทีมแดงที่อยู่ใกล้หลินหรานที่สุด เป็นคนแรกที่วิ่งเข้ามาและแปะมือไฮไฟว์กับหลินหราน

จากนั้นก็เป็นเกรราที่วิ่งเข้ามากอดหลินหราน พูดด้วยน้ำเสียงโอเวอร์ว่า "หลิน ท่าเมื่อกี้โคตรเจ๋ง! นายทำฉันเซอร์ไพรส์จริงๆ!"

"ขอบใจสำหรับลูกจ่าย ไม่งั้นฉันคงไม่มีโอกาสได้โชว์" หลินหรานพูดอย่างถ่อมตัว

ความจริงแล้วก็จริง ลูกจ่ายของเกรราเมื่อครู่พอดีเป๊ะ ซึ่งให้เวลาเขามากพอที่จะเตรียมตัวและใช้ท่าสับขาหลอกได้อย่างสมบูรณ์ในที่สุด

ทุกสิ่งยากตอนเริ่มต้น แม้ว่าระบบจะมอบทักษะพิเศษท่าสับขาหลอกให้หลินหราน แต่เมื่อเขาใช้ทักษะนี้ครั้งแรก เขาต้องการสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายกว่าเล็กน้อยเสมอ ไม่งั้นเขาคงใช้มันไม่ได้

ตอนนี้ฉันได้สัมผัสมันเป็นครั้งแรกแล้ว ฉันจะผ่อนคลายมากขึ้นในครั้งต่อไปที่ใช้ทักษะนี้

ในเวลานี้ กองหลังและผู้รักษาประตูทีมเหลืองที่ถูกหลินหรานเลี้ยงผ่านก็เดินเข้ามาเช่นกัน

กองหลังทีมเหลืองยื่นมือมาจับมือหลินหรานก่อน แล้วพูดอย่างหดหู่ใจว่า "เฮ้! เพื่อน ท่าเลี้ยงบอลที่นายเพิ่งทำมันสุดยอดมาก! นายหลอกฉันได้ แต่คราวหน้าถ้านายพยายามใช้มุขเดิม ฉันมั่นใจว่าฉันจะมองออก"

ผู้รักษาประตูข้างๆ เขาพูดว่า "ไม่เอาน่า นายไม่เคยดูคลิปเลี้ยงบอลของโรนัลโด้เหรอ? ท่านี้มันหยุดไม่ได้ ไม่ว่านายจะขวางเขาทางไหน เขาก็ทำท่าหลอกได้ พอคิดว่าเป็นท่าหลอก เขาก็เปลี่ยนท่าหลอกเป็นท่าจริงและแหวกผ่านไปทันที"

เขาหันไปหาหลินหรานและพูดว่า "เพื่อน แม้ว่าฉันจะหงุดหงิดจริงๆ ที่นายเพิ่งยิงประตูที่ฉันเฝ้าอยู่ แต่ฉันก็ต้องบอกว่าฟอร์มของนายยอดเยี่ยมมาก! ฉันหวังจริงๆ ว่านายจะได้ลงเล่นในเกมสุดสัปดาห์นี้"

หลินหรานรู้สึกเขินเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าเพื่อนร่วมทีมจะเปิดใจกว้างขนาดนี้ หลังจากถูกเขาเลี้ยงผ่านในสนาม พวกเขาก็เข้ามาและเริ่มคุยกับเขาก่อน

ความจริงแล้ว นี่เป็นเรื่องปกติ การแข่งขันกีฬาเน้นความแข็งแกร่งเสมอ เฉพาะเมื่อคุณสามารถบดขยี้คู่ต่อสู้ด้วยความแข็งแกร่งเท่านั้น คู่ต่อสู้ถึงจะเคารพคุณ

ถ้าหลินหรานถูกคู่ต่อสู้หยุดได้อย่างง่ายดายเมื่อครู่นี้ คุณคิดว่ากองหลังและผู้รักษาประตูทีมเหลืองจะสนใจเขาไหม? แค่ไม่เข้ามาเยาะเย้ยเขาก็ดีถมไปแล้ว

ในขณะที่กลุ่มนักเตะกำลังคุยและหัวเราะ เสียงคำรามก็ดังมาจากข้างสนาม: "บ้าเอ๊ย! เกมยังไม่จบ รีบๆ เล่นต่อ อย่าแม้แต่จะคิดอู้นะ"

ได้ยินเสียงนี้ กลุ่มนักเตะก็หดคอด้วยความกลัวและรีบกลับเข้าประจำที่ พร้อมที่จะเขี่ยบอลเริ่มใหม่

เมื่อเห็นนักเตะกลับเข้าประจำที่ ฟลอเรสก็หยุดตะโกนในที่สุดและเรียกกองกลางตัวหลักของทีมแดง เบอร์ 11 มาที่ข้างสนาม สั่งกำชับเขาว่า "ส่งบอลให้ไอ้หนูจีนนั่นบ่อยๆ ฉันอยากเห็นระดับที่แท้จริงของเขา"