ตอนที่ 7 รางวัลจากระบบ "ลูกตุ้มมรณะ"

ตอนที่ 7 รางวัลจากระบบ "ลูกตุ้มมรณะ"

หลินหรานส่งสัญญาคืนให้เดลกาโด

เดลกาโดเซ็นกำกับและประทับตราสโมสร

จากนั้นเขายื่นสัญญาฉบับหนึ่งให้หลินหราน ยิ้มและยื่นมือมาจับ

"ยินดีด้วย! พ่อหนุ่ม คุณเป็นสมาชิกของแอตเลติโก มาดริด แล้ว หวังว่าคุณจะทำตามความฝันได้สำเร็จที่นี่"

"ขอบคุณครับ! ผมจะพยายามให้เต็มที่”

หลังจากเซ็นสัญญา โมยาก็พาหลินหรานเดินออกมา

กลับมาที่สนาม การแข่งขันจบลงพอดี

นักเตะดาวรุ่งจับกลุ่มคุยกัน

สีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวังและกังวล

เห็นหลินหรานกลับมา เกรราก็รีบเข้ามาถาม

"หลิน เมื่อกี้โมยาเรียกนายไปทำไม?"

ยังไม่ทันได้ตอบ เจ้าหน้าที่ก็เรียกทุกคนรวมพล

ฟลอเรสเดินเข้ามา กระแอมหนึ่งครั้งแล้วพูดว่า

"เกมวันนี้สนุกมาก เราเจอช้างเผือกหลายเชือก แต่น่าเสียดายที่เราเก็บไว้ได้แค่ 5 คน"

"ผมจะเริ่มขานชื่อ ใครที่ผมเรียกชื่อจะได้อยู่ต่อ และเราจะมอบสัญญาพาร์ทไทม์ให้"

"พวกคุณจะได้ซ้อมกับทีม ถ้าผลงานดี เราจะมอบสัญญาอาชีพให้ในภายหลัง"ฟลอเรสพูดปลุกใจยาวเหยียด

ทำเอานักเตะตาเป็นประกาย

แต่พอคิดว่ารับแค่ 5 คน

ทุกคนก็กลับมาเครียดอีกครั้ง

ฟลอเรสรับกระดาษรายชื่อมาจากโมยา กวาดตามองไปรอบๆ แล้วเริ่มประกาศ:

"โมราเลส โมเรโน!"

"ครับ!"

"โรฮาส โรเมโร!"

"อยู่ครับ!"

"วาร์กัส ดิอาซ!"

"ครับผม!"

"การ์เซีย แอสเนอร์!"

"มาครับ!"

"เกรรา โรฮาส!"

"อยู่นี่ครับ!"

เกรรากระโดดตัวลอยเมื่อได้ยินชื่อตัวเอง

เขาเขย่าแขนหลินหรานรัวๆ

"หลิน ฉันติดแล้ว! เจ๋งไปเลย!"

"ยินดีด้วยนะเกรรา"

หลินหรานยิ้มแสดงความยินดี

"ขอบใจนะหลิน นายอย่าเพิ่งท้อนะ โอกาสหน้ายังมี"

เกรราปลอบใจเพื่อน เพราะคิดว่าหลินหรานหลุดโผ

แถมยังงงว่าทำไมยิงสองลูกถึงไม่ติด

"ลืมบอกไปเกรรา เมื่อกี้โค้ชโมยาพาฉันไปเซ็นสัญญาอาชีพมาแล้ว"

"ห๊ะ?"

เกรราอ้าปากค้าง

"หลิน นายพูดจริงดิ? สัญญาอาชีพเลยเหรอ?"

หลินหรานพยักหน้า

เกรราตาแดงด้วยความอิจฉาปนยินดี

"สุดยอด! ฉันกะแล้ว ลูกยิงนายมันระดับโลกขนาดนั้น ตอนนี้นายคือนักเตะอาชีพแล้วนะเพื่อน เผลอๆ นายอาจจะเป็นราอูลคนต่อไปก็ได้"

เสียงของเกรราดังจนคนรอบข้างหันมามอง

พอรู้ว่าหลินหรานได้สัญญาอาชีพ ทุกคนต่างมองด้วยสายตาอิจฉา

ฟลอเรสประกาศรายชื่อครบแล้ว

คนที่ไม่ติดต่างทยอยเดินคอตกกลับบ้าน

ส่วน 5 คนที่ติด รวมถึงเกรรา กำลังเซ็นสัญญาพาร์ทไทม์กับโมยา

ระหว่างรอเพื่อน หลินหรานรีบเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา

เพราะมีแจ้งเตือนรางวัลเด้งขึ้นมา

หีบสมบัติทองคำปรากฏอยู่กลางจอ

"โฮสต์ต้องการเปิดหีบสมบัติเลยหรือไม่?"

"เปิด!"

หีบทองคำเปิดออก เผยให้เห็นการ์ดใบหนึ่ง

[ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับสกิลราชาลูกหนัง: ท่าสับขาหลอกลูกตุ้ม (Pendulum)]

มันคือท่าไม้ตายของ "โรนัลโด้ R9"

อาวุธร้ายที่ใช้ฉีกกองหลังเป็นชิ้นๆ

สมัยพีคๆ โรนัลโด้ใช้ท่านี้เลี้ยงผ่านคู่แข่งเหมือนเคี้ยวขนม

หลินหรานตื่นเต้นจนเนื้อเต้น

ระบบแจ้งเตือนต่อ:

"คำเตือน! ท่าสับขาหลอกลูกตุ้มต้องใช้สมรรถภาพร่างกายสูงมาก โปรดใช้ด้วยความระมัดระวัง ด้วยร่างกายปัจจุบันของโฮสต์ สามารถใช้ได้เพียง 5 ครั้งต่อเกมเท่านั้น หากใช้เกิน มีความเสี่ยงที่จะบาดเจ็บ"

หลินหรานเซ็งนิดหน่อย

5 ครั้งต่อเกม? น้อยชะมัด

แต่พอนึกถึงอาการบาดเจ็บหัวเข่าของโรนัลโด้

เขาก็เข้าใจได้

ท่านี้มันกินแรงเข่ามหาศาล ขืนใช้บ่อยๆ เข่าพังแน่

ตอนนั้นเอง เกรราก็เดินเข้ามา

หน้าตาดูเซ็งๆ ผิดกับเมื่อกี้

"ค่าเหนื่อยฉันได้แค่ 90 ยูโรต่อสัปดาห์เอง บ้าเอ๊ย! ไม่พอค่ากินด้วยซ้ำ"

"เอาน่า ฝึกให้เก่ง เดี๋ยวค่าเหนื่อยก็ขึ้นเอง"

"แล้วนายได้เท่าไหร่?" เกรราถาม

"180 ยูโร"

"ห๊ะ! สองเท่าของฉันเลยเหรอ! โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรม!"เกรราโวยวาย

"เอาล่ะหนุ่มๆ ฟังทางนี้"เสียงฟลอเรสขัดจังหวะ

"กลับไปเตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้เริ่มซ้อม 8 โมงครึ่ง ห้ามสาย เราซ้อมถึง 4 โมงเย็น สุดสัปดาห์นี้ลีกดิวิชั่น 3 จะเปิดฤดูกาลแล้ว ฝึกให้หนัก หวังว่าพวกนายจะมีโอกาสได้ลงสนาม"

"แยกย้ายได้!"