มารดาปีศาจ ตอนที่ 11 เข้าไปในฐาน

ตอนที่ 11 เข้าไปในฐาน

จ้าวฉิงอุ้มเสี่ยวเปาจื่อมุ่งหน้าไปยังฐานผู้รอดชีวิต เธอจำเป็นต้องไปยังสถานที่แห่งนั้น และทำความเข้าใจสถานการณ์ในปัจจุบันให้ชัดเจนกว่านี้ หากแยกตัวออกจากสังคมมนุษย์เป็นเวลานานเกินไปทั้งยังไม่ได้รับข้อมูลที่ทุกคนรู้กันดี นั้นย่อมไม่เอื้ออำนวยต่อโอกาสในการบรรลุเป้าหมายของเธอ

ฐานผู้รอดชีวิตเมือง S นั้นอยู่ห่างออกไปราวๆ ครึ่งชั่วโมงจากเมืองที่ถูกซอมบี้ยึดครองไปแล้ว จ้าวฉิงและเสี่ยวเปาจื่อมุ่งหน้าไปทางเหนือ ตั้งใจว่าจะเดินทางไปในทิศทางนี้

“คุณให้ฉันขึ้นไปด้วยได้ไหม” ริมถนนเป็นหญิงสาวท่าทางมีเสน่ห์สวมใส่เสื้อผ้าติดกายน้อยชิ้น เธอพยายามจะโบกรถให้จอดรับอย่างน่าสงสาร โดยไม่มีความลังเลในใจแม้แต่น้อย จ้าวฉิงเหยียบลงบนคันเร่งและมุ่งหน้าต่อไปในทิศทางเดิม

ได้ยินเสียงรถดังกระหึ่มหญิงสาวผู้นั้นก็ถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว หลังจากจ้าวฉิงจากไป ทันใดนั้นผู้ชายร่างกำยำหลายคนก็กระโดดออกมา เมื่อมองเห็นทิศทางที่จ้าวฉิงมุ่งหน้าไป พวกเขาก็เริ่มสบถสาบานด้วยถ้อยคำหยาบคาย

จ้าวฉิงเข้าใจดี ตั้งแต่เกิดภัยพิบัติวันสิ้นโลก ก็ไม่มีกฎหมาย ไม่มีศีลธรรมหลงเหลืออยู่อีก ความเห็นอกเห็นใจที่ไร้ค่ารังแต่จะทำให้ตัวเองต้องตกตายไปเร็วยิ่งขึ้น

หญิงสาวขับรถไปเรื่อยๆ ไม่ว่าใครจะโบกมือเรียกร้องอย่างไร เธอก็ไม่ยอมหยุดรถ ในที่สุด ก่อนช่วงเวลายามบ่ายจะหมดลงเธอก็มาถึงฐานผู้รอดชีวิตจนได้

ก่อนเข้าไปในฐาน ทุกคนจะต้องเข้าแถวและเข้ารับการตรวจสอบ การที่ต้องรายงานตัวก่อนเช่นนี้ เป็นเพราะเหตุการณ์ก่อนหน้า มีคนที่ถูกซอมบี้กัดได้ลักลอบปะปนเข้าไปในฐาน และก็กลายเป็นซอมบี้อยู่ข้างในนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งได้ค้นพบความจริงเข้าทันเวลาและรีบฆ่ามันทิ้งไปทันที คนในฐานครึ่งหนึ่งคงต้องจบสิ้นไปแล้ว

ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ก็ยังมีหลายคนต้องกลายเป็นผู้ติดเชื้อไปในเหตุการณ์นี้

ดังนั้นแล้ว ฐานผู้รอดชีวิตจึงออกกฎข้อบังคับอันเข้มงวด ไม่ว่าจะเป็นผู้คนที่ออกไปเพื่อหาวัตถุดิบหรือผู้รอดชีวิตที่เพิ่งมาเข้าร่วม ถ้าหากต้องการจะเข้าไปในฐาน พวกเขาก็ต้องยอมให้มีการตรวจสอบร่างกายตามมาตรฐานที่กำหนดไว้

โดยเฉพาะสมาชิกใหม่ที่เพิ่งมาเข้าร่วม พวกเขาต้องถูกแยกตัวออกไปกักกันไว้อย่างน้อยหนึ่งวัน เพราะการติดเชื้อซอมบี้นั้นจะปรากฏอาการออกมาภายในหนึ่งวัน

ประชาชนที่ต้องการเข้าไปในฐานผู้รอดชีวิตนั้นมีจำนวนมหาศาล ผู้รอดชีวิตทุกคนล้วนเดินทางมาจากทั่วทุกสารทิศที่ได้ยินข่าวสาร มาที่นี่เพื่อเอาตัวรอด ในที่สุดก็ถึงคิวของจ้าวฉิง เธอรอคอยมานานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว เจ้าหน้าที่ฝ่ายลงทะเบียนไม่แม้แต่จะยกศีรษะขึ้นมามองขณะที่เอ่ยถาม “อายุ เพศ แล้วก็ความสามารถ”

“อายุ 24 ปี เพศหญิง ผู้ใช้ธาตุไม้ระดับ 1” ได้ยินเสียงของจ้าวฉิง เจ้าหน้าที่คนนั้นจึงค่อยยกศีรษะขึ้นมา ดูท่าทางตกตะลึงอยู่เล็กน้อย “ธาตุไม้? นั่นค่อนข้างหายากเลยนะ แถมยังพาเด็กมาคนนึงซะด้วย...”

“เด็กคนนี้ก็มีพลังพิเศษเหมือนกัน แต่ก็เป็นแค่การเสริมสัมผัสรับรู้บางอย่างเท่านั้น” จ้าวฉิงรีบอธิบายเพิ่มเติมอย่างรวดเร็ว เธอกังวลว่าจะมีใครบอกให้เธอทิ้งเสี่ยวเปาจื่อไว้ ซึ่งนั่นคงทำให้เธอสติแตก

“เข้าไปข้างในนั้นแล้วก็ทดสอบความสามารถ” เจ้าหน้าที่มองดูจ้าวฉิงและลูกน้อยของเธอด้วยแววตาแปลกๆ

หลังจากจ้าวฉิงรับเอาเหรียญตราโลหะมาแล้ว เธอก็เข้าไปข้างใน และพบบ้านหลังหนึ่งซึ่งมีบุรุษวัยกลางคนรออยู่ในนั้นแล้ว ทันทีที่เขาเห็นจ้าวฉิงก้าวเข้ามา เขาก็เอ่ยถาม “ธาตุไม้? แสดงออกมาให้ฉันเห็นสักหน่อยซิ”

หญิงสาวยกมือขึ้นมา เผยให้เห็นเมล็ดพันธุ์ที่อยู่ใจกลางฝ่ามือ เมื่อเมล็ดนั้นถูกกระตุ้น มันก็งอกงามเจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วกลายเป็นเถาไม้หนายาว

มีสองวิธีที่จ้าวฉิงจะใช้งานพลังธาตุไม้นี้ได้ วิธีการแรกคือใช้พลังงานสร้างพืชพันธุ์ขึ้นมาโดยตรง พืชที่ได้จะทรงพลังมากทว่าวิธีนี้ก็สิ้นเปลืองพลังงานเช่นกัน อีกวิธีหนึ่งคือพึ่งพาเมล็ดพืช ซึ่งจะใช้พลังงานน้อยกว่ามาก แต่ไม่ทรงพลังเท่าใดนัก แต่ละวิธีก็มีจุดเด่นจุดด้อยแตกต่างกันไป

หลังจากนี้เมื่อเธอก้าวเข้าสู่ระดับที่สูงขึ้น เธอก็จะสามารถกำจัดซอมบี้และเพิ่มพลังโจมตีด้วยธาตุไม้ได้

เสี่ยวเปาจื่อก็ใช้สัมผัสทั้งห้าอันพิเศษเฉพาะของเขาในการปกปิดตนเอง

“ไม่เลว” ชายผู้นั้นหยิบเหรียญตราไปจากมือของจ้าวฉิง เขามอบเหรียญตราสัญลักษณ์รูปแบบหนึ่งมาให้จ้าวฉิง มันมีสีเขียวและมีรูปร่างคลุมเครือบางอย่างอยู่ตรงกลาง และอีกเหรียญหนึ่งมีสัญลักษณ์คล้ายสมองมอบให้กับเสี่ยวเปาจื่อ

“เธอเห็นรูปดาวข้างล่างเหรียญตรานี่รึเปล่า ถ้าเมื่อไหร่เธอเลื่อนขึ้นเป็นระดับสองได้ เธอก็ไปเปลี่ยนเป็นเหรียญตราระดับสองดาวได้ข้างในฐาน ผู้มีพลังพิเศษจะได้รับสิทธิประโยชน์มากกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก ถ้าหากเธอเป็นผู้มีพลังพิเศษที่โดดเด่นเหนือกว่าคนอื่นก็จะยิ่งได้รับผลประโยชน์มากขึ้นไปอีก ฉะนั้นก็พยายามให้มากๆ ล่ะ”

“แน่นอน” จ้าวฉิงรับเหรียญตรานั้นมา แล้วจึงก้าวเข้าไปในฐานผู้รอดชีวิตเมือง S นี่ก็ถือเป็นหนึ่งในข้อได้เปรียบอย่างหนึ่งของการเป็นผู้มีพลังพิเศษ ต่อให้ต้องออกไปข้างนอกคนเดียว ก็ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวอะไร เพราะผู้มีพลังพิเศษนั้นจะไม่ติดเชื้อจากซอมบี้

เมื่อเข้าสู่ฐานผู้รอดชีวิต ก็มีคนผู้หนึ่งมานำทางให้จ้าวฉิง ที่พักอาศัยสำหรับผู้มีพลังพิเศษและคนธรรมดานั้นจะแตกต่างกัน มนุษย์ปกติจะอาศัยอยู่ในเต็นท์ขนาดใหญ่ มีตั้งแต่อาศัยอยู่ร่วมกันเพียงไม่กี่คนไปจนถึงอยู่รวมกันเกินสิบสองคน เสื้อผ้าของพวกเขาเก่าขาด และร่างกายนั้นก็ดูผอมแห้งเหลืองซีด

กล่าวโดยรวมแล้ว มนุษย์ปกติส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ดูค่อนข้างน่าเวทนา ยังมีคนบางส่วนที่แต่งกายในชุดเสื้อผ้าสะอาดใหม่เอี่ยม แต่คนเหล่านั้นก็ล้วนแต่เป็นสมาชิกในครอบครัวของผู้มีพลังพิเศษ

ก่อนภัยพิบัติวันสิ้นโลก คนเหล่านี้อาจจะเป็นผู้ที่มั่งคั่งร่ำรวย ทว่ายามนี้ เมื่อวันสิ้นโลกได้มาถึง พวกเขาล้วนกลับกลายเป็นดั่งเศษขยะ ไม่อาจหาซื้ออาหารแม้เพียงเล็กน้อยเพื่อกินให้อิ่มท้องได้ด้วยซ้ำ

เดินมาถึงเขตที่พักอาศัยของผู้มีพลังพิเศษ มันดูแตกต่างจากภาพที่เธอได้เห็นก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง บ้านชั้นเดียวหลังเล็กดูเรียบง่าย กับบ้านสองชั้นริมทะเล มองสิ่งแวดล้อมโดยรอบบ้านเพียงปราดเดียว ก็เห็นได้ชัดเจนแล้วว่ามันอยู่ในระดับที่ดีกว่าสถานที่อื่นๆ

ที่พักของจ้าวฉิงตั้งอยู่เกือบริมขอบของอาณาเขตฐาน ถึงแม้ว่าพื้นที่จะค่อนข้างคับแคบ แต่พื้นที่ภายในก็เป็นระเบียบเรียบร้อย มีเตียงนอนขนาดเล็กหลังหนึ่งและยังมีห้องครัวเล็กๆ หนึ่งห้อง