บทที่ 5 ข้ารับใช้โลหิต และ แวมไพร์

มู่เฟิงจ้องเขม็งไปที่ประตูมิติ เฝ้ารอกองกำลังชุดแรกของเขาอย่างใจจดใจจ่อ

ชั่วอึดใจ ประตูมิติที่มีลักษณะคล้ายวังวนก็ค่อยๆ เสถียรขึ้น

เมื่อมู่เฟิงเห็นกองกำลังที่ปรากฏตัวออกมา สีหน้าประหลาดใจก็ปรากฏบนใบหน้าของเขา

เบื้องหน้าคือยูนิตผู้หญิง สูงประมาณ 175 เซนติเมตร

ผมยาวสลวยทิ้งตัวลงมาถึงเอว หนาจนน่าอิจฉา

เครื่องแต่งกายของเธอเรียบง่ายมาก เป็นชุดเดรสยาวเกาะอกสีขาวรัดรูป ปักด้วยดิ้นทองเล็กน้อย ดูเรียบง่ายแต่หรูหราสง่างาม

ใบหน้ารูปไข่อันงดงามนั้นดูเย้ายวนใจ แต่กลับไม่มีจริตจะก้านที่ดูเสแสร้งเลยแม้แต่น้อย

"นี่ฉันแน่ใจนะว่าอัญเชิญแวมไพร์มา ไม่ใช่ซัคคิวบัส?"

ขณะที่เขากำลังพิจารณาเธออยู่ แวมไพร์สาวก็สังเกตเห็นมู่เฟิงทันที

ทันทีที่เห็นมู่เฟิง สีหน้าของแวมไพร์สาวก็แข็งค้าง แม้แต่ลมหายใจก็ดูเหมือนจะหยุดไป

เธอก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วคุกเข่าลงกับพื้นทั้งสองข้างทันที

ฉากนี้ทำเอามู่เฟิงทำตัวไม่ถูก

คุกเข่าข้างเดียวพอเข้าใจได้ แต่คุกเข่าสองข้างแบบนี้มันรับมือยากแฮะ

"ท่านบรรพชนโลหิตแท้จริงผู้ยิ่งใหญ่ แอฟฟิลิเออร์ โรด ข้ารับใช้โลหิตผู้ซื่อสัตย์ที่สุดของท่าน ขอคารวะ"

มู่เฟิงไม่ได้เดินเข้าไปพยุงเธอขึ้น แต่เลือกที่จะเปิดดูหน้าต่างข้อมูลของเธอก่อน

[ชื่อ: แอฟฟิลิเออร์ โรด]

[เผ่าพันธุ์: แวมไพร์, ข้ารับใช้โลหิต]

[เลเวล: ระดับอีลีท ขั้น 1]

[ความภักดี: 100]

[ขีดจำกัดการเติบโตของสายเลือด: กึ่งเทพ]

[สกิล:]

[บ่อโลหิต: สะสมเลือดจากการสังหารสิ่งมีชีวิต ช่วยให้ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็ว หากปริมาณเลือดในบ่อมีเพียงพอ สามารถใช้ชุบชีวิตได้]

[ผ่ามิติ: กรงเล็บแหลมคมที่สามารถฉีกกระชากมิติได้ แต่ด้วยสถานะที่อ่อนแอในปัจจุบันทำให้ไม่สามารถแสดงพลังได้เต็มที่]

[ตราประทับมารโลหิต: ในฐานะข้ารับใช้โลหิต นี่คือสกิลพื้นฐาน ตราประทับนี้เชื่อมต่อกับเจ้านาย ทำให้สามารถสื่อสารกับเจ้านายได้ตลอดเวลา]

[โล่โลหิต: ในฐานะข้ารับใช้โลหิตที่มีหน้าที่ปกป้องเจ้านาย ความสามารถในการป้องกันของเธอโดดเด่นเป็นพิเศษ ถึงขั้นสามารถใช้ชีวิตตัวเองเสริมความแข็งแกร่งให้โล่โลหิตได้]

มู่เฟิงละเลยสกิลที่ระบุไว้ด้านหลังไปแล้ว ตอนนี้เขาจ้องเขม็งไปที่ช่อง 'เลเวล'

ระดับอีลีท ขั้น 1

เลเวลในทวีปลอร์ดแบ่งออกได้เป็น:

ระดับเลือดลม, ระดับอีลีท, ระดับผู้บัญชาการ, ระดับวีรชน, ระดับราชา, ระดับวิญญาณศักดิ์สิทธิ์, ระดับกึ่งเทพ...

แต่ละระดับยังแบ่งย่อยได้ตั้งแต่ขั้น 1 ถึง 9

ตามข้อมูลที่มู่เฟิงมี กองกำลังที่เพิ่งอัญเชิญมาใหม่ควรจะอยู่ที่ ระดับเลือดลม ขั้น 1

มู่เฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง และสรุปว่าปรากฏการณ์นี้มาจากพรสวรรค์ของเขาเอง

ยังไงซะ พรสวรรค์ของเขาก็เป็นระดับเทพที่ผ่านการเสริมแกร่งโดยระบบ การที่จะแข็งแกร่งกว่าคนอื่นจึงเป็นเรื่องสมเหตุสมผล

มู่เฟิงปิดหน้าต่างข้อมูลของเธอ แล้วมองไปที่แอฟฟิลิเออร์ที่ยังคงคุกเข่าอยู่กับพื้น

"แอฟฟิลิเออร์ ลุกขึ้นเถอะ"

เมื่อได้รับคำสั่งจากมู่เฟิง แอฟฟิลิเออร์ถึงค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้น

และเพราะเธอลุกขึ้น มู่เฟิงจึงมองเห็นสิ่งที่อยู่ด้านหลังเธอ

นอกจากแอฟฟิลิเออร์แล้ว ยังมีกองกำลังอีกตนหนึ่งถูกอัญเชิญมาพร้อมกัน

ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เขาเปิดหน้าต่างข้อมูลของเธอขึ้นมา

[ชื่อ: โรซ่า]

[เผ่าพันธุ์: แวมไพร์, แวมไพร์]

[เลเวล: ระดับอีลีท ขั้น 1]

[ความภักดี: 100]

[ขีดจำกัดการเติบโตของสายเลือด: กึ่งเทพ]

[สกิล:]

[บ่อโลหิต · คลุ้มคลั่งโลหิต, เพลงศึกโลหิต, ควบคุมโลหิต, เปลี่ยนเผ่าพันธุ์]

(เพื่อป้องกันการบ่นเรื่องรายละเอียดเยอะเกินไป จะระบุเฉพาะชื่อสกิลเท่านั้น)

จากคำอธิบายสั้นๆ ในแผงสกิลของทั้งสอง มู่เฟิงก็เข้าใจความแตกต่างระหว่างพวกเธอแล้ว

แอฟฟิลิเออร์เหมาะจะเป็นองครักษ์มากกว่า ในขณะที่โรซ่าเหมือนนักรบในสนามรบ

มู่เฟิงกระแอมไอ ตั้งใจจะออกคำสั่ง

"โรซ่า เธอ..."

ทว่าทันทีที่เขาเอ่ยปาก โรซ่าก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งทันที มือข้างหนึ่งทาบหน้าอก ดวงตาของเธอลุกโชนด้วยความคลั่งไคล้ขณะมองมาที่มู่เฟิง

เมื่อสบตาสีแดงฉานที่ดูน่าขนลุกคู่นั้น มู่เฟิงก็เผลอกลืนน้ำลายโดยสัญชาตญาณ

เพราะเธอดูคลั่งไคล้เกินไป ความภักดี 100 ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ระดับนี้มันคือความศรัทธาแบบถวายหัว จะเรียกว่ายัยบ้าผู้คลั่งลัทธิก็คงไม่เกินจริงนัก

มู่เฟิงพยายามระงับความรู้สึกแปลกๆ ในใจ แล้วสั่งว่า "เธอออกไปลาดตระเวนรอบอาณาเขต เจอสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอกว่าฆ่าได้เลย"

"รับทราบคำบัญชา"

มองดูแผ่นหลังที่จากไป มู่เฟิงส่ายหน้าอย่างจนใจ

กองกำลังของเขาทั้งคู่เป็นผู้หญิง เดิมทีเขากะจะให้ช่วยถางป่าเคลียร์พื้นที่ แต่ดูเหมือนพวกเธอจะไม่เหมาะกับงานแบบนั้น

ฟังได้จากเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นขณะที่เธอเดินจากไป

ใช่แล้ว กองกำลังของเขาทั้งคู่เป็นผู้หญิง แถมใส่ส้นสูงทั้งคู่

ตอนแรกมู่เฟิงอยากจะเตือน แต่พอเห็นเธอเคลื่อนที่ผ่านป่าดงดิบได้อย่างคล่องแคล่ว เขาเลยเปลี่ยนใจไม่พูดดีกว่า

จากนั้นเขาก็หันไปมองแอฟฟิลิเออร์ ซึ่งดูทรงแล้วเกิดมาเพื่อเป็นองครักษ์ชัดๆ

แต่ตอนนี้เขาอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ ไม่จำเป็นต้องมีการคุ้มกันเลยสักนิด

แถมแรงงานก็ขาดแคลน อาณาเขตก็เต็มไปด้วยกิ่งไม้แห้งและใบไม้ร่วง สมควรต้องเคลียร์พื้นที่จริงๆ

ด้วยความจำใจ มู่เฟิงทำได้เพียงขอให้สาวยงามคนนี้ทำงานสกปรก

"เธอช่วยเคลียร์พื้นที่ แล้วก็ตัดต้นไม้ในอาณาเขตให้หมดเลยนะ"

เดิมทีมู่เฟิงกะจะไปที่ห้องโถงแลกเปลี่ยนเพื่อหาขวานสักเล่ม

แต่หลังจากแอฟฟิลิเออร์รับคำสั่ง เล็บมือของเธอก็ยาวเฟื้อยออกมาทันที

เธอตวัดกรงเล็บใส่ต้นไม้ที่อยู่ห่างออกไป

แสงสีเงินวูบผ่านอากาศ ต้นไม้ต้นนั้นก็ล้มครืนลงมาเสียงดังสนั่น

มู่เฟิงถอนหายใจ จริงด้วยสินะ การมาอยู่โลกใหม่ต้องใช้เวลาปรับตัว

เขาเดินไปที่ต้นไม้ที่ล้มลงและทำการสั่ง 'ย่อยสลาย'

[ได้รับ ไม้: 13 หน่วย]

ต้นไม้ใหญ่ขนาดนี้ได้ไม้มา 13 หน่วย มู่เฟิงถือว่าสมเหตุสมผล

เพราะนี่คือป่าดึกดำบรรพ์ ต้นไม้แต่ละต้นจึงใหญ่โตผิดปกติ

มู่เฟิงเพิ่งย่อยสลายต้นนี้เสร็จ เสียงต้นไม้ล้มก็ดังมาจากอีกทาง

คราวนี้เขาไม่ได้เดินไป แต่กลับไปที่โถงลอร์ดและเปิดแผนที่มุมสูงของอาณาเขต

เขาพบว่าเขาสามารถสั่งย่อยสลายไม้และควบคุมทุกอย่างในอาณาเขตได้โดยตรงจากที่นี่

แอฟฟิลิเออร์ใช้ท่าผ่ามติตัดไม้ไม่หยุด ส่วนมู่เฟิงก็นั่งย่อยสลายอยู่ในโถงลอร์ด

ขณะที่ทั้งสองกำลังทำงานร่วมกันอย่างขะมักเขม้น การแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นบนหน้าต่างควบคุม

[กองกำลังของคุณสังหารลิงแขนยาว ได้รับค่าประสบการณ์ +1]

[ยินดีด้วย ลอร์ดมู่เฟิง! เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น ระดับเลือดลม ขั้น 1]

มู่เฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วรู้สึกถึงขุมพลังที่ปะทุขึ้นในร่างกายทันที

ตอนนี้เขารู้สึกแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า แข็งแกร่งชนิดที่ว่าต่อยวัวตายได้ในหมัดเดียว!

เขากำหมัดแน่น รู้สึกสบายตัวสุดขีด

ทว่าวินาทีถัดมา การแจ้งเตือนก็ไหลรัวๆ ที่ด้านล่างของหน้าต่างควบคุม

[กองกำลังของคุณสังหารลิงแขนยาว ได้รับค่าประสบการณ์ +1]

[กองกำลังของคุณสังหารลิงแขนยาว ได้รับค่าประสบการณ์ +1]

ชัดเจนว่าสิ่งมีชีวิตอย่างลิงไม่ได้ไปไหนมาไหนตัวเดียวแน่ๆ โรซ่าคงจะกวาดล้างฝูงลิงไปเรียบร้อยแล้ว