เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 42 การเช่าบ้าน

บทที่ 42 การเช่าบ้าน

บทที่ 42 การเช่าบ้าน


บทที่ 42 การเช่าบ้าน

กลุ่มของเขาเดินเข้าไปในร้านค่อนข้างเล็กในห้องมีเพียงตู้และโต๊ะ 2 ตู้เท่านั้น

ด้านหลังโต๊ะเป็นชายชราวัย 60 ปี

เขาสวมแว่นตาสีดำเหมือนกำลังมองหาบางอย่างอยู่

“ยินดีต้อนรับคุณกำลังหาบ้านอยู่ใช่ไหม”

เมื่อเห็นกลุ่มของพวกเขาเดินเข้ามาชายชราลุกขึ้นยืนและต้อนรับอย่างดี

ที่ฐานหนานซาน ธุรกิจการเช่าบ้านไม่ได้มีทุกวันเมื่อเห็นลูกค้าเข้ามาชายชราก็มีความสุขหลินเฟิงบอกความคิดของเขาทันที

ปัจจุบันกลุ่มของเขามี 5 คนบ้านธรรมดาที่มีห้องนอน 2-3 ห้องนอนไม่เพียงพอสำหรับพวกเขานอกจากนี้เขายังมีแผนการบางอย่างดังนั้นหลินเพิงต้องการให้ชายชราหาสถานที่ขนาดใหญ่และมี 2 ชั้นขึ้นไป

ใช้เวลาเพียงช่วงผู้ชาย ชราก็หาสถานที่เหมาะสมให้

มันเป็นบ้านที่อยู่ตรงกลางฐานทางเข้าเป็นพื้นที่หลักของการจราจรในฐานแถวนั้นมีนักล่าและเจ้าหน้าที่ระดับสูงอยู่ที่นั่นหลายคนอาคารมี 3 ชั้นชั้นใต้ดินชั้น 1 และชั้น 2 รวมเนื้อที่ทั้งสิ้น 500 ตารางเมตรแต่ละชั้นมีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางเมตร

สิ่งสำคัญคือมีทางเข้าขนาดใหญ่มากมีความกว้างมากกว่า 10 เมตรนอกจากนี้สภาพแวดล้อมยังดูดี

ชายชราพาหลินเฟิง ไปดูบ้าน รถกระบะไม่พอนั่งเชาเวนจุนจึงย้ายไปอยู่ด้านหลังแทน

ฐานหนานซานสมกับที่เป็นฐานใหญ่ที่สุดในเมืองเทียนฉี พวกเขาเห็นคนจำนวนมากเดินกวักไกวบนถนนนอกจากนี้พวกเขายังดูดีอาจเป็นเพราะฐานนี้มีที่เพาะปลูกพืชรอบฐานพวกเขาสามารถกินได้อย่างเต็มที่และมีสภาพจิตใจที่ดี

หลินเฟิงและชายชราคุยกันไปเรื่อยตามทางทำให้เขาเข้าใจฐานหนานซานมากขึ้น

ในฐานหนานซานมีประชากร 300000 คนพวกเขาถูกโจมตีในตอนแรกของช่วงยุคเลวร้ายแต่ก็ได้ทำการบำรุงรักษาเป็นอย่างดีพวกสิ่งอำนวยความสะดวกเช่นการเก็บข้าวไม่ได้ถูกทำลายดังนั้นฐานจึงมีเมล็ดข้าวเก็บเอาไว้ภายในเมือง

จีนมีทั้งหมด 50 จังหวัดแต่ละจังหวัดมีสิทธิ์เมืองรวมเป็น 500 เมืองตั้งแต่เริ่มต้นยุคเลวร้ายฐานขนาดเล็กและใหญ่มีการจัดตั้งขึ้นอยู่ภายในแต่ละเมืองอย่างไรก็ตามพวกมันไม่ได้มีความสัมพันธ์กันประเด็นที่ 1 คือระยะทางในยุคที่เลวร้ายระยะห่างระหว่างฐานขนาดเล็กและขนาดใหญ่มีระยะห่างน้อยสุดคือ 20 กิโลเมตรและมาที่สุดคือหลายร้อยกิโลเมตรประเทศที่เต็มไปด้วยซอมบี้นับไม่ถ้วน ถ้าสองฐานรวมกันพื้นที่ใช้สอยจะน้อยลงอันเป็นผลมาจากประชากรและทรัพยากร (งงค่ะ ประมาณว่า คนเยอะก็ยิ่งใช้ทรัพยากรที่มีอยู่น้อยหมดเร็วในพื้นที่แคบประมาณนั้น)ประเด็นที่สองคือความคิดของประชาชน ก่อนเกิดและหลังเกิดยุคเลวร้ายความเห็นแก่ตัวมีอยู่ทุกคน

ผู้นำมีหน้าที่ในการบริหารจัดการคนนับหมื่นหรือแม้แต่คนนับแสนหากมีการควบคุมกิจการใหญ่จะมีปัญหาในการมอบอำนาจในการเป็นผู้นำดังเช่นคำพูดเป็นปลาใหญ่ในบ่อเล็กดีกว่าเป็นปลาเล็กในบ่อใหญ่ถ้าถามรวมเข้าด้วยกันจะเกิดปัญหาเรื่องสิทธิเสรี

ในฐานะที่เป็นฐานย่อยๆของเมืองเทียนฉีพวกเขาไม่ได้มีอำนาจสิทธิขาด

สถานที่ที่หลินเฟิงเลือก ชั้นแรกเป็นห้องโถงใหญ่มีความกว้างประมาณ 100 ตารางเมตรชั้นที่ 2 แบ่งออกเป็น 6 ห้องนอนห้องพักแต่ละห้องมีขนาดกว้างขวางและได้รับการตกแต่งทำให้เหมาะกับการอยู่อาศัย

ชั้นใต้ดินสามารถใช้เป็นคลังสินค้าเก็บอุปกรณ์บางส่วนที่ไม่สำคัญถึงแม้จะมีพื้นที่ในนาฬิกาประมาณ 10 ตารางเมตรแต่ก็ยังไม่พออยู่ดีนอกจากนี้เนื่องจากบ้านหลังนี้อยู่ใกล้กับถนนที่สุดค่าเช่าจึงมีราคาแพงมากมันมีราคาถึงคริสตัลขาว 100 เมตรต่อเดือน คนธรรมดาหรือแม้แต่คนร่ำรวยก็ไม่สามารถจะได้ง่ายๆ

ที่บ้านจำเป็นต้องเช่าเป็นรายเดือนนั่นเพราะว่าอาจเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเวลาที่ออกไปล่าไม่มีใครรู้ว่าเมื่อใดที่พวกเขาจะตายแม้ว่าจากซอมบี้หรือกลับมนุษย์ด้วยกันดังนั้นค่าเช่าถึงถูกเรียกเก็บเป็นรายเดือน

หลังจากที่หลินเฟิงเสร็จสิ้นภารกิจฆ่าซอมบี้คลาส 4 คริสตัลขาวมากกว่า 20,000 เม็ดดังนั้นคริสตัลขาว 100 เม็ดสำหรับหลินเฟิงไม่ได้ทำให้ขนหน้าแข้งร่วงเลย

มีห้องพัก 6 ห้องจัดกลุ่มของเขาต้องการแค่ 4 เท่านั้นหลังการจัดห้องนอนแล้วมีห้องว่าง 2 ห้องเนื่องจากดงวูและโดยูจินถูกลักพาตัวตอนนั้นหลินเฟิงกำลังรีบเขาจึงไม่ได้นำอะไรติดตัวมาด้วยอย่างไรก็ตามเชาเวนจุนแล้วภรรยาได้เตรียมไว้แล้วพวกเขาเอาของออกมาเก็บไว้ในบ้าน

เมื่อมาถึงห้องของโดยูจิน หลินเฟิงเคาะห้องก่อนเปิดเข้าไปก็เห็นโดยูจิกำลังทำความสะอาดเตียงเนื่องจากไม่มีคนอยู่นานมันจึงเต็มไปด้วยฝุ่น

“ลองกินมันอีกครั้ง ว่าจะมีผลยังไง”

หลินเฟิงหยิบเม็ดสีเขียวออกมายื่นให้โดยูจิน ก่อนหน้านี้เนื่องจากสู้กับฮินกุยทำให้เขาลืมเสียสนิท ตอนนี้พวกเขาได้พักแล้วหลินเฟิงจึงนึกถึงเม็ดสีเขียวอีกครั้ง

เม็ดสีเขียวมาจากซอมบี้คลาส 4 เนื่องจากมันเป็นของมีค่ามาก มีความสำคัญอย่างมากกับนักล่าระดับ 5 ฉินกุยแม้แต่ในการสู้ปกตินักล่าระดับ 7 ก็ไม่สามารถฆ่าซอมบี้คลาส 4 ได้ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุการณ์นั้นหลินเฟิงคาดว่าเขาคงต้องรอถึงระดับ 8 ก่อนถึงจะได้รับเม็ดสีเขียว

อย่างไรก็ตามจิตวิญญาณของทุกคนไม่ได้ตื่นขึ้นมาหลังจากได้รับเม็ดสีเขียวดังนั้นหลินเฟิง ไม่สามารถบอกได้ว่าโดยูจินจะสามารถปลุกจิตวิญญาณของเธอได้หรือไม่อย่างไรก็ตามในกลุ่มของหลินเฟิงโดยูจินเป็นนักล่านอกเหนือจากเขา เม็ดสีเขียวไม่มีประโยชน์กับเขาแล้วดังนั้นเขาต้องการจะดูว่ามันสามารถปลูกจิตวิญญาณของเธอได้หรือไม่

โดยูจินเชื่อใจหลินเฟิงเธอไม่ลังเลที่จะกลืนมันลงไปทันที หลังจากที่เธอกลืนมันลงไปหลินเฟิงรู้สึกถึงความผันผวนของพลังงานจากโดยูจินทันที

จบบทที่ บทที่ 42 การเช่าบ้าน

คัดลอกลิงก์แล้ว